พ่ายสวาท (โรมานซ์ 20+)

บทนำ...(30%)

บทนำ

“อโหสิกรรมให้คนใจบาปอย่าง พะ…พี่ ด้วย นะ”

นี่คือประโยคที่ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของดารัน

เพราะนี่คือประโยคสุดท้ายที่พี่สาวได้เอ่ยกับเธอก่อนจะสิ้นลมหายใจ

เจ็ดวันหลังจากนั้น ภาพตรงหน้าที่เห็นคือการจากลากันอย่างสมบูรณ์ ควันสีเทาจางๆ ลอยออกมาจากปล่องสี่เหลี่ยมทรงสูงที่ถูกสร้างไว้เหนือฌาปนสถานหรือเมรุ ควันที่เกิดขึ้นจากการเผาร่างอันไร้วิญญาณ

ดารันยืนมองควันนั้นกระทั่งมันค่อยๆ ลดน้อยลง เมื่อหลายนาทีก่อนเธอได้ขึ้นไปยืนส่งดารินพี่สาวบนเมรุ ใบหน้าพี่สาวเธอเหมือนคนกำลังนอนหลับสนิทเท่านั้นเอง

จากนั้นดารันก็ละสายตาไปมองชายร่างสูงที่คุ้นตาเป็นอย่างดี เขายังคงยืนอยู่ข้างบนพร้อมกับกอดรูปถ่ายของร่างที่กำลังถูกเผาไว้แนบอก เขาคนนั้นคือพี่เขยของเธอ เห็นแล้วก็หวนคิดถึงพี่สาวขึ้นมาอีกจนได้

“รับปากพี่สิหนูเอย รับปากพี่” มือเรียวแต่ทว่าขาวซีดและเต็มไปด้วยสายระโยงรยางค์ของคนที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้กุมมือของเธอไว้ด้วยแรงที่พอจะมี พร้อมทั้งคะยั้นคะยอให้รับปากในสิ่งที่ร้องขอ

“พี่หนูเอิง หนูเอย…”

“รับ ปาก พี่ ไม่อย่างนั้น พี่ คง ตาย ตาไม่ หลับ” น้ำเสียงฟังดุกระท่อนกระแท่น นั่นเพราะคนพูดเริ่มหายใจไม่เต็มปอด

“พี่หนูเอิง นอนพักก่อนนะคะ หายใจลึกๆ”

“รับปากพี่มาก่อน ถ้าหนูเอยยังไม่รับปาก ตายเป็นผีไปพี่จะตามมาหักคอ พี่จะไม่ยอมไปผุดไปเกิด” ได้ยินประโยคนี้เข้าไปมีหรือคนฟังจะใจแข็งได้อีก

“หนูเอยรับปากค่ะ รับปากแล้ว”

“ขอบใจมากหนูเอย พี่ขอบใจมาก” เมื่อรู้ว่าดารันรับปากในเรื่องที่ขอไป สีหน้าของดารินก็คล้ายจะหมดความกังวล เธอนอนยิ้มน้อยๆ พร้อมกับสูดอากาศเฮือกสุดท้ายเข้าปอด

“พี่หนูเอิง”

“นี่มันคงเป็นบาปที่พี่ได้ทำ บาปที่แย่งของรักของน้องสาวไป แม้จะได้แต่งงานได้ชื่อว่าเป็นเมียพี่เขาแต่มันก็แค่ชั่วอึดใจเท่านั้น พี่ขอโทษนะหนูเอย” น้ำตาของดารินไหลออกทางหางตา นั่นเพราะยิ่งเห็นน้องสาวเธอก็ยิ่งเสียใจที่ทำเรื่องทุเรศๆ แบบนั้นลงไป

“ไม่ค่ะ หนูเอยไม่เคยโกรธพี่เอิงเลย”

“อโหสิกรรมให้คนใจบาปอย่าง พะ…พี่ ด้วย นะ”

ตื๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังขึ้นยาวบ่งบอกว่าคนบนเสียงไร้ซึ่งสัญญาณการมีชีวิตใดๆ ให้ตรวจจับได้อีกต่อไปแล้ว

“พี่หนูเอิง พี่หนูเอิง หมอคะหมอช่วยพี่สาวหนูด้วยค่ะ” ดารันพยายามเอ่ยเรียกพี่สาวแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล เธอจึงตะโกนเรียกหมอ

และทันทีที่หมอเข้ามาก็มีการปั้มหัวใจอยู่หลายครั้ง แต่ทว่า…พี่สาวของเธอกลับไม่ฟื้น

“เฮ้อ!ไม่น่าไปรับปากแบบนั้นเลยเรา” ดารันเอ่ยกับตัวเองนั่นเพราะสิ่งที่รับปากพี่สาวไปมันยากเกินที่เธอจะทำได้สำเร็จจริงๆ แต่ถ้าไม่ทำก็กลัววิญญาณพี่จะไม่สงบสุข

ขณะที่กำลังคิดถึงเรื่องนี้ ดารันเองก็แทบไม่ได้หันไปมองใคร มีเพียงคนเดียวที่อยู่ในสายตาของเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เขาคนนั้นคือพี่เขยของเธอเอง…โฮม

ผู้ชายที่เพิ่งสูญเสียภรรยาหลังจากแต่งงานกันได้แค่ปีเศษๆ

แต่เธอกลับสูญเสียทั้งพี่สาวและรักแรก!

-----------------------------------------------

บทนำมาแล้วค่ะ นับต่อจากนี้ความแซ่บจะค่อยๆ คืบคลานเข้ามาหา

หนูเอยจะทำตามสัญญาได้ไหมน้อ

-------------------------------------------------

ฝากสุดท้ายยยย

ฝากทุกคนกดไลท์แฟนเพจ'วรนิษฐา'กันค่ะ

จะได้ตามข่าวเรื่องนิยายกันได้ รวมทั้งไม่พลาดหากวันไหนมีนิยายกับของน่ารักๆ มาแจก เพื่อขอบคุณแฟนเพจกันค่ะ

ขอบคุณค่ะ

วรนิษฐา

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Nunu
ตามมาาาาาาาาา
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย เหมียวน้อย
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

รีวิว