เรื่องสั้น ผมไปเจอดีที่วัดมา (นิยายตลกหักมุม)-ตัวอย่าง 75 %

โดย  white cane

เรื่องสั้น ผมไปเจอดีที่วัดมา (นิยายตลกหักมุม)

ตัวอย่าง 75 %

เรื่องสั้น ผมไปเจอดีที่วัดมา
เมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว ผมไปงานแต่งของคนข้างบ้านมา รวมถึงเพื่อนของผมที่อาศัยอยู่ละแวกใกล้ๆ ด้วยที่ถูกเชิญ
ผมไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไปจัดงานแต่งในวัด บรรยากาศมันน่ากลัวจะตาย ทั้งที่สถานที่แต่งงานอื่นก็มีเยอะแยะถมเถไป ที่สำคัญวัดนี้ก็มีแต่พวกหมาขี้เรื้อน มีเห็บเป็นล้านทั้งนั้น สกปรกที่สุดพอๆ กับกองมูนที่พวกมันถ่ายไว้เพราะไม่มีคนมาเก็บ


วันนั้น เวลาประมาณหนึ่งทุ่มกว่า ท้องไส้ผมเกิดปั่นป่วนขึ้นมา เป็นเพราะว่าในยามปกติผมจะปลดทุกข์ในช่วงนี้ แต่ผมดันลืมไปว่าควรเข้าส้วมก่อนออกมา
ใจผมก็อยากรีบไปเข้าส้วมเร็วๆ แต่ติดตรงที่ส้วมไปสร้างไกลเหลือเกิน แล้วตรงบริเวณที่ตั้งของส้วมยังวังเวงจนน่าขนลุก
อย่างว่านั่นแหละครับ ในวัดตอนกลางคืน ใครมันอยากจะไปเดินในที่เปลี่ยว จริงไหมครับ ผมจึงชวนเพื่อนไปด้วยสองคน แต่ว่าพวกมันไม่ยอมมา ผมต้องอ้อนแล้วอ้อนอีกกว่าพวกมันจะยอมมาด้วย เล่นเอาผมแทบจะปล่อยตรงเดี๋ยวนั้น


ก่อนที่จะถึงสุขา ไปเจอเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่ง แน่นอนว่าผมกับเพื่อนต้องเดินไปทักทาย แต่ว่าผมทนต่อไปอีกไม่ไหวจริงๆ จึงต้องขอตัววิ่งไปเข้าห้องส้วม ที่อยู่ห่างออกไปราวสามสิบถึงสี่สิบเมตร
ซึ่งห้องสุขาของทางวัดมีอยู่ทั้งหมดห้าห้อง โดยสองห้องแรก มันล็อกกลอนเอาไว้ ส่วนห้องที่สามชักโครกแตก ส่วนห้องที่สี่ประตูหายสาบสูญ นอกจากนี้น้ำยังไม่มีให้ล้าง แถมก๊อกน้ำไม่มีให้เปิดอีก และห้องสุดท้าย มันมีคนเข้าใช้บริการอยู่ ซึ่งสังเกตได้จากแสงไฟริบหรี่ที่ลอดออกมาพร้อมกับเงาใต้บานประตู
นั่นทำให้ผมเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง ถ้าใครเคยปวดอึสุดๆ แต่ห้องส้วมไม่ว่าง จะเข้าใจความรู้สึกของผมตอนนี้ทันที
แต่เหมือนสวรรค์จะเมตตาลำไส้ของผม ถ้าหากผมไม่สังเกตเห็นห้องส้วมอีกห้องหนึ่งที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยว ที่อยู่ห่างออกไปราวสามสิบเมตร ผมคงต้องไปนั่งตรงประตู บิดตัวไปมาด้วยความขนลุกให้เกิดเสียงเคลื่อนไหว แล้วอาจปลดปล่อยเสียงคำรามจากเบื้องล่างออกมาเป็นระยะๆ เพื่อส่งข้อความลับให้คนข้างในรู้ว่าตอนนี้มีคนมาต่อคิว ที่สำคัญยังต้องการใช้เร่งด่วนด้วย
ซึ่งห้องส้วมที่หก ขนาดเล็กหลังนั้น สร้างขึ้นมาโดยใช้สังกะสี ลักษณะไม่ได้ดูแข็งแรงอะไรมากมาย ผมอดคิดไม่ได้เลยว่าหากเข้าไปแตะบานประตู มันจะพังลงมาทับผมตายก่อนหรือไม่ แต่ผมรอไม่ไหวจริงๆ จึงต้องรีบวิ่งเข้าไปใช้บริการห้องนั้นแทน แม้ภายในใจของผมรู้สึกหวาดหวั่นเพราะว่ามันอยู่ห่างจากเพื่อนมากขึ้นกว่าเดิม แต่อย่างน้อยอีกประมาณสี่สิบเมตร ผมเพิ่งสังเกตเห็นพระสองรูปที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์และเณรอีกสองรูปที่กำลังเล่นหมากฮอสอยู่ในศาลา
ทันทีที่ผมเปิดประตูออก ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจมากเท่าไรนัก หลังจากกดสวิตช์ไฟ หลอดไฟที่ห้อยข้างบนหลังคามันกะพริบถี่ๆ ก่อนดับไปอีกครั้ง แล้วไม่ว่าผมจะกดเปิดหรือปิดสวิตช์อีกกี่ครั้ง มันยังคงไม่สว่างอย่างที่ควรจะเป็น ทำให้ผมมั่นใจได้ทันทีว่ามันไม่มีทางติดแน่ๆ ผมจึงเลิกสนใจมันอีก แม้ว่าหลอดไฟจะเสีย อย่างน้อยยังมีน้ำอยู่ในตุ่มและขันที่มันไม่รั่ว แล้วชักโครกไม่แตก
ผมรีบปิดประตูแล้วลงกลอน จากนั้นถอดกางเกงแขวนไว้อย่างเร็วที่สุดก่อนไปนั่งยองๆ ตรงตำแหน่ง


ระหว่างที่ผมปลดทุกข์ไปได้ประมาณห้านาทีกว่าๆ ผมสะดุ้งจนขนลุกตั้งชัน พร้อมหันขวับ เมื่อมีเสียงใครไม่รู้เคาะสังกะสี
ผมยอมรับว่าตอนแรกผมกลัวมาก ถึงขนาดอ้าปากเปล่งเสียงอุทานเพราะตกใจไม่ออก รวมถึงช่องเดอะว้าวของผมมันขมิบเอาไส้กรอกที่กำลังจะเปล่งออกมาหุบเข้ากลับไปแทบไม่ทัน หากผมไม่นึกขึ้นได้ก่อน ลักษณะการเคาะถี่ๆ อย่างนี้ ต้องเป็นพวกเพื่อนสารเลวที่มันมาแกล้งแน่ๆ ผมจึงตะโกนสั่งให้มันหยุด หากไม่หยุด เมื่อผมเสร็จธุระเมื่อไร ผมจะออกไปไล่เตะพวกมันเอาแบบเรียงตัวแน่
แต่ทว่ามันยังไม่ยอมหยุด ทำให้ผมยิ่งเดือดดาลมากขึ้น ผมจึงด่าพวกมันออกไปสารพัดที่นึกออกมาเป็นคำพูด
ไม่นานเสียงเคาะสังกะสีเงียบหายไป ทำให้ผมเริ่มใจเย็นเล็กน้อย ถึงอย่างนั้นไม่ใช่ว่าผมจะไม่ออกไปไล่เตะพวกมันหลังจากเสร็จธุระ ทว่าหัวคิ้วผมต้องขมวด เมื่อมีเสียงเพื่อนของผมทั้งแก๊งตะโกนถาม ซึ่งจากลักษณะเสียงเหมือนมาจากที่ไกลออกไป
ผมคิดได้ทันทีว่ามันต้องวิ่งออกไปอยู่ห่างๆ แล้วแกล้งตะโกนถาม ทำเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรทั้งสิ้นว่าเมื่อกี๊มาแกล้งทำให้ผมตกใจ
ก่อนที่ผมจะตะโกนด่าพวกมันอีกรอบ มีเสียงของชายชราสองคนตะโกนถามผม ซึ่งคำสรรพนามที่ขึ้นต้นคำว่า ‘โยม’ ผมรู้ได้ทันทีว่าต้องเป็นพระสองรูปที่เห็นตั้งแต่แรก
ผมจึงอธิบายให้ท่านเข้าใจถึงความพิเรนทร์ของเพื่อนผม แต่ทว่าเพื่อนของผมโต้กลับว่าไม่ได้แกล้งอะไรผมเลยแม้แต่อย่างน้อย
ขณะที่ผมกำลังจะเอ่ยด่ากลับ พระท่านเอ่ยขึ้นมาก่อน คำยืนยันของท่านบอกว่า พวกเพื่อนผมไม่ได้แกล้งอะไรผมเลยแม้แต่อย่างน้อย ตั้งแต่ได้ยินเสียงผมด่าใครไม่รู้มาสักพักหนึ่ง ท่านทั้งสองมองดูตลอด แต่ก็ไม่เห็นมีใคร จึงตัดสินใจลุกเดินมาถามว่าผมเป็นอะไร ขณะเดียวกันเผอิญเพื่อนผมวิ่งมาก่อน ซึ่งทำให้ผมน่าซีดทันที เพราะว่าในทางที่สังกะสีถูกเคาะ มาจากทางด้านศาลาที่พระอยู่ โดยเฉพาะพระไม่มีทางโกหกเด็ดขาด
ยังไม่ทันผมจะตั้งสติเพื่อหาข้อเท็จจริงที่พอเป็นไปได้ พวกเพื่อนมันด่าผมกลับและบอกว่าจะไม่ยืนรอเป็นเพื่อนอีก จากนั้นพวกมันทั้งหมดเดินกลับไปที่งาน ผมคิดว่ามันต้องโกรธที่ผมไปกล่าวหาและรวมถึงด่าพวกมัน
ส่วนพระท่านถามมีอะไรอีกไหม ผมจึงตอบไปว่าไม่มีอะไร จากนั้นท่านทั้งสองรูปเดินกลับไปเช่นเดียวกัน ถึงผมจะกลัวแค่ไหน แต่จะให้พระท่านมายืนเฝ้าเป็นเหมือนเพื่อนคงจะดูไม่ดี


ในตอนนี้ผมขนลุกยิ่งกว่าเดิม ไหนจะอึไม่สุดแล้ว ยังเจอสิ่งที่น่าจะเรียกว่าเหนือธรรมชาติอีก
ผมถึงกับสะดุ้งอีกครั้ง ผมไม่รู้ว่าจะเรียกกลั่นแกล้งหรือเรียกว่าหลอกดีก็ไม่รู้ เพราะอะไรก็ตามนั่น มันเคาะสังกะสีอีกแล้ว

โปรดอ่านคำชี้แจงบรรทัดท้ายนี้ก่อน
หากต้องการรู้ว่าตัวละครในเรื่องเจออะไร สามารถกดตอนต่อไปได้เลย ซึ่งจะขายยกเรื่องนี้ราคาเพียง 4 บาท เท่านั้น เนื้อหาที่เพิ่มเข้าไปในเนื้อเรื่อง จะเป็นเพียงส่วนท้าย 25 % ที่มีเพิ่มเข้าไป ขอบอกไว้ก่อนล่วงหน้า เดี๋ยวหาว่านักเขียนหลอกให้จ่ายตังค์

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Kolo
เก็บหมูก่อนนนนนนนนน
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย ออน
เดว เย็นมาอ่านไปทำงานก่อน
เมื่อ 1 ปี 8 เดือนที่แล้ว

รีวิว