[ 情 ] กลตัณหา { 18+ }

  •   4 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 2,201
  • อัพเดทล่าสุด 01/01/2019 10:15:07

บทนำ

บทนำ

"งดงามเหลือเกิน" กลิ่นฉุนพร้อมเสียงห้าวต่ำที่ดังขึ้นใกล้ ๆ ทำให้เว่ยจินจินอดสะดุ้งน้อย ๆ มิได้ นางคณิกาน้อยค่อยลืมตาตื่นขึ้นช้า ๆ ยามเห็นลักษณะของคนตรงหน้า ก็ให้พยายามกลืนก้อนเหนียวหนืดหนึ่งลงคอ

เป็นบุรุษวัยกลางคนลักษณะอ้วนท้วม ใบหน้ากลมป้อมขึ้นสีแดงจัดด้วยฤทธิ์เมรา "ช่างงดงามอะไรเช่นนี้" นัยน์ตาตี่เล็กที่จ้องมานั้น ฉายแววหื่นกระหายชัดเจน

ยามรู้ตัวว่าสิ่งที่เขาจดจ้องคือปทุมตน หน้านวลผ่องให้เริ่มขึ้นสีเลือดฝาดอย่างมิอาจฝืน สองมือยกขึ้นปกปิดราวเขินอาย ทว่าแท้จริงนั่นเป็นจริตหนึ่งแบบมิตั้งใจ ซึ่งเว่ยจินจินเรียนรู้ตลอดช่วงเวลาแห่งการเติบโตในหอนางโลมชโลมกลิ่นบุปผาแห่งนี้ว่าสามารถใช้กระตุ้นความปรารถนาของบุรุษได้

ยิ่งเขาขยับเข้ามาใกล้ หัวใจก็ยิ่งเต้นหนักหน่วงราวแทบจะหลุดออกมานอกอก เว่ยจินจินหลับตาลงอย่างตั้งสติ

นางต้องผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไปให้ได้ ในเมื่อตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิตตนเช่นนี้แล้ว จำต้องทำให้ถึงที่สุด

เพื่อท่านแม่ ท้องไว้จินจิน...เพื่อท่านแม่

"ตัวสั่นดั่งลูกนก ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง" ชายผู้นั้นว่ายามสองมืออวบอูมลูบไล้ไปมาตามแขนนาง ริมฝีปากหนาขยับแยกออกราวต้องการเสนอความเป็นมิตร หากนัยน์ตากลับมันวาวดั่งผู้ล่า "อย่ากลัวไปเลยสาวน้อย ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้เจ้าต้องเจ็บเป็นอันขาด"

ร่างบางยังคงสั่นระริกมิคลาย นัยน์ตาทอดมองลงต่ำ ด้วยมิคุ้นชินกับการใกล้ชิดบุรุษใดมากถึงเพียงนี้มาก่อน เสียงหวานหลุดออกมาแผ่วเบา "ขะ ข้า..."

อยากพูดออกไปเหลือเกินว่านางหวาดหวั่นมากเพียงใด กลับต้องพยายามสะกดกลั้นความกลัว ด้วยมิต้องการให้เสียเรื่อง ทำให้ลูกค้ามิพอใจในการทำงานคืนแรก คงมิใช่เรื่องที่สมควรนัก

"หอม หอมที่สุด" น้ำเสียงพร่าดังขึ้นพร้อมจมูกที่ซุกเซ้าถันเต่งตึงภายใต้ผ้าเนื้อบางนั้น มืออวบอูมเริ่มสัมผัสไปทั่วกายสาว เคล้งตรงนั้นคลึงตรงนี้ราวหยอกเย้า ก่อนจะทวีความหนักหน่วงมากขึ้นจนร่างแน่งน้อยต้องหลุดเสียงร้องอย่างเจ็บปวดออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ร่างอรชรถูกผลักให้นอนราบลงกับเตียง อาภรณ์ที่เหลืออยู่น้อยชิ้นถูกกระชากทึ้งออก เผยกายนวลผ่องชวนสัมผัสสู่สายตา

หญิงสาวแทบหายใจมิได้ยามถูกอีกฝ่ายละเลงจูบหนักหน่วง ราวกับกำลังกลืนกินนางอย่างตะกละตะกลาม บางคราก็ฝังเขี้ยวลงบนผิวนุ่ม อย่างมิกลัวจะสร้างรอยฟกช้ำ

"ข้าเจ็บ"

หากเสมือนเขามิได้ยินเสียงนาง ยังคงกระทำการรุนแรงดั่งหมาป่าขย้ำเหยื่อโดยปราศจากความปรานี

ริมฝีปากบวมเจ่อเม้มแน่นด้วยกลั้นมิให้เสียงสะอื้นหลุดรอดออกมาได้ และแล้วนัยน์ตาคู่งามก็ต้องเบิกโพลง เมื่อรับรู้ว่ามือเขากำลังล่วงล้ำเข้าไปยังจุดพึงสงวนของนาง

ช่วยด้วย ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยข้าที!

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย Sirisupa
ดอกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เมื่อ 1 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 3

ความเห็นโดย Sirisupa
ไร้ศีลธรรมขนาดนี้ยังกล้าเขียนเนอะ อุบาทมากกกกกกกกกกกดดดดด
เมื่อ 1 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 3