ภารกิจพลิกชะตาฟ้า-วิหคเพลิงกับขลุ่ยวิเศษ

โดย  Phoenix_C

ภารกิจพลิกชะตาฟ้า

วิหคเพลิงกับขลุ่ยวิเศษ

กติกา

captionหน้าจอแล้วส่งมาที่line:Phoenix-cหรือ

page https://www.facebook.com/WriterPhoenixC/สุมแจกที่ line 7 รางวัล ที่ facebook fanpage 7 รางวัล ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม 2561- 8 เมษา 2561 ซุ่มจับและประกาศรางวัลวันที่ 10เมษายน 2561 ส่งของวันที่ 12 เมษายน 2561 เข้ามาร่วมเล่มเกมส์กันเยอะ ๆ นะคะ

-----------------------------

ถ้ำวิหคเพลิง

หม่าซ่วนฉียืนอยู่หน้าถ้ำวิหคเพลิง หญิงสาวหยิบคบไฟขึ้นมาจุดแล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปในถ้ำอย่างระมัดระวัง ยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไร ทางเดินก็ยิ่งมืดลงเท่านั้น หม่าซ่วนฉีตกใจเล็กน้อย เมื่อจู่ๆ นางก็เดินสะดุดอะไรบางอย่าง คบไฟในมือถูกกวาดส่องทั่วพื้นในทันที ภาพที่ปรากฎให้เห็นคือโครงกระดูกไหม้เกรียมมากมาย ทำให้นางคิดว่าคงมีผู้คนไม่น้อยที่อยากได้วิหคเพลิงไปเป็นสัตว์อสูรในพันธสัญญา หม่าซ่วนฉีค่อย ๆ ก้าวเดินต่อ ประมาณครึ่งชั่วยามจึงเห็นแสงสว่างบริเวณปลายถ้ำ ตรงสุดทางเดินนั้นเอง หญิงสาวได้ยินเสียงบทเพลงขับกล่อมอันไพเราะ พอเงยหน้าขึ้นตามทิศทางเสียง จึงเห็นวิหคเพลิงตนหนึ่งกำลังขับร้อง หม่าซ่วนฉีตัดสินใจใช้วิชาตัวเบาเหาะขึ้นไปบนต้นไม้ต้นข้าง ๆ แล้วส่งกระแสจิตคุยกับวิหคเพลิง

“ท่านวิหคเพลิง ข้าหม่าซ่วนฉี มีเรื่องจะรบกวนถามท่าน” หม่าซ่วนฉีเริ่มต้นบทสนทนาด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

“เจ้ามนุษย์ เจ้ารนหาที่ตายอีกคนแล้วหรือ เจ้ามิเห็นโครงกระดูกในถ้ำพวกนี้หรือไยเจ้ามิกลัวตายแต่ก็ดี พวกสัตว์ป่าแถวนี้จะได้มีอาหารกิน” ลูกไฟดวงใหญ่จากพลังเพลิงอัคคีพุ่งเข้าใส่หม่าซ่วนฉีทันทีที่วิหคเพลิงเอ่ยจบ

หม่าซ่วนฉีซึ่งระวังตัวอยู่ก่อนแล้วรีบปล่อยพลังน้ำแข็งออกไปต้านลูกไฟของวิหคเพลิง

“เจ้าเก่งมิเบาเลย สาวน้อย นาน ๆ ข้าจะเห็นหญิงสาวใจกล้าและเก่งกาจขนาดรับเพลิงอัคคีของข้าได้ ดีข้าชอบ ข้าให้โอกาสเจ้า รีบไปเสีย ก่อนข้าจะเปลี่ยนใจ”

“ท่านวิหคเพลิง ข้าขอบคุณสำหรับคำชมและโอกาสที่ท่านมอบให้ แต่ข้าต้องอภัยต่อท่านด้วย ข้ามิอาจทำตามความปรารถนาดีของท่านได้ อาจารย์ของข้าสั่งให้ข้ามาทำพันธสัญญากับพญาวิหคเพลิง หวังว่าท่านจะเมตตา” หม่าซ่วนฉีพูดพลางโค้งกายให้น้อย ๆ

“เจ้าช่างรนหาที่ตายเสียจริง ๆ จะทำพันธสัญญากับท่านพญาวิหคเพลิง มิพูดจาใหญ่โตเกินตัวไปหน่อยหรือ”

ครั้นได้ฟังนางก็นึกรู้ว่าวิหคเพลิงตนนี้ดูถูกนาง ได้! ในเมื่อเจ้าดูถูกข้า ก็อย่าหาว่าเด็กน้อยอย่างข้าใจร้ายก็แล้วกัน หม่าซ่วนฉีคิดในใจ

“ท่านวิหคเพลิง หากเด็กน้อยอย่างข้ามิมั่นใจ คงมิดิ้นรนมาถึงที่นี่เพื่อเอาชีวิตมาทิ้งหรอก”

คำตอบจากหม่าซ่วนฉีทำให้วิหกเพลิงหัวเราะในลำคอ “งั้นข้าขอดูฝีมือเจ้าหน่อยแล้วกัน ว่าเจ้าจะเก่งกาจดังวาจาหรือไม่”

เวทย์แห่งไฟถูกวิหคเพลิงดึงมาใช้จนไฟปกคลุมทั่วร่าง ก่อนมันจะบินพุ่งเข้าใส่หม่าซ่วนฉี

หม่าซ่วนฉีกระโดดลงจากต้นไม้แล้วสร้างเกราะน้ำแข็งล้อมรอบตัวเอง แรงปะทะระหว่างสองเวทย์พาให้ละอองสีแดงสลับฟ้ากระจายไปทั่ว

วิหคเพลิงเร่งกระพือปีก อาศัยแรงลมพัดช่วยให้ไฟยิ่งโหมกระหน่ำรุนแรง หวังเพียงทำลายเกราะน้ำแข็งของหญิงสาวตรงหน้า

เพราะมัวแต่จะทำลายเกราะน้ำแข็งทำให้วิหคเพลิงไม่ทันระวังตัว หม่าซ่วนฉีใช้จังหวะนี้ร่ายเวทย์สะกดสัตว์อสูรเข้าใส่ ไม่นานนกสีแดงเพลิงจึงเริ่มเคลื่อนไหวไม่ได้ เปลวเพลิงอัคคีซึ่งคลุมร่างอยู่ค่อย ๆ ดับไป ร่างใหญ่โตตกลงสู่พื้น

วิหคเพลิงพยายามดิ้นรนออกจากอาณาเขตเวทย์ที่หม่าซ่วนฉีสร้างขึ้น แต่ร่างกายกลับแทบขยับไม่ได้

“ท่านวิหคเพลิง ข้าขอถามท่านอีกครั้ง ข้าจะพบพญาวิหคเพลิงได้ที่ใด”

วิหคเพลิงแค่นเสียงตอบ “ฮึ ให้ตายข้าก็มิบอก จะทำเยี่ยงใดก็เชิญ แต่อย่าหวังว่าข้าจะทำพันธสัญญากับเจ้า”

หม่าซ่วนฉีส่ายศีรษะกับความดื้อรั้นของวิหคเพลิงตนนี้ นางปลดอาณาเขตเวทย์ที่กักขังวิหคเพลิงออก

วิหคเพลิงที่รับรู้ว่าอาณาเขตเวทย์ถูกปลดแล้วก็ไม่เข้าใจ “เหตุใดเจ้าจึงปล่อยข้า”

“ขังท่านก็มิได้มีประโยชน์อันใด ข้าตั้งใจมาทำพันธสัญญากับพญาวิหคเพลิง มิได้จะมาเพื่อทำร้ายท่าน หรือจับท่านไปหาประโยชน์ใส่ตน”

หม่าซ่วนฉีรู้ดีว่าตอนนี้ผู้ใช้เวทย์อสูรระดับสูงทั้งหลาย ไม่ว่าแคว้นใดต่างก็พยายามตามล่าสัตว์อสูรในตำนาน เพื่อนำมาขายหรือแลกเปลี่ยนผลประโยชน์จากผู้ใช้เวทย์สัตว์อสูร หากคนพวกนั้นได้สัตว์เหล่านี้มาทำพันธสัญญา การฝึกเวทย์สัตว์อสูรจะก้าวหน้าเร็วขึ้น แต่มีน้อยคนนักที่จะสามารถจับสัตว์อสูรในตำนานได้ ส่วนใหญ่มักเป็นการเอาชีวิตมาทิ้ง และน้อยยิ่งกว่าคือผู้ที่ซื้อไปแล้วทำพันธสัญญาสำเร็จ ดังนั้นสัตว์อสูรจึงเกลียดมนุษย์

“ฮึ คิดว่าข้าจะซาบซึ้ง แล้วบอกเจ้าว่าท่านพญาวิหคเพลิงอยู่ที่ใดหรือ เจ้าคิดผิดแล้ว” แม้จะเอ่ยวาจาแดกดัน แต่ในใจวิหกเพลิงก็เริ่มรู้สึกดีกับคนตรงหน้า

“ข้ามิได้หวังให้ท่านซาบซึ้ง อย่างที่บอกท่านไป ข้ามาที่นี่เพื่อวัตถุประสงค์เดียว คือทำพันธสัญญากับพญาวิหคเพลิง ในเมื่อท่านมิบอกข้า ข้าคงต้องขอตัวเพื่อไปตามหาด้วยตนเอง ข้าขอลา” ยังไม่ทันที่หม่าซ่วนฉีจะก้าวเดิน วิหคเพลิงก็ส่งเสียงเรียก

“รอก่อน เด็กน้อย เอ้านี่! ข้าให้เจ้า มันคือขลุ่ยที่สามารถเรียกใช้วิหคทั้งหลายรวมถึงพญาอินทรีได้ ข้ามอบมันให้กับเจ้า” วิหคเพลิงคาบขลุ่ยมาวางบนมือของหม่าซ่วนฉี นางรับขลุ่ยมาอย่างงุนงง กำลังจะเอ่ยปากขอบคุณวิหคเพลิงก็ตัดบท “มิต้องมาซาบซึ้ง เจ้าไปได้แล้ว ก่อนข้าจะเปลี่ยนใจเอาคืน” จากนั้นมันจึงบินขึ้นไปร้องเพลงบนรังต่อ

หม่าซ่วนฉียิ้มพลางมองของวิเศษที่ได้มา หุ หุ แสดงว่าพรของท่านผู้เฒ่ายังทำงานได้ดี นางเก็บขลุ่ยเข้าไปในมิติ แล้วรีบออกตามหาพญาวิหคเพลิง

หม่าซ่วนฉีเดินต่อไปอีกหนึ่งชั่วยามก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะพบพญาวิหคเพลิง นางจึงหาต้นไม้ใหญ่เพื่อหลบแดดและพักกินอาหาร หญิงสาวลองหยิบขลุ่ยที่ได้จากวิหคเพลิงมาเป่า ทันใดนั้นฝูงวิหคใกล้ ๆ ก็บินลงมาหา

หัวหน้าฝูงร่อนตัวลงเกาะแขนหม่าซ่วนฉี “นายหญิง มีสิ่งใดจะเรียกใช้พวกข้าหรือ”

หม่าซ่วนฉีมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความแปลกใจ นางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง “ข้าน่ะหรือนายหญิง”

“ใช่ขอรับ ผู้ที่มีขลุ่ยวิหคคือนายของวิหคทั้งมวล” หม่าซ่วนฉีพยักหน้ารับเบา ๆ เป็นเชิงเข้าใจ นางนึกขอบคุณวิหคเพลิงผู้หยิ่งยโส ไม่คิดว่าจะให้ของดีขนาดนี้

“เช่นนั้นข้าขอถามพวกเจ้าสักหน่อย ข้าจะตามหาพญาวิหคเพลิงได้ที่ใดกัน”

“ต้องขอประทานอภัยด้วยขอรับ นายหญิง พวกข้าก็เองมิทราบแน่ชัด พญาวิหคเพลิงมิได้ปรากฏตัวให้เห็นนานแล้ว ครั้งสุดท้ายที่พวกข้าเห็น ท่านพญาวิหคเพลิงอยู่ทางทิศตะวันตกห่างจากที่นี่ประมาณแปดลี้ (สี่กิโลเมตร) แต่ท่านต้องระวังตัว เส้นทางนั้นมีสัตว์อสูรเวทย์พลังระดับแปดขึ้นไปมากมาย”

“ขอบใจพวกเจ้ามากเลยนะ วิหคน้อยทั้งหลาย” เพื่อแทนคำขอบคุณ หม่าซ่วนฉีจึงหยิบวารีทิพย์ที่นางปรุงขึ้นมาเทใส่จอกน้ำแล้วยื่นให้วิหคน้อยเหล่านั้น

“นี่คือวารีทิพย์ พวกเจ้าแบ่งกันดื่มเถิด” วิหคทั้งหลายเมื่อได้ยินว่าเป็นวารีทิพย์ก็มองนางดั่งเทพธิดา เพราะวารีทิพย์นั้นหายากยิ่ง หากดื่มแล้วจะทำให้พลังเวทย์ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

“นายหญิง ท่านให้พวกข้าจริงหรือ” หญิงสาวพยักหน้าแล้วยิ้มให้ รอยยิ้มของนางพาให้เหล่าวิหคเคลิบเคลิ้ม บางตัวหยุดบินจนหล่นลงบนพื้น เรียกเสียงหัวเราะสดใสจากหม่าซ่วนฉี

“พวกข้าจะมิมีวันลืมบุญคุณนายหญิง หากท่านต้องการให้พวกข้ารับใช้ เพียงท่านเป่าขลุ่ยพวกข้าจะรีบไปหาทันที”

“ขอบใจพวกเจ้ามาก อ้อ ข้ายังมีอีกคำถาม ขลุ่ยนี้หากข้าต้องการเรียกเหยี่ยวหรืออินทรี ข้าต้องทำเยี่ยงไร”

“ท่านเพียงกำหนดจิตก่อนเป่าขลุ่ย ว่าต้องการเรียกวิหคอสูรตัวใดเท่านั้น”

“งั้นหรือ ขอบใจมาก เช่นนั้นข้าคงต้องขอตัวก่อนนะ ประเดี๋ยวจะค่ำมืด”

ยามเซิ่น (15.00-17.00) หม่าซ่วนฉีเดินมาหลายชั่วยามแล้วก็ยังไม่มีทีท่าจะเจอรังของพญาวิหคเพลิง แต่จู่ ๆ หญิงสาวก็เห็นอาชาเวหาสีขาวท่าทางสง่างาม นางจึงใช้วิชากายไร้เงาเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็ว ก่อนหม่าซ่วนฉีจะใช้เวทย์อสูรระดับพยัคฆ์ ขั้นต้นเพื่อสร้างอาณาเขตเวทย์ล้อมอาชาเวหา กลับมีเสียงกึกก้องดังมาจากฟากฟ้าพร้อมกับเสียงคนเหาะตามมา เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองจึงเห็นพญาอินทรีสีทองบินหลบเวทย์ของชายหนุ่มสองคน อาชาเวหาของนางตื่นตกใจรีบบินหนีไป หม่าซ่วนฉีสบถอย่างหัวเสีย นางพยายามจะตามไป แต่โชคกลับไม่เข้าข้าง หญิงสาวอยู่ในเส้นทางหนีของพญาอินทรี มันจึงปล่อยพลังวายุหมุนเข้าโจมตี โชคดีที่นางมีความเร็วเป็นเลิศจึงสามารถหลบทัน ขณะนั้นเองนางก็ได้ยินเสียงชายหนุ่มหนึ่งในสองคนนั้นพูดขึ้น

“ข้าเจออาชาเวหา ข้าขอแยกไปจับมันก่อน”

หม่าซ่วนฉีได้ยินก็โวยวายทันที “หยุดนะ! ข้าเห็นมันก่อน ท่านมีสิทธิ์อันใดมาแย่ง” จากนั้นจึงเหาะไปใกล้ ๆ ชายหนุ่มทั้งสอง

“ข้าขอสั่ง พวกท่านห้ามแย่งอาชาเวหาของข้า” ขณะพูดพญาอินทรีก็หันมาปล่อยพลังวายุ จนเกิดพายุหมุนวงใหญ่พุ่งเข้ามาหาคนทั้งสาม แต่ละคนจึงใช้วิชาตัวเบาหลบเลี่ยง จังหวะนั้นเอง หนึ่งในสองจึงแยกออกไปตามล่าอาชาเวหา

หม่าซ่วนฉีมองความวุ่นวายด้วยสายตาคุกกรุ่น ก่อนพญาอินทรีจะตั้งตัว นางก็เหาะไปนั่งบนกิ่งไม้ใหญ่แล้วหยิบขลุ่ยออกมา ตั้งจิตเป่าขลุ่ยขอให้พญาอินทรีสีทองสงบลง

พญาอินทรีสีทองได้ฟังเสียงขลุ่ยก็เริ่มสงบ มันค่อย ๆ บินมาเกาะแขนที่ยื่นออกมาของหม่าซ่วนฉี บุรุษในชุดสีขาวถึงกับตกตะลึง แม่นางผู้นี้คือใครกัน เหตุใดจึงสามารถสยบพญาอินทรีสีทองลงได้หม่าซ่วนฉีเหาะลงจากต้นไม้

บุรุษในชุดขาวมองภาพหญิงสาวในอาภรณ์สีเขียว บนแขนมีพญาอินทรีสีทอง กำลังเหาะลงมาดุจเทพธิดาจำแลง เขามองนางด้วยความสิเน่หา ดรุณีน้อยตรงหน้าอายุไม่น่าเกินสิบสามปี แต่มีเค้าเป็นหญิงงามปานล่มเมือง หากโตเป็นสาว นางคงเป็นที่หมายปองของบุรุษมากมาย ยิ่งมีความสามารถเก่งกาจเช่นนี้ คงสามารถทำให้บุรุษทั้งหลายยินยอมฆ่าฟันกันเพื่อแย่งชิงนางเป็นแน่

ชั่วขณะที่บุรุษชุดขาวมองนางอย่างเคลิบเคลิ้ม หม่าซ่วนฉีกลับหงุดหงิดเป็นอย่างมาก “นี่ท่าน สหายของท่านไปไหนเสียแล้ว”

ชายหนุ่มหลุดออกจากภวังค์ เขายกยิ้มน้อย ๆ อย่างที่ไม่เคยทำ หากมีผู้ใดมาเห็นคงต้องตกใจเป็นแน่ “ข้าก็มิแน่ใจ ระหว่างชุลมุน สหายข้าก็หายไปเสียแล้ว คาดว่าน่าจะไปตามอาชาเวหา”

แม้จะคาดการณ์ไว้แล้ว ว่าชายหนุ่มนั่นจะต้องไปตามอาชาเวหาแน่นอน แต่เมื่อได้ยินเข้าจริงๆ หม่าซ่วนฉีก็หัวเสีย

“ข้าต้องขอโทษแม่นางน้อยแทนสหายด้วย หากสหายข้าจับมาได้จริง ข้าจะให้เขาคืนมันให้แก่แม่นางน้อยเอง” เขายกยิ้มมุมปากพลางค้อมศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการขอโทษ

“มิจำเป็น นี่พญาอินทรีสีทองที่ท่านตามหา ข้าคุยกับมันให้เปิดโอกาสในการทำพันธสัญญากับท่านแล้ว แต่จะทำได้หรือไม่นั้น คงต้องขึ้นอยู่กับวาสนาของท่าน ข้าไปก่อนล่ะ” หม่าซ่วนฉีส่งพญาอินทรีสีทองให้บุรุษชุดขาว แล้วหันหลังเตรียมใช้วิชาตัวเบาเหาะกลับไป

“ช้าก่อนแม่นางน้อย เจ้าชื่อแซ่อะไร เป็นบุตรสาวตระกูลใด ข้าจะพาสหายของข้าไปขอโทษเจ้า และข้าจะได้ไปเยี่ยมเยียนเพื่อแสดงความขอบคุณ”

“มิจำเป็น ข้าเสียเวลามากแล้ว ขอตัวก่อน” หม่าซ่วนฉีเหาะจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ลอยมากับสายลม

ชายหนุ่มทำได้เพียงยืนมองส่งนางไปจนลับตา เขาส่งเสียงพึมพัมในลำคอแผ่วเบา “ข้าเชื่อว่าสักวันเราต้องได้พบกันอีกเป็นแน่ แม่นางน้อย”

ตอนนี้กลุ่มภารกิจพลิกชะตาฟ้าเปิดกลุ่มไลน์แล้วค่ะ ใครสนใจพูดคุย Add Line Phoenix-c แอดแล้วทักด้วยนะคะว่าอยากอยู่กลุ่มภารกิจพลิกชะตาฟ้า

ไรท์กำลังรีไรท์บางช่วงที่เวิ่นเว้อออก และใส่ช่วงหนุ่มขนอ้อย และเวทย์ที่นางเอกฝึก ช่วงนี้อาจทำผลโหวตเยอะนิดนึงนะคะ อย่าลืมมากดติดตามกันเยอะ ๆ นะคะ จะได้เป็นกำลังให้ไรท์สู้ต่อไป

อยากอ่านคอมเม้นท์จากรีด เพื่อเป็นกำลังใจ ส่งมาหน่อยนะคะ

special thanks

ขอบคุณรีดที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จครั้งนี้ ถ้าไม่มีพวกคุณคอยให้กำลังใจ ช่วยคิด ช่วยแก้ไขงาน เรื่องนี้คงไม่ออกมาดีแบบนี้ ไรท์ขอบคุณจากใจค่ะ

รีดที่น่ารักคะ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักเขียนทุกคน ถ้าชอบ กด Like Share และ Favoriteให้ด้วย จะได้รู้ว่ามีคนอยากอ่านเรื่องของเราอยู่

กราบขอบพระคุณค่า

ไรท์

เหมือนเดิมนะคะ

1 เม้นท์ = 1 กำลังใจ

1 โหวต = 1แรงเชียร์

1 แชร์ = 1เสียงชื่นชม

1 กดติดตาม = 100 ล้านกำลังใจ เพราะไรท์จะได้รู้ว่ามีรีดชอบอ่านแค่ไหน

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย AppleBlue
เสียดายนัก เห็นมีเกมส์ให้สนุกกันก็ชาไปแล้ว...ยังไงก็ตามๆๆ
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย Smilingtrain
ขอบคุณรัวๆๆ
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

รีวิว