กำเนิดจอมราชันสะท้านภพ

payuhmon
  •   65 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 4,384
  • อัพเดทล่าสุด 06/11/2018 13:05:47

บทนำ

ในปีนั้นข้าเป็นเพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไร้เดียงสาคนหนึ่ง ข้าเป็นเด็กกำพร้าที่เกิดขึ้นกลางป่าเขาโดยไม่รู้ว่าตัวเองเกิดขึ้นมาได้อย่างไร และในวันหนึ่งข้าก็พบกับชายแก่...ข้าจำได้ว่าชายแก่คนนั้นสวมใส่ชุดสีขาวและเส้นผมกับหนวดเคราก็เป็นสีขาวโพลนไปหมดเช่นกัน ข้าอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาตลอดและไม่ก้าวออกจากป่านี้เลยสักก้าวเดียว ในเวลานั้นชายแก่มองมายังข้าด้วยสายตาแปลกประหลาดและบอกกับข้าว่าจะให้ข้าได้เป็นในสิ่งที่ข้าต้องการและข้ามีโอกาสเก้าครั้งในการเลือก

ในเวลานั้นข้ายังเด็กนักและไม่รู้ว่าสิ่งที่ชายแก่คนนั้นกล่าวออกมาหมายความว่าอย่างไร ข้าตอบออกไปทันทีว่าข้าอยากเป็นผืนปฐพีที่กว้างใหญ่ และในเวลานั้นข้ายังไม่มีโอกาสได้พูดสิ่งใดต่อดวงตาของข้าก็ดับวูบลง...หลังจากที่ข้าตื่นมาข้าก็รู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป! ข้าสามารถสัมผัสทุกอย่างได้ราวกับว่ามันตั้งอยู่บนร่างกายของข้าเอง และมันเป็นครั้งแรกที่ข้าได้รู้ว่าแท้จริงแล้วมีโลกทั้งหมดดำรงอยู่ 9 โลก และตัวข้านั้นได้กลายเป็นผืนปฐพีซึ่งดำรงอยู่ในทั้ง 9 โลกด้วยเช่นกัน!

ข้าไม่รู้ว่าเวลาได้ผ่านไปเนิ่นนานเท่าใด ข้าไม่รู้ว่าข้าใช้เวลาไปมากเท่าใดในการเฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงของโลกทั้ง 9 และในตอนนั้นข้าก็ได้เกิดความรู้สึกบางอย่าง....ข้าอยากเห็น! ข้าอยากมองเห็นทุกสิ่งอย่างบนโลกทั้ง 9 ใบนี้! ข้าร้องตะโกนออกไปว่าถึงสิ่งที่ข้าต้องการ และจากนั้นไม่นานสัมผัสของข้าก็ดับวูบลง...และในโอกาสครั้งที่สองนี้สิ่งที่ข้าต้องการเป็นก็คือ...ผืนนภา!

หลังจากครั้งแรกที่ข้าได้สัมผัสถึงทุกสรรพสิ่งบนเก้าโลกครั้งที่สองข้าได้เฝ้ามองทั้งใต้ผืนนภาและเหนือขึ้นไปทั้งสิบสวรรค์ ข้าใช้เวลานานแสนนานในโอกาสที่สองนี้เพื่อเฝ้าดูการเป็นไปของวัฏจักร....

ห้วงเวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆ เช่นเดียวกับที่ข้ามีความเข้าใจในแก่นแท้ของโลกมากยิ่งขึ้น หลังจากโอกาสครั้งที่สองที่ทำให้ข้าได้มองเห็นสิ่งต่างๆ ข้ายังเคยเป็นสายฟ้าเพื่อลงทัณฑ์คนชั่ว ข้าเคยเป็นมหาสมุทรอันยิ่งใหญ่และเป็นกระทั่งราชันมังกรสิ่งมีชีวิตอันเกรียงไกร

และท้ายที่สุดหลังจากที่ข้าผ่านโอกาสครั้งที่แปดไปจนมาถึงโอกาสครั้งสุดท้ายที่ชายแก่คนนั้นมอบให้...ข้าอยากจะเป็น....

เสียงของข้าดังก้องไปทั่วทั้งเก้าโลกและคำที่ข้ากล่าวออกมาก็คือ...

ข้าอยากเป็นชายแก่คนนั้น!

มันแปลกประหลาดอย่างมากเพราะในคำขอสุดท้ายของข้านั้นก่อนที่สติของข้าจะดับวูบไป ข้าได้ยินเสียงหัวเราะของชายแก่ดังขึ้นมาก่อนที่คำพูดประโยคหนึ่งจะถูกกล่าวออกมาด้วยเสียงแหบพร่าที่ไม่เคยได้ยินมานานแล้ว

..........

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย khunto
เขียนได้สนุกแนวทางของเรื่องก็ต่างจากเรื่องอื่น แต่คำผิดการเว้นวรรคตอนแย่มากช่วยปรับปรุงด้วย
เมื่อ 4 วัน 4 ชั่วโมงที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 30 เส้นทางเต๋าของเย่ฉี(2)

ความเห็นโดย Nok Ra-ngubpai
สนุกมากๆ คนอ่านก็ขนลุกไปด้วยเหมือนกัน555
เมื่อ 3 สัปดาห์ 4 วันที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 3 สุสานมังกรโบราณ(1)