รักต้องแว๊น ซีรีย์นี้มี แรด R 25+ -CHAPTER 5 :พกแตงโมมาด้วยเหรอครับ อู้หู้ใหญ่จัง! 100%

โดย  เงาแห่งรัตติกาล

รักต้องแว๊น ซีรีย์นี้มี แรด R 25+

CHAPTER 5 :พกแตงโมมาด้วยเหรอครับ อู้หู้ใหญ่จัง! 100%

CHAPTER 5 : พกแตงโมมาด้วยเหรอครับ อู้หู้ใหญ่จัง! 100%

“เจ๊จันทร์กลับมาแล้วว” เสียงเรียกตะโกนดังลั่นมาแต่ไกล เมื่อเดอะแก๊งของเธอพรูวิ่งเข้ามาหาทันที

“พวกเอ็งจะตะโกนแหกปากกันทำเพื่ออะไร” เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อเจ้าพวกเด็กๆ มาขัดขว้างเวลากินของเธอในตอนนี้

“เจ๊! หยุดกินก่อนได้ไหมอ่ะ ช่วยมาเล่นวอลเลย์บอลกับพวกเราหน่อยขาดคนนะ” หนุ่มน้อยใจสาวหน้าหวานนามว่า “พิชซ่า” เอ่ยขึ้นเมื่อตนเองกับเพื่อนๆ กำลังจะเล่นวอลเลย์บอลกันแต่เพื่อนอีกคนยังไม่มา ทำให้ขาดคนเล่นแค่หนึ่งคน เมื่อเห็นเจ๊ใหญ่กลับมาจากทำงานเลยรีบมาหาทันที

“ทำไมต้องเป็นเจ๊ด้วย” เธอชี้นิ้วเข้าหาตัวเองแล้วถามขึ้น ไหนเมื่อมีเด็กๆ ในหมู่บ้านเยอะแยะมากมายแล้วทำไมต้องเป็นเธอคนที่ไปเล่นวอลเลย์บอลกับเจ้าพวกนี้ด้วย แต่ละคนตบลูกชนิดกะจะให้ลูกแตกอย่างนั้นแหละเธอไม่กล้าเล่นด้วยหรอกกลัวเจ็บตัว

“ก็เหลือแต่เจ๊คนเดียวนี่แหละที่กำลังวางอยู่ ช่วยมาเล่นกับพวกเราหน่อยนะ แปบเดียวเองรอให้นังโจอี้มันกลับมาก่อนแล้วเจ๊ค่อยมากินนะๆ”

“เอ่อๆ ได้”

“เย้! เฮ้ย! พวกเราเตรียมตัวโว้ยคนครบแล้ว”

“หนูฝากหมูปิ้งด้วยนะคะลุง ขอไปเล่นกับเจ้าตัวแสบก่อน”

“ได้ครับ”

สุดท้ายเธอก็ต้องใจอ่อนยอมเป็นคนเล่นให้กับเจ้าเด็กพวกนี้โดยฝากหมูปิ้งไว้กับลุงสิงค์ให้ช่วยเฝ้าไว้ เล่นเสร็จแล้วเธอค่อยกลับมากิน เมื่อเตรียมตัวสำหรับเล่นพร้อมแล้วเธอก็ลงสนามพร้อมกับแสดงฝีมืออดีตนักวอลเลย์บอลเก่าของโรงเรียนและมหาลัยมือตบอันดับหนึ่งของทีม

“พรวดดด”

“อู้หู้! แม่เจ้าโว้ย!!! มันใหญ่มากกกกก”

หนุ่มวินทุกคนต่างสำลักน้ำออกมาเมื่อตอนที่จันทร์เจ้ากระโดดขึ้นตบลูกวอลเลย์บอลแล้วเจ้านมขาวๆ กระเพื่อมขึ้นตามจังหวะขึ้นลง จนทำให้พวกเขาไม่สามารถละสายตาไปได้อีกเลย ยิ่งตอนหญิงสาวก้มลงด้วยแล้วละก็... พวกเขาแทบละลายตายทาคี เมื่อกี้ก็ว่าใหญ่แล้วนะพอได้เห็นในอีกมุมโอโห้!!!! ใหญ่กว่าอีก แตงโมจินตรา แตงไท ก็ชิดซ้ายแล้วตอนนี้

“พวกนายมองอะไรกัน ตรงสนามมีอะไรน่าสนใจหรือไง” ภาคินถามขึ้นหลังจากไปจัดการกับธุระส่วนตัวของตนเองจนเสร็จแล้วกลับมายังวินพบว่าทุกคนต่างหันมองไปยังตรงลานออกกำลังกายอย่างตะลึงตาค้างกันราวกับเจออะไรแปลกใหม่

“มีครับคุณภาคิน แตงโมลูกใหญ่มากกก” หนุ่มวินคนหนึ่งบอกขึ้นโดยไม่หันมามองหน้าอีกฝ่าย สายตายังคงจับจ้องมองไปยังลานออกกำลังกายโดนตาไม่กะพริบกันเลย

“แตงโม????” เขาเกาหัวแกรกๆ ด้วยความสงสัยกับคำตอบและท่าทางของแต่ละคน เหมือนเจอของดีมานั่นแหละ

“นู้นยังไงล่ะครับ แตงโมกำลังเด้งดึ้งอยู่เลย”

“— “

“กลึบ! ใหญ่จริงๆ ว่ะ ใหญ่มากก ไม่น่าเชื่อเลยว่าตัวเล็กๆ แบบนี้ จะพกแตงโมลูกใหญ่ๆ มาด้วย” ไม่ใช่แค่เพื่อนในวินเท่านั้นแหละที่ตาค้างเขาเองก็ยังตาค้างเลย ภาพตรงหน้าคือ หญิงสาวนามว่า จันทร์เจ้า กำลังเล่นวอลเลย์บอลกับพวกเด็กๆ ในแก๊งตัวเองแล้วอยู่ในตำแหน่งมือตบ ทำให้เวลากระโดดตบลูกบอลเลย์บอลทรวงอกอวบอิ่มก็กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะด้วย นมขาวๆ อวบๆ กำลังเด้งดึ๋งอยู่หน้าพวกเขาในชุดสายเดี่ยว

“กรี๊ดดดด เย้!!! ”

ทางด้านของจันทร์เจ้าเมื่อหมดเวลาเล่นโดยทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะและโจอี้ก็มาพอดี ทำให้เธอโบกมือลาพวกเด็กๆ แล้วเดินกลับมายังที่กลุ่มวินโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นเป้าสายตาของวินมอไซค์ทุกคนในตอนนี้

“แฮ่กๆ เป็นอะไรกันหรือเปล่าคะ” เธอเดินกลับมาด้วยสภาพหอบเหนื่อย แต่ต้องขมวดคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อเห็นสีหน้าของแต่ละคนแปลกไป

“ปะ... เปล่าครับ พวกผมไม่ได้เป็นอะไร” ทุกคนต่างรีบปฏิเสธทันที แล้วต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเอง เพื่อปกปิดความหื่นที่มีต่อหญิงสาวในเมื่อกี้

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าพวกนี้มันดูแตงโมกันครับ ทำเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อนนั่นแหละ” ลุงสิงค์หัวเราะขึ้นอย่างสะใจ เมื่อแต่ละคนจนมุมไม่ยอมพูดความจริงออกมาว่ากำลังตกใจกับแตงโมสองลูกของหญิงสาวอยู่

“อ่อค่ะ คุณภาคินกินด้วยกันไหมคะ” เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจและรู้ว่าแตงโมที่พูดนั้นคืออะไร แล้วหันไปชวนชายหนุ่มที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ลุงสิงค์กินหมูปิ้งด้วยกัน

“ตามสบายเลยครับคุณจันทร์เจ้า ขอบคุณมากครับ”

ตอนนี้ทุกสายตาหันมาทางหญิงสาวเพียงแค่คนเดียวอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย หยาดเหงื่อไหลผุดอาบทั่วตัวของจันทร์เจ้าจนทำให้หนุ่มวินมอไซค์ต่างกลืนน้ำลายเหนียวลงคอด้วยความอยากลำบาก ปกติหญิงสาวก็เซ็กซี่อยู่แล้ว พอได้มาเจอในสภาพแบบนี้อีก พวกเขาแทบละลายตาย

“ขวับ! ”

สายตาคมกริบของภาคินหันมองเพื่อนวินของเขาด้วยความไม่พอใจ ที่มองหญิงสาวจนมากเกินไป ถ้าคนอื่นมาเห็นคงได้เข้าใจผิดว่าเป็นวินหื่น วินโรคจิตแน่นอน เดี่ยวเสียภาพลักษณ์กันหมดพอดี แต่.. ว่าแตงโมสองลูกนี้ใหญ่จริงๆ แหละ เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนยั่วอารมณ์ได้มากขนาดนี้มาก่อนเลย ถึงแม้ว่าเขาจะกลัวๆ หญิงสาวก็ตาม ไม่รู้ว่าวันไหนจะโดนลวนลามอีก

ติดตามตอนต่อไป

เงาแห่งรัตติกาล

​(ยังไม่ได้ตรวจสอบคำผิด)

​เรื่องนี้มีทั้งหมด 18-20 ตอนนะคับ ยังไม่รวมตอนพิเศษซึ่งจะแต่งขึ้นมาในภายหลัง

E-BOOK เรื่องนี้วางจำหน่ายในวันจันทร์นะครับ ช่วงนี้จะทยอยอัพเรื่อยๆ จนถึงบทที่ 15 นะครับ ที่เหลือก็ไปติดตามต่อได้ในอีบุ๊คฉบับเต็มนะครับ

เรื่องนี้เน้นฟินๆ NC+ประมาณ 5 บทขึ้นไปนะครับ เนื้อหาไม่ค่อยมากเท่าไรเรื่องนีีิ ไม่มีดราม่านะครับ เรื่องนี้อัพเนื้อหา 70% นะครับ ทำอีบุ๊ก

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย yaowanui
นางยังไม่รู้ตัวหรือว่าตั้งใจเนี่ย 555
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว

รีวิว