ผั ว ( ลั บ ) : Senorita 2560 ✪ มี eBook แล้วนร้า~*

บทที่ 2 (3)

บทที่ 2 (3)

……………. ♥ …………….

ตัดสินใจไล่ตรงๆ แต่เพชรแท้ไม่ขยับ กลับเอื้อมมือไปคว้าแล็บท็อปตัวที่เจ้าของห้องลืมปิด หน้าเว็บมันจึงยังค้างอยู่

พอหนุ่มน้อยเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มกรุ้มกริ่มที่มุมปาก

“อยากหรอ”

“ไม่” ปฏิเสธทันควัน อายก็อายจนแก้มแดงก่ำ

“พี่ช่วยได้นะ”

“พี่เพชรออกไปเถอะ”

“พี่ช่วยได้จริงๆ”

พลอยรักเหมือนตอนนี้เริ่มตัวสั่น ผ่าวร้อนจนเหมือนจะแทบคุมสติตนเองเอาไว้ไม่ได้แล้วจริงๆ

“พี่เพชรใส่อะไรลงไปในแก้วนม”

“ก็แค่ตัวช่วยนิดหน่อย”

“ออกไปนะ พลอยไม่ชอบให้พี่มาทำแบบนี้”

เหมือนเริ่มเบลอสะลึมสะลือ แต่ยังมีสติรู้ตัวทุกอย่าง ยิ่งได้ยิน...

“ทำไมล่ะ พี่รู้นะพลอยว่าชอบเรื่องพรรณอย่างว่านี่ด้วยน่ะ ไม่งั้นมือคงไม่เปื้อน”

เขาพยักหน้ามาที่มือขวาที่ยังมีคราบอัปยศทิ้งไว้อยู่

“มันไม่ใช่เรื่องของพี่ ออกไป ก่อนที่ลุงพายัพจะเข้ามา ไม่งั้นเขาหักคอพี่แน่”

ที่กล้าขู่ ถ่วงเวลาเขาเอาไว้อยู่นี่ก็เพราะครู่นี้ระหว่างที่คุยๆ กันอยู่ เพชรแท้ไม่รู้หรอกว่าพลอยรักแอบเอื้อมมือไปกดปุ่มอะไรจิ๋วๆ ที่มันซุกนิ่งอยู่ในกระเป๋าชุดนอน โชคดีที่ก่อนหน้าก่อนที่เพชรจะมาเธอเพิ่งจะหยิบมันขึ้นมาดูแบบขำๆ มันคือเครื่องมือสื่อสัญญาณตัวกระจิ๋วๆ ที่พายัพอดีตหัวหน้าทหารช่างนั่นแหละเป็นคนประดิษฐ์ทำไว้ให้ เพราะก่อนหน้านี้บิดามีแนวโน้มจะลงเล่นการเมือง พายัพกังวลใจมากแต่ไม่อาจห้ามเจ้านาย คงเป็นเพราะเขาห่วงความปลอดภัยของเจ้านายมายันครอบครัว .. พอพลอยรักกลับมาเริ่มหัดฝึกงานเมืองไทย พายัพก็ยัดเจ้าเครื่องนี้ใส่มือมาให้แล้วบอกง่ายๆ ว่าถ้าคุณหนูพลอยตกอยู่ในอันตรายใดๆ ก็ตามให้กดปุ่มนี้ เดี๋ยวเขาจะรีบมา

ตอนแรกเธอยังคิดว่าเขาเป็นตาแก่ขี้กังวลทั้งที่จริงๆ เธอเองก็กังวลใจที่บิดาจะลงเล่นการเมือง แม้ว่ามันจะแค่ระดับท้องถิ่นก็เถอะ

เหอะ! ใครจะรู้!! สมัยนี้มันแข่งขันช่วงชิงอำนาจกันดุเดือดป่าเถื่อนและไร้ยางอายกันจะตาย!!

และไอ้เครื่องนี้ที่พายัพให้มา เธอก็ไม่เคยนึกเคยฝันจริงๆ ว่าจะต้องมาใช้กับญาติของตัวเอง!!

เพชรไม่ฟังเสียงเธอแล้วสิ ก็รูปร่างพลอยรักลูกพี่ลูกน้องคนนี้มันช่างขาวอวบน่าฟัดเสียนี่กระไร เขาเองก็หนุ่มกลัดมัน นิสัยก็คุณชายเอาแต่ใจเห็นหุ่นขาวอวบยั่วน้ำลายเข้าก็ทนไม่ไหว เธอไปเรียนตั้งเมืองนอกเมืองนา จะมาห่วงเนื้อหวงตัวไว้ทำไมล่ะ และท่าเปรี้ยวจี๊ดแบบนี้คงไม่น่ารอดมือฝรั่งมังค่ามันมาหรอก

หากแต่พลอยรักที่เริ่มอ่อนระทวย สะลึมสะลือด้วยพิษยาก็ยังจะพยายามดิ้นรนขัดขืน เธอเพิ่งจะนึกเกลียด ขยะแขยงเขาไม่อยากให้เข้าใกล้ ทั้งที่รู้ดีว่าโดนพิษยาแต่ทว่ามันกำลังจะสุดเกินต้านทานใจ

“พายัพ ลุงพายัพจ๋าอยู่ไหนมาช่วยพลอยที”

……………. ♥ …………….

♥ นิยายแต่งจบแล้วค่ะ link โหลด eBook ฉบับเต็มกดได้ที่บทนำนะคะ ♥

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว