บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)-Ep15/3 : รักร้ายของผู้ชายเอาแต่ใจ(จบบท)

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)

Ep15/3 : รักร้ายของผู้ชายเอาแต่ใจ(จบบท)

วางจำหน่ายในรุปแบบ Ebook แล้ววันนี้...

สองสาวเพื่อนซี้มาถึงบริษัทเกือบจะไล่เลี่ยกัน มารตรีมาถึงก่อน ซึ่งในตอนแรกขคราชงอแง ต้องการจะขอเดินเข้าไปส่งเธอถึงด้านในบริษัท เธอออกปากห้ามทันที เพราะไม่อยากเป็นจุดสนใจของพนักงานคนไหน ให้ต้องตกเป็นหัวข้อสนทนาของใครต่อใครอีก ก็ดูรูปร่างหน้าตาของเขาสิ เดินผ่านไปตรงจุดไหนก็มักมีแต่สาวๆ เหลียวหน้าเหลียวหลังหันกลับมาให้ความสนใจไม่ขาด ในฐานะที่เธอเป็นพนักงานเพิ่งเข้ามาเริ่มงานได้เพียงแค่สองวัน จึงกลัวจะถูกเขม้นมองในทางที่ไม่ดี มาทำงานแค่นี้ ก็ต้องมีคนมาส่งถึงด้านในบริษัทด้วยประจวบเหมาะ เป็นโชคดีของเธอไป เมื่อมีสายโทรเข้ามาจากพี่เดชช่วยชีวิตเธอเอาไว้เสียก่อน เขาจึงต้องรีบไป ได้ยินเหมือนมีเอกสารบางตัวต้องให้เขาอ่านรายละเอียดแล้วเซ็นอนุมัติด่วน ก่อนลูกค้ารายสำคัญจะมาถึงในตอนเที่ยง...

“รตรี...ทางนี้” เสียงเรียกดังจากฝั่งตรงข้าม เป็นเสียงนุ่มคุ้นหูจากชายหนุ่มที่เธอมีความสนิทสนมในระดับซี้ย่ำปึ๊กไม่ต่างจากดวงกมล และพอหันไปตามเสียงเรียกเธอจึงได้เห็นคู่รักคู่หวานยืนยิ้มส่งมาให้

“ลูกหว้า...โน้ต...” มารตรีขานรับพร้อมรอยยิ้ม ยกมือขึ้นโบกกับอากาศไปมา

“มาถึงนานหรือยังรตรี” ดวงกมลเป็นคนเอ่ยทักเมื่อเธอเดินอ้อมมายืนข้างแฟนหนุ่ม มาโนสหันมาจับเสื้อผ้าตรวจสอบความเรียบร้อยให้คนรัก เหมือนดั่งเช่นทุกครั้งยามเมื่อดวงกมลต้องออกพบปะคนสำคัญ เนื่องด้วยแฟนสาวเป็นสาวห้าวกระโดกกระเดก เรื่องดูแลตัวเองจึงไม่เนี้ยบเท่าเขา ซึ่งร่ำเรียนโดยตรงมาทางด้านบริหาร เนื่องจากครอบครัวเปิดบริษัทขนาดกลาง เขาในฐานะลูกชายคนโตจึงต้องรับหน้าที่ดูแลกิจการต่อจากครอบครัวนั่นเอง เพราะฉะนั้นเรื่องบุคลิกภาพสำหรับเขาแล้ว ถือเป็นเรื่องสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเรื่องอื่นๆ เลย

มารตรีมองดูทั้งคู่ยิ้มๆ ความอิจฉายังมีอยู่เปี่ยมล้น แต่ก็เป็นความอิจฉาผสมกับความสุขใจเสียมากกว่า ภาพตรงหน้านี้ไม่ได้เป็นภาพแปลกตาอะไรสำหรับเธอเลยสักนิด ในเมื่อตลอดระยะเวลาที่พวกเธอร่ำเรียนมาด้วยกันนั้น เธอกับเพื่อนในกลุ่ม มักจะเห็นภาพเพื่อนหนุ่มที่ดูเนี้ยบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า คอยจัดแจงดูแลความเรียบร้อยสำหรับเครื่องแต่งกายให้กับแม่เพื่อนสาวสุดห้าวคนนี้กันเป็นประจำอยู่แล้ว อาจเรียกได้ว่า กลุ่มของพวกเธอเห็นภาพความน่ารัก การดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกันของทั้งคู่จนเป็นความชินตาไปแล้วก็ว่าได้...

“เรามาถึงเมื่อกี้นี้เอง ก่อนหน้าหว้าจะมาถึงไม่เกินห้านาที” มารตรีเดินเข้าไปหาทั้งสองคน ดวงกมลไม่ทันเห็นท้ายรถที่เลี้ยวสวนออกไป เธอจึงไม่เห็นว่าขคราชเจ้านายของพี่ชายเป็นคนขับรถมาส่งเพื่อนรักด้วยตัวเอง

“แล้ววันนี้สรุปรตรีจะไปกับพวกเราใช่ไหม เราบอกกับคุณพ่อคุณแม่และก็พี่เดชเอาไว้แล้วนะ ตอนก่อนจะออกมาทำงาน วันนี้คงจะกลับดึกเพราะจะไปเลี้ยงฉลองกันต่อที่ได้งานทำกับเพื่อนๆ แล้วรตรีล่ะ ขอคุณตาแล้วหรือยัง...” ดวงกมลทวงถามเพื่อนซี้ เรื่องที่เธอโทรมาบอกเอาไว้เมื่อคืน วันนี้หลังจากเลิกงานจะไปเลี้ยงฉลองกันต่อ

“ขอแล้วจ้ะ คุณตาอนุญาต” เธอขอคุณตาเมื่อตอนวางสายกับดวงกมล คุณตาไม่ได้ว่าอะไรเพราะท่านเห็นว่าเธอโตพอจะดูแลตัวเองได้โดยไม่น่าเป็นห่วงอะไร แต่กับบางคนนี่สิ ยังจะมีหน้าให้เธอรอเขามารับ ห้ามกลับบ้านเองโดยเด็ดขาด เขาบอกจะส่งพี่เดชมารับเธอกลับบ้านตอนเย็น เนื่องจากเขาติดธุระกับลูกค้าคนสำคัญ เธอไม่ได้ปฏิเสธตอนที่เขาบอก เพราะกลัวเขาจะอาละวาดให้อีก โดยกะเอาไว้ว่าจะให้ลูกหว้าโทรบอกพี่ชายให้ตอนเย็น ว่าวันนี้ไม่ต้องมารับเธอตามคำสั่งของเจ้านายอารมณ์ร้ายก็ได้ เธอจะไปกินเลี้ยงต่อกับกลุ่มเพื่อน และจะกลับบ้านเอง...

“งั้นเราเข้าไปทำงานกันเถอะ ใกล้จะถึงเวลาแล้ว” ดวงกมลหันมาชวนเพื่อนสาวตอนเธอเหลือบสายตามองไปยังด้านใน เห็นหลังของรุ่นพี่ในแผนกของตัวเองหลายคนทยอยเดินเข้าไปด้านในบริษัทกันแล้วหลายคน ในฐานะน้องใหม่เธอจึงไม่อยากเข้าไปสายกว่ารุ่นพี่

“ไปสิ...แล้วตอนเที่ยงหว้ารอรตรีด้วยนะ รตรีจะลงไปหาที่แผนก แล้วค่อยไปทานข้าวเที่ยงพร้อมกัน”

“ได้จ้ะรตรีคนสวย ไม่รู้วันนี้จะมีชายหนุ่มคนไหนขอติดสอยห้อยตามลงมาทานข้าวพร้อมกับรตรีด้วยหรือเปล่าน่า...” ท้ายประโยคดวงกมลพูดจาหยอกเย้าเพื่อนสาวพร้อมรอยยิ้มอวดฟันซี่สวย ก่อนจะเอี้ยวตัวไปเอ่ยปากลาคนรัก เพราะเมื่อวานมีชายหนุ่มหน้าตาดี ทำงานอยู่ในแผนกการตลาดขอร่วมโต๊ะอาหารกับพวกเธอทั้งสองคนด้วย สายตาของชายหนุ่มคนนั้นจับจ้องมองใบหน้าหวานงดงามของแม่เพื่อนสาวด้วยแววตาหยาดเยิ้มจนตาไม่กะพริบ มองปราดเดียวดูก็รู้ ผู้ชายคนนี้คิดไม่ซื่อกับมารตรีแน่นอน

“เราไม่ได้ชวนเขานะ คุณขจรเขาขอตามมาเอง เราจะปฏิเสธก็กลัวจะเสียมารยาท” มารตรีแก้ตัวเสียงเหนื่อยหน่าย

“จ้าแม่คนเสน่ห์แรง” ดวงกมลส่ายหน้า รู้สึกเห็นใจมารตรีอยู่ไม่น้อย การเกิดเป็นคนสวยก็ใช่ว่าจะโชคดีเสมอไป ดูอย่างเพื่อนสาวของเธอสิ ไม่ว่ามารตรีจะเดินไปทางไหนก็มักได้รับความสนใจจากผู้คนรอบข้างมาโดยตลอด หากแต่ความสนใจนั้นมันก็เหมือนกับดาบสองคม บางคนมองมาด้วยความชมชอบ บางคนก็มองมาเพราะความริษยา

“เราไปทำงานก่อนนะโน้ต แล้วเย็นนี้เจอกันจ้ะ” คู่รักเอ่ยลาด้วยน้ำเสียงหวานหยด แววตาของทั้งคู่สบกันเพื่อให้กำลังใจ มารตรีเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้ายิ้มละไม ไม่รู้จะหวานกันไปถึงไหนสองคนนี้...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย oranee
ขอบคุณมากมาย
เมื่อ 1 ปี 4 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย silverprincess
คู่รักคู่นี้น่ารักจุง
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว

รีวิว