นางโจรซ่อนใจ-ปะทะ

โดย  ทิพย์มนตรา

นางโจรซ่อนใจ

ปะทะ

แต่ว่าต่อให้ฉันไม่ไปหาเรื่องใคร เรื่องก็มาหาฉันอยู่ดี เห็นไหมฉันถึงบอกไงว่านี่คือวันโลกาวินาศของฉันโดยแท้ มันเริ่มจากการที่ฉันซึ่งไม่ได้คิดจะทำตามคำสั่งนนท์ตั้งแต่แรก เดินช่วยน้าบวบและตุ้งเก็บของราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันได้เสื้อแขนยาวสีดำตัวหนึ่งสวมทับเสื้อที่ฉีกขาด ตอนนี้ฉันยังไม่เห็นนนท์

ช่างสิ...ถึงเห็นฉันก็ไม่กลัวเขาสักนิด

“อีพริก !” ขณะที่ฉันก้มหน้าเก็บของก็ได้ยินเสียงเรียกจากเบื้องหลัง ฟังดูคุ้น ๆ นะ

“อีบ้า !” นี่ก็คุ้นอีก ฉันนิ่วหน้า จนกระทั่งร่างปลิวหวือด้วยแรงแรงหนึ่ง

เผียะ !

“อะไรกัน!”

“เฮ้ย !”

“ชิบหายแล้ว!”

น้าบวบ ตุ้ง และน้าโชคร้องต่อ ๆ กัน ฉันจึงได้สติและรู้ว่ามันไม่ใช่งานมโนของตัวเองอีกแล้วเพราะใบหน้าแม็กกี้ถมึงทึงด้วยแรงโกรธ ใบหน้าฉันเองก็ชาแล้วก็เจ็บ ซ้ำในมือเขายังถือขวดซอสมะเขือเทศเปล่า ๆ

ฉันบอกตัวเองว่าคราวนี้ของจริง ต่างที่ฉันไม่ได้เริ่ม และพอโดนตบ ฉันก็ของขึ้นเหมือนกัน

เผียะ !

ตบมา ฉันก็ตบคืนบ้าง ก็เท่านั้น

ฉันไม่มีเวลาได้พิจารณาแม็กกี้อีกแล้ว มันมาเร็วมาก ทุกคนหายไปจากสมองฉัน เพราะตรงเข้ากระชากฉันล้มคลุกกับสนามหญ้า ฉันเลยข่วนหน้ามันเลือดซิบ แม็กกี้ก็ตบฉันอีกแต่แรงจากผู้ชายฉันจะสู้ได้อย่างไร

“ตุ้งไปตามคุณนนท์เร็ว ! ตาโชคแยกสิวะยืนเซ่อทำไม”

น้าโชคเข้ามาแยกในตอนที่ฉันกำลังเสียเปรียบเพราะถูกแม็กกี้ จับหัวโขกพื้น พอมีโอกาสฉันก็ถอดรองเท้าดาเข้าหาแม็กกี้ที่ถูกน้าโชครั้งตัวไว้ รองเท้าฉันหุ้มส้นเตี้ย ๆ แต่ก็พอทำให้เจ็บได้ระดับหนึ่ง แม็กกี้สะบัดตัวหลุดจากน้าโชคได้ก็เข้ามาหาฉันอีก

นนท์ถูกตามตัวมาในตอนที่ฉันกำลังใช้รองเท้านัวเนียฟัดกับแม็กกี้

“แม็กหยุด !” เขากระชากแม็กกี้ออกไป แม้ฉันจะหน้ามืดและเยินแต่ก็ยังเห็นว่านนท์หัวเสียมากทีเดียว พอเห็นว่าเป็นเขาเท่านั้นแหละอารมณ์ก็ดิ่งปรี๊ดอีกรอบ ตอนน้าโชครั้งแม็กกี้ไว้ ฉันหยุดเพราะกลัวน้าโชคจะโดนลูกหลง แต่นี่เป็นนนท์ ฉันเลยเข้าไปฟาดงวงฟาดหางใส่แม็กกี้เต็มที่แม้จะมีนนท์จับไว้ก็ตาม

“พริกพอแล้ว !” ฉันบอกแล้วว่าฉันเคยฟังเขาที่ไหน แม็กกี้มันก็ไม่ยอมฮึดฮัดสะบัดจะเข้ามาต่อกับฉัน นนท์เลยต้องขยับเอาตัวเองมากั้นกลางบังมือไม้ทั้งของฉันและแม็กกี้

“พริก !”

เขาตวาดเสียงใส่ฉันเมื่อร้องเท้าในมือฟาดถูกไหล่หลังเขารอบที่สิบ มือแม็กกี้ก็วักมา นนท์มีใบหน้ามืดคลิ้มมากขึ้น นาทีหนึ่งที่รองเท้าฉันคงถูกแก้มเขา ไม่ก็ฝ่ามือแม็กกี้ที่ฟาดปากมั้ง เขาก็ร้องตวาดเสียงดังมากที่สุดเท่าที่เคยได้ยิน

“พอแล้ว !”

รองเท้าที่ฉันถือนิ่งค้างกลางอากาศ แม็กกี้ค่อย ๆ หยุดดิ้น ดวงตาดำมืดคมเฉียบตวัดมาที่ฉันและแม็กกี้คนละหนึ่งที จนเราต้องลดเรเวลความรุนแรงในอารมณ์ลงมาระดับหนึ่ง แต่ยังเหลือทิ้งไอคุกรุ่นไว้ให้เห็น

สายตาตำหนิของนนท์ เราไม่มองกันโดยมิได้นัดหมาย

“หายบ้าหรือยัง” เสียงเขาไม่เจาะจง แต่แน่นอนว่าหมายถึงเรา

“แม็ก” แม็กกี้เจอสายตาคาดคั้นก่อนฉัน เขามองฉันอย่างแค้น ร้องบอก

“มันทำแม็กก่อน มันเอาซอสมะเขือเทศราดรถแม็ก”

แม็กกี้...ขอมอบมงให้มันเลย...เพราะเห็นท่าบีบน้ำตาของมันแล้วฉันทึ่ง ฉันกลายเป็นผู้กระทำอีกรอบ วันนี้ฉันได้กลายเป็นนางมารร้ายโดยแท้

“พริก” สายตานนท์จ้องมาที่ฉัน แล้วไง...ทำไมฉันต้องกลัว

“ฉันไม่ได้ทำ !”

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว