นางโจรซ่อนใจ-แรงอารมณ์ 4

โดย  ทิพย์มนตรา

นางโจรซ่อนใจ

แรงอารมณ์ 4

แรงอารมณ์ 4

“นนท์ !” ปากฉันพร่ำอะไรไปบ้างฉันไม่มีสติรับรู้ ในหัว แทบจะขาวโพลนเมื่อร่างกายถูกทาบทับและจู่โจมด้วยปากมือจากเขา

ความตื่นกลัวตีแผ่พร้อมกับความหวามไหวที่ไม่อาจห้ามได้ นนท์ไม่ดูไม่เหมือนกับนนท์คนเก่าที่ฉันรู้จัก นนท์คนเก่าที่แม้จะต้องการฉันมากแค่ไหนแต่เขาจะหยุดทุกครั้งที่ฉันบอกให้หยุด

เขากลายเป็นผู้ชายอีกคนที่มีความต้องการแรงกล้าและฉันกำลังพ่ายแพ้แม้จะบอกให้เขาหยุดเพียงไรก็ตาม

เสียงลมหายใจเขาหอบหนักและในความต้องการอันรุนแรงในขณะที่ฉันจดจ้องไปยังดวงตาของเขา ฉันยังมองหาบางสิ่งที่คิดว่าจะค้นพบ

แกร๊ก !

เสียงรูดซิบสะท้อนเข้ามาในหัวอันเต็มไปด้วยห้วงอารมณ์ ขณะที่กลางของฉันรับรู้ถึงบางสิ่งที่แปลกแยก นาทีนั้นในความวาบหวามในอ้อมกอดหื่นกระหายของคนที่ฉันรัก ฉันยังมองหาบางสิ่งที่คิดว่าจะค้นพบจากดวงตาเขา แม้ในขณะที่ความอึดอัดแทรกดันเข้ามาทีละนิด ฉันยังมองหาบางสิ่งที่คิดว่าจะค้นพบจากดวงตาเขา แต่สิ่งที่เห็นคือความสุขสม

“อา” และเสียงคำรามเมื่อร่างเขาแนบชิดรุกเร้ากายเปลือยเปล่าของฉันที่อ่อนระทวยสิ้นไร้เรี่ยวแรงต่อต้านใดใด จนนาทีหนึ่งที่สิ้นเสียงของนนท์ ความหวามไหวก็กลายเป็นความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่

เฮือก !

ฉันผวาสุดตัว

ฉันไหวโยนไปแรงอารมณ์ของเขาราวคลื่นที่กระทบฝั่งเป็นระรอก ความรู้สึกทรมานสาดซัดจนต้องจับใบหน้าเขาแล้วดึงขึ้นมา เพื่อมองสบตา ฉันอยากเห็นหน้าเขา ฉันพยายามมองหาบางสิ่งที่คิดว่าจะค้นพบจากดวงตาเขาแม้ในนาทีที่เจ็บจนน้ำตาไหล และปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา และปล่อยกายขยับไปกับความต้องการอันดิ่งลึกสู่ห้วงอารมณ์ดำกฤษณาทั้งของเขาและของตัวเอง

ฉันยังหวังอะไรได้อีกนอกจากความต้องการอันไม่มีสิ้นสุด และการตักตวงทุกหยาดหยดจากกายฉันในตลอดค่ำคืนของเขา

“ฮึก !”

ความเจ็บจากกลางกายของฉันแทนที่ด้วยความซ่านสมที่รุนแรงขึ้น

ฉันสะดุ้งตื่นอีกครั้งพบว่าตัวเองนอนเพียงลำพังในห้องเล็กของตนเอง อากาศเย็นจัดทั้งร่างเปล่าเปลือย จุดกลางกายบอบช้ำบอกว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ชั่วขณะหนึ่งความเจ็บร้าวแล่นไปทั่วร่าง ฉันพยุงกายลุกก้มมองต้นขาก่อนจะสะดุ้งวาบ รอยจ้ำแดงที่ช้ำม่วงบางจุดกระจายจากหน้าท้องไล่จนถึงข้อเท้า ข้อมือเป็นรอยปื้นเขียว ฉันครางเมื่อเท้าแตะพื้น ใช้มือค้ำผนังลุกไปยังกระจกบานยาวข้างตู้เสื้อผ้า ฉันเข้ามาอยู่ในห้องได้อย่างไร ตอนไหน ทุกอย่างดูเลือนราง

“ไม่ !”

ฉันร้องเบา ๆ น้ำตาคลอเมื้อเห็นสภาพตัวเองในกระจก

ผมยุ่งเหยิง ตาบวมแดง ปากบวมแตก ทั้งร่างเต็มไปรอยแดงช้ำกระจายถี่ไปทั้งตัว ตรงซอกขายังมีคราบน้ำขาวขุ่นปนเลือด ฉันขาสั่นยืนไม่อยู่จนต้องทรุดกายนั่ง สำเหนียกถึงตัวตนเขายังค้างอยู่ในกายฉัน กลิ่นกายเขายังติดอยู่ในทุกอณูผิวที่ทิ้งสัมผัส

ครั้งแรกของฉันถูกเขาพรากไปด้วยกำลัง

ฉันกุมหัวร้องไห้สะอื้นอย่างอัดอั้น นนท์ทำกับฉันได้ยังไง ..ฉันมองที่เงินสามพันบาทซึ่งเขาโยนให้หลังจากผละออกจากกายฉันบนเตียง เขาทำราวกับฉันเป็นหญิงขายตัว

“อย่าลืมกินยา...ท้องมา...ฉันไม่รับผิดชอบ” เสียงเขาก้องในหูเมื่อครั้งสุดท้ายที่เขาใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากห้องนี้ไป

สำหรับเขานอกจากหญิงขายตัว ฉันเป็นได้แค่ผู้หญิงที่จ้องจะจับเขาเท่านั้น

มันเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะอะไรกันนนท์ทำเรื่องแบบนั้นกับฉัน นั่นยังเป็นปริศนาที่ฉันไม่กล้าเข้าไปใกล้ คงต้องใช้เวลาเพื่อจัดการความรู้สึกตัวเอง อยากหลบเล้นเหมือนเต่าขี้ขลาดตัวหนึ่ง แต่รู้ดีว่าไม่สามารถทำได้

ฉันเป็นใคร...มีสิทธิ์แค่ไหน...ฉันไม่เคยลืม

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว