SO BAD LOVE รักสุดร้ายของนายจอมมาร!
วรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่
SO BAD LOVE รักสุดร้ายของนายจอมมาร!
วรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่
เพื่อนแพง
ปัง !!!!!!!!! เสียงปิดประตูดังลั่นก่อนที่คนเจ้าอารมณ์จะเหวี่ยงร่างเล็กลงบนเตียงกว้าง หญิงสาวรีบเด้งตัวขึ้นมานั่งมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความดุดัน ถึงแม้จะรู้สึกหวาดหวั่นต่อสายตาตรงหน้า แต่เธอก็แสร้งทำเป็นไม่กลัวเพราะไม่ต้องการให้เขาได้ใจ “คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ? ทำแบบนั้นต่อหน้าแขกได้ยังไง” เสียงหวานเอ่ยถามอย่างไม่พอใจ “เออ ! ฉันมันบ้า” เซนตวาดกลับ “แต่ที่ฉันบ้าก็เพราะผู้หญิงร่านๆ แบบเธอเนี่ยแหละ !” คำพูดดูถูกหลุดออกมาจากริมฝีปากหยัก “มากไปแล้วนะคุณเซน กรุณาให้เกียรติฉันด้วย” นาเดียมองตาขวาง เริ่มหงุดหงิดเหมือนกันที่ต้องมานั่งฟังเขาด่าฉอดๆ “หึ เกียรติงั้นเหรอ ?” คนพูดหัวเราะในลำคอ “แต่งงานกับฉันแท้ๆ เป็นเจ้าสาวของฉันแท้ๆ แต่ยังทำตัวไร้ยางอายเที่ยวยืนหัวเราะต่อกระซิกอยู่กับผู้ชายคนอื่น ถ้าไม่ให้เรียกว่าร่านแล้วจะเรียกว่าอะไร หะ !!!” ชายหนุ่มตะคอกเสียงดังลั่น เพี้ยะ ! ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงตบจากฝ่ามือเล็ก เซนยกมือเช็ดเลือดที่ไหลซึมออกจากมุมปากอย่างช้าๆ ก่อนจะส่งสายตาโกรธจัดมายังคนที่ทำร้ายตน “อย่ามาดูถูกฉันนะ ! ถ้าคุณเมาแล้วอาละวาดแบบนี้ทีหลังก็ไม่ต้องดื่ม ทำตัวเป็นหมาบ้าขึ้นทุกวัน เพราะว่าคุณเป็นคนแบบนี้ไงฉันถึงไม่อยากอยู่ใกล้ !” นาเดียใส่เป็นชุด เธอเองก็คนนะ โดนผู้ชายด่าตอกหน้าซะขนาดนี้ไม่เจ็บไม่สา ก็คงด้านชาเกินทน และอีกอย่าง… เธอไม่ได้เป็นอย่างที่เขากล่าวหา เขาไม่มีสิทธิ์มาดูถูกเธอแบบนี้ “ใช่สิ ฉันมันหมาบ้า ฉันมันเลว โครตจะเลวเลย ! แล้วยังไงวะ ? ต่อให้ฉันเลวบรมยังไง หนสุดท้ายเธอก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียของฉันอยู่ดี ต่อให้ฉันชาติชั่วแค่ไหนเธอก็มีหน้าที่แค่นอนอ้าขารอฉันบนเตียงเท่านั้น !” ฉึก ! เหมือนมีมีดร้อยล้านเล่มพุ่งเข้าเสียบที่หัวใจของเธอ… เพี้ยะ ! เป็นอีกครั้งที่นาเดียพิพากษาคนปากมอมด้วยฝ่ามือของตน คราวนี้คนถูกตบเจ็บจนหน้าชา ความโกรธบวกกับความเมากำลังสร้างความไม่พอใจให้ไหลเวียนไปทั่วสรรพร่าง “ต่ำช้าที่สุด ! คุณจะได้แค่ตัวฉันเท่านั้น เพราะถึงฉันแต่งงานกับคุณ ฉันก็จะไม่รักคุณ ไม่รัก ไม่มีวันรัก !” ร่างบางตะคอกกลับทั้งน้ำตา “ปากดี !” เซนกำหมัด ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น “ฉันจะเป็นภรรยาของคุณแค่ในนามเท่านั้น อย่าหวังว่าจะได้แตะเนื้อต้องตัวฉันอีก !” นาเดียเชิดหน้าขึ้นสู้ ยิ่งได้ฟังประโยคแบบนั้นจากคนตัวเล็ก ชายหนุ่มก็ยิ่งโกรธจนหน้ามืดตามัว ความรู้สึกมากมายมันตีตื้นขึ้นมาจนสับสนปนเป แต่ไม่ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร… หนสุดท้ายเขาก็คือเขา “ลองดูสิ !” ร่างหนาขยับเข้าใกล้ร่างบาง “ให้มันรู้กันไปว่าฉันจะแตะต้องตัวเธอไม่ได้ ขนาดตอนยังไม่แต่งฉันยังทำได้ แล้วตอนนี้แต่งแล้วฉันยิ่งมีสิทธิ์ !” “คุณไม่มีสิทธิ์” รู้ว่าพูดไปก็เท่านั้น แต่เธอก็ไม่มีอะไรจะต่อรอง “ฉันมีสิทธิ์ ! ฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอทุกอย่าง เพราะว่าฉันเป็น ผัว เธอ นาเดีย…” เซนยิ้มเหี้ยม จงใจเน้นคำว่า ผัว ชัดเจน ! “คนบ้า ! ฉันเกลียดคุณ” นาเดียผลักอกหนาให้ออกห่างจากตัว ร่างบางเตรียมวิ่งหนีออกจากห้อง แต่เธอก็ไปไม่ถึงฝัน เมื่อแขนเรียวเล็กถูกกระชากด้วยมือหนาของจอมมาร หมับ ! “จะไปไหน ? จะไปอ่อยไอ้หน้าอ่อนนั่นอีกหรือไง” เสียงห้าวไม่พอใจ “ใช่ ! ฉันจะไปอ่อยผู้ชายคนอื่น นี่ใช่ไหม คำตอบที่คุณอยากได้ยิน พอใจหรือยังล่ะ !” เมื่อพูดไปก็หาว่าแก้ตัว สาวเจ้าเลยเลือกที่จะประชดเสีย แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งเธอพูดแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเอาน้ำมันไปราดรดบนกองไฟ และเป็นไฟที่เต็มไปด้วยความ หึงหวง เสียด้วย ! “งั้นก็เสียใจด้วย ! เพราะว่าคืนนี้ฉันจะใช้สิทธิ์ในความเป็นผัวหาความสุขจากเธอทั้งคืน ถ้าอยากไปอ่อยใครก็คงต้องรอให้ฉันอิ่มหนำในตัวเธอก่อนนะที่รัก…” เซนยักคิ้ว รั้งร่างเล็กเข้าสู่อ้อมแขน ก่อนจะตระหวัดขึ้นอุ้มเดินไปยังเตียงกว้าง “ปล่อยนะคุณเซน ! ปล่อย” นาเดียพยายามทุบตีไปตามตัวของชายหนุ่ม เซนกักร่างอ้อนแอ้นไว้อย่างแน่นหนา มือหนาล็อคข้อมือเล็กเอาไว้ทั้งสองข้าง “ตอนนั้นที่ฉันกินเธอครั้งแรก… เธอยังคงเป็นเด็กน้อยไร้เดียงสา แต่มาวันนี้เธอโตแล้ว ฉันเองก็อยากจะรู้เหลือเกิน… ว่าเธอ… จะมีรสชาติเหมือนเดิมหรือเปล่า” เสียงเข้มแหบห้าว ยิ่งได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากร่างเล็กที่ลอยเข้ามาแตะปลายจมูก คนเมาอยู่นิดหน่อยก็ยิ่งควบคุมสติตัวเองไม่อยู่ “ปล่อยนะ ! ฉันเกลียดคุณ รังเกียจ ! อย่ามาจับตัวฉัน !” นาเดียมองใบหน้าคมคายอย่างเดียดฉันท์ “หึ… คืนนี้ฉันจะทำยิ่งกว่าจับอีก ฉันจะสอด ฉันจะใส่ ฉันจะดูด เลีย ขบ เม้ม ขยำ ขย่ม กระแทก กระทั้น ! เอาให้เธอพรุนจนเดินไปอ่อยใครไม่ได้เลยเป็นไง ?” นาเดียเบิกตากว้างกับคำพูดที่คนเบื้องบนพ่นใส่ และเธอรู้ดีว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเอ่ยมันไม่ใช่แค่ขู่ แต่ผู้ชายคนนี้ทำจริง !!!
  • 9 ตอน
  • 2,224
นิยายโดย
  • 12 คนติดตาม
บทนำ

“อ๊ะ อ๊า…”

เสียงร้องอันซาบซ่านแผ่กระจายไปทั่วบริเวณห้องนอน ร่างของชายหญิงทั้งสองกำลังบรรเลงเพลงรักกันอย่างเมามันส์อยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ กระบวนท่ามากมายถูกงัดขึ้นมาใช้สำหรับการเผด็จศึกรักในครั้งนี้

“โอ้ว… !”

ชายหนุ่มรูปร่างบึกบึนขยับสะโพกหนาเข้าหาร่างบางสุดแสนจะเซ็กซี่อย่างรุ่นแรง หญิงสาวเองก็ไม่ได้หวั่นเกรงแต่อย่างใด เธอเด้งเอวรับทุกสัมผัสของเขาอย่างเร้าร้อน และเต็มเปี่ยมไปด้วยความเสน่ห์หา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวปะปนไปกับเสียงร้องครวญครางอย่างสุขสมในกามอารมณ์

จนกระทั่งทั้งคู่พากันเดินทางไปแตะขอบสวรรค์

“คาร่ามีความสุขจังเลยค่ะเซน” เสียงหวานออดอ้อนหลังจากที่ได้ปลดปล่อยความต้องการออกจนหมดสิ้น

เธอดูมีความสุขกับสิ่งที่ได้กระทำร่วมกันกับชายหนุ่ม ผิดกับร่างสูงที่…

“กลับไปได้แล้วไป” เซน แกริค เสียงเข้มเอ่ยอย่างไม่ใยดี

“เซน…” หญิงสาวเสียงอ่อน โผเข้าหาคนข้างกาย “อย่าทำแบบนี้กับคาร่าสิคะ คาร่าเสียใจนะ” คาร่า แลนเดอร์ เว้าวอนเต็มที่

“แล้วที่คุณทำกับผมล่ะ คิดว่าผมไม่เสียใจหรือไง ?” ชายหนุ่มเสียงแข็ง

“เซนคะ คาร่ามีเหตุผลนะคะเซน… คาร่า” หญิงสาวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง หล่อนตั้งท่าจะอธิบายแต่กลับถูกชายหนุ่มขัดขึ้นเสียก่อน

“กลับไปซะคาร่า หมดเวลาของคุณแล้ว ผม หายอยาก แล้ว” ชายหนุ่มจงใจเน้นเสียงตรงคำว่า หายอยาก ชัดเจน

ใช่ ! เพราะเขาต้องการทำให้เธอเจ็บปวดแบบที่เขาเคยเจ็บ

“เซนใจร้ายกับคาร่ามากเลยนะคะ” หญิงสาวน้ำตาคลอ

“นี่เช็ค อยากได้เท่าไหร่ก็เขียนเอา” มือหนาวางเช็คใบหนึ่งลงบนที่นอนข้างกายหญิงสาว “ผมรู้ว่าคุณชอบเงิน ผมจ่ายไม่อั้นหรอก หึ” มุมปากหยักยิ้มอย่างสมเพช

คาร่าจุกจนแทบอยากตายไปต่อหน้าต่อตาเขา !

“เซน… คุณ คุณมันร้ายกาจ” ใบหน้าสวยคมเต็มไปด้วยหยดน้ำตา

ร่างสูงใหญ่มองภาพตรงหน้าด้วยความสะใจ หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงรีบปรี่เข้าไปปลอบเธอแล้วถ้าเห็นว่าเธอร้องไห้แบบนี้ แต่ตอนนี้แม้แต่คำพูดดีๆ ก็อย่าหวังเลยว่าผู้หญิงตรงหน้าจะได้ยินมันออกมาจากปากของเขา

ฝันไปเถอะ !

“เชื่อเถอะคาร่า… ผมร้ายไม่เท่าคุณหรอก”

คำพูดสุดท้ายที่เขาทิ้งไว้ให้เธอก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป โดยไม่หันกลับมามองร่างบางอีกเลย…

“เซน แกริค ฉันจะทำให้คุณกลับมารักฉันอีกครั้ง !”

หญิงสาวเอ่ยอย่างมาดมั่น แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการอยากเอาชนะ


ณ บริษัทฯ ชื่อดังแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา

ร่างสูงใหญ่กำลังนั่งเช็คเอกสารตามแฟ้มต่างๆ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความถมึงทึง เวลาที่เขาจริงจังกับงานบุคลิกของเขาจะดูน่ากลัวและน่าเกรงขามอยู่เสมอ ทุกคนในที่นี้รู้ดีว่าในเวลาแบบนี้ไม่ควรเข้ามายุ่งวุ่นวาย หรือ เอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมารบกวนชายหนุ่ม นอกจากเรื่องงานที่เขาต้องรับรู้เท่านั้น

แต่กระนั้น ก็ยังมีบางคนที่ทำตัวเป็นหูทวนลม ไม่เคยสนใจกฎกติกาที่ท่านประธานของบริษัทฯ ตั้งเอาไว้

“ได้ข่าวว่านกน้อยของนายกำลังจะรับปริญญาตรีแล้วนิ” น้ำเสียงทะเล้นเอ่ย

คำว่า นกน้อย เป็นเหตุให้เซนต้องเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของคำถาม

คริสเตียน… เพื่อนซี้ที่สุดของเขา

“ทำไมจะเข้ามาไม่เคาะประตูก่อน ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังทำงานอยู่” น้ำเสียงเข้มแสดงความไม่พอใจ

แต่คนตรงหน้าก็หาได้สลดไม่…

“เอาน่า มันไม่ใช่ประเด็นป่าววะ ?” ชายหนุ่มไม่สนใจ ก่อนจะทำสายตาส่อประกาย “ประเด็นมันอยู่ที่ว่า… น้องสาวของนายกำลังจะรับปริญญาแล้ว” คนพูดอมยิ้ม

“ยัยนั่นไม่ใช่น้องสาวของฉัน !” คนถูกยัดเหยียดความสัมพันธ์บอกปัดเสียงแข็ง

“แต่จะเอาเป็นเมีย” คริสเตียนยักคิ้ว

“ถ้าแกจะเข้ามาเพื่อพูดเรื่องไร้สาระ ก็ออกไปเลย !” เสียงเข้มเริ่มหงุดหงิด

“โอเคๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้” คริสเตียนยกมือยอมแพ้ “แต่แกไม่คิดจะไปแสดงความยินดีกับเธอหน่อยเหรอวะ ?” คริสเตียนถาม

“ไม่จำเป็น” ตอบราบเรียบ

“อะไรวะ ?” คริสเตียนดูไม่พอใจกับคำตอบ “แต่ฉันได้ข่าวว่าแม่แกจะไปเมืองไทยนะ เห็นคุณแม่ฉันเล่าให้ฟังว่าท่านเตรียมของขวัญจะไปเซอร์ไพรส์เธอ” คนพูดร่ายยาว

“แล้วไง ?” เซนยังคงไม่สนใจ มือขวาเอาแต่เซ็นเอกสารที่วางกองอยู่ตรงหน้า

ท่าทางของเขาทำให้เพื่อนซี้จอมป่วนถึงกับถอนหายใจ…

“แกจะไม่ไปจริงๆ เหรอ ?” ถามย้ำอีกครั้ง

คนถูกถามส่ายหน้าแทนคำตอบ…

“แกใจร้ายว่ะ น่าจะไปแสดงความยินดีกับเธอหน่อย งั้น…” คริสเตียนเว้นช่วง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงติดเล่น “ฉันไปนะ ฉันมีของจะไปให้กับเธอ แกก็น่าจะรู้นิว่าฉันคิดยังไงกับ…” เจ้าตัวยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกแทรกด้วยเสียงเข้มของผู้เป็นเจ้าของห้อง

“แกจะไปทำไม ?” ถามเสียงห้วน

คริสเตียนยิ้มกริ่มในใจ

“เอ้า ! ก็ไปแสดงความยินดีกับเธอไง ทำไม แกหวงเหรอ ?” คริสเตียนถามอย่างรู้ทัน

เซนรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วยักไหล่ไม่แคร์

“ก็ดี ฉันจะได้ทำอะไรๆ ได้สะดวกหน่อย ในเมื่อแกยืนยันชัดเจนว่าไม่ได้คิดอะไรกับเธอ งั้นฉันก็จะเดินหน้าจีบเธอเต็มที่โดยไม่ต้องเกรงใจแก” คริสเตียนพูดอย่างมีความหวัง

“ แต่แกควรจะเกรงใจแม่ฉันนะ ยัยนั่นเป็นเด็กในอุปการะของแม่ฉัน อะไรที่มันข้ามหน้าข้ามตามากเกินไป มันก็ไม่ดี…” คำพูดคล้ายตักเตือน แต่หากใครรู้จักหนุ่มคนนี้จริงๆ จะรู้ว่าเจ้าตัวพยายามจะสื่อความหมายว่าอย่างไร

คริสเตียนเบ้ปาก… ก่อนจะเดินออกจากห้องไปแบบไม่สนใจว่าคนด้านหลังจะรู้สึกยังไง

ปัง !

มือหนาทุบโต๊ะทำงานเสียงดังอย่างโกรธจัด สายตาคมเข้มดุดัน

“นี่ขนาดตัวอยู่เมืองไทยนะ เสน่ห์นี่แรงเหลือเกิน !”

เซนกัดฟันกรอดเมื่อนึกถึงใครคนหนึ่ง

















คุยกับผู้แต่ง

สวัสดีค่ะ ^^ พบกันอีกแล้วนะคะ นิยายแนวนี้ก็จะมีความป่าเถื่อนพอสมควรในระดับหนึ่ง เพื่อนแพงจะอีพให้อ่านเป็นตัวอย่างถึงตอนที่ 9 นะคะ จากนั้นถ้าใครต้องการติดตามเรื่องราวแบบจบบริบรูณ์ สามารถโหลดอ่านในรูปแบบของ E-Book ที่เว็บ MEB ลิ้งค์ที่เพื่อนแพงทิ้งเอาไว้ได้เลยจ้า ^^

นิยายเรื่องอื่นของเพื่อนแพง

ไม่พลาดนิยายตอนใหม่ล่าสุด
เพียงดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบนมือถือ