บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)-Ep14/1 : มดแดงแฝงต้นมะม่วง2

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)

Ep14/1 : มดแดงแฝงต้นมะม่วง2

วางจำหน่ายในรุปแบบ Ebook แล้วนะคะ...

ลุงมั่นยืนเกาหัวตัวเองแกรกๆ ตอนแกเดินลัดเลาะออกมาทางด้านหลังระเบียง แล้วพบเข้ากับสิ่งมหัศจรรย์ใจ ดูเหมือนวันนี้เจ้านายคนเล็กของแกจะอารมณ์ดีผิดแปลกไปจากทุกวันมาก ดีจนแกใจหาย อดนึกสงสัยไม่ได้ วันนี้คุณราช เจ้านายเจ้าอารมณ์คนเก่า ที่เอาแต่ฟาดงวงฟาดงากับทุกสิ่งทุกอย่างยามโดนขัดใจ หายไปไหนเสียแล้วหนอ เหตุไฉนถึงได้กลายเป็นคุณราชคนใหม่ ที่เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แถมยังเดินผิวปากฮัมเพลงรักเสียงหวานหยด จนแกขนลุกขนพอง และแม้แต่ใบหน้าที่เคยบึ้งตึงใส่แกอยู่เป็นประจำ ยามนี้กลับดูเบิกบานแช่มชื่น เพิ่มความหล่อเหลาขึ้นไปอีกเป็นกอง

พอตัวแกโผล่หน้าออกมาจากเงามืดทางด้านหลังตึก เจ้านายหนุ่มจึงยื่นกุญแจรถส่งมาให้ด้วยท่าทางสุภาพอ่อนน้อม ไม่โยนให้เหมือนเมื่อวานหรืออีกหลายๆ วันก่อน

“ขอบใจมากนะลุง” พอรับกุญแจมาถือไว้ คุณราชยังยักคิ้วแถมส่งมาให้แกอีก ลุงมั่นมองกุญแจในมือสลับกับใบหน้าหล่อเหลา หรือว่าแกฝันไป

“ขับรถไปเก็บสิลุง”

“เอ่อ...ครับๆ ” แกรับคำพร้อมสะดุ้ง คนอารมณ์ดีผิดหูผิดตาเอียงหน้ามองคงงานเก่าแก่ ก่อนรอยยิ้มจะผุดตามมา

“มีอะไรติดบนหน้าของผมหรือเปล่า ทำไมลุงถึงได้มองหน้าผมด้วยสายตาแปลกๆ แบบนั้นล่ะ หรือว่า...” ขคราชรีบยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเองไปมาเพื่อเป็นการพิสูจน์ หรือจะมีรอยลิปสติกของมารตรีติดอยู่บนแก้มของเขา แต่มารตรีไม่ได้ทาลิปสีนี่นา เขาถึงชอบขโมยจูบริมฝีปากเธอทุกครั้งเมื่อมีโอกาสไง อย่างน้อยๆ เขาก็เบาใจได้ ตอนเขาจูบกับเจ้าหล่อนจะไม่มีสารเคมีใดผสมเข้าไปในโพรงปากของเขาอย่างแน่นอน พอคิดถึงมารตรีหัวใจเจ้ากรรมของเขาก็อดรู้สึกมีความสุขขึ้นมาอีกจนได้

ก็ก่อนที่เขาจะยอมขึ้นรถขับกลับบ้าน เขาขโมยจูบปากหวานๆ ของเจ้าหล่อนไปสองสามที จนเขาพอใจนั่นแหละถึงได้ยอมผละห่าง ตัดใจขึ้นรถตามเสียงไล่ของแม่ร้อยเล่ห์ แล้วขับออกมาจากบ้านไม้หลังกะทัดรัดด้วยอารมณ์สุขอุราชื่นฉ่ำหัวใจ ชดเชยกับอารมณ์ขะมุกขะมอมก่อนหน้าที่เจ้าหล่อนทำให้เขาหงุดหงิดตลอดทั้งวัน

“ไม่มีอะไรติดบนหน้าคุณราชหรอกครับ พอดีเอ่อ...ลุงเอารถไปเก็บก่อนดีกว่า...” ถึงวันนี้ดูเจ้านายอารมณ์ร้ายของแกจะดูอารมณ์ดีผิดปรกติ แต่แกไม่ขอเสี่ยงถูกด่าดีกว่า ขับรถไปเก็บเสร็จแล้วจะได้ไปพักผ่อน ดีกว่ามายืนหาเรื่องใส่ตัวเองให้ถูกด่าเป็นไหนๆ

“อ้าว...” ชายหนุ่มร้องอ้าวออกมาเพียงคำเดียวก่อนมองตามหลังคนงาน ซึ่งเดินเลี่ยงออกไปยังลานน้ำพุ

ขคราชฮัมเพลงรักหวานซึ้งต่อจากท่อนที่ร้องค้างไว้ เพลงรักที่แม่ร้อยเล่ห์ชอบฟัง เรื่องนี้เขาแอบหาข้อมูลมาจากไอ้เดช บังคับให้มันช่วยหาข้อมูลเล็กๆ น้อยให้ เนื่องจากน้องสาวของมันเป็นเพื่อนสนิทกับแม่นั่น เลยไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรนักหนา หากเขาต้องการให้สืบเรื่องส่วนตัวของมารตรีเพิ่ม

แม่ร้อยเล่ห์ของเขาชอบเปิดเพลงนี้ฟังอยู่เป็นประจำตอนขับรถไปมหาวิทยาลัย เขาเองก็เพิ่งจะหัดร้องตามเมื่อตอนขับรถแล้วนึกขึ้นมาได้ ฟังครั้งแรกเขานั้นแทบอยากจะปิดหนี เพลงอะไรก็ไม่รู้หวานจนเลี่ยนหูเป็นบ้า แต่พอฟังไปฟังมาแล้วฝึกร้องตาม มันก็เพราะดีอยู่เหมือนกัน...

พรุ่งนี้ตอนเช้าเขามีนัดกับหญิงสาวเอาไว้ จะเรียกว่านัดก็คงไม่ถูกต้องสักเท่าไหร่นัก ถ้าจะเรียกว่าเป็นคำสั่งจากเขาคงจะถูกต้องกว่า

พรุ่งนี้ตอนเช้าเขาจะเป็นคนขับรถไปรับเจ้าหล่อนที่บ้าน แล้วค่อยไปส่งยังบริษัทไหมไทยเรยอนด้วยตัวเอง จะไปสำรวจเสียหน่อยที่นั่นมีอะไรไม่ชอบมาพากลอยู่หรือเปล่า ต้องกันไว้ก่อนจะสาย ส่วนตอนเย็นเขาติดธุระสำคัญคงไม่ได้ไปรับมารตรีด้วยตัวเอง แต่เขาจะไม่ยอมปล่อยให้มารตรีเถลไถลไปไหนนอกสายตา เขาคิดเอาไว้แล้ว เขาจะใช้ให้ไอ้เดชเป็นคนขับรถไปรับเจ้าหล่อนที่บริษัทแล้วพากลับบ้านแทนเขา

เนื่องจากตอนเย็นเขามีนัดทานข้าวกับลูกค้ารายสำคัญ เขาคงไม่ได้ไปควบคุมความประพฤติของเจ้าหล่อนอย่างที่ตั้งใจจะทำ ยังไม่รู้ว่ามิสเตอร์จอน รายาดส์ เจ้าพ่อเมืองผู้ดีอังกฤษ หลังจากจบการเจรจาทางธุรกิจแล้ว ยังต้องการให้เขาพาไปผ่อนคลายที่ไหนต่ออีก ลูกค้ารายนี้สำคัญสำหรับเขามาก เขาจึงไม่อยากพลาดโอกาสสำคัญ การจับมือร่วมทำธุรกิจกับมิสเตอร์จอน รายาดส์ จะสร้างฐานให้ขยายกว้างออกไปทางพื้นภาคยุโรปในอนาคต...

คนอารมณ์ดีผิดปกติ เมื่อกำลังจะก้าวขาขึ้นบันไดตึกใหญ่ เพื่อเข้าห้องพักของตัวเองยังชั้นสองทางปีกขวามือ มีอันต้องหยุดชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเดินต่อไป เมื่อเขาได้ยินเสียงเรียกจากทางด้านหลัง

“เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณราช...” เจ้าของเสียงเรียกเยี่ยมหน้าออกมาพร้อมรอยยิ้มละมุน

“ครับป้าน้อย” ชายหนุ่มหันตัวกลับเพื่อเอ่ยขานรับเสียงนุ่ม สำหรับป้าน้อยแม่นมของตนเองนั้น ขคราชมักให้ทั้งความรักและความเคารพ ไม่ยิ่งหย่อนหรือน้อยหน้าไปกว่ามารดาแท้ๆ พอสิ้นมารดาตอนเขาอายุได้สิบกว่าปี ก็ได้ป้าน้อยคนนี้ที่คอยตามใจกันมาโดยตลอด

“จะให้ป้าตั้งโต๊ะรอเลยหรือเปล่าคะ วันนี้ป้าทำแต่ของโปรดของคุณราชเอาไว้ตั้งหลายอย่าง นี่ก็อุ่นรอคุณราชมารอบหนึ่งแล้ว ป้านึกว่าวันนี้คุณราชจะกลับบ้านเร็วเสียอีกค่ะ...”

ป้าน้อยหัวหน้าแม่บ้านใหญ่ พวงท้ายด้วยตำแหน่งคุณนมของเจ้านายคนเล็ก หลายวันมานี้เจ้านายน้อยของนางกลับเข้าบ้านก่อนตะวันพลบค่ำแทบทุกวัน วันนี้นางจึงคิดว่าเจ้านายคนเล็กจะกลับเข้าบ้านเร็วเหมือนดั่งเช่นหลายวันที่ผ่านมา แต่ผ่านไปจนเลยเวลาอาหารค่ำ เจ้านายคนเล็กก็ยังไม่กลับเข้าบ้านเสียที พอนางได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจอดจึงรีบเดินออกมาดักรอ ขคราชเงยใบหน้าหล่อเหลายิ้มประจบ พร้อมกับส่ายหน้าน้อยๆ

“ผมทานมาจากบ้านของรตรีแล้วล่ะครับป้า ไอ้มาร์คมันไม่ได้โทรมาบอกป้าน้อยหรือครับ วันนี้ผมจะไม่กลับเข้ามาทานข้าวเย็นที่บ้าน” ชายหนุ่มย่นหน้า ก็เขาใช้ให้ไอ้มาร์คโทรมาบอกป้าน้อยแล้วเมื่อตอนเย็น เหตุใดเจ้านั้นถึงได้ลืมโทรมาตามคำสั่ง ว่าแต่แล้วตอนนี้มันไปอยู่ที่ไหน ชายหนุ่มจึงสอดส่ายสายตามองหาบอดี้การ์ดคู่ใจอีกคน เจอตัวเมื่อไหร่พ่อจะเผ่นกบาลให้สักที

“ยังไม่กลับเข้ามาเหมือนกันค่ะ ไม่รู้นัดสาวไปเที่ยวไหนต่อหรือเปล่า เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยู่ติดบ้านนักหรอก พอกลับเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ออกไปใหม่ ว่าแต่...คุณราชกับหนูรตรีไปดีกันตอนไหน ทำไมป้าไม่รู้เรื่อง” เรื่องหลานชายกลับบ้านดึกยังไม่ตื่นเต้นเท่าเรื่อง เจ้านายกับหนูรตรีของนาง

“ว่าไงคะ...ไปทานข้าวบ้านเขาหรือไปหาเรื่องแกล้งอะไรเขาอีก”

“ผมไปทานข้าวเฉยๆ ครับป้า อย่ามองผมในแง่ร้ายนักสิครับ” เขาโอดครวญ แต่ปากก็ยิ้มระรื่น

“แล้วมันมีเรื่องดีให้ป้ามองสักกี่เรื่องกันเชียว ไหนคุณราชช่วยบอกคนแก่มาสักเรื่องหน่อยสิ เอาเรื่องที่เกี่ยวกับหนูรตรีนะคะ มันจะทำให้ป้าดีใจมากกว่าเรื่องไหนๆ ของคุณราชเสียอีก” เลี้ยงกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก แค่ขยับตัวนางก็รู้ทันแล้วขคราชจะเดินไปทางไหน นับประสาอะไรกับสายตาปิดบัง ทำไมนางจะมองไม่ออก เจ้านายน้อยของนางรู้สึกอย่างไรกับสาวน้อยรตรี

“อ้าว...นี่จะเลยเวลาละครเรื่องโปรดของป้าแล้วไม่ใช่หรือครับ ถ้าพลาดฉากเด็ดจะมาโวยวายกับผมไม่ได้นะ” ขคราชเห็นสีหน้าแง่งอนของแม่นมจึงรีบเปลี่ยนเรื่องพูด ไม่อยากถูกต้อนให้จนมุม

“ไม่ต้องทำมาเปลี่ยนเรื่องคุย ป้าไม่หลงกลคุณราชหรอกนะคะ แล้วก็ไม่ได้โกรธคุณราชด้วย ถ้าหากคุณราชจะไปทานข้าวบ้านหนูรตรีมาจริงๆ รายนี้ป้าชอบนิสัยใจคอเธอคะ ป้าให้ผ่าน ขอแค่อย่างเดียว อย่าไปสร้างความเดือดร้อนให้เธอถึงที่บ้าน ลำพังแค่เธอมาบ้านนี้ ก็เห็นร้องไห้กลับไปทุกที ไม่รู้สินะใครกันที่ชอบหาเรื่องรังแกเธอ...” ป้าน้อยส่งสายตามาทางร่างสูง

ขคราชเลิกคิ้วเข้มมองร่างเจ้าเนื้อ ก่อนจะเดินฉีกยิ้มกว้าง เข้าไปสวมกอดเอาไว้ ร่างกายที่สูงใหญ่ขึ้นมาก ทำให้เขากอดแม่นมได้แค่หน้าอกเขาเท่านั้น

“ผมไม่กล้าทำอะไรคนโปรดของป้าหรอกครับ ผมไปทานข้าวบ้านรตรีเฉยๆ แล้วก็อยู่คุยกับคุณตาพิธานต่อ...”

“ดีค่ะ...หัดทำตัวน่ารักเข้าไว้ ต่อไปผู้ใหญ่เขาจะได้เอ็นดูเรา”

“แต่ต่อไปก็ไม่แน่นะครับ...” คนถูกกอดเลยหยิกหมับเข้าที่เนื้อให้หนึ่งที

“โอ๊ย! เจ็บนะครับป้า” เขาแกล้งโวยวายไปอย่างนั้นเอง จนคนแก่ยกมือขึ้นจะฟาดซ้ำลงมาอีกที

“จะโดนป้าตีให้นะคะ ถ้ายังคิดจะทำให้หนูรตรีเธอร้องไห้เสียใจ ถ้าไม่ชอบเขาก็ไม่ต้องไปวอแวเขา ต่างคนต่างอยู่เหมือนที่คุณราชเคยทำมา ป้าจะไม่ว่าสักคำ...” นางพูดเตือนสติ

“ผมก็ไม่ได้จะทำอะไรไม่ดีกับแม่นั่นสักหน่อย ผมก็แค่เอ่อ...คิดถึงคุณตา ผมก็เลยไปหาท่านแค่นั้นเองครับป้า” คนปากแข็งบอกเสียงอ่อย หากทว่าคนอาบน้ำร้อนมาก่อนไม่คิดจะเชื่อน้ำคำ นางถอนใจก่อนจะสอน

“อย่าไปตั้งแง่รังเกียจรังงอนเธอนักเลยค่ะ ชีวิตเธอน่าสงสารออก อายุก็ยังน้อยแค่นี้แต่ขยันทำงานตัวเป็นเกลียว หนักเอาเบาสู้ เลี้ยงตัวเองกับคุณตามาได้จนเธอเรียนจบ ป้าว่าผู้หญิงแบบนี้หายากในสังคมปัจจุบันนี่นะ ใครได้ไปเป็นลูกเมีย ถือว่าโชคดีที่สุด...”

“โชคดีหรือซวยกันแน่ครับ ก็แค่ผู้หญิงขาย...” ขคราชไม่พูดต่อ แต่แม่บ้านใหญ่ได้ยินชัดและรู้ว่าเจ้านายจะพูดอะไรจนจบประโยค

“เดี๋ยวเถอะค่ะ ปากนี่ร้ายนัก” พูดจบนางส่งค้อนให้วงใหญ่ พร้อมหยิกหมับบนลำแขนให้อีกที

“โอ๊ย! ผมเจ็บนะครับป้าน้อย มาหยิกผมทำไมกัน ผมไปทำอะไรไม่ถูกใจป้าน้อยคนสวยอีกล่ะเนี่ย ไหนลองบอกผมหน่อยสิครับ ผมจะได้ทำตัวให้ถูกใจป้าน้อยคนดีของผม” คนถูกหยิกส่งเสียงร้องโอดครวญเกินจริง ใบหน้าหล่อคมเข้มเหยเกไปตามนิ้วมือที่หยิกไม่จริงจัง

“ป้าจะหยิกให้เนื้อขาดเชียว ทำมาปากดีไปพูดว่าเขาอย่างนู้นอย่างนี้ ระวังเถอะเกลียดแบบไหนจะได้อย่างนั้น แล้วจะรู้สึกเสียดายที่หลังไม่ได้นะคะ”

“ผมคงไม่สิ้นคิด ถึงขั้นอับจนหนทางแล้วเลือกแม่นั่นมาเป็นคู่ชีวิตหรอกมั้งครับป้า ทุกวันนี้ผู้หญิงดีๆ ต่างตบเท้าเข้ามาให้ผมเลือกตั้งเยอะแยะมากมาย ถ้ามีวันนั้นจริงๆ ผมขอกลั้นใจตายยังดีเสียกว่า”

“แล้วป้าจะคอยดูคนปากเก่ง อย่ามาร้องไห้ให้ป้าช่วยทีหลังก็แล้วกัน...เชอะ! ” คนแก่สะบัดเสียงใส่ นึกหมั่นไส้ความหลงตัวเองของเจ้านายคนเล็ก ตัวนางเองจะคอยดูอยู่ห่างๆ ไอ้น้ำร้อนที่ตัวนางเคยอาบมาก่อนมันทำให้นางมองเห็นอนาคตอันใกล้นี้ของขคราชกับมารตรีได้ไม่ยาก เชื่อว่าเด็กสองคนนี้คงหนีกันไปไหนไม่พ้นหรอก สุดท้ายต้องลงเอยกันนั่นแหละ แต่จะช้าจะเร็วนั้นขึ้นอยู่กับพรหมลิขิต...

“โอ้ๆ ไม่งอนนะครับคนสวย ดูสิแก่ลงตั้งเยอะแน่ะ ไปดูละครหลังข่าวกันดีกว่าครับ เดี๋ยวผมเดินไปส่งป้าน้อยให้ถึงห้องเลย...” คนถูกงอนกอดรัดร่างอวบไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะโน้มตัวหอมแก้มเหี่ยวทั้งซ้ายและขวาเพื่อเอาใจ พรางโอบคนแก่ขี้งอนเดินไปส่งถึงยังห้องพัก

ป้าน้อยแสร้งทำหน้ามุ่ย แต่แอบยิ้มมุมปากให้กับความน่ารักนี้ของเจ้านายตัวน้อยในอดีต ซึ่งตอนนี้ขคราชสูงใหญ่ขึ้นมาก พอถูกนางดุเข้าหน่อยก็ทำตัวไม่ต่างจากเด็กมันเสียทุกทีสิน่า คุณราชนะคุณราช...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย เซี่ยนัตตี้ ณ.จวนเสนาโหลว
uhhhhhhhhhhhh
เมื่อ 1 เดือน 2 วันที่แล้ว

ความเห็นโดย ปุ้ม ปุมปุ้ย ปุ้ม
นจดรัดปัีึจจจเพจ
เมื่อ 3 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว