คุณไม่มีวันได้ยิน

  •   61 ตอน  (จบแล้ว)
  • 5,696
  • อัพเดทล่าสุด 04/02/2019 10:45:58

บทนำ

“คุณจะจ้างฉันทำงานบ้านและเฝ้าบ้านให้จริงๆ หรือคะ?”

ใจแก้วถามเป็นภาษาอังกฤษแบบง่ายๆ สายตาจ้องมองผู้หญิงต่างชาติร่างท้วมตรงหน้าที่นั่งบนโซฟาในบ้านสามชั้นใหญ่โตเวิ้งว้างในประเทศหนาวเหน็บแห่งนี้ใจแก้วไม่อยากเชื่อสายตา

น้ำตาหญิงสาวชาวไทยแทบปริ่มด้วยความดีใจ หัวใจเต้นระรัวเธอรอดแล้ว มีงานแล้ว มีเงินแล้ว มีที่พักแล้ว !

มิสซิสโชว์มองหน้าเธออย่างใจดี “ฉันถูกชะตากับเธอ อยากช่วยเหลือเธอ เห็นเธอผ่านเรื่องร้ายๆ มา” ใจแก้วยิ้มกว้างหมดใจให้ใบหน้าหญิงวัยสี่สิบปลายๆ ที่ยังดูสวยสมวัยตามเชื้อชาติเอเชียที่แก่ช้า มิสซิสใจดีเหลือเกินอย่างกับแม่พระมาโปรด

แต่แล้วใจแก้วก็ฉุกคิดได้ จึงกลืนน้ำลาย ความอึดอัดเข้ามาแทนที่ เธอไม่คู่ควรกับโอกาสอย่างนี้ “แต่ฉันเป็นผีน้อย เข้าเมืองผิดกฎหมายมา คุณอาจลำบากทีหลัง ฉันผ่านเรื่องร้ายๆ มา คุณคงพอได้ยิน”

ใจแก้วเสียงแผ่วลง หัวใจจะดับวูบเมื่อนึกถึงเรื่องร้ายๆ ที่ยังหลอกหลอนให้นอนไม่หลับ

มิสซิสโชว์ยิ้มอย่างใจดี ดวงตาเรียวมองสาวไทยผิวเหลืองนวลๆตรงหน้าอย่างประเมิน “ฉันเป็นศิลปินขายรูปวาด งานปั้น ฉันไม่ชอบอยู่ในกรอบสังคม ฉันเคยอยู่เมืองไทย พอเข้าใจความคิดอ่านและนิสัยคนไทย”

สาวสูงวัยนิ่งไปครู่หนึ่งอย่างใช้ความคิด “คนไทยไม่ดีฉันก็เจอมาแล้ว ดีก็เจอมาแล้ว เธอดูไม่ใช่คนไม่ดี ฉันเองก็ไม่มีอะไรมีค่าในบ้านต้องกลัวเธอขโมย บ้านนี้ใหญ่เกินที่ฉันอยู่คนเดียว เธอคงไม่สิ้นความคิดจนกระทั่งหาเรื่องให้ตัวเองเพิ่มด้วยการขโมยของ ทำร้ายหรือฆ่าฉันหรอกใช่ไหม? ”

ใจแก้วสะดุ้ง “ไม่ค่ะ ! ไม่ ฉันไม่ทำ ไม่คิดร้ายกับคุณแน่นอนค่ะ !”

มิสซิสโชว์ยิ้มน้อยๆ เอากระดาษมาวางตรงหน้า “นี่สัญญาจ้างงาน อ่านดูแล้วกัน ฉันให้ที่พัก เงินเดือนนิดหน่อยถ้าตกลงก็เซ็นเธอจะได้อยู่ที่นี่ ได้ทำงานกับฉัน จนกว่าเรื่องของเธอจะสะสางจบ”

ใจแก้วหยิบสัญญาสองหน้า ภาษาอังกฤษและภาษาท้องถิ่นที่เธออ่านไม่ออกมาดู แล้วก็เลือกอ่านภาษาอังกฤษ เข้าใจได้ครึ่งๆ กลางๆ

เธอสูดหายใจเต็มปอด เธอหลังชนฝาแล้ว ไม่มีทางไป กลับไทยก็ไม่ได้ อยู่ต่อในสถานพักพิงสตรีก็เสี่ยง.. เธอโชคดีแค่ไหนแล้ว ที่คนในสถานพักพิงมาบอกให้เธอมาหามิสซิสโชว์เพราะมีงานให้ทำ มิสซิสไปงานการกุศลที่สถานพักพิงครั้งหนึ่ง ไปกับพวกแม่ชีเอาอาหารไปให้ ใจแก้วจำได้.. มิสซิสดูท่าทางสง่างาม

ใจแก้วจรดปากกาลงไปเซ็นชื่อภาษาไทยตามถนัด

มิสซิสยิ้มให้ “เธออยากเริ่มงานเมื่อไร?”

ใจแก้วยิ้ม “พรุ่งนี้เลยค่ะ!”

———-

ใจแก้วเดินออกจากบ้านของมิสซิสบนเขา กระชับเสื้อหนาวก่อนเดินลัดเลาะลงไปตามถนน ผ่านบ้านใหญ่โตหรูหรารั้วสูงแสดงว่า สามีมิสซิสที่โดนฟ้องหย่าจนแพ้ คงรวยมาก

ตลอดทาง รองเท้าผ้าใบใจแก้วเย็นเยือกเพราะความหนาวโหดร้ายเริ่มซึมเข้ามา เธอต้องเดินอีกสักพักกว่าจะถึงป้ายรถเมล์ประจำทางเพื่อกลับสถานพักพิง

เอาเถอะ นับแต่พรุ่งนี้ไป ชีวิตเธอคงดีขึ้น หวังว่ามิสซิสจะไม่ใช้เธอเดินขึ้นเขาลงเขาบ่อยนะ เธอจะตั้งใจจะทำงานให้ดีที่สุด เผื่อมิสซิสเมตตาจะได้มีเงินเก็บกับเขาบ้าง ใจแก้วฝันหาความรู้สึกปลอดภัย มันหายไปตั้งแต่เธอตัดสินใจมาประเทศนี้ เพราะหลงเชื่อคำโกหกของเพื่อนเลวๆ

สาธุ ขอให้มิสซิสใจดีกับใจแก้วนานๆ เถิด .. สาวไทยร่างเล็กภาวนาในใจ ขณะนั่งลงที่ป้ายรถเมล์

ไม่รู้เลยว่าตกเป็นเป้าสายตาตลอดเวลา !

————

เรื่องนี้ แรงชัดจัดเต็ม พิศวาสฆาตกรรม การหลอกลวง มีการดิ้นรนเอาตัวรอดของนางเอกทั้งเรื่อง เพราะนางเอกมักตกอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลม ทำให้นางเอกต้องใช้สติ ไหวพริบ และกำลังใจประคองตัว ดูแลตัวเอง เรื่องนี้จึงไม่หวาน ไม่ใส เหมือนสองเรื่องก่อนนะคะ

เรื่องทั้งหมดเกิดจากจินตนาการคนเขียนค่ะ ไม่อ้างอิงจากบุคคลหรือสถานที่จริงใดๆ

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย Push
พ่อสายลับตัวแสบบบ
เมื่อ 2 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง ถนอมหัวใจ ตอนอวสาน

ความเห็นโดย Push
ลุ้นนนนฯนนนนน
เมื่อ 2 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง เปลื้อง