สมรสพระราชทานบันดาลรัก [สามพี่น้องตระกูลหาน]
รักโรแมนติก
สมรสพระราชทานบันดาลรัก [สามพี่น้องตระกูลหาน]
รักโรแมนติก
"ข้าขอพระราชทานการสมรสให้แก่หานหมิงเทียนและจีลู่ฟาง ณ บัดนี้!!" ด้วยเหตุนี้ทำให้นางและบุรุษผู้นี้ต้องมาแต่งงานอยู่ร่วมกันซึ่งจีลู่ฟางได้แต่สงสัยว่านี่เจ้าฮ่องเต้นั่นพระราชทานนางให้กับคนแบบไหนกัน
  • 18 ตอน
  • 22
  • 0
นิยายโดย
  • 5 คนติดตาม
บทนำ

*กรุณาอย่าถามหาความสมจริงและประวัติศาสตร์ในเรื่อง เพราะเรื่องนี้ใช้จักรวาลเสมือนจีนโบราณ ทั้งยังมีผู้ปกครองเฉกเช่นต้าเทียนฮ่องเต้ เพราะฉะนั้นอะไรๆ ย่อมเกิดขึ้นได้ค่ะ! ทั้งนี้เรื่องนี้ไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆ ทั้งสิ้น สมมติยันชื่อและชื่อเมืองค่ะ

เรื่องไม่มีพิษภัยอ่านได้ทุกวันสาระก็ไม่มีเช่นกัน (เดี๊ยววว) ตามสโลแกนสามพี่น้องตระกูลหาน

ฮาให้สุด และไปหยุดที่ตอนอวสาน

นางเอกสายรั่วๆ มึนๆ อึนๆ พระเอกสายนิ่ง ไม่ใช่เย็นชานะแค่ไม่สนโลก555 เรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเสพกลิ่นอายทราดิชันออริจินัล

ส่วนใครชอบดราม่าแนะนำตามไปสามบุพเพสกุลซือนะคะ ^^

ซึ่งเล่มแรกของชุดนี้ก็คลอดแล้วนั่นคือแต่งกับเจ้าแล้วไง! ข้าก็ไม่ได้รักเจ้าเสียหน่อย!

สถานะ:วางโครงเรื่อง พล็อตหมดแล้ว ลงเอาปกและชื่อเรื่องไว้ก่อนค่ะ (เรื่องอื่นก็ได้พล็อตกับชื่อ+ปกแล้วนะแต่ยังไม่ลงดีกว่า เพราะพอเห็นนิยายกองๆ กันในเว็บทั้งที่ยังไม่จบแล้วรู้สึกผิด)

หลังเคลียร์หัวเราะทีหลังดังกว่าจะมาเริ่มเรื่องนี้ตามคิวที่จัดไว้ในเพจ หานยวี่ (ติดตามไว้นะคะบางทีก็แจกอีบุ๊คฟรีถถถ)

ส่วนทีม#ดราม่า #สามบุพเพสกุลซือรอก่อนน้า

.

.

วิญญาณของ ‘ขนมผิง’ สาว(เหลือ)น้อยวัยใสสามสิบสี่ ได้หลุดเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องหนึ่งที่เจ้าของแต่งทิ้งไว้เมื่อห้าปีที่แล้ว ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับจีลู่ฟาง สตรีงามผู้หนึ่งที่ต้องแต่งงานกับสามีจอมเจ้าชู้ รับอนุเข้ามาเป็นสิบ ทำให้นางเจ็บช้ำจนทนไม่ไหว ขอหย่าและใช้เล่ห์อุบายยั่วยวนบุรุษคนนั้นคนนี้ เพื่อจะได้ยืมมือกลับมาแก้แค้นสามีเก่า เป็นเรื่องที่เธออ่านแล้วรู้สึกชอบมากและอยากให้คนเขียนแต่งต่อจนจบ..

เพราะยิ่งอ่านก็ยิ่งสะใจ!

ทว่าเมื่อได้มาเป็นหนูน้อยจีลู่ฟางแล้ว...จากที่เคยนึกสนุกกลับมองว่านี่เป็นพล็อตที่งี่เง่าที่สุด!!

นี่นางจะต้องเล่นเป็นสตรีงี่เง่าที่ปลงใจแต่งงานตั้งแต่อายุสิบห้า จนอายุสิบเจ็ดก็ขอหย่าแล้วยั่วยวนชาวบ้านไปทั่วเพื่การแก้แค้นจนอายุยี่สิบจริงหรือ?! แถมตอนจบก็ไม่รู้จะเป็นยังไง...

ไม่อะ! ไหนๆ นางนักเขียนก็เทเรื่องนี้แล้ว เรื่องราวต่อจากนี้ขอดำเนินเองละกัน!!

เพื่อไม่ให้เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น ขนมผิงที่พอจะปรับตัวได้จึงวางแผนแกล้งเป็นคนขี้โรค ที่ดูซีดเซียวไร้เรี่ยวเเรงตลอดเวลา แม้ท่านพ่อท่านแม่จะให้หมอมาตรวจ นางก็ให้เงินปิดปากไปมากโขทั้งขู่จะฆ่าตัวตายอีกต่างหาก!

กะว่าจะทำตัวนอนเปื่อยอยู่บนเตียง จนอายุรอดพ้นวิกฤตยี่สิบปีไปก่อน ทำให้ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นคุณชายหรืออ๋องต่างก็พากันขีดชื่อนางออกจากสมุดเล่มน้อยในดวงใจเป็นที่เรียบร้อย เกิดเป็นเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่านางเป็นผลงานที่ผิดพลาดของสรวงสวรรค์ ด้วยเกิดมามีหน้าตาสวยงามแต่กลับต้องนอนป่วยติดเตียง มิอาจทำหน้าที่เป็นมารดาและภริยาที่ดีได้

แน่นอนว่าจีลู่ฟางปลื้มอกปลื้มใจกับข่าวลือนี้มาก อีกไม่นานชีวิตหลังจากนี้ นางจะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องชีวิตที่สุดแสนจะรันทดอีกต่อไป

ปีนี้นางก็สิบเก้าแล้ว!! อีกแค่ปีเดียวเท่านั้น...

ทว่า...ขนมผิงหารู้ไม่ว่าพล็อตเรื่องได้เปลี่ยนไปแล้ว โดยยัยนักเขียนที่มีไฟกลับมาเขียนนิยายอีกครั้ง หล่อนได้ทุบเนื้อหาของจีลู่ฟางทิ้งแล้วแทนที่ด้วยเรื่องใหม่ของตัวละครในภพเดียวกัน นั่นหมายความว่า...

ตอนนี้จีลู่ฟางเป็นเพียงแค่ตัวประกอบ...

ก็ควรจะเป็นอย่างนั้นหรอก...แต่...

โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเสียงลือเสียงเล่าอ้างของตัวประกอบได้ไปเข้าหูของพระเจ้าต้าเทียน ซึ่งพระองค์ก็ประสงค์จะเห็นหน้านาง จึงได้สละเวลาเสด็จออกจากวังหลวงเพื่อมาเยี่ยมด้วยความกลัวว่าจะโดนเอาไปเป็นพระสนมในวัง ขนมผิงเลยเล่นใหญ่จัดเต็ม

(อ้อ...นี่ก็คือความจริงอีกอย่างที่หล่อนไม่รู้...ต้าเทียนฮ่องเต้คนนี้ก็ได้เปลี่ยนไปเช่นกัน...ด้วยฝีมือของยัยนักเขียนตัวร้าย...นอกจากจะเป็นคนสมัยใหม่ข้ามภพมาแล้ว ยังกะล่อนปลิ้นปล้อนและฉลาดเป็นกรดอีกด้วย!)

...วัชรวีร์ในร่างของต้าเทียนฮ่องเต้ทอดสายตามองร่างบางที่ตอนนี้อายุสิบเก้าหนาวที่กำลังโค้งตัวทำความเคารพอย่างเชื่องช้า เพียงแวบเดียวก็รู้แล้วว่านางนั้นแกล้งทำ จึงเกิดความหมั่นไส้จนนึกไปถึงใบหน้าหานหมิงเทียน ผู้ที่กวนบาทาพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่าจนถูกคาดโทษไว้ชนิดที่ว่ามีสิบหัวคงไม่พอ..

เหมาะสมกันยิ่ง!!

'หากเป็นสมัยก่อนการหลอกลวงเบื้องสูงมีโทษถึงตาย แต่ข้าขอมอบทัณฑ์อื่นให้แทนละกัน'

ดังนั้น...การใช้อำนาจด้วยความรู้สึกส่วนตัวจึงเกิดขึ้น...เพราะพระองค์ก็ไม่รู้ว่ายัยจีลู่ฟางนี่ย้อนเวลามาเหมือนกัน เลยคิดว่าทั้งหมดทั้งมวลที่นางจงใจวางแผนเพราะกลัวเขาเอาไปเป็นสนม (วัชรวีร์ไม่เคยอ่านนิยายเรื่องนี้เลยคิดไปอีกทาง)

"ข้าขอพระราชทานการสมรสให้แก่หานหมิงเทียนและจีลู่ฟาง ณ บัดนี้!! "

...ในวันแต่งงานจีลู่ฟางแกล้งทำตัวเจ็บออดๆ แอดๆ จะเป็นลมหลายครั้งหลายครา แต่สุดท้ายนางก็ถูกจับเข้าหออย่างทุลักทุเล และวินาทีที่ผ้าคลุมหน้าสีแดงถูกถอดออกนั้น...

มารดามันเถิด! นี่มันบุรุษหน้าเงินที่ขโมยเงินห้าอีแปะของนางไปอย่างหน้าด้านๆ เมื่อวันก่อนนี่

โอ้พระเจ้า! เคราะห์ซ้ำกรรมซ้อนจริงๆ ครั้นจะกรีดร้องชี้หน้าด่าก็ไม่ได้เพราะเขาไม่ได้พบเจอนางในคราบนี้จีลู่ฟางจึงได้แต่ยิ้มหวานให้หานหมิงเทียน เจ้าของใบหน้าเรียบเฉย แต่กลับช่วยประคองนางไปทำนั่นทำนี่

ทั้งที่นั่งภาวนากับตัวเองและเตรียมใจว่าคงไม่พ้นต้องเข้าหอแล้ว

ทว่า...หลังจากประคองจีลู่ฟางไปส่งที่เตียงแล้ว

หานหมิงเทียนกลับเดินไปที่โต๊ะมงคลแล้ว...

หยิบตำรากฎหมายที่ซ่อนไว้ในอกเสื้อขึ้นมาอ่าน!!!

"....." จีลู่ฟางมองเขาอย่างไม่ค่อยจะเข้าใจสักเท่าไร เมื่ออีกฝ่ายหันมาเห็นก็เอ่ยเสียงเรียบว่า

" มิต้องกลัว ข้าไม่เอาเวลาอ่านหนังสืออันมีค่าของข้ามารังแกคนป่วยเช่นเจ้าหรอก"

ว...เวลาอ่านหนังสืออันมีค่า

บุรุษผู้นี้แม้แต่เวลาก็ยังงก!

ช้าก่อน แล้วที่พูดเมื่อครู่หมายความว่าตัวนางไม่มีค่าหรืออย่างไร?!

….......

"ไม่หึงหวงข้าสักหน่อยหรือเจ้าคะ!?” ลู่ฟางถามหมิงเทียนอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตนเอง

“เจ้าจะไปไหนกับใครก็เรื่องของเจ้าสิ”

“แต่ข้าเป็นฮูหยินท่านนะเจ้าคะ!”

“เรื่องของเจ้าสิ! หากหมดเรื่องก็ออกไปได้แล้ว ข้าจะร่างกฎหมายต่อ!”

คนผู้นี้...จะบ้างานเกินไปแล้วกระมัง! ในหัวเมมโมรี่ไว้แต่คำว่างานกับเงินเหรออออ

นี่เจ้าฮ่องเต้นั่นพระราชทานนางให้กับคนแบบไหนกัน!!!

เอาเถอะ ไหนๆ ชีวิตเป็นโสดที่วาดฝันไว้ก็พังทลายลงไปแล้ว สามีที่ได้แต่งงานด้วยก็หน้าตาดีชนิดที่เป็นในโลกเดิมคงมีแต่สาวๆ ตามมาเกาะแกะ แม้จะงกไปหน่อยก็ตาม

ทว่าเขาคนนี้นั้นเย็นชาและตายด้านกับเหล่าสตรีมาก ไม่สิกับบุรุษก็เช่นกัน...

ขนมผิงจึงตั้งปณิธานไว้ว่า...

หากบุรุษผู้นี้เป็นหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก ข้านี่แหละจะทำให้เขากลับมามีหัวใจเอง!!!!!!!

สามีที่น่าตาย หัวใจท่านต้องเป็นของข้า!

ไม่พลาดนิยายตอนใหม่ล่าสุด
เพียงดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบนมือถือ