แม่มดสาวเจ้าเสน่ห์

บทที่ 7

เอกภาพพาหลานๆ ไปเที่ยวสวนสนุกตามที่เคยสัญญาเอาไว้ วันนี้ด็อกเตอร์หนุ่มมองซินนี่ตาลอยตลอดเวลา เผลอจินตนาการล้ำลึกกับเธอเอาหลายครั้ง จนหลานๆ เรียกนั่นแหละถึงได้ตื่นจากภวังค์ความคิด

“น้าอะตอมเป็นอะไรคะ เรียกตั้งหลายรอบ”

“อ๋อ น้าคิดอะไรเพลินๆ ว่าไงเรา” เอกภาพถามหลานสาวแก้เก้อ

“น้าอะตอม วันนี้ลูกโป่งกับปิงปองอยากเล่นเครื่องเล่นทุกชนิดเลย”

“ได้เลย ไม่มีปัญหา นานๆ เราจะมาเที่ยวกันสักที” เอกภาพลูบศีรษะหลานๆ ด้วยความเอ็นดู โชคดีที่ลูกโป่งกับปิงปองไม่เคยมีปมด้อยเรื่องพ่อกับแม่ หากเป็นเด็กคนอื่นคงซึมเศร้าที่พ่อแม่ต้องจากไปกะทันหัน

เอกภาพเผลอสบสายตาแม่บ้านสาว ทั้งสองมองตากันนิ่งๆ เหมือนจะถ่ายทอดความรู้สึกที่ดี ให้แก่กัน

“ไปกันเถอะค่ะน้าอะตอม พี่ซินนี่” เด็กๆ เร่ง ผู้ใหญ่ทั้งสองจึงต้องตามใจ

เอกภาพพาแม่บ้านสาวและหลานตัวน้อยทั้งสองไปสนุกสนานกับเครื่องเล่นในสวนสนุกทุกอย่าง ซินนี่ตื่นเต้นที่ได้ทำอะไรแปลกๆ เช่นนี้

“เป็นไง สนุกไหม” เอกภาพถามหลานๆ แต่สายตาเหลือบมองซินนี่ที่กำลังยิ้มกว้างอยู่อีกด้าน ทั้งสองเผลอกอดกันหลายครั้งด้วยความหวาดเสียวเมื่อเด็กๆ บังคับแกมขอร้องให้เขาและซินนี่เล่นเครื่องเล่นทุกชนิดตาม เขาแค่กอดเธอแบบเนียนๆ ขณะที่มีโอกาส เนื้อนุ่มๆ หอมๆ ทำให้เขาอดใจเต้นแรงไม่ได้

“สนุกครับ ถ้ามีโอกาสอยากไปดูสัตว์แปลกๆ เหมือนเวลาดูในจอกับในหนังสือครับ” ลูกโป่งขยับแว่นบอกผู้เป็นน้าชาย สายตามองสบกับน้องสาวตัวอ้วน และแม่บ้านสาวเหมือนตอกย้ำคำสัญญา

“ให้เราโตก่อน อยากไปสำรวจทั่วโลกก็ไปสิ” เขาขยี้หัวหลานชายตัวน้อย อนาคตนักวิทยาศาสตร์

“ครับผม” ลูกโป่งรับคำ ซินนี่ยิ้มกับเด็กๆ เหมือนจะบอกว่าไม่ต้องรอให้โตหรอก เดี๋ยวจะพาไป

“งั้นเราไปหาอะไรทานกันเถอะ หิวกันหรือยังเอ่ย”

“หิวแล้วครับ/ค่ะ” เด็กๆ ตอบ เขาเหลือบมองแม่บ้านสาวที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว ดวงตาสวยใสทำให้เขาตาพร่าไปทีเดียว ยอมรับว่าเริ่มหลงใหลสายตาสวยใสคู่นี้เหลือเกิน ตอนนี้ชักอยากให้ถึงเวลากลางคืนเร็วๆ อยากฝันอีก เธอจะรู้ไหมว่าในฝันเขาปู้ยี้ปู้ยำเธอขนาดไหน ซินนี่แอบหัวเราะที่รู้ความคิดของชายหนุ่ม เธอเพิ่งทบทวนวิชานี้มาหมาดๆ และได้ใช้ครั้งแรกกับเนื้อคู่รูปหล่อของเธอนี่แหละ แค่มองตาก็รู้ว่าเขาคิดอะไร เธออยากบอกว่าในฝันเธออยากให้เข้าปู้ยี้ปู้ยำเหมือนกัน แต่เขาคงไม่รู้ว่าเธอพาเขาไปเที่ยวจริงๆ ตอนนี้เธอกำลังทบทวนเวทมนตร์ที่อาจารย์สอนไปเรื่อยๆ พักนี้รู้สึกว่าวิชาจะก้าวหน้าไปพอสมควร

เอกภาพพาหลานๆ และแม่บ้านไปทานอาหารก่อนกลับบ้าน เขารู้สึกมีความสุขมากที่สุด พรุ่งนี้เป็นวันหยุดอีกวันของหลานๆ คงต้องหาอะไรทำกันอีกเช่นเคย การทดลองประดิษฐ์หุ่นยนต์น่าจะทำให้หลานๆ พึงพอใจมากทีเดียว

เอกภาพช่วยซินนี่ทำอาหารในตอนเย็น แม้จะขัดเขินต่อสายตาหลานๆ ที่อยากรู้อยากเห็นเกินเหตุ

เขาทำเป็นเคร่งขรึมบอกว่าอาหารมื้อเย็นอยากช่วยทำ หลานๆ จะได้ชิมฝีมือของเขาด้วย ซึ่งปกติไม่ค่อยได้แสดงฝีมือสักเท่าไหร่

ซินนี่เริ่มคิดแผนการ เวลาทำอาหาร ปกติเธอจะเสกเอา วันนี้ต้องทำจริงๆ เลยคิดหาวิธีการจนความคิดหนึ่งขึ้นมา เธอขอตัวจากเอกภาพสักครู่ เพื่อหาตัวช่วย

“ปิแอร์ทำไงดี” ซินนี่กระซิบถามปิแอร์เพื่อปรึกษาหารือ

“ไม่เห็นจะยากเลยซินนี่” ปิแอร์กระซิบกระซาบตอบ

“ยอดเยี่ยมไปเลย ขอเปิดเมนูก่อนนะ” ซินนี่เสกเมนูอาหารที่จะปรุงตอนเย็น ก่อนที่จะร่ายเวทมนตร์อีกรอบ สูตรอาหารก็เข้ามาอยู่ในหัวเป็นที่เรียบร้อย

“ขอให้โชคดีนะซินนี่”

“จ้ะ รับรองว่าไม่พลาด” ซินนี่บอกปิแอร์เสียงใส

“มาแล้วค่ะ” ซินนี่มายืนใกล้ๆ กับเอกภาพ กลิ่นหอมประหลาดจากเรือนร่างของซินนี่ทำให้เอกภาพสูดเข้าเต็มปอด ยิ่งสูดก็ยิ่งปรารถนาหญิงสาวมากขึ้นเป็นทวีคูณ

“ให้ฉันทำอะไร บอกมาได้เลย” เอกภาพใส่ผ้ากันเปื้อนเรียบร้อยรอเธออยู่ก่อนแล้ว ซินนี่ทำท่าจะเสกด้วยความเคยชินแต่ต้องชะงัก เมื่อเห็นเขาหยิบผ้ากันเปื้อนยื่นมาให้เธอ ซินนี่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เอกภาพจึงทำเสียงดุใส่เล็กน้อย ก่อนสวมผ้ากันเปื้อนให้หญิงสาวเสียเอง

เขาซ้อนทางด้านหลังเพื่อผูกเชือกผ้ากันเปื้อน กลิ่นหอมของกายสาวอบอวลไปทั่ว จนต้องสูดกลิ่นหอมเข้าปอดอีกหลายฟอด พยายามตัดใจผละออกจากร่างงามเย้ายวน ซินนี่ไม่ต่อต้านปล่อยให้เขาสูดกลิ่นของเธอเอาตามชอบใจ เธอมีกลิ่นกายพิเศษคือกลิ่นดอกไม้ชนิดหนึ่งที่มีในโลกเวทมนตร์เท่านั้น เป็นดอกไม้ที่หอมมากของเมืองแม่มด แต่ไม่มีแม่มดตนใดมีกลิ่นกายหอมเหมือนเธอสักตนเดียว

สูตรอาหารที่อยู่ในหัวจากการร่ายเวทมนตร์ทำให้หญิงสาวปรุงอาหารใส่ส่วนผสมได้พอดีเปะ ดังนั้นเอกภาพจึงเป็นผู้ช่วยชิม เพิ่มเติมเครื่องปรุงบางอย่างให้อร่อยยิ่งขึ้น ชายหนุ่มนึกชื่นชม หญิงสาวที่ละเอียดลออไม่เฉลียวใจสักนิดว่าทำไมถึงปรุงอาหารใส่ส่วนผสมได้พอดีเช่นนี้

ซินนี่รู้ตัวตลอดเวลาว่าเขาแอบมองเธออยู่ หญิงสาวจึงแอบยั่วเสียเลย อยากมองเธอจะให้มอง อยากจับเดี๋ยวจะให้จับ

“คุณอะตอมช่วยกวนแกงในหม้อหน่อยสิคะ อุ๊ย!” เขาจับกระบวยเธอก็จับด้วย อะตอมจึงจับมือหญิงสาวอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซินนี่เป่ามนตร์ใส่เขาอีกรอบ มือใหญ่จึงกุมมือนุ่มนิ่มกวนแกงในหม้อด้วยความเผลอไผล เขาขยับตัวเข้าหา กลิ่นหอมของเธอยั่วเย้าให้เขาลุ่มหลง ชายหนุ่มเบียดร่างแนบชิดจนแทบฝังกายกับแผ่นหลังของเธอ

“หอมจัง” เขากระซิบเสียงทุ้มหวานที่ซอกหูหอมกรุ่น

“หอมอะไรคะ” ซินนี่แกล้งถาม จมูกโด่งชนกับแก้มนุ่มเบาๆ

“หอมคนในอ้อมแขน” เขาพูดจากจิตใต้สำนึก ซินนี่หน้าแดงน้อยๆ การใช้เวทมนตร์ก็ดีแบบนี้นี่เองเพราะจะได้ยินคำหวานจากส่วนลึกในจิตใจเขา

“ลองชิมสักนิดดีกว่าไหมคะ” ซินนี่ตักน้ำแกงใส่ช้อนกลางเพื่อชิม เขาอ้าปากจะชิมพร้อมกับที่ซินนี่อ้าปากชิมเหมือนกัน ทั้งสองมองตากันนิ่งนานรสชาติของน้ำแกงถูกแบ่งกันคนละครึ่ง ซินนี่ดึงช้อนออก ริมฝีปากทั้งสองประกบเข้าหากัน เอกภาพตะลึงไปชั่วขณะ สติหลุดลอยไปแทบหมดสิ้นเมื่อสัมผัสความหอมหวานในโพรงปากนุ่มนิ่ม เขากวาดลิ้นเข้าซอกซอนดูดดื่มกับความหวาน กลิ่นนี้ ความหวานนี้เหมือนในความฝันไม่มีผิด ลิ้นหนาเข้าเก็บกวาดน้ำหวานที่ไม่มีวันหมดสิ้นในกลีบปากฉ่ำชื้น กระทบกับเรียวฟันขาวสะอาด ซินนี่อ้างับเรียวลิ้นหนุ่มซ้ำๆ เขายอมถอยหนีและกลับมาดูดดึงงับลิ้นเล็กกลับแบบไม่ยอมแพ้

“อร่อยไหมคะ” ซินนี่ถามเสียงยั่วเย้า

“อร่อย มากที่สุด” เขาตอบเสียงทุ้มดวงตาเป็นประกาย

“งั้นไม่ต้องปรุงอะไรเพิ่มแล้วนะคะ”

“ไม่ต้องเลย หวานอยู่แล้ว” ดวงตาเต้นระริกของเขาทำให้ซินนี่หน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย ถ้าเขาเปิดเปลือยความรู้สึกแบบนี้บ่อยๆ เธอคงทำตัวไม่ถูก

เอกภาพค่อยๆ ประคองใบหน้าสวยใสของซินนี่ไว้ในอุ้งมือ เขาประทับจุมพิตเข้าหากลีบปากหวานฉ่ำอีกครั้ง ซินนี่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งแอบมอง เพื่อหาทางรอเวลา คอยจ้องเล่นงานเธออยู่ตลอดเวลา

เขาถอนริมฝีปากอุ่นร้อนจากกลีบปากแสนหวาน มือใหญ่ลูบไล้เรือนร่างอวบอิ่มที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าตัวสวยที่เขาอยากถอดทิ้งเสียเดี๋ยวนี้

“น้าอะตอม พี่ซินนี่ กลิ่นอะไรครับ” ลูกโป่งร้องถามเสียงมาก่อนตัว เอกภาพผลักร่างซินนี่ออกโดยเร็ว เขาหอบหายใจจนสะท้านได้สติ ลูบหน้าตัวเองแรงๆ ที่เผลอไผลไปถึงขนาดนี้ แล้วทั้งสองต้องตกใจอีกครั้ง อาหารที่ช่วยกันทำ ช่วยกันชิมกำลังส่งกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ

“เฮ้ย!” เอกภาพรีบปิดแก๊ส กลิ่นเหม็นไหม้ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องครัว ทั้งสองมองหน้ากันเก้อๆ ลูกโป่งกอดอกมองผู้เป็นน้าและแม่บ้านนิ่งๆ กิริยาของหลานชายคนโตทำให้เอกภาพกระแอมทำสีหน้าขรึม

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวทำใหม่ก็ได้” เขาพูดเสียงเรียบที่สุด

“ครับ ผมกับน้องยังไม่ค่อยหิว” ลูกโป่งบอกน้าชายก่อนวิ่งออกไปข้างนอก ไม่กล้าตำหนิน้าชาย

ชายหนุ่มถอนใจยาวทันทีที่หลานชายสุดที่รักออกไปจากห้องครัวได้ ทั้งสองมองหน้ากันแล้วหัวเราะพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

“คงต้องทำใหม่ ดีที่เด็กๆ ยังไม่หิว” เขาลูบศีรษะไปมา ซินนี่ยิ้มให้ชายหนุ่ม หยิบจับวัตถุดิบเพื่อปรุงอาหารอีกรอบ เพียงไม่นานอาหารแสนอร่อยก็ส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปเรียกน้ำย่อยของเด็กน้อยสองคนที่รอคอยอยู่ด้านนอก

“น้าอะตอมหอมจังเลยครับ” ลูกโป่งเสียงมาก่อนตัวอีกครั้ง คราวนี้น้าชายสุดหล่อไม่ยอมหลุดให้หลานจับผิดได้ อีกแม้จะต้องอดใจแค่ไหนก็ตาม

“ใกล้เสร็จแล้วครับ เราหิวแล้วล่ะสิ” เอกภาพขยี้ศีรษะหลานชายเบาๆ

“ครับน้า ท้องร้องใหญ่แล้วครับ”

“งั้นไปนั่งรอที่โต๊ะได้เลย เดี๋ยวพี่ซินนี่จะยกออกไปให้” เขาปรายตามองแม่บ้านสาวที่มองเขาอยู่ก่อน เธอหลบสายตาขัดเขินเล็กน้อย แก้มนวลแดงระเรื่อ จนเขาใจสั่นเต้นแรงที่เผลอสบสายตาเธอ

“ฉันช่วย” เอกภาพช่วยซินนี่ยกอาหารออกไปจัดที่โต๊ะ มือใหญ่สัมผัสกับมือนุ่มนิ่มอยู่ตลอดเวลา ซินนี่แอบยิ้มโดยไม่ให้เขารู้ เธอเองเป็นคนต้องการให้เป็นแบบนั้น ส่วนเอกภาพแอบยิ้มแม้จะแกล้งสีหน้าเรียบเฉยตลอดเวลา การได้สัมผัสกับมือนุ่มนิ่ม ใกล้ชิดกับเรือนร่างหอมกรุ่นเป็นสิ่งที่เขาต้องการ

อาหารเย็นผ่านพ้นไปอีกครั้ง ท่ามกลางความสุขและเสียงหัวเราะของหลานๆ หลังจากนั้นเอกภาพนั่งดูสารคดีกับหลานๆ โดยมีซินนี่นั่งอยู่ด้วย เขาดูสารคดีไม่รู้เรื่องราวเลยสักนิด เนื่องจากสายตามัวแต่หันมองเรียวขาขาวนวลที่สวมใส่ชุดนอนบางเบาแสนเซ็กซี่

“ไปนอนกันเถอะ ดึกแล้ว” เอกภาพชวนหลานๆ ขึ้นนอน

“ครับ/ค่ะ น้าอะตอม” เสียงใสของเด็กๆ ตอบพร้อมกันไม่เกี่ยงงอน เมื่อดูสารคดีจบ

“ซินนี่ก็นอนได้แล้ว ดึกมากแล้ว” เขาหันไปบอกแม่บ้านสาวตาละห้อย คืนนี้เขาจะฝันถึงเธออีกไหมหนอ ซินนี่ยิ้มตอบกลับ ตอบเขาในใจว่า ฝันสิคะ คืนนี้ซินนี่จะพาไปเที่ยวที่ที่ตื่นเต้นที่สุด เธอแอบหัวเราะคิกคักตามเขาขึ้นนอนด้วย

เอกภาพรีบเข้านอน ละจากงานที่ค้นคว้าอยู่ ยอมรับว่าอยากฝันถึงแม่บ้านสาวสวยอวบอิ่มอีกเช่นเคย ทันทีที่เข้าสู่ห้วงนิทรารมย์ ชายหนุ่มสัมผัสถึงความเย็นสบายที่กระทบผิวกาย เขารีบลืมตาตื่น แล้วต้องตะลึงตาโตกับสิ่งรอบกาย ตอนนี้เขาเห็นกุ้ง หอย ปู ปลาและปะการังอยู่รอบกายเต็มไปหมด ชายหนุ่มตกใจไม่น้อยที่ตัวเองกลับหายใจได้ในน้ำ เป็นไปได้เช่นไรกันนี่ แล้วนางเงือกสาวแสนสวยที่มีผ้าโปร่งบางห่อหุ้มแต่ปิดอะไรไม่มิด ประสานมือกับเขา พาเขาว่ายวนไปสำรวจท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล

เขามองสิ่งมีชีวิตใต้น้ำด้วยความตื่นตาตื่นใจ สัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตมากมายในท้องทะเลที่มนุษย์หลายคนอยากสัมผัสแต่ไม่มีโอกาส ซินนี่ยิ้มกว้างพาเขาดำดิ่งสู่ห้วงทะเลลึก

“ซินนี่เธอเป็นใครกันแน่” เขากระซิบ ชายหนุ่มเพิ่งรู้ว่าเขาพูดในน้ำได้ด้วย แถมหายใจได้อีก ทำทุกอย่างเหมือนอยู่บนบก ตอนนี้เขาเหมือนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่อาศัยอยู่ในทะเลได้

ซินนี่ไม่ตอบคำถามเพียงหันยิ้มให้เขาบางๆ แล้วพาชายหนุ่มผู้เป็นเนื้อคู่หยุดใจกลางห้วงทะเลลึก เธอว่ายน้ำไปอยู่ใต้ร่างเขาให้เขาซ้อนด้านบน มือเรียวสอดแทรกในอุ้งมือใหญ่ ดวงตาแหงนเงยสบกับดวงตาสีนิลระยับ เอกภาพพาหญิงสาวด่ำดิ่งสำรวจท้องทะเลกว้างใหญ่ไพศาล

ซินนี่พาเขาตีลังกาพลิกคว่ำพลิกหงายว่ายวนในมหาสมุทรด้วยความหวาดเสียว เอกภาพตกใจในคราแรกแต่เปลี่ยนเป็นตื่นเต้นกว่าเก่า เขากอดรัดร่างงามแนบอก แผ่นหลังเนียนนุ่มแนบสนิทกับอกกว้างระหว่างที่ว่ายน้ำชมท้องทะเลกว้างไปเรื่อยๆ

“ซินนี่ ฉันฝันหรือเรื่องจริง” เขากระซิบกับซอกหูขาวนวลเบาๆ เพื่อซักถามในสิ่งที่สงสัย

ซินนี่ไม่ตอบแต่หันแก้มมาชนกับริมฝีปากหยักหนา เขากดจุมพิตไปตอบสนอง ทั้งสองว่ายมาหยุดตรงหินก้อนใหญ่ที่มีกลุ่มปะการังรายล้อมอยู่ ผมยาวสลวยสีน้ำตาลอ่อนสะท้อนกับน้ำในมหาสมุทรกว้างใหญ่ ดวงตาหวานใสเข้ากับสีของน้ำทะเล ริมฝีปากจิ้มลิ้มเผยอน้อยๆ ทรวงทรงองเอวงามงดไปทุกสัดส่วน อกอิ่มเต็มตึง เอวคอด สะโพกผายหุ่นเหมือนนาฬิกาทราย เอกภาพว่ายน้ำเข้าไปหา จับมือเรียวสวยจุมพิตแผ่วเบา ซินนี่เขินอายแต่พองาม ตะกองกอดเคียงข้างกันบนหินขนาดใหญ่ ปลาการ์ตูนสีสวยว่ายวนอยู่รอบกาย ทั้งสองยื่นมือเข้าไปสัมผัส ดูมันจะคุ้นชินให้สัมผัสโดยง่าย

ซินนี่ร่ายเวทมนตร์อีกรอบ ฝูงปลาว่ายเข้ามาหาล้นหลาม

“สวัสดีจ้ะ” ซินนี่พูดกับบรรดาสัตว์ใต้ท้องทะเล

“ยินดีต้อนรับ เจ้าพูดภาษาของพวกเราได้ด้วยเรอะ” ปลาหมึกยักษ์ทักทายด้วยความประหลาดใจ

“จ้ะ พวกท่านพาเราไปเที่ยวหน่อยสิเราต้องการไกด์นำทาง” ซินนี่บอกยิ้มๆ เอกภาพได้แต่ตกตะลึงเพิ่งเคยเห็นสัตว์ทะเลตัวเป็นๆ ในระยะกระทั้นชิดแบบนี้ แถมแต่ละตัว แปลกแบบที่เขาไม่เคยเห็น

“คุณอยากจับพวกมันก็ได้นะคะ” ซินนี่รู้ความคิดของชายหนุ่ม

“ได้เรอะ” เอกภาพถามด้วยความไม่แน่ใจ

“ได้สิ เผื่อคุณอยากหาข้อมูลเกี่ยวกับพวกมัน ก็ได้เต็มที่เลย” ซินนี่รู้ว่าเอกภาพต้องการหาข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ทะเลหายากบางตัว หญิงสาวสัมผัสม้าน้ำที่มาว่ายอยู่ใกล้ๆ ชายหนุ่มลองว่ายไปสัมผัสปลาฉลามตัวใหญ่ มันเชื่องมากไม่ทำร้ายเขาแบบที่คิด ปกติปลาฉลาดจะเป็นสัตว์ที่ดุร้าย

“โอ๊ะ!” ปลาหมึกยักษ์รัดเอกภาพเอาไว้ พาว่ายน้ำตีลังกาหลายรอบ ชายหนุ่มถึงกับหัวหมุน ซินนี่หัวเราะเสียงใสในความซุกซนของเจ้าปลาหมึกยักษ์ที่หาเรื่องกลั่นแกล้งชายหนุ่ม

“แกล้งกันเหรอ” เอกภาพต่อว่า เจ้าปลาหมึกยักษ์จึงรัดชายหนุ่มอีกรอบและจับตีลังกาเล่นต่อเป็นการทักทายเพื่อนใหม่อีกรอบ

“พอแล้ว เวียนหัวจัง” เขาหัวเราะ ที่โดนมันกลั่นแกล้งเอา

“เดี๋ยวจะพาไปเที่ยวให้ทั่วมหาสมุทรเลย” หอยแครงน้อยหลายตัวว่ายเข้ามาทักทาย ซินนี่เผลอเหยียบหินที่ยืนอยู่จึงพลาดท่าตกลงมา เอกภาพว่ายน้ำไปรับร่างงามไว้แนบอก ดวงตาสองคู่สบกันลึกซึ้ง เขาค่อยๆ จุมพิตกลีบปากอิ่มหวานฉ่ำ สัตว์ในท้องทะเลกว้างต่างล้อหนุ่มสาว โดยการว่ายวนไปมาด้วยความสนุกสนาน ทั้งสองว่ายตามไกด์นำทางไปเที่ยวทั่วท้องทะเลกว้างใหญ่ไพศาล

“ซินนี่ฉันไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลย” เอกภาพบอกเสียงทุ้ม หลังจากที่เขาและเธอมาพักเหนื่อยที่โขดหินใหญ่หลังจากว่ายน้ำท่องเที่ยวไปมาในท้องทะเลกว้างจนเหนื่อย ยอมรับว่ายังไปไม่ทั่ว แต่ตื่นตาตื่นใจไม่น้อย

“ซินนี่ดีใจที่คุณมีความสุข” เธอนั่งบนตักเขา แขนกำยำกอดรัดร่างของหญิงสาวแนบอก

“ซินนี่จะบอกฉันได้หรือยัง ว่าเธอเป็นใครกันแน่” เขาถามเสียงเหมือนละเมอ ดวงตาสีนิลสบสายตาสีฟ้าใสด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง

“เมื่อถึงเวลา” ซินนี่ตอบเสียงแผ่วคล้ายเสียงกระซิบ

“แสดงว่านี่ไม่ใช่ความฝันแต่เป็นความจริง”

“ซินนี่คงไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นความฝันหรือความจริง คุณต้องคิดเอาเอง” เธอเลี่ยงที่จะตอบ

เอกภาพไม่อยากรับรู้อีกแล้วว่าความฝันหรือความจริง เขาประทับจุมพิตกลีบปากสวยหวาน เขากำลังต้องการสัมผัสเรือนร่างสาวนุ่มนิ่มนี้เหลือเกิน

ซินนี่ครางเบาๆ มือใหญ่ปลดอาภรณ์บางเบาที่ห่อหุ้มเรือนกายสาวเอาไว้ให้ออกจากกาย ไม่ช้าอาภรณ์ของทั้งสองก็ปลิวไปกับสายตาเย็นฉ่ำใต้ห้วงทะเลลึก ร่างสองร่างเปลือยเปล่ากอดรัดล่องลอยไปตามกระแสน้ำ

“ซินนี่ ฉันต้องการเธอ” เอกภาพบอกความรู้สึกลึกๆ ที่เขาเก็บกักเอาไว้ภายใน

“คุณอะตอม ซินนี่ให้คุณสัมผัสร่างกายของซินนี่ได้ แต่คงให้คุณล่วงล้ำพรหมจรรย์ของซินนี่ไม่ได้” เธอบอกเขาตามตรง

“ฉันสัญญาว่าจะไม่ล่วงล้ำพรหมจรรย์ของเธอ จนกว่าเธอจะยินยอม ขอแค่ได้สัมผัสแค่นี้ฉันก็พึงพอใจมากแล้ว” เพียงแค่จบคำพูดของเขา กรอบแก้วสีใสรายล้อมร่างของทั้งสองเอาไว้

เอกภาพกับซินนี่พลิกร่างสลับกัน โดยที่หญิงสาวอยู่ด้านล่าง ชายหนุ่มอยู่ด้านบน และพลิกกายให้เรือนกายสาวอยู่ตรงริมฝีปากร้อนผ่าวของเขา เรือนกายหนุ่มอยู่ตรงกับริมฝีปากอิ่ม กรอบแก้วลอยไปทั่ว เป็นแสงสว่างเพื่อสำรวจท้องทะเลกว้างอีกครั้ง แสงสว่างนั้นทำให้สิ่งมีชีวิตในท้องทะเลว่ายวนเข้ามาใกล้ๆ เพื่อมองดูสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในกรอบแก้ว

ทั้งสองตื่นเต้นที่ได้สัมผัสเรือนร่างของกันและกันท่ามกลางสัตว์ทะเลซึ่งเป็นพยานรักมากมาย เขาตวัดลิ้นไล้เลียกลีบกายสาวเน้นหนัก สอดนิ้วแกร่งเข้าออกในช่อกุหลาบแสนงามเพื่อให้ปลดปล่อยน้ำหวานไหลซึมออกมาให้เขากลืนกินมากยิ่งขึ้น

“คราวนี้เสร็จแน่ซินนี่” ยูริที่แอบมองทั้งสองอยู่นานแล้วยิ้มชั่วร้าย ร่ายมนตร์เพื่อให้กรอบแก้วที่ห้อมล้อมทั้งสองแข็งแกร่งขึ้น เสกปลาฉลามอันธพาลห้าตัวให้ว่ายวนไปโดยรอบ แล้วร่ายมนตร์ใส่เอกภาพให้เขาแสดงอารมณ์ดิบทางเพศในกายที่ซุกซ่อนเอาไว้ให้เผยออกมา

“แค่นี้... เอาตัวให้รอดแล้วกันนะซินนี่” ยูริหัวเราะเยาะทั้งสอง

“เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้” จอร์จมองซินนี่ที่ตอนนี้กำลังคลานหนีเอกภาพไปทั่วกรอบแก้ว แล้วปลาฉลามอันธพาลก็ว่ายวนชนกระแทกไม่หยุดเพื่อให้ทั้งสองเสียหลัก เขามาช้าไปเลยไม่สามารถขัดขวางยูริได้ทัน

“มันเรื่องของข้า ถ้าเจ้ามีความสามารถก็ไปช่วยสิ” ยูริตอบโต้จอร์จก่อนที่จะหายตัวหนีไป

“ซินนี่ ข้าจะช่วยเจ้าเอง” จอร์จทำท่าจะร่ายเวทมนตร์ช่วยเหลือหญิงสาว แต่เสียงหนึ่งหยุดเขาเอาไว้

“อย่าจอร์จ เจ้าจงอย่าใช้เวทมนตร์ช่วยนาง ให้นางช่วยเหลือตัวเอง” คูลโซ่เตือนลูกศิษย์

“แต่อาจารย์ ซินนี่กำลังแย่” พ่อมดหนุ่มมองอาจารย์อย่างสิ้นหวัง

“ข้ารู้ แต่หากเจ้าร่ายเวทมนตร์ช่วยซินนี่ตอนนี้ เวทมนตร์ของเจ้าจะปะทะกับเวทมนตร์ของยูริและรวมกันมากขึ้น ทำให้เหตุการณ์เลวร้ายมากกว่าเก่า” คูลโซ่รีบเตือน เขาก็เป็นห่วงซินนี่ไม่ใช่น้อย

จอร์จหลับตาลง ไม่อยากเห็นภาพนั้นอีกต่อไป เขาจำต้องยอมจำนน หายตัวกลับไปยังโลกเวทมนตร์กับอาจารย์คูลโซ่

“ท่านแม่ซินนี่กำลังแย่” เวเนียร์ร้องบอกมารดา พร้อมกับปิดตาไปด้วย ไม่อยากมองภาพหวาดเสียวของบุตรสาวเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้เอกภาพกำลังไล่ปลุกปล้ำคลุกเคล้าซินนี่ที่คลานหนีจนอ่อนแรง กรอบแก้วที่โอบล้อมทั้งสองเอาไว้ทำให้ซินนี่ไม่สามารถหนีไปไหนได้

“สุดที่เราจะช่วยได้” นาเนียร์เหลือบมองหลานสาวเล็กน้อยก็ต้องปิดตาด้วยความหวาดเสียวเพราะทนดูภาพนั้นต่อไปไม่ได้เช่นเดียวกัน

“โอ๊ย... ซินนี่เอ้ย แย่แล้ว” อูลก้าที่มองซินนี่ไม่ต่างจากคนอื่นๆ แอบปิดตาที่เห็นเอกภาพตะครุบร่างลูกศิษย์สาวได้สำเร็จ แล้วลงมือฟอนเฟ้น ขยำเคล้นคลึง ระดมริมฝีปากขบเม้มไปทั่วเรือนกายสาวที่เปลือยเปล่าของซินนี่

“ซินนี่ อาจารย์ช่วยไม่ได้จริงๆ เอาตัวรอดเอาเองแล้วกัน” อูลก้าสุดที่จะทนมองภาพนั้นต่อไปได้ หากเอกภาพฝากฝังเรือนกายชายแห่งบุรุษเพศลงในกายสาวของซินนี่ รับรองว่าซินนี่เหลือแต่ชื่อได้กลายเป็นแมวป่าแน่นอน

“โอ๊ย! ไอ้ปลาฉลามบ้า” ซินนี่พยายามร่ายมนตร์เพื่อให้กรอบแก้วแตก แต่ไม่สำเร็จ เหมือนมีใครมาร่ายมนตร์ปิดทับเอาไว้ให้มันแข็งแกร่งกว่าเดิม ซึ่งเวทมนตร์ของเธอด้อยกว่ามากนัก

“คุณอะตอม อย่าทำแบบนี้” ซินนี่ลนลานหนี เรือนร่างสาวกระแทกไปมาอยู่ในกรอบแก้ว ปลาฉลามอันธพาลแสนดุร้ายทั้งห้า กระแทกกันเมามัน

“โอ๊ย! ทำไมเป็นแบบนี้” ซินนี่คลานหนีแต่คราวนี้ แรงกระแทกของปลาฉลามทำให้เอกภาพตะครุบร่างสาวได้สำเร็จ

“กรี๊ด!” ซินนี่ตกใจกรีดร้องสุดเสียง เมื่อความแข็งแกร่งกำลังลากไล้ที่แก้มก้นงอนงาม

“ช่วยด้วย ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที” ซินนี่อธิษฐานจิตเรียกผู้เป็นยาย แม่และอาจารย์ หญิงสาวเผลอสัมผัสกับเครื่องรางที่แขวนคอเอาไว้ เธอยังจำคำของอาจารย์คูลโซ่ได้ว่าให้ใช้ในยามคับขัน หญิงสาวกำเครื่องรางที่อาจารย์ให้เอาไว้แน่น แล้วอธิษฐานจิตให้ทุกสิ่งกลายเป็นความฝัน แสงสีเพลิงสะท้อนไปรอบกายตามคำอธิฐานของหญิงสาว ทันเวลากับที่เอกภาพกระแทกกายโจนจ้วงเข้าพักพิงในเรือนกายสาว

“อ๊ะ” ซินนี่อุทานเสียงหลงที่เขาฝากฝังเรือนกายแกร่งเข้ามาได้สำเร็จ

“ซินนี่ ฉันต้องการเธอเหลือเกิน” เอกภาพกระซิบที่ซอกหูหอกกรุ่น ขบกัดเมามัน กระทั้นร่างเข้าหากายสาวที่โอบอุ้มความแข็งแกร่งแนบแน่นรัดรึง

“คุณอะตอม” ซินนี่หยัดกายตอบสนองท่วงทำนองรักของชายหนุ่มที่กระแทกกระทั้นหน่วงหนักด้วยความซ่านเสียว เขาเร่งเร้าจังหวะด้วยอารมณ์ร้อนแรงไม่หยุดหย่อน

“ซินนี่ โอ้...” เอกภาพครางยาวมือหนาเอื้อมไปกอบกุมอิ่มล้น ฟอนเฟ้นจนสาสาสมใจ

“รอดไปได้ยังไง ถือว่าเป็นโชคดีของเจ้า” ยูริมองภาพของซินนี่ที่กำลังถูกเอกภาพสอดประสานเร้าอารมณ์ด้วยความหงุดหงิดใจ เพราะมันกลับกลายเป็นแค่ห้วงความฝันของชายหนุ่มไปเสียแล้ว

“เสียใจด้วยนะที่เจ้าทำไม่สำเร็จ” จอร์จเยาะยูริทันทีที่เหตุการณ์กลับตาลปัตร ซินนี่ได้อธิษฐานขอพรจากเครื่องรางวิเศษได้สำเร็จทันเวลา

“เจ้าไม่ต้องมาเยาะเย้ยข้าหรอก คราวนี้ฝากไว้ก่อน คราวหน้าไม่รอดแน่” ยูริหัวเสียว่าใส่หน้าจอร์จด้วยความอาฆาต

ปลาฉลามทั้งหน้ายังไม่หยุดกลั่นแกล้งทั้งสอง เอกภาพกับซินนี่ถูกกระแทกไปมาลอยอยู่ในกรอบแก้ว เรือนกายประสานกระทั้นเข้าหาต่อเนื่องและรุนแรง ทั้งสองครางไม่หยุด ซินนี่หวีดร้องเสียงหลงทุกครั้งที่เรือนกายแกร่งฝากฝังลงมาพร้อมเสียงคำรามสาสมใจของชายหนุ่ม

“โอ๊ะ” หญิงสาวลอยขึ้นด้านบนกรอบแก้วในท่านอนคว่ำโดยมีเขาสอดร่างอยู่ทางเบื้องหลัง แรงกระแทกจากด้านล่างทำให้เธอหยัดกายกระทั้นหาเขาจากด้านล่าง เรือนกายสาวจึงสวมสอดรัดรึงเขาโดยแรง ทั้งสองเปล่งเสียงออกมาด้วยความตกใจระคนเสียวซ่าน

“ว้าย!” ซินนี่ร้องต่อเนื่อง ครั้งนี้ทั้งสองถูกกระแทกลงด้านล่าง เรือนกายหนุ่มกระแทกลงมาหาในกลีบกายสาวทางเบื้องหลังแรงกว่าเก่าเพราะฤทธิ์ฉลามยักษ์สองตัวที่ว่ายอ้อมขึ้นไปชนกับกรอบแก้วด้านบน

“อ๊ายยยย...” ทั้งสองร้องพร้อมกันด้วยความกระสันซ่าน ถูกกระแทกทั้งกรอบแก้วทั้งด้านบนและด้านล่าง ร่างเด้งขึ้งลงในท่วงท่าหลอมรวมเป็นหนึ่ง

เอกภาพกับซินนี่ยังคงตีลังกาพลิกคว่ำพลิกหงายประสานกายกันดุเดือด จนหญิงสาวหวีดร้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ธารรักอุ่นร้อนปลดปล่อยใส่เรือนกายสาวจนหมดสิ้น

“ซินนี่” เอกภาพพลิกร่างสาวที่ลอยอยู่กลางกรอบแก้วขึ้นมาจุมพิตปลอบประโลม หญิงสาวจุมพิตตอบด้วยริมฝีปากสั่นเทาจากความสุขล้ำที่เพิ่งพานพบ

“อ๊ะ/โอ้” ไอ้ปลาฉลามแสนชั่วกระแทกอีกหลายครั้งติดกัน เอกภาพพลาดพลั้งกระโจนร่างเข้าหาเรือนกายสาวลึกล้ำหนักหน่วงโดยไม่ทันตั้งตัว ซินนี่กอดรัดเขาแนบแน่นทั้งแขนและขาเกี่ยวไปรอบร่างแกร่งไม่คลาย เธอรู้ชะตากรรมดีว่าจะหลุดจากความฝันนี้ได้ก็ต่อเมื่อถึงเวลาเช้าเท่านั้น นี่ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมง เธอคงต้องร่วมรักกับเขาอีกนาน

เอกภาพเริ่มขยับจังหวะเข้าออกในกลีบดอกไม้สาวรัดรึงของคนที่กอดรัดเขาแนบแน่น ริมฝีปากสองคู่ค้นพบกันดูดดื่ม เขาละจากกลีบปากจู่โจมซอกคอระหง ประทับร่องรอยเสน่หาเอาไว้จนถ้วนทั่ว ร่างของทั้งสองล่องลอยอยู่ในกรอบแก้ว ดังนั้นเขาและเธอจึงสามารถขยับกายเปลี่ยนท่วงท่าได้โดยง่าย

ซินนี่แอ่นกายเหมือนคันศรให้เขาซุกซบดูดกินอกอวบอิ่ม มือทั้งสองเอื้อมไปจับปลายเท้าเอาไว้ เอกภาพจับมั่นที่เอวคอดของหญิงสาว มองร่างสาวที่แอ่นโค้งหยัดกายให้เขาสอดเสยเต็มรักด้วยสายตาหลงใหล เขาไม่หยุดหยั้งที่เขาจะโหมกายหนุ่มเข้าใส่เต็มเหนี่ยว ดร.หนุ่มจอมเฉิ่มที่ใครๆ เห็นว่าเรียบร้อย เงียบขรึมได้กลายเป็นหนุ่มร้อนรักไปเสียแล้ว ไรฟันสีขาวขบกัดยอดถันสีสวยที่หยัดกายให้เขาเชยชม เรียวลิ้นสากร้อนที่ตวัดไล้เลียไม่ขาดสาย มืออีกข้างละจากเอวคอดเพื่อสัมผัสกับทรวงอวบอีกข้างเคล้นคลึงหนักๆ รอคอยให้เขาเข้ากลืนกินป้อนเข้าปากด้วยความหิวกระหายเป็นลำดับต่อไป

เอกภาพสลับใบหน้าซ้ายขวาไปที่ทรวงอวบแต่ละข้างด้วยความลุ่มหลง เรือนกายแกร่งเร่งเร้ากระแทกกระทั้นมากยิ่งขึ้นเป็นเท่าตัว ซินนี่ครางหวานด้วยความสุขสมเสียวซ่านทุกครั้งที่เขาโจนจ้วงเข้าหา เสียงคำรามจะตามติดดังสนั่นไปรอบกายของทั้งสองที่ได้ค้นพบความกระสันซ่านแห่งเกมรักอีกครั้ง

“คุณอะตอม” ซินนี่อุทานเบาๆ ทั้งสองพลิกหงายตีลังกาเปลี่ยนท่าเป็นยืนเผชิญหน้ากัน ซินนี่ยืดเรียวขาข้างหนึ่งพาดไปบนบ่าในท่ายืน เขาจับแก้มก้นไว้มั่น ฝากฝังเรือนกายหนุ่มเข้าหา หญิงสาวเอนกายไปด้านหลังเหมือนท่ายิมนาสติกโดยจับมือใหญ่เอาไว้แนบแน่น เอกภาพย่อเข่าเร่งขยับจังหวะล้ำลึกกระชั้นในกลีบกายสาวที่หยัดกายหาเขาทุกท่วงท่าลีลา

“ซินนี่ อาจารย์นึกว่าเจ้าจะพลาดท่ายูริเสียอีก ตอนนี้ข้าไม่อยากดู หวาดเสียวกว่าเก่าเสียอีก” อูลก้าแอบปิดตาแต่ยังแอบมองทางหว่างนิ้วที่เปิดเอาไว้ด้วยความอยากรู้และเป็นห่วงลูกศิษย์สาว เมื่อรู้ว่าผ่านวิกฤติไปได้แล้วก็โล่งใจทันที

“เจ้าเป็นอาจารย์ที่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ มัวแต่เที่ยวเตร่” เสียงที่คุ้นหูทำให้อูลก้าตาลุกวาว

“ไอ้คูลโซ่ แล้วเจ้าดีขนาดไหนเชียว” อูลก้าเชิดหน้าด้วยความโมโหที่โดนสบประมาท

“อย่างน้อยข้าก็มีเครื่องรางวิเศษให้ซินนี่ ไว้ใช้ยามฉุกเฉิน”

“ข้าก็มี” อูลก้าเบ้ปากให้เพื่อนรักเพื่อนแค้นทันที

“อะไร ไอ้ยาเสน่ห์ของเจ้านะรึ” คูลโซ่เยาะ

“เจ้าคอยดูไป ว่าของที่ข้าให้ซินนี่จะช่วยซินนี่ได้ในยามคับขันหรือไม่” อูลก้าพูดหยิ่งๆ

“ข้าจะคอยดู” คูลโซ่หัวเราะใส่ความไม่เอาไหนของอูลก้า

“เจ้าอย่ามาหัวเราะเยาะข้านะ นึกว่าเก่งนักหรือไง” อูลก้าโมโหจนหน้าแดงก่ำ

“ข้าไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่ง และไม่ได้ขี้โม้เหมือนเจ้าด้วย ไปก่อนแล้วกัน ข้าต้องไปสอนลูกศิษย์ ไม่มีเวลาไร้สาระแบบเจ้าหรอก”

“เดี๋ยวก่อนสิ แน่จริงอย่าเพิ่งไป” อูลก้าเรียกอดีตเพื่อนรักที่หายตัวไปแล้วด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

“ซินนี่ ซินนี่” เอกภาพกอดรัดร่างนุ่มนิ่มแนบอก เขาผ่อนแรงกระทั้นเข้าหาร่างสาวเบาๆ แต่สัมผัสแสนวาบหวามทำให้ทั้งสองมีความสุขไปอีกอารมณ์หนึ่ง

ซินนี่แอ่นกายตอบสนองกายแกร่งที่กดคลึงเข้าหาเรือนร่างสาวเนิบนาบ ตอนนี้ไอ้ปลาฉลามอันธพาลทั้งห้ารู้สึกตัวเพราะเวทมนตร์ของยูริหมดไป ทำให้กรอบแก้วลอยไปเชื่องช้าพร้อมกับลีลารักเชื่องช้าของทั้งสองที่ผ่อนความร้อนแรงลงมากทีเดียว

ดวงตาสองคู่สบกันลึกซึ้ง หัวใจสองดวงเต้นกระหน่ำเข้ากับจังหวะรักจะโคนล้ำลึก ความรู้สึกพิเศษยากจะบรรยาย ถักทอสายใยละเมียดละไม อุ้งมือใหญ่ค่อยๆ ลูบไล้เรือนร่างสาว ผิวกายอ่อนนิ่มส่งกลิ่นหอมละมุนในห้วงความรู้สึก

เอกภาพรู้สึกหวงแหน รักใคร่ซินนี่จับใจ นอกเหนือจากอารมณ์ก่อนหน้านี้ เขาประคองใบหน้าสวยใสให้รับจุมพิตดูดดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า ค่อยๆ จับจูงเรือนร่างสาวไปค้นพบกับความสุขแสนหวาม ซึ่งครั้งนี้เป็นไปแบบอ่อนหวานละเมียดละไมเติมเต็มความรู้สึกภายในจิตใจของกันอย่างอิ่มเอม

ซินนี่ผวากอดร่างสูงใหญ่แนบแน่นพอๆ กับร่างกำยำของชายหนุ่มที่กอดรัดร่างสาวแน่นไม่แพ้กัน ความสุขอิ่มเอมอบอวบไปทั่วบริเวณ สายใยแห่งรักห้อมล้อมเขาและเธอเอาไว้ น้ำหวานไหลซึมออกมาผสานกับธารรักอุ่นร้อนจากกายหนุ่มให้ความรู้สำล้ำลึกสุดใจ

“ซินนี่” เอกภาพผวาตื่นจากความฝันเรียกหญิงสาวเสียงดัง เขาหอบเหนื่อย เรือนกายเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ แต่ครั้งนี้เสื้อผ้าเขายังอยู่ครบถ้วนแตกต่างจากครั้งไหนๆ และหลักฐานสำคัญก็คือความสุขที่เขาได้ปลดปล่อยออกมาจนเปียกชุ่มไปทั่วกลางกายหนุ่ม เขาลูบหน้าตัวเองแรงๆ ถอนใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย รู้สึกอ่อนเพลีย แต่ความฝันมันเหมือนจริงจนเขาไม่อยากเชื่ออีกแล้วว่ามันเป็นความฝัน

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย vrnk
ขอบคุณมากๆ
เมื่อ 1 ปี 3 เดือนที่แล้ว

รีวิว