เมียรักพ่อเลี้ยงดนย์

บทที่ 2  ดอกกุหลาบสีม่วงเป็นเหตุ (Purple Rose) 75 เปอร์เซ็นต์

“เอ๊ะ ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยฉันเสียทีสิ”

“ไม่! ไม่อยากปล่อย”

“คุณ!”

ญานินอ้าปากจะเถียง แต่เมื่อเห็นท่าทีแข็งขืนของอีกฝ่าย เธอจึงกัดริมฝีปากแน่น ขืนเธอต่อปากต่อคำกับคนแถไถเถียงข้าง ๆ คู ๆ แบบนี้ ถึงเช้าเธอก็คงไม่ชนะหรอก

คิดได้ดังนั้นใบหน้างอง้ำของเธอจึงสะบัดหนีไปทางนอกระเบียงด้วยเสียงถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

เธอเหนื่อย เธอล้า แล้วตอนนี้ต้องมาใช้พลังงานที่เหลือเพียงน้อยนิดกับผู้ชายที่ชอบกวนอารมณ์เธอให้ขุ่นมัวไม่ว่างเว้น

“โอเค... พรุ่งนี้คุณไปดูเพอร์เพิลของคุณในสวนหลังบ้านก่อนแล้วค่อยมาโวยวายกับผมก็ได้นี่น่า หายหน้างอได้แล้ว หลับไปทั้งหน้ายับแบบนี้ตื่นมาไม่สวยไม่รู้ด้วยนะ”

ดนย์เอ่ยออกมาเบา ๆ เผลอไผลยกมือขึ้นทัดปอยผมยาวสลวยไว้หลังใบหูเล็กให้อย่างนุ่มนวล คนที่ไม่เคยแคร์ใครมาก่อนในชีวิต กลับเริ่มต้นแคร์คนในอ้อมแขนเป็นครั้งแรก

จากนั้นเขาจึงใช้ปลายนิ้วดันคางเรียวเล็กให้หันมาพร้อมกับใช้นิ้วโป้งค่อย ๆ เกลี่ยไปบนเปลือกตาบางอย่างเบา ๆ พร้อมกับหัวใจที่ค่อย ๆ อ่อนยวบลงเมื่อเห็นดวงตาโตที่บวมเปล่งและใต้ตาคล้ำเหมือนคนที่พักผ่อนไม่เพียงพอ

“รับทำงานวีดีทัศน์เยอะเหรอช่วงนี้ เห็นนอนดึกทุกคืนเลย”

ญานินเผลอช้อนดวงตาขึ้นสบประสานสายตาที่แสดงความห่วงใยมาให้ มันทำให้หัวใจเธออุ่นวาบขึ้นมาทันที ตั้งแต่คุณลุงคุณป้าเสียชีวิต เธอก็ไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้จากใครอีกเลย

ใบหน้าเรียวเบือนหลบจากสัมผัสของเขา

“ก็ทำนองนั้น...”

“ดูคุณผอมลงกว่าเมื่อสองปีที่แล้ว...”

ฝ่ามืออบอุ่นที่ลูบหลัง ถึงดูเหมือนจะตัวบาง แต่พอได้มาจับถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้เขารู้ว่า ญานินเป็นผู้หญิงที่ซ่อนรูปคนหนึ่ง

เรือนกายที่ดูบอบบาง แขนขาเรียวเล็กน่าทะนุถนอม แต่พอเขาได้แนบชิดถึงรับรู้ว่าเรือนกายเธอหาเพรียวบางอย่างที่เห็นไม่ หากทรวดทรงเอวคอดและสะโพกกลมกลึงที่เขาได้สัมผัสเมื่อสองปีที่แล้ว มันยังคงหลอกหลอนเขาอยู่ทั้งยามหลับและยามตื่น

“ฝืนสังขารบ่อย ๆ แบบนี้ สักวันผมคงต้องพาคุณไปเช็คสุขภาพบ้างแล้วล่ะมั้งหวานใจ” สองครั้งแล้วสินะที่เขาเรียกเธอแบบนี้ ญานินหน้าร้อนผ่าวกับคำเรียกขานที่แสดงถึงความสนิทสนมจากเขา

“อย่า...อย่ามาเรียกฉันแบบนี้นะคุณดนย์... ถ้าคนอื่นมาได้ยิน เขาจะเข้าใจอะไรที่ผิด ๆ ได้ แล้วนี่ก็ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ ฉันง่วง!”

หญิงสาวกระชากเสียงใส่เบา ๆ เมื่อตอนนี้รับรู้ถึงมือใหญ่กำลังลูบลดต่ำลงกว่าเอวคอดแล้วไปวนแผ่วเบาไปถึงสะโพกกลมกลึง

ถึงเธอจะรู้สึกดีแค่ไหนกับสัมผัสและคำเรียกขานของเขา แต่คำว่า ผิดศีลธรรม มันยังคงค้ำคอเธออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

“งั้นรับปากมาก่อน... คุณจะดูแลตัวเองและไม่รับงานพรีเซ๊นท์บ้าบออะไรนั่นอีก” ดนย์รู้ว่างานที่เธออดตาหลับขับตานอนนั่นทำเงินให้เธอแค่ไม่สอง-สามพันบาทเท่านั้น

“มันเรื่องของฉัน คุณไม่ต้องมายุ่งกับงานของฉัน เพราะงานที่ฉันทำให้คุณมันจบลงที่ชุดนอนชุดนี้แล้วไม่ใช่เหรอ ส่วนกลางคืนมันเป็นเวลาส่วนตัวของฉัน”

ญานินอ้างคำสัญญาจ้างที่เขาร่างให้เธอเซ็นเมื่อสองปีก่อนให้เขาฟังอีกครั้ง

“เฮ้อ”

ดนย์ถอนหายใจดัง ๆ เพื่อให้อีกฝ่ายได้ยินชัด ๆ เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ครอบครัวรัตนชาติ ที่ได้รับหญิงสาวตรงหน้าเป็นบุตรบุญธรรม ก็มีมรดกไว้ให้ลูกสาวทั้งสองคนนี่นา ถึงจะไม่มากนัก แต่เงินที่พวกเธอขายบ้านที่กรุงเทพฯ มันก็ได้มาหลายล้าน แล้วทำไมเธอถึงยอมทำงานเหน็ดเหนื่อยเพื่อแลกกับเงินเล็กน้อยกับบริษัทกระจอก ๆ ด้วยวะ

“คุณจะทรมานตัวเองทำไมล่ะ แล้วเงินที่เก็บ ๆ ไว้... ทำไมไม่เอาออกมาใช้บ้าง งกไม่เข้าเรื่อง”

เสียงดุของคนที่กำลังโอบกอดทำให้เธอฉุนขึ้นมาทันที

“นั่นมันเงินของนะมน และฉันก็เก็บเอาไว้ให้น้องสาวฉันเรียนหนังสือ” ดวงตาวาววับที่ส่งไปให้อีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง พร้อมกับตีท่อนแขนบึกบึนไปเต็มแรง

เพี๊ยะ

“แล้วนี่เมื่อไหร่จะปล่อยตัวฉันเสียที”

เมื่ออีกฝ่ายได้รับรู้ความคิดของคนในอ้อมแขน ก็เผลอตัวกกกอดกระซับร่างบางไว้แน่นกว่าเดิม เขารู้สึกภูมิใจในความคิดของเธอชะมัด

“อื้อ ฉันอึดอัดนะ จะมารัดทำไมเนี่ย”

ดนย์กลับยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง พร้อมกับฝังจมูกโด่งเข้าไปบนแก้มนวลอย่างมันเขี้ยว ญานินหลบหลีกหนีทันที แต่ก็หนีไปไหนไม่พ้น เพราะร่างใหญ่โตกักขังเธอไว้ทั้งตัว

“แหม...ใครไม่รู้... ต้องคิดว่าคุณเป็นแม่ของนะมนแน่เชียว... คิดคำนวณวาดอนาคตให้ลูกสาวไว้เรียบร้อยแล้วรึ”

“มันเรื่องของฉัน หลีกได้แล้ว ฉันจะไปชงโกโก้มาดื่ม” ตัดสินใจผลักร่างหนาออกเต็มแรงอีกครั้ง แต่คราวนี้เขากลับเป็นฝ่ายปล่อยแขนออกอย่างง่ายดาย

“งั้นคืนนี้ผมเลี้ยงโกโก้คุณก็แล้วกัน” เมื่อเห็นใบหน้าสงสัยของหญิงสาว “พอดีผมเพิ่งมีติดไว้ที่มินิบาร์น่ะ...”

พูดจบดนย์จึงเดินผิวปากเข้าไปในห้องนอน... ที่เชื่อมต่อกับห้องนั่งเล่นและห้องทำงานส่วนตัวของเขา และที่นั่นมีเครื่องดื่มทุกชนิดเพื่อความสะดวกสบาย

ปล่อยทิ้งให้หญิงสาวยืนทำหน้าไม่ถูกไปพักใหญ่

ญานินระบายลมหายใจยืดยาวออกมาทีหนึ่ง แล้วตัดสินใจทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวยาวรอโกโก้ และเธอคิดว่าจะรีบดื่มมันแล้วรีบกลับไปยังห้องนอนตัวเองโดยเร็วพลัน

“เมียรักพ่อเลี้ยงดนย์” ราคาอีบุ๊ค 99 บาทจ้า

“เร้นรักเพลิงแค้น” นิยายเรื่องใหม่จ้า เรื่องนี้จะปั่นพร้อมอัปให้นักอ่านลองอ่านดูนะจ๊ะ ชอบไม่ชอบบอกกันได้จ้า

“เสน่ห์ร้อนเทพบุตรเถื่อน” ราคาอีบุ๊ค 99 บาท

“เสน่หาเมียชั่วคืน” ราคาอีบุ๊ค 69 บาท....

“ใต้เงาเมียซาตาน” นามปากกา รีณาวดี ออกโดย สนพ ไอริส ราคา 129 บาท วางแผงร้านเซเว่นทุกสาขา

“เจ้าสาวบำเรอรักซาตาน” โหลดอีบุ๊ค ราคา 99 บาท

“นางบำเรอจำนนรัก” นามปากกา รังรอง โดย สนพ เฮเลน ราคา 129 บาท วางแผงร้านเซเว่นทุกสาขาแล้ว...

โปรโมชั่น โหลดที่เวปเมพได้เลยน๊า...

ขอฝากผลงานอีบุ๊คทุกๆ เรื่องราวไว้ในอ้อมกอดทุกๆ ท่าน ด้วยนะจ๊ะ

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว