ภารกิจพลิกชะตาฟ้า-พบพญามังกรหงส์

โดย  Phoenix_C

ภารกิจพลิกชะตาฟ้า

พบพญามังกรหงส์

เมื่อหม่าซ่วนฉีเดินออกมาจากกระโจม แล้วใช้เนตรทิพย์มองไปรอบๆ ก็ยังไม่เห็นว่ามีสิ่งใดผิดปกติ หม่าซ่วนฉีจึงใช้วิชาตัวเบาเหาะขึ้นไปบนต้นน้ำตกก็ยังมองไม่เห็นถ้ำหรือสัตว์อสูรเลย นางไม่แปลกใจถ้าใช้พลังจิตแล้วไม่เจอพญามังกรหงส์เพราะอสูรเวทย์ที่มีพลังเวทย์ขั้น 15 ซึ่งไม่เคยมีสัตว์อสูรหรือแม้แต่มนุษย์จะสามารถมีพลังเวทย์สูงขนาดนั้น จะปกปิดพลังไม่ให้สามารถตรวจพบ ยิ่งถ้าเข้าฌานเพื่อจำศีลด้วยล่ะก็ยิ่งหาไม่พบใหญ่ แต่ที่นางใช้กระแสจิตค้นหาเพื่อที่จะได้รู้ว่ายังมีอสูรเวทย์ตัวอื่นที่เฝ้าอาวุธศักดิ์อีกหรือไม่

หม่าซ่วนฉีพยายามเหาะไปหลังน้ำตกเพื่อใช้เนตรทิพย์เสาะหา จำได้ว่าในหนังจีนกำลังภายในที่ดูเมื่อมิติก่อน จะมีถ้ำหรือกลไกซ่อนอยู่หลังม่านน้ำตก หม่าซ่วนฉีใช้ทั้งเนตรทิพย์และกระแสจิตตรวจดูอยู่นานกว่า 3 เค่อ(45นาที) ก็ไม่พบอะไร

หม่าซ่วนฉีจึงตัดสินใจเอาชุดที่นางจ้างช่างตัดไว้เป็นพิเศษตามที่ได้ดูมาจากหนังจีนกำลังภายใน ที่เวลาพระเอก นางเอกลอบเข้าจวน หรือวัง มาเปลี่ยน และเอาหญ้าเงือกทอง มาเคี้ยว หญ้านี้สามารถทำให้อยู่ใต้น้ำได้นานถึง 4 ชั่วยาม จากนั้นหม่าซ่วนฉีก็เดินลงน้ำไป นางดำผุด ดำว่ายอยู่ครึ่งชั่วยาม ก็ยังหาไม่พบ ในขณะที่กำลังถอดใจก็เห็นอุโมงค์ขนาดใหญ่

หม่าซ่วนฉีใช้เนตรทิพย์มองเข้าไปก็เห็น ทางเชื่อมที่จะต่อเข้าไปในถ้ำ แต่อุโมงค์อยู่ลึกมาก ต้องดำลงไปอีก 1 ลี้(500 เมตร) หม่าซ่วนฉีจึงค่อย ๆ ดำลงไปจนถึงหน้าอุโมงค์ หม่าซ่วนฉีก็ใช้เนตรทิพย์เพ่งเข้าไปดูว่ามีสัตว์อสูรตัวอื่นอยู่หรือไม่ ส่องอยู่พักหนึ่งก็ไม่พบ นางจึงตัดสินใจเข้าไปสำรวจคร่าว ๆ ก่อนที่พรุ่งนี้จะเข้ามาใหม่

หม่าซ่วนฉีหยิบคบเพลิงจากห้วงมิติออกมาจุด แล้วค่อย ๆ เดินอย่างระมัดระวัง ระหว่างเดินนางก็เปิดเนตรทิพย์ไว้ตลอด หม่าซ่วนฉีใช้เวลาเดินไปอีกครึ่งเค่อ ก็เจอทางเข้าถ้ำ นางค่อย ๆ เดินเข้าไปแต่มันเหมือนทางจะชันขึ้นเรื่อย ๆ จากเดินก็กลายเป็นปีน แต่มันไม่ได้ชันมาก

ผ่านไปเกือบ 1 เค่อ(เกือบ15นาที) หม่าซ่วนฉีก็ถึงปากทางเข้าถ้ำ นางสองจิตสองใจว่าจะเข้าไปดีหรือจะกลับไปก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ดี สุดท้ายความอยากรู้อยากเห็นก็เอาชนะทุกอย่าง หม่าซ่วนฉีจึงค่อยๆเดินเข้าไปอย่างระมัดระวังมากขึ้นกว่าเดิม พร้อมทั้งเปิดประสาทสัมผัสทั้งหมดเพื่อจับการเคลื่อนไหว

อยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคำราม "เจ้าเป็นใคร ที่นี่ไม่ใช่ที่ ๆ เจ้าควรเข้ามา"

หม่าซ่วนฉีได้ยินเสียงอันทรงอำนาจก็อดใจสั่นไม่ได้ แต่เมื่อนางเดินหน้ามาถึงขนาดนี้แล้วจะให้ถอยหลังกลับคงจะไม่ได้ จึงทำใจดีสู้เสือ

"ท่านคือพญามังกรหงส์ใช่มั้ยเจ้าคะ ข้าน้อยหม่าซ่วนฉี ข้าน้อยมาตามหาอาวุธศักดิ์สิทธิที่หายสาบสูญ ข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามากวนใจท่านนะเจ้าคะ"

"ฮึ เจ้าช่างกล้านัก เด็กน้อยอย่างเจ้าเนี่ยนะจะมาเอาอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ช่างไม่เจียมตัวเลย เจ้าไม่รู้หรือว่าคนที่เข้ามาในนี้ได้ไม่มีใครได้รอดกลับไปซักคนเดียว"

"แต่ข้าน้อยได้รับคำสั่งมาให้มาตามหาอาวุธศักดิ์ที่หายสาบสูญ อยากให้ท่านเมตตาข้าน้อยด้วย" หม่าซ่วนฉีพยายามทำตัวให้น่าสงสาร

"ฮ่าฮ่าฮ่า ผู้ใดช่างอาจหาญนักแต่ช่างเขลาเบาปัญญาถึงส่งเด็กน้อยเยี่ยงเจ้ามาเอาอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะเห็นแก่เจ้าที่ยังเป็นเด็กน้อย ข้าจะปล่อยเจ้าไปแต่เมื่อเจ้าออกจากถ้ำไปแล้วข้าจะลบความทรงจำของเจ้าที่เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ทั้งหมด"

"ท่านพญามังกรหงส์ ขอบคุณสำหรับความเมตตาของท่าน แต่ข้าน้อยไม่อาจทำเช่นนั้นได้ เพราะข้าน้อยได้รับมอบหมายภารกิจนี้มา จะให้หนีเพราะขลาดเขลา ต่อไปข้าน้อยจะกล้าไปสู้หน้าผู้ใดได้อีก แม้แต่สู้หน้าตนเองก็ยังมิอาจทำได้ ดังนั้นต่อให้ข้าน้อยต้องตาย ข้าน้อยก็ต้องขอลองดู" หม่าซ่วนฉีพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและแววตาที่มั่นคง

"ฮ่าฮ่าฮ่า นังหนูน้อยเจ้าช่างกล้าหาญนัก ข้าล่ะเสียดายที่เจ้าต้องมาตายตั้งแต่อายุยังน้อย" พญามังกรหงส์พูดจบ ร่างพญามังกรหงส์ ก็ปรากฏตรงหน้าหม่าซ่วนฉี

หม่าซ่วนฉีที่เห็นพญามังกรหงส์ก็เบิกตากว้าง ร่างสีทองเจิดจรัสงดงามดังทองคำบริสุทธิ์ หัวเป็นมังกรดวงตาสีแดงราวทับทิม เกล็ดที่ละเอียดที่ทอดยาวลงไปถึงกลางลำตัวก่อนเปลี่ยนเป็นหางของหงส์ที่ดูสง่าแต่ก็อ่อนช้อย ทำให้พญามังกรหงส์ดูสง่าและงดงาม

"นังหนูน้อยข้าให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย กลับไปซะ"

"ข้ายังคงยืนยันคำเดิม" หม่าซ่วนฉีที่ตอนนี้พูดจาด้วยท่าทางมั่นใจ และน้ำเสียงยังอ่อนน้อมแต่คำพูดจาเปลี่ยนเป็นตัวของตัวเอง

"ฮ่าฮ่าฮ่า กล้าหาญแบบนี้ข้าชอบ แล้วอย่าหาว่าข้ารังแกเด็ก" แล้วพญามังกรหงส์ก็พ่นอัคคีไฟออกมา

หม่าซ่วนฉีที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็ใช้ปราณสร้างเกาะป้องกันตัวเอง ก่อนจะใช้พลังเวทย์ธารน้ำแข็งต้านพลังอัคคีไฟ ต้านอยู่แค่ไม่ถึงเวลาช่วงจิบชา(ไม่ถึง 5 นาที) พลังเวทย์ธารน้ำแข็งก็ค่อยๆละลาย หม่าซ่วนฉีจึงรีบใช้วิชาตัวเบาเหาะหลบพญามังกรหงส์

หม่าซ่วนฉีที่หลบไปสู้ไปก็เริ่มล้า นางใช้พลังเกินตัวไปมาก เหงื่อที่ผุดออกมายังไหลจนเสื้อเปียกชุ่ม

"นังหนูน้อย ข้าชื่นชมเจ้ามาก ข้าจะให้เกียรติเจ้าอย่างที่ไม่เคยมีผู้ใดได้รับ เจ้าจะได้ตายด้วยเวทย์ลาวาใต้พิภพ"

หม่าซ่วนฉีที่อ่อนแรงยังเบิกตากว้างตายด้วยเวทย์ลาวาใต้พิภพซึ่งเป็นสุดยอดเวทย์ในตำนาน แต่ตายแบบไม่เหลือแม้แต่กระดูก เป็นเกียรติตรงไหนเนี่ย สงสัยพญามังกรหงส์ต้องเคยดูละครจีนกำลังภายในแน่เลยถึงคิดได้แบบนี้

หม่าซ่วนฉีเห็นพญามังกรหงส์กำลังร่ายเวทย์ก็เหาะลอยข้ามไปอยู่หลังพญามังกรหงส์แต่ นางก็หนีไปพ้นเพราะตัวพญามังกรหงส์นั้นมีเปลวความร้อนรอบตัวเอง ปราณที่ฉาบด้วยน้ำแข็งบางๆที่หุ้มตัวเองอยู่ค่อย ๆ ละลาย หม่าซ่วนฉีที่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเทียนเหลวๆ สติก็ค่อย ๆ ดับลง

กระโจมสำนักศึกษา

ยามไฮ่ (21.00-23.00) อันเงียบสงบเหลือเพียงองค์รักษ์เงาของสถานศึกษาและองค์ชายกับเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายที่เฝ้ารอบกระโจมอยู่

ฟ่งซื่อหยวน ออกมาจากกระโจมของตน ก็เห็นฟ่งจิ่น กับ ไท่หยางหมิง ก็ออกจากกระโจมด้วยเช่นเดียวกันต่างคนต่างสั่งเงาของตัวเองอยู่ ฟ่งซื่อหยวนจึงเรียกเงาของตัวเองออกมาเช่นกัน

"พวกเจ้าจงฟัง ตอนนี้สำนักศึกษาได้ปลดเวทย์ที่ปกคลุมป่าแถบนี้ออกแล้วพวกเจ้าจงเข้าไปในป่าไปทางทิศใต้ เสาะหาแม่นางน้อยผู้หนึ่งนางสวมชุดสีเขียว หน้าตางดงาม แล้วพวกเจ้าก็ตามอารักษ์ขานางและสืบทุกเรื่องที่เกี่ยวกับนางด้วย"

เนื่องจากสำนักศึกษาลงเวทย์เพื่อกันบุคคลแปลกปลอมเข้าไปทำร้ายเชื้อพระวงศ์และลูกศิษย์ อีกทั้งยังไม่ให้องค์รักษ์เงาทั้งหลายไปช่วยเหล่าเชื้อพระวงศ์ตามหาสัตว์อสูรเวทย์จึงลงอาคมปกป้องไม่ให้ผู้อื่นนอกจากศิษย์เข้าไป แต่ที่ทุกพระองค์สงสัยคือ ทำไมถึงมีสตรีหน้าตางดงามอยู่ในป่าตะวันออกได้

ที่พวกองค์ไท่จื่อไม่รู้ก็คือ ฮั่วปินจงรู้อยู่แล้วว่าสำนักศึกษาจะมาท พวกเขาเลยมาก่อนล่วงหน้า 1 วันที่พวกนั้นจะลงอาคม และถึงสำนักศึกษาส่งเหล่าองค์รักษ์เงาออกมาตรวจสอบก่อนก็ไม่สามารถหาพบเนื่องจากเทพผู้ปกปักษ์ป่าตะวันออกรับคำสั่งจากเบื้องบนให้พลางตัวพวกเขาไว้

"พวกกระหม่อมรับบัญชา" แล้วองค์รักษ์เงาของไท่จื่อก็หายไป พร้อมกับองค์รักษ์เงาของฟ่งจิ่น และ ไท่หยางหมิงก็หายเข้าไปในป่าเช่นเดียวกัน

ฟ่งซื่อหยวนเดินไปหาฟ่งจิ่นและไท่หยางหมิง "ข้าออกมาชมดาวนึกไม่ถึงว่าจะเจอพวกท่านท่านอากับองค์ชายห้า เล่าดึกแล้วไยไม่พักผ่อน"

"ข้าก็ออกมาชมดาวเช่นกัน" องค์ชายห้ากล่าว

"แล้วท่านอาดึกแล้วไยไม่พักผ่อน อย่าบอกนะว่าท่านอาก็ออกมาชมดาวเช่นเดียวกัน"

"พวกเจ้าออกมาชมดาว แล้วไยข้าถึงออกมาชมดาวบ้างไม่ได้" ฟ่งจิ่นพูดจบทุกอย่างก็เงียบสงัด

ทุกพระองค์เห็นเหมือนกันหมดว่าแต่ละคนออกจากกระโจมแล้วเรียกองค์รักษ์เงามาสั่งการแล้วองค์รักษ์เงาก็หายเข้าไปในป่า แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยปากถามถึงเรื่องนี้

แต่ละพระองค์จมอยู่กับความคิดของตนเอง ที่จริงก่อนหน้านี้ ฟ่งซื่อหยวน ฟ่งจิ่น และอ้ายซินไท่หยางหมิง ที่นอนอยู่ในกระโจมของตัวเอง แต่ละพระองค์นอนกระสับกระส่าย เหมือนได้ยินเสียงหวานของสตรีเสียงนั้นช่างคุ้นเคยกำลังร้องด้วยความทรมาน แต่ไม่สามารถมองเห็นหน้าสตรีผู้นั้น แล้วทั้ง 3 พระองค์ก็ตกใจตื่น แต่ละพระองค์ห่วงหาสตรีที่เจอในป่า จึงรีบเรียกองค์รักษ์เงาออกมาเพื่อถ่ายทอดคำสั่งให้เข้าไปในป่าตะวันออก

ประตูกระโจมของหม่าซ่งชิงก็เปิดออกเช่นกัน เขาแปลกใจมากที่ออกมาแล้วพบชายผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายต่างคนต่างยืนอยู่นอกกระโจม "พวกพระองค์ดึกไยไม่พักผ่อน ทรงออกมาทำอะไรกันพ่ะย่ะค่ะ"

"แล้วเจ้าเล่าดึกดื่นแล้วไยจึงออกมา" ไท่หยางหมิงถามกลับ

"ข้ากระหม่อมออกมาดูดาว"

"พวกข้าก็เช่นกัน" ฟ่งซื่อหยวนตอบ

"ข้าว่าดาววันนี้คงสวยน่าดูมีแต่คนอยากจะชื่นชม" ไท่หยางหมิงพูดขึ้นมา ทุกคนพยักหน้าแล้วต่างคนต่างก็จมอยู่กับความคิดของตัวเอง

หม่าซ่งชิงก็เหมือนคนอื่น ๆ ที่ฝันถึงเสียงร้องของสตรี ทำให้เขาสะดุ้งตื่น เขาพยายามหลับต่อแต่ข้างในรู้สึกร้อนรุ่ม ไม่สบายใจ จึงออกมาเช่นกัน

แคว้นอู๋

วังวิหคเมฆาซึ่งเป็นที่ประทับของอ๋องสามไป๋อี้จิ้ง เจ้าของวังวิหคเมฆาที่บรรทมอยู่ก็สะดุ้งขึ้นมาสุดตัว พระองค์จับไปที่พระอุระข้างซ้าย เหงื่อซึมออกมาเต็มพระพักตร์ เสียงสตรีที่ร้องด้วยความเจ็บปวดช่างบาดพระทัยของพระองค์ เสียงนั้นฟังคุ้นเคยเหมือนเคยได้ยินจากที่ใดมาก่อนแต่พระองค์นึกไม่ออก แต่ที่พระองค์รู้สึกก็คือน้ำเสียงนั้นทำให้พระองค์ปวดพระทัยยิ่งนัก

ค่ำคืนนี้คงเป็นคืนที่ยาวนานของเหล่าชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ทั้งหลาย เพราะสตรีที่ร้องด้วยความทรมานในความฝัน ช่างกรีดลึกลงไปในใจของทุกพระองค์รวมถึงพี่ชายอย่างหม่าซ่งชิงด้วยเช่นกัน

------------------------------

หนุ่ม ๆ มากันครบแล้ว ตอนนี้ผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายยังไม่รู้ว่า หญิงสาวที่ตนเป็นห่วงนั้นคือ แม่นางน้อยคนเดียวกัน ส่วนหม่าซ่วนฉีที่ตอนนี้เจอพลังเวทย์ของพญามังกรหงส์เข้าไปถึงกับพ่ายแพ้อย่างหมดรูป เรามาช่วยเชียร์กันดีกว่าว่านางเอกเราจะเป็นยังไง

ใครอยากอ่านต่อขอเสียงหน่อย ครบ 30 เสียงจะรีบมาต่อเลยจ้า

อย่าลืมเข้ามาเล่นเกมส์ด้วยนะคะ

ตอนนี้กลุ่มภารกิจพลิกชะตาฟ้าเปิดกลุ่มไลน์แล้วค่ะ ใครสนใจพูดคุย Add Line Phoenix-c แอดแล้วทักด้วยนะคะว่าอยากอยู่กลุ่มภารกิจพลิกชะตาฟ้า

ไรท์กำลังรีไรท์บางช่วงที่เวิ่นเว้อออก และใส่ช่วงหนุ่มขนอ้อย และเวทย์ที่นางเอกฝึก ช่วงนี้อาจทำผลโหวตเยอะนิดนึงนะคะ อย่าลืมมากดติดตามกันเยอะ ๆ นะคะ จะได้เป็นกำลังให้ไรท์สู้ต่อไป

อยากอ่านคอมเม้นท์จากรีด เพื่อเป็นกำลังใจ ส่งมาหน่อยนะคะ

special thanks

ขอบคุณรีดที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จครั้งนี้ ถ้าไม่มีพวกคุณคอยให้กำลังใจ ช่วยคิด ช่วยแก้ไขงาน เรื่องนี้คงไม่ออกมาดีแบบนี้ ไรท์ขอบคุณจากใจค่ะ

รีดที่น่ารักคะ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักเขียนทุกคน ถ้าชอบ กด Like Share และ Favoriteให้ด้วย จะได้รู้ว่ามีคนอยากอ่านเรื่องของเราอยู่

กราบขอบพระคุณค่า

ไรท์

เหมือนเดิมนะคะ

1 เม้นท์ = 1 กำลังใจ

1 โหวต = 1แรงเชียร์

1 แชร์ = 1เสียงชื่นชม

1 กดติดตาม = 100 ล้านกำลังใจ เพราะไรท์จะได้รู้ว่ามีรีดชอบอ่านแค่ไหน

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย ชนิดาภา พยัพพานนท์
เป็นแรงใจให้นางเอกของเราคะ
เมื่อ 1 ปี 3 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย AppleBlue
พญาวิหคจะออกมาชวยไหมน้อ...นายกำลังแย
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

รีวิว