แฝดสะท้านภพ ตอนจอมใจวิปลาส
รักโรแมนติก
แฝดสะท้านภพ ตอนจอมใจวิปลาส
รักโรแมนติก
จางหยางไท้ คุณชายผู้สูงศักดิ์ ที่รักการค้าขายและผลกำไรเป็นที่สุด จากคุณชายในจวน สู่การเป็นพ่อค้า ผู้มีใบหน้าเป็นอาวุธ นางคือ สตรีที่ก้าวออกจากตระกูล พร้อมคำกล่าวขานว่าวิปลาส เมื่อการกลับมาเพื่อตอบแทนผลกรรมที่เคยถูกกระทำเมื่อวัยเยาว์ของนาง เป็นทุกจุดเริ่มต้นของความรักความแค้นในครั้งนี้หรือไม่ การโคจรมาพบกันของทั้งคู่มันคือบุพเพหรือชะตากรรมกันแน่
  • 22 ตอน
  • 451
นิยายโดย
  • 49 คนติดตาม
บทนำ

จางหยางไท้ คุณชายผู้สูงศักดิ์ ที่รักการค้าขายและผลกำไรเป็นที่สุด จากคุณชายในจวน สู่การเป็นพ่อค้า ผู้มีใบหน้าเป็นอาวุธ

นางคือ สตรีที่ก้าวออกจากตระกูล พร้อมคำกล่าวขานว่าวิปลาส เมื่อการกลับมาเพื่อตอบแทนผลกรรมที่เคยถูกกระทำเมื่อวัยเยาว์ของนาง เป็นรทุกจุดเริ่มต้นของความรักความแค้นในครั้งนี้หรือไม่

การโคจรมาพบกันของทั้งคู่มันคือบุพเพหรือชะตากรรมกันแน่


*******************************

จวนสกุลมู่

“อย่า…ลงโทษพี่ใหญ่อีกเลย เป็นเซียนเอ๋อร์เองที่ผิด จะลงโทษก็ที่ข้าแต่ผู้เดียวเถิด”

เด็กสาวหน้าตาธรรมดา มิได้โดดเด่นหรือความงามอย่างที่พี่น้องคนอื่น กับพฤติกรรมแปลกประหลาดที่นางทำอยู่บ่อยครั้ง ทุกคนในสกุลมู่จึงไม่ใคร่จะอยากยอมรับในตัวของ มู่หลินเซียนเท่าใดนัก

“พอเถอะเซียนเอ๋อร์ พี่ทนได้ ผู้ใดอยากทำอะไรก็เชิญตามสบาย”

เผียะ!

ใบหน้าของมู่หลงเทียนสะบัดตามแรงฝ่ามือของผู้นำตระกูลอย่างมู่ตงซิน ใบหน้าของชายวัยกลางคนเรียกได้ว่ามืดครึ้มลงหลายส่วนเมื่อถูกคำพูดของหลานชายเสียดแทงจิตใจ

“เจ้าช่างกำแหงนัก หลงเทียน หากวันนี้ ข้าไม่ลงโทษเจ้าสองพี่น้องให้หลาบจำ คงอับอายคนทั้งสกุลที่มีหลานเช่นพวกเจ้า”

มู่หลินเซียนกำหมัดแน่น ร่างบางโอบกอดปกป้องพี่ชายที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น เนื้อตัวบอบช้ำจากการถูกลงทัณฑ์กับเรื่องที่เล็กน้อยเท่านั้น

“เรื่องเล็กน้อยกว่าผายลม ไยถึงต้องทำกับพี่ใหญ่ที่เจ็บปวดได้เล่าเจ้าคะ ท่านปู่มิสมกับเป็นผู้นำเลยสักนิด หากวันนี้ พวกข้าสองพี่น้องไร้ค่าสำหรับคนสกุลมู่ก็จะหลีกทางไป นับจากนี้ ข้ากับพี่ใหญ่จะมิย่างกรายกลับมาทำให้พวกท่านมัวหมองอีก”

เด็กหญิงวัยเพียงสิบสี่เงยหน้าประสานสายตากับผู้เป็นปู่อย่างไม่คิดหลบ จะให้นางทนถึงเมื่อไหร่กัน แม้แต่พ่อแม่แท้ ๆ ยังมิเคยไยดีนางสองคนพี่น้อง แล้วทำไมนางต้องสนใจด้วยว่าพวกเขาจะรู้สึกอย่างไร การที่พี่ชายของนางมองไม่เห็นก็มิใช่ความผิดสักนิด แต่เพราะถูกกลั้นแกล้งจากใครบางคนในสกุลมู่ จึงทำให้ดวงตาทั้งสองของพี่ชายมิอาจกลับมามองเห็นได้เช่นเดิม ตัวนางเองเพราะหน้าตาที่ไม่งดงามเช่นน้องสาว และบรรดาญาติคนอื่น ๆ ก็ถูกรังเกียจ ยิ่งนางหมกมุ่นกับการอ่านตำรามากมาย ไม่ฝึกฝนดนตรี ร่ายรำเช่นคนอื่น สุดท้ายจึงกลายเป็นเด็กวิปลาสในสายตาของทุกคน

‘พี่ชายตาบอด ตัวเองเป็นคนเสียสติ ช่างน่าอดสูนัก’

“ปากดีนักนะ…หากเจ้าคิดว่าเก่งจริง ก็ไสหัวออกจากบ้านข้าไปซะ! แล้วอย่าได้ซมซานกลับมาก็แล้วกัน และพวกเจ้าจงจำเอาไว้ให้ขึ้นใจว่าอี้ชิ่งคือดวงใจของสกุลมู่ สวะเช่นเจ้าสองคนไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเฉียดใกล้”

0

ไม่พลาดนิยายตอนใหม่ล่าสุด
เพียงดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบนมือถือ