เจ้าจะไม่มีวันได้เป็นเจ้าสาว !

  •   116 ตอน  (จบแล้ว)
  • 17,606
  • อัพเดทล่าสุด 20/01/2020 21:21:19

บทนำ

ผู้ชายตรงหน้าใส่แจ็คเก็ตหนังสีดำ กางเกงยีนส์สีเดียวกัน ผมที่ยาวปรกหน้าและเลื้อยไปที่ต้นคอ เป็นสีดำเหมือนสีถ่านไม้ ผิวเขาขาวซีด แต่ไหล่เขาหนา ตัวเขาใหญ่กว่าผู้ชายหล่อตามสมัยนิยมยุคนี้ จมูกโด่งและกรามล่ำสัน ริมฝีปากแบบผู้ชายบึกบึนทำให้ซีกหน้าที่โผล่พ้นแว่นตากันแดดดูคมคาย เซ็กซี่แบบร้ายกาจอันตราย

เขากำลังยืนมองเครื่องบินขึ้น เหมือนผู้โดยสารคนอื่นในห้องพักรอผู้โดยสารของสนามบินแห่งนี้ แต่แตกต่างตรงที่ไม่มีกระเป๋าเดินทางแม้แต่ใบเดียว

ท่าทางการยืนของเขาไม่เหมือนมนุษย์ปกติเท่าไร เพราะเขายืนได้นิ่งราวรูปปั้นหินเหมือนไม่ได้หายใจเข้า หายใจออก

เสียงฝีเท้าใครบางคนที่เขารออยู่ใกล้เข้ามา..

เขาหันขวับ จ้องร่างบางในชุดเสื้อโค๊ตสีดำ เชิ้ตสีขาวกางเกงยีนส์ และรองเท้าบู๊ท หญิงสาวเจ้าของร่าง ผมซอยสั้นเหมือนผู้ชาย แต่หน้าตาสะดุดตาและแววตาบางอย่างทำให้ดูรู้แน่นอนว่าเธอเป็นผู้หญิง

เธอเดินลากกระเป๋ามาถึงตรงหน้าเขาแล้วก็หยุดกึก ! สองขาแข็งอยู่กับที่ก้าวต่อไม่ไหว ! ดวงตาเรียวสีน้ำตาลอ่อนของเธอเบิกกว้างช๊อกตกใจ ! มือเรียวที่กำพาสพอร์ตและบ้ตรบอดิ้งพาสของเธอกำลังสั่นและเกร็งจนเอ็นปูดนูนด้วยความตึงเครียด !

เขาถอดแว่นตาดำออก ดวงตาสีเทาคมปานมีดและร้ายกาจ มองเหมือนแทงเข้าไปในตัวของสาวตรงหน้า

เขาเอ่ยขึ้นช้าๆ

“เจ้าคิดว่าจะหนีข้าพ้นหรือ พิรุณนารี?” เขาเดินเข้าไปใกล้ มั่นใจว่าคาถาอาคมที่ฝึกสั่งสมมาเจ็ดร้อยปีได้แผ่รังสีรอบๆ ตัวทำให้ไม่มีใครมารบกวนบทสนทนาของเขา

หญิงสาวถอยกรูด “อย่าเข้ามาอัสนี ! ปล่อยข้าไปเสียที ! คำสาปจะได้สลาย ! ข้าจะไปแต่งงาน ! ชายคนนี้ข้ารักเขา และเขาก็รักข้า ! เขาเป็นคนดีไม่มีที่ติ ! เจ้าอย่ามาขัดขวางข้าเสียให้ยาก !”

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ที่หญิงสาวยังคงไม่กล้าเรียกชื่อจริงเต็มยศของเขา ราวกลัวว่าจะทำให้จำได้ว่าครั้งหนึ่ง ชาติกาลก่อน เคยตกเป็นเมียของเขา

แต่สองขาของเขา ในรองเท้าบู๊ทหนังบุตรของพญานาคกัณหาโคตมะ ยังคงเดินไปใกล้เธอขึ้นเรื่อยๆ

แม่นางฟ้าตาเนื้อทราย .. เขาชอบเดินเข้าหาเธอ ชอบที่ได้เห็นสายตาหวาดหวั่นของเธอจริงๆ ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนๆ ไม่ว่าเธอจะชื่ออะไร แต่งตัวแบบไหน หน้าตาอย่างไร เขาก็จำเธอได้เสมอ..

ก็ลองได้นางฟ้ามาทำเมียแล้วครั้งหนึ่ง ใครจะลืมลง?

จมูกโด่ง และแววตาที่มีแต่ความชั่วร้ายกระหายครองครองไม่ก็ทำลาย จ้องดวงตาของเรียวของเธอ

“ข้าไม่ปล่อยเจ้าหรอก พิรุณนารี จะกี่ภพ กี่ชาติ อย่าได้คิดว่าจะรอดพ้นจากข้าไปได้..” เขายิ้มชั่วร้าย มือนิ้วยาวกว่ามนุษย์ทั่วไปแตะบนแก้มของเธอที่สั่นกลัวแต่หนีไม่ได้ เพราะคำสาป

นิ้วของเขาลูบไล้ผิวอ่อนๆ ตรงแก้มของเธอ สำรวจราวหื่นกระหาย ดวงตาสีเทาของเขาจ้องสะกดจิตเหมือนสัตว์ร้ายจ้องเหยื่อ..

เขาเอ่ยช้าๆ

“ เจ้าก็จะไม่มีวันได้เป็นเจ้าสาวของใครหรอก จำไว้ !”

—————

นิยายเรื่องนี้พระเอกเป็นปีศาจที่ไร้บ้านนางเอกเป็นนางฟ้าที่ตกสวรรค์ ทั้งคู่ถูกสาปให้ไม่มีวันสมหวัง นางเอกในทุกชาติจะต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ถูกคลุมถุงชน แต่พระเอกในทุกชาติจะขัดขวางไม่ให้เธอเข้าห้องหอกับใครได้เลยสักคน และทุกครั้งที่เขามีโอกาสได้ร่วมรักกับเธอ เธอจะต้องสิ้นใจตายและไปเกิดใหม่ ทำให้เขาไม่มีวันสมหวังครอบครองเธอมากกว่าหนึ่งครั้งในหนึ่งชาติ และจะเป็นอย่างนี้จนกว่าเขาหรือเธอจะหาทางแก้คำสาปได้

เรื่องนี้เป็นดาร์คคอมเมดี ผสมดราม่า แรงบันดาลใจมาจากการที่คนเขียน อยากเขียนเรื่องความรักและการแต่งงาน ความถูกต้อง ไม่ถูกต้อง ของการมีคู่แบบผ่านประเพณี และอยากลองเขียนแนวพระเอกแบดบอยสายดาร์คดูเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศค่ะ ถ้าอยากให้เรื่องไปแนวไหน เม้นท์เชียร์ได้ค่ะ เพราะมีแค่โครงเรื่อง ยังไม่ได้คิดเนื้อหารายละเอียด

ส่วนเรต 18+ อันนี้ขอเก็บไว้ก่อนนะคะ เพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะติดเรตแค่ไหน

สำหรับภาพถ่ายประกอบทั้งหมดมาจากอินเตอร์เน็ต นำมาเพื่อประกอบการเล่าเรื่อง สร้างโทนเรื่องเฉยๆ ไม่ได้มีเป้าหมายเชิงพาณิชย์แต่อย่างใด ขออนุญาตและขอขอบคุณเจ้าของลิขสิทธิ์ทุกท่านไว้ณ ที่นี้ค่ะ

เพียงรำเพย

ป.ล. ลงในเพจธัญวลัยด้วยค่ะ แต่จะช้ากว่าที่นี่นะคะ

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย ติ้ง
ใส่ตอนพิเศษรุ่นลูกสักหน่อยดีไหมคะ ให้หายคืดถึง
เมื่อ 2 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง เจ้าสาวของอสูรที่กลับใจ (ตอนอวสาน)

ความเห็นโดย pakkaporn
ถือว่าเป็นนักเขียนที่มีฝีมือได้เลยค่ะ สู้สู้ค่ะ
เมื่อ 2 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง เจ้าสาวของอสูรที่กลับใจ (ตอนอวสาน)