บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)-Ep11/2 : ผู้ชายแสนร้าย

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)

Ep11/2 : ผู้ชายแสนร้าย

วางจำหน่ายในรูปแบบ Ebook แล้ว สมารถโหลดซื้อได้ที่ meb ookbee Hytexts..

ตอนขากลับเข้ากรุงเทพฯ มา มารตรียังคงนั่งปิดปากของตัวเองเงียบกริบ เธอไม่อยากพูดกับคนปากไม่ดีที่มักคอยสรรหาคำพูดเจ็บๆ คันๆ มาจิกกัดเธออยู่ตลอดเวลา นี่ถ้าไม่ติดมีสายด่วนโทรเข้ามาหาเขา เรียกตัวให้กลับไปดูโครงสร้างอะไรสักอย่างหนึ่งเกี่ยวกับงานเปิดตัว ไม่รู้วันนี้ทั้งวันเธอจะได้กลับบ้านไปหาคุณตากี่โมงกี่ยามกันแน่ แล้วอีกอย่างพรุ่งนี้เธอมีนัดสัมภาษณ์งานสำคัญเสียด้วย เธอจึงอยากรีบกลับไปเพื่อเตรียมตัวเตรียมความพร้อมเอาไว้ งานนี้เป็นความมุ่งหมายเอาไว้ตั้งแต่เธอเริ่มเข้าเรียนมหาวิทยาลัย การเรียนได้เกียรตินิยมเหรียญทอง มันจะปูทางให้เธอได้เดินเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทแห่งนี้ บริษัทที่ครั้งหนึ่ง เคยตกอยู่ในความครอบครองของคุณตาพิธาน จวบจนกระทั่งสิ้นสุดลงเมื่อบิดาเธอเข้าไปบริหาร...

และถึงแม้ใจคัดค้านไม่อยากพูดกับเขาสักเท่าไหร่ หากแต่สายตาอ่อนหวานกลับคอยแอบชำเลืองมองซีกหน้าของสารถีผู้หล่อเหลาไปตลอดเส้นทาง ขคราชเป็นหนุ่มหล่อใบหน้าคมสันอย่างหาตัวจับอยากคนหนึ่ง คิ้วดกดำของเขาพาดยาวเหนือดวงตาสีนิลโค้งรับกับปลายจมูกโด่งจนเธอยังอิจฉา ยิ่งริมฝีปากหยักหนาได้รูปสีแดงเข้ม ยิ่งส่งให้เขาเป็นบุรุษหนุ่มรูปงามผู้ทรงเสน่ห์อย่างหาที่ติไม่ได้

อีกทั้งความฮอตฮิตของเขาก็ไม่ต้องพูดถึง เมื่อบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่ต่างตบเท้า กันเข้ามาวนเวียนอยู่ไม่ห่างกาย บางคนเป็นข่าวลงหน้านิตยสารซุบซิบคนดัง บางคนเธอยังเคยเห็นไกลๆ ในคฤหาสน์ยมดิสรณ์ ยามเธอเอางานเข้าไปส่งงานให้ท่านเจ้าสัวราพ สาวๆ เหล่านั้นมักแวะเวียนเข้าไปฝากเนื้อฝากตัวกับบิดาของเขา จนหัวกระไดไม่เคยแห้งก็ว่าได้

แต่มันเป็นเรื่องน่าแปลกใจ ถึงเขาจะมีสาวสวยรอบกายไม่ว่างเว้น แต่ทำไมสถานะของเขาถึงยังโสดอยู่นะ ทำไมเขาถึงไม่ลงเอ่ยกับใครสักคน ถึงจะมีข่าวกับบรรดาสาวๆ มากหน้าหลายตา ทั้งลูกท่านหลานเธอ หรือแม้กระทั่งดารานางแบบคนดัง หากเขากลับไม่เคยยกใครขึ้นมาเป็นนางในดวงใจจริงจัง หนักหน่อยพอโดนสื่อลงข่าวซุบซิบขึ้นหน้าหนึ่ง กล่าวอ้างถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสาวสักคน พอรุ่งขึ้นของอีกวัน สื่อเหล่านั้นกลับต้องรีบออกมาแก้ข่าว ขอโทษขอโพยชายหนุ่มกันจ้าละหวั่น เมื่อขคราชตอกกลับสื่ออย่างไม่เกรงใจหน้าอิฐหน้าพรหม โทษฐานเอาข่าวเท็จไม่เป็นความจริงมาสร้างความเสียหายให้กับเขา จนทำให้บรรดาสาวๆ ที่ทำตัวตกเป็นข่าว ได้แต่ร้องกรี๊ด หน้าชากันเป็นแถบ ที่ถูกเขาตัดสายสัมพันธ์อย่างไม่ไว้หน้า ถ้าหากเป็นเธอถูกปฏิเสธความสัมพันธ์โดยไม่แคร์ความรู้สึก เธอคงจะเดินเข้าไปตบหน้าเขาสักฉาด เพื่อระบายความอับอายสักที...

“มีอะไรติดหน้าฉันหรือเปล่า...” น้ำเสียงติดดุหน่อยๆ ดังขึ้น แต่ขคราชไม่ได้หันมา ส่งผลให้คนถูกจับได้ตกใจ รีบเมินหน้าหันออกไปอีกด้าน

“เอ่อ...ไม่มีค่ะ ไม่มีอะไรติดหน้าคุณราช” คนถูกจับได้รีบปฏิเสธใบหน้านวลเห่อร้อนเป็นสีแดง

“เดี๋ยวเราคงต้องแวะเข้าโรงแรมกันก่อน...” ขคราชไม่ได้ติดใจอะไรอีก เพราะเขารู้ตัวว่าถูกแอบมองมาตั้งแต่รถเริ่มเคลื่อนตัวออกจากโรงแรมที่พัก ชายหนุ่มเพียงบอกจุดประสงค์ของตัวเองเท่านั้น มันเป็นคำสั่งมากกว่าการขอความคิดเห็นเช่นเคย

มารตรีขมวดคิ้วเข้าหากัน..

“โรงแรมยมดิสรณ์น่ะหรือคะ” มารตรีถามขึ้นเพราะตอนแรกเธอคิดว่าเขาจะพาเธอไปส่งบ้านก่อนจะไปทำธุระ

“ก็ใช่น่ะสิ เธอก็ถามแปลก หรือเธอมีปัญหาอะไรอีก” คนหน้าเคร่งหันมาทำตาลุกวาว ดวงตาของเขาดูดุ จึงทำให้มารตรีส่ายหน้าน้อยๆ ใบหน้าจ๋อยสนิทดั้งเดิม แค่เห็นดวงตาพ่นแสงได้ของเขา ใครกันจะกล้าไปมีปัญหากับเขากันเล่า พ่อคนเผด็จการ...

“เปล่าค่ะ...รตรีไม่ได้มีปัญหาอะไร ไปไหนก็ไปค่ะ แต่ไม่ขอกลับดึกนะคะ รตรีเป็นห่วงคุณตา”

“ดี...อย่ามาทำตัวเรื่องมากไม่เข้าท่า...”

ขคราชขับรถเข้ามาจอดเทียบยังด้านหน้าของตัวโรงแรมยมดิสรณ์ ก่อนขายาวๆ ของเขาจะก้าวออกจากรถโดยไม่ลืมหันไปพยักหน้าเรียกให้หญิงสาวด้านข้างเปิดประตูด้านของตัวเองก้าวตามลงมาพร้อมๆ กัน เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เขารู้มารตรีอยากพักผ่อน ดูจากสีหน้าเหนื่อยล้าของเธอเขาก็พอจะรู้ ทว่าเขายังไม่อยากห่างเธอไปตอนนี้นี่นา จึงหาเรื่องดึงเวลาฉุดรั้งพาเธอมาแก้ไขงานด่วนยังโรงแรมยมดิสรณ์กับเขาเสียเลย ทั้งๆ ที่มันเป็นงานของเขาและหญิงสาวก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วยสักนิด...

ชายหนุ่มพาร่างสูงใหญ่เดินอ้อมมาหน้ารถ เข้ามาลากแขนเสลาของหญิงสาวที่ก้าวเดินอิดๆ ออดๆ ใบหน้าเหงาหงอย ให้เดินตามเขาเข้าไปด้านใน เดชซึ่งยืนรอท่าอยู่นาน เมื่อเห็นเจ้านายเดินเข้ามายังตัวโรงแรมพร้อมกับน้องสาวคนสวย เขาจึงรีบลุกจากโซฟารับรอง เดินฉีกยิ้มกว้างเบิกทางไปให้ก่อนจะเดินไปถึงสองคนนั้น โดยไม่รอให้เจ้านายเป็นฝ่ายต้องเดินเข้ามาหาเขาให้เสียเวลา

แต่คนเป็นเจ้านายหางตากระตุกยิบๆ เมื่อเห็นใบหน้าคมเข้มของบอดี้การ์ดคู่ใจ มันเดินตรงมาหาเขาก็จริง หากแต่สายตาและรอยยิ้มหวานเกินจริง มันส่งไปให้ใคร...

ชายหนุ่มเลยต้องหันมองตามสายตาของไอ้ลูกน้องตัวดี และมันก็เป็นจริงอย่างที่เขาคาดเดา เมื่อไอ้สายตาหวานเชื่อมจนมดตอมได้นั้น ไม่ได้ห่างไปจากแม่ร้อยเล่ห์ของเขาเลยสักนิด

ไอ้ลูกน้องเวรตะไล บังอาจมาส่งยิ้มเรี่ยราดแถวนี้ เดี๋ยวพ่อก็ถีบให้สักโครม จะได้หายระริกระรี่เสียที...

มารตรีทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เธอแสร้งมองไปทางโซนน้ำพุด้านข้างแทนการมองตอบโต้สายตาขุ่นเอาเรื่องของคนเจ้าอารมณ์ พอเดชก้าวยาวๆ มาถึงเจ้านายกับน้องสาวคนสนิท ชายหนุ่มจึงไม่รีรอให้เสียเวลางาน ยื่นแฟ้มเอกสารไปตรงหน้าทันที

“นี่ครับเจ้านาย รายละเอียดของตัวงานทั้งหมดที่ทางนู้นต้องการให้เราแก้ไขโดยด่วน ผมทำเครื่องหมายมาร์คเอาไว้ทุกจุดตามความต้องการของคุณหญิงช่อฟ้า ส่วนนี้ก็เป็นตัวอย่างเครื่องเพชรของงานทั้งหมดครับ เมื่อเช้าคนของทางนั้นส่งมาให้เราดู...” เดชยื่นแฟ้มงานที่มีปัญหาไปให้เจ้านายตรงหน้าพร้อมกับเอกสารปึกใหญ่...

ขคราชยื่นมือว่างเปล่าอีกข้างออกไปรับ หากมืออีกข้างกลับไม่ยอมปล่อยออกจากลำแขนเรียวเสลาง่ายๆ เดชเลิกคิ้วเข้มมองมือของเจ้านายด้วยสายตาสงสัย ก่อนจะย่นใบหน้ายู่ลง อะไรของเจ้านายเขาวะ ก็ไหนเคยประกาศปาวๆ ว่าเกลียดรตรีนักหนา แต่ทำไมเดี๋ยวนี้ถึงได้เห็นไปไหนมาไหนด้วยกันออกบ่อย จนจะเป็นเงาตามตัวกันได้แล้วมั้งนั้น แถมวันนี้ยังมีการจับจูงมือกันเดินเข้ามาในโรงแรมด้วยแฮะ...

เรื่องนี้เขาต้องไปเค้นเอาความจริงจากปากของไอ้มาร์คเสียหน่อย ไอ้นี่มันต้องรู้เรื่องอะไรดีๆ แน่ เพราะกลิ่นบางอย่างมันโชยออกมาจนเขารับรู้ได้ หรือบางทีเจ้านายอยากจะกลืนน้ำลายตัวเอง โดยการคิดไม่ซื่อกับน้องสาวคนสวยไอ้ที่ปากบอกว่าเกลียดเขาจนไม่อยากเห็นหน้า แท้ที่จริงนั้นรักปานจะขาดใจเสียมากกว่าล่ะมั้งครับเนี่ย...

คนถูกแอบสำรวจมองเงยหน้าขึ้นมาทำตาดุใส่ไอ้คนรู้ทัน...

“มีแค่นี้ใช่ไหมงานด่วนของมึง” ขคราชส่งเสียงเข้มปรามไอ้คนจับผิด หน่อยทำมาชำเลืองมองมือเขา

“ครับสำหรับเรื่องงาน แต่ว่าเอ่อ...ยังมีอีกเรื่องสำคัญ”

เดชหยุดคิดสักครู่ ก่อนหางตาเขาก้มชำเลืองมองน้องสาวข้างกายของเจ้านายเล็กน้อย มารตรียิ้มตอบรับมุมปากตามมารยาท ก่อนจะเบ้หน้าเพราะรู้สึกเจ็บตรงลำแขนขึ้นมา

ส่วนเดชกำลังชั่งใจดูเลยไม่ทันสังเกตใบหน้าหวานของน้องสาวคนสวย เขากำลังคิดว่ามันจะเหมาะหรือไม่ หากเขาจะเอ่ยปากรายงานเจ้านายถึงเรื่องของผู้หญิงที่ชื่อวีวี่อะไรนั่นออกไปตอนนี้

ทุกการกระทำของลูกน้องไม่ได้หลุดรอดสายตาของเจ้านายไปไหน อาการไม่พอใจจึงกลับเข้ามาสิงร่างตามเดิม แต่หารู้ไม่ว่าเรื่องปวดหัวกำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้...

“มีอะไรก็พูดออกมาให้จบๆ ไอ้นี่ มัวแต่ยืนอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่ได้ หรือเป็นโรคแพ้เสน่ห์แม่นี่เข้าให้อีกคนหนึ่งหึ...ไอ้เดช” เจ้าของชื่อสะดุ้งโหยงยิ้มอายๆ ไปทางเจ้านาย ส่วนมารตรีหันใบหน้าขึ้นไปมองคนปากหาเรื่อง นี่เธออุตส่าห์ยืนอยู่เงียบๆ แล้วนะ เขายังขยันดึงเอาเธอเข้าไปเอี่ยวอีกจนได้สิน่า

“ไม่ใช่อย่างนั้นเสียหน่อยเจ้านายก็...ผมแค่จะบอกเจ้านายว่า...”

“ราชค่ะ! ” นั่นไงเรื่องที่เขากำลังจะอ้าปากบอก แต่ดูเหมือนคงไม่ทันการณ์ ในเมื่อแม่ตัวเล็กแต่เสียงปรอทแตก เดินหน้าเด้งฉีกยิ้มกว้างมานู่นแล้วไง

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย oranee
ขอบคุณมากมาย
เมื่อ 1 ปี 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย silverprincess
แม่ตัวเล็กเสียงปรอทแตกมาแล้ว
เมื่อ 1 ปี 2 เดือนที่แล้ว

รีวิว