มาลัยเสี่ยงรัก

Klakawii
  •   0 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 0
  • อัพเดทล่าสุด 17/10/2020 16:36:07

บทนำ

เปรม จรุงภิชัย คือคนที่หลายคนรู้จัก เขาคือไฮโซรูปงามและมีชื่อ เพราะฉะนั้น การมากับเธอในวันนี้ มาลัยค่อนข้างลำบากใจมาก แต่การที่เธอขัดเขาไม่ได้นี่สิมันยิ่งลำบากใจยิ่งกว่า

“คุณเปรมพาลัยมาที่นี่ทำไมกันคะ”

เธอเอ่ยถามเขาเสียงเบา หลังจากที่สั่งเครื่องดื่มแล้วและตอนนี้เขากำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียดกับการดูเมนูอาหารซึ่งล้วนแต่เป็นภาษาอังกฤษทั้งนั้น

“พามากิน” เขาไม่ได้มองหน้าเธอ หากแต่ไล่สายตากวาดมองไปทั่วเมนู พลิกหน้าหลังอยู่สองสามรอบ

“รู้แล้วค่ะ แต่ที่นี่หรูมาก” เธอบอกเขาเสียงเบาอีก ไม่กล้าพูดให้ดังนัก ต่อให้มีเสียงเพลงคลอเบาๆ เธอก็ยังคิดว่าต้องสงบคำพูดและเพลิดเพลินกับเสียงเพลงมากกว่า “แน่่นอน”

นั่นคือคำตอบที่เธอไม่ต้องการเลย “คุณเปรมคะ” เธอไม่ได้สนใจเมนูในมือเลย ตอนนี้สนใจแต่หน้าตาตึงๆ ของเขา ชายหนุ่มตวัดดวงตาขึ้นมองสบกับดวงตากลมสีดำที่เอาแต่จ้องมองอยู่เนิ่นนาน

เขาไม่เข้าใจเลยว่า การที่จะพามากินที่หรูๆ อาหารรสเลิศ มีคนบริการตั้งแต่ถอดเสื้อสูทให้ จับเก้าอี้เชิญนั่ง และเครื่องดื่มที่ถูกรินให้ทุกแก้ว ทำไมมาลัยถึงได้ทำหน้าว่าไม่สบายใจขนาดนั้น

“เธอนี่ดื้อจริงๆ นะสาวน้อยของฉัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี แตกต่างจากอีกคนที่กำลังจะทำหน้าว่าร้องไห้

“คุณเปรมเลิกล้อลัยเล่นค่ะ คุณเปรมพามาที่นี่ทำไมกันคะ ให้ลัยทำให้กินซะก็สิ้นเรื่อง”

“ที่ฉันพาเธอมาที่นี่ เพราะว่าอีกสักอาทิตย์หนึ่งโน่นแหละ เราถึงจะได้เจอกันอีก”

มาลัยไม่รู้ว่าจะรู้สึกโล่งใจ ดีใจหรือว่าจิงๆ ตอนนี้ใจเธอหล่นตุ๊บไปอยู่ตรงตาตุ่มไปเสียแล้ว การไม่ได้เจอเขาตั้งอาทิตย์หนึ่งเลยนั้น ถือว่าค่อนข้างนานสำหรับเขากับเธอ ที่เขามักจะโผล่หน้ามาอย่างน้อยก็วันเว้นวัน แต่ในช่วงหลังมานี้ เขาโผล่มาทุกวัน อยู่ด้วยเป็นนานสองนาน แล้วกลับไป ส่วนการที่เขาจะค้างนั้น ยังมีไม่บ่อยนัก

“ไม่ถามเหรอว่าฉันจะไปไหน” เขาเป็นฝ่ายเอ่ยเชื้อเชิญเสียก่อน เมื่อเธอเอาแต่เงียบ “ค่ะ เอ่อคุณเปรมจะไปไหนคะ”

“ไปดูงานแถวยุโรปสักหน่อย อยากได้อะไรไหม”

“อะไรคะ”

“ของฝากไง ฉันจะไปฮอลแลนด์และที่เยอรมนีด้วย”

“ไม่เป็นไรคะ”

“ถ้าอยากจะได้ก็โทร.บอกก็แล้วกัน”

โทร.บอกเขา?? ตอนที่เขาอยู่เมืองนอกแล้วนั้น มันคงเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด แต่ว่าเหตุผลแค่นี้เองเหรอที่เขาพาเธอมากินข้าวเย็นยังร้านอาหารระดับผู้ดีขนาดนี้

“ค่ะ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวลัยจะบอกก็แล้วกันนะคะ”

“ฉันคิดว่าคงคอยเก้อ” คนรู้ทันพูดขึ้นติดตลก เขารู้ดีว่ายังไงมาลัยก็ไม่มีวันบอกเขาแน่ว่าต้องการอะไรเป็นของฝาก เอาเป็นว่าถ้าเขาเห็นอะไรสวยๆ น่ารัก น่าสนใจจะซื้อติดมือมาให้เธอน่าจะเซอร์ไพรส์มากกว่า

“คุณเปรมต้องทำงานนี่คะ จะมีเวลาหาซื้อของฝากเหรอคะ” เธอพูดไปงั้นๆ แก้ตัวให้พอมีน้ำหนักที่เขาจะไม่ตำหนิว่าเธอดื้อ

“เธอจะไปรู้อะไรกันเล่า ไลลา ฉันมีเวลาเที่ยวเยอะแยะ โปรแกรมล่องเรือเข้าคลองด้วยนะ แถวเมืองยุโรปน่ะมีแทบจะทุกเมืองเลย โรแมนติกมาก”

คำพูดเจื้อยแจ้วของเขา ทำให้มาลัยรู้สึกเจ็บแปลบแปลกๆ นั่นน่ะสินะ เธอลืมคิดไปได้ยังไง เขาหรือจะไปคนเดียวและทำแต่งาน เขาก็ต้องควงเอาคู่หมั้นของเขาไปด้วยสิ และบรรยากาศโรแมนติกขนาดนั้นแล้วละก็ มีหรือเขาจะนึกถึงเธอ นึกถึงของฝากให้เธอ นี่เขาคงพูดปลอบใจไว้เท่านั้นเอง แต่จะทำแบบนั้นทำไม

“เป็นอะไร หน้าตาสลดเชียว”

นอกจากใบหน้าขรึมน่าเกรงขามแล้ว เขายังเป็นคนที่ช่างสังเกตและเมื่อสงสัยเขาจะไม่ยอมให้ผ่านพ้นไปโดยที่เขาไม่รู้เรื่อง ทำให้เขาต้องถามออกมาเมื่อเห็นสีหน้าของเธอเกิดสลดเศร้าลง

“เปล่านี่คะ”

“ดื้อและก็โกหกเก่ง แต่เธอจะโกหกฉันไม่ได้หรอกนะไลลา”

“ลัยไม่ได้โกหกค่ะ ลัยไม่ได้เป็นอะไรค่ะ”

“หน้าซีดขนาดนั้น บอกมาสิคิดอะไรอยู่”

นี่เขาจะต้อนเธอให้ได้เลยใช่ไหม เขาจะให้เธอพูดอะไร แสดงความไม่พอใจออกมาอย่างนั้นเหรอ ว่าเธอไม่ชอบใจที่เขากับคู่หมั้นของเขาจะไปสวีทกันไกลถึงเมืองนอก ล่องเรือผ่านคลองขนาดใหญ่ในใจกลางเมืองอัมสเตอร์ดัม

“คุณเปรมก็ ลัยไม่ได้เป็นอะไรหรอกค่ะ อาจจะแค่ไม่คิดว่าคุณเปรมจะเดินทางพรุ่งนี้ก็เลยตกใจนิดหน่อย”

“เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่าล่ะ”

รีวิวล่าสุด

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

ไม่พลาดนิยายตอนใหม่ล่าสุด
เพียงดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบนมือถือ