ปมรักซาตาน

บทที่ 3.1

บทที่ 3

วันต่อมาหลังจากที่สั่งให้อเล็กซ์ไปส่งพีรวิทย์ที่โรงเรียนแล้ว ลูซิเฟอร์ก็ก้าวเข้ามาในห้อง ขณะที่พราวฟ้ากำลังเตรียมตัวที่จะออกไปร้านดอกไม้ของเธอ หญิงสาวถึงกับแปลกใจที่ผู้เป็นสามีมานั่งรออยู่ที่โซฟากลางห้อง เธอไม่แน่ใจว่าเขาต้องการอะไรเป็นพิเศษ หรือเธอทำอะไรให้ไม่พอใจหรือเปล่า แต่จากสีหน้าที่เห็นมันเหมือนความพึงพอใจเสียมากกว่า

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอถามพร้อมกับเดินมาหยุดที่ด้านหลังของโซฟาอีกตัวซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับที่ลูซิเฟอร์นั่ง

“เรามาตกลงอะไรกันหน่อยไหมพราวฟ้า” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นยิ้มๆ

พราวฟ้ามองพฤติกรรมของอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ร่างบางค่อยๆ เดินอ้อมมาทรุดกายลงนั่งที่โซฟาแล้วพยักหน้าหงึกๆ เพื่อรอให้เขาพูดอะไรต่อจากนั้น

“ไหนๆ เราก็แต่งงานกันไปแล้ว และคงไม่ดีแน่ถ้าจะเลิกกันเร็วนัก ผมว่าเราควรจะลองศึกษากันดูนะ” คนเสนอทางเลือกยิ้มที่มุมปาก จ้องหน้าคนเป็นภรรยาด้วยสายตาที่อ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน สร้างความงุนงงให้แก่พราวฟ้าเป็นอย่างมาก

“เพื่ออะไรคะ”

หญิงสาวไม่มั่นใจเลยกับการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วแบบนี้ ทั้งที่เมื่อวานเพิ่งโดนคนตรงหน้ากระแทกประโยคเจ็บแสบเข้าอย่างจังแท้ๆ

“เผื่อว่าบางทีเราอาจจะไม่ต้องหย่ากันไงครับ เราอาจเข้ากันได้และเป็นครอบครัวที่อบอุ่น หรือคุณไม่อยากให้ลูกมีความสุข ผมว่าน้องพอร์ชแกดูมีความสุขนะที่มีทั้งพ่อและแม่”

ลูซิเฟอร์ถอนใจยาวราวกับกลุ้มใจแทน หากแต่นั่นมันคือวิธีการกดดันให้หญิงสาวตอบตกลงต่างหาก ร่างใหญ่ขยับตัวเชื่องช้าทว่ามั่นคง มาทันได้รู้ตัวอีกทีก็เข้าประชิดร่างบางที่นั่งเกร็งด้วยความตื่นตระหนกแล้ว

“ว่าไงครับ” ชายหนุ่มก้มลงไปถามชิดริมใบหูของฝ่ายหญิง

“ตะ...ตกลงค่ะ”

น้ำเสียงของพราวฟ้ากระท่อนกระแท่นไม่มีความมั่นใจเอาเสียเลย มือบางเย็นเฉียบและนั่งเกร็งจนปวดไปทั้งตัว เธอไม่คุ้นนักกับการถูกประชิดตัวจากเพศตรงข้าม และหวาดกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเมื่อมือหนาที่อุ่นจนเกือบจะร้อนนั้นวางพาดมาที่บ่าแล้วเลื่อนไปกุมแน่นตรงหัวไหล่ หญิงสาวก็แทบจะกลั้นลมหายใจของตัวเอง

“งั้นก็ไปกันเถอะ” ลูซิเฟอร์บอกพลางจับร่างบางให้ลุกขึ้นยืน

“ไปไหนคะ”

“ไม่รู้หรือไง ว่าวันนี้ย่าของคุณจะแวะมาหา”

“คุณเลยคิดสร้างภาพ”

พราวฟ้าพ่นลมหายใจออกมาเมื่อรู้ถึงสาเหตุของการที่เขามาทำดีด้วย เธอแอบดีใจแต่ก็กลายเป็นความขมขื่นเข้าจนได้ มือบางพยายามจะแกะมือหนาออก แต่ลูซิเฟอร์กลับออกแรงโอบกระชับยิ่งขึ้นพลันให้ตัวของหญิงสาวแนบชิดไปกับเรือนกายส่วนหน้าของ ลูซิเฟอร์มากกว่าเดิม แล้วคราวนี้คนร่างใหญ่ก็เปลี่ยนจากโอบเป็นสวมกอดเธอไว้ทั้งตัวจากทางด้านหลัง

“ไม่สร้างหรอกคุณ ผมไม่ชอบตบตาใคร รู้สึกยังไงก็แสดงออกมาอย่างนั้น เหมือนอย่างตอนนี้ที่ผมรู้สึกสนใจคุณ อยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้ไง”

ลูซิเฟอร์บอกเสียงทุ้มหวานแล้วยังแกล้งถูไถปลายจมูกไปกับผิวแก้มร้อนผ่าวของหญิงสาว เรียกเลือดในกายบอบบางให้ร้อนรุ่มราวกับมีไฟสุ่มอยู่ พราวฟ้าหัวใจเต้นผิดปกติกว่าที่เคยแล้วรีบเบี่ยงตัวออกจากวงแขนแกร่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินลิ่วๆ ออกไปจากห้องเพื่อลงไปต้อนรับผู้เป็นย่า โดยมีลูซิเฟอร์เดินตามไปติดๆ

จากนั้นสองหนุ่มสาวก็มาแสดงความน่ารักกันต่อที่ห้องรับแขก เรียกความสนใจจากคุณนวลจันทร์และคุณพิมพรได้เป็นอย่างมาก

ทั้งสองท่านหันไปสบตากันเชิงตั้งคำถาม โดยเฉพาะกับคุณนวลจันทร์นั้นงุนงงเป็นไก่ตาแตก เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนลูซิเฟอร์ถึงขั้นหนีออกไปจากบ้านแล้วยังทำตัวห่างเหิน แต่มาวันนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างไม่น่าเชื่อ

“คู่นี้เขาดีกันตั้งแต่เมื่อไร”

คุณพิมพรเอียงคอมากระซิบถามเพื่อนรัก หัวคิ้วสีขาวของท่านขมวดมุ่นด้วยความเคลือบแคลง แต่พอพิจารณาแล้วก็ไม่เห็นถึงความผิดปกติแต่อย่างใด

“อันนี้ก็ไม่แน่ใจนะคะคุณ แต่มันก็เป็นการดีแล้วไม่ใช่เหรอ”

คุณพิมพรพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะส่งยิ้มอบอุ่นให้กับหลานสาวและหลานเขย ซึ่งใครจะรู้หรือไม่ว่าพราวฟ้านั้นอึดอัดเพียงใดกับการที่ถูกโอบถูกกอด

ใจเธอสั่นรวมถึงตัวเธอก็สั่น และมันไม่ใช่ความตื่นเต้นดีใจ หากแต่มันคือความหวาดกลัวที่กัดกินอยู่ภายใต้จิตใจที่อ่อนแอ จนเมื่อคุณนวลจันทร์ขอตัวไปดูแลเรื่องอาหาร ส่วนลูซิเฟอร์ก็ปลีกตัวไปคุยธุระบางอย่างกับผู้ช่วยซึ่งดูแลงานแทนอยู่ที่ฝรั่งเศส พราวฟ้าจึงไม่รอช้าขยับไปนั่งเบียดกับผู้เป็นย่าแล้วสวมกอดพร้อมกับออดอ้อนเสียงหวาน

“เป็นอะไรลูก มาอ้อนแบบนี้อยากได้อะไรล่ะเรา” มืออวบตบลงที่ท่อนแขนเรียวของหลานสาวอย่างปลอบประโลม

พราวฟ้าหลับตาแน่นคิดสองจิตสองใจว่าเธอจะพูดดีไหม ทว่าปล่อยไปอย่างนี้คนที่เสียใจและทุกข์ตรมก็คงไม่พ้นตัวเอง หญิงสาวไม่เคยเชื่อใจเลยกับการกระทำของลูซิเฟอร์ คนเราจะมาเปลี่ยนแปลงความคิดเอาเพียงเวลาไม่กี่ชั่วโมงได้อย่างไร เมื่อคิดอยู่นานหลายนาทีก็ตัดสินใจได้ในที่สุด

“คุณย่าคะพราวคิดว่าการแต่งงานครั้งนี้มันไม่น่าจะไปได้รอด” บอกจบก็ผละจากอกของผู้เป็นย่าแล้วมองท่านอย่างขอร้อง

“อะไรทำให้หนูคิดแบบนั้น ย่าก็เห็นพ่อลูซเขาเอาใจใส่ดีนี่ลูก ตอนแรกย่าคิดว่าจะไม่ลงรอยกันเสียอีก ที่สำคัญย่ารู้มาว่าเขาเอ็นดูน้องพอร์ชมากเลยนี่ลูก”

“น้องพอร์ชแกน่ารักค่ะ” พราวฟ้าบอกเสียงอ่อยๆ เธอเริ่มจะสิ้นหวังเสียแล้ว เพราะลองผู้เป็นย่าออกปากแบบนี้ก็คงต้องใช้ชีวิตอยู่กับคนไม่จริงใจต่อไป

“นี่หนูพราว คนเราถ้าไม่มีจิตเมตตา ต่อให้ทำดีแค่ไหนเขาก็ไม่สนหรอกลูก”

“แต่เขาไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่คุณย่าเห็น พราวอยากจะหย่ากับเขาค่ะ”

พราวฟ้าโพล่งขึ้นมาทันควันจนลืมคิดหน้าคิดหลัง แล้วพลันให้ตกใจจนหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นสีหน้าและอาการคล้ายหายใจไม่ออกของคุณพิมพร

“คุณย่าเป็นอะไรคะ ยา...ยาอยู่ไหนคะ”

พราวฟ้าคว้ากระเป๋าถือของคุณพิมพรมาเปิดออกแล้วค้นหากระปุกยาที่รักษาโรคของท่านด้วยความร้อนรน ใบหน้างามซีดสลด ใจหายวาบกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจะรีบจับเม็ดยายัดเข้าไปใต้ลิ้นของท่าน คุณพิมพรเป็นโรคหัวใจและจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องพกยาไว้ตลอด ที่สำคัญไปกว่านั้นไม่ควรมีเรื่องอะไรที่รุนแรงมากระทบจิตใจ

“คุณย่าดีขึ้นหรือยังคะ พราวขอโทษ” พราวฟ้ารู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ไม่รู้จักคิดอะไรให้มันดีกว่านี้ เรื่องที่ละเอียดอ่อนต่อความรู้สึกต้องค่อยพูดค่อยจา

“เอาละ ย่าเข้าใจ ตกลงหนูจะหย่าทั้งที่แต่งงานกันมาไม่เท่าไรนี่นะ” คุณพิมพรสูดลมเข้าปอดจนลึกสุด พยายามท่องพุทโธๆ

“ตกลงค่ะ พราวจะลองทำใจอีกสักระยะ”

พราวฟ้าทำเสียงอ่อยๆ น้ำตาแทบไหลเมื่อไม่สามารถพ้นจากบ่วงวิวาห์นี้ได้ โดยหารู้ไม่ว่าคนที่เธออยากผลักไสออกไปจากชีวิตยืนกอดอกฟังการสนทนาระหว่างย่าหลานมาตั้งแต่ต้น

ลูซิเฟอร์ยืนคอยเวลาอยู่ชั่วครู่ เพื่อดูจังหวะว่าภรรยาคนสวยคิดจะทำอะไรต่อจากนั้นอีก และสิ่งที่เขามั่นใจอย่างไม่ต้องไปถามไถ่คือ เธอไม่เชื่อใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนตัดสินใจสาวเท้าเข้าไปในห้องอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าที่ขรึมลงกว่าปกติ

“ทำใจอะไรกันเหรอครับ”

เสียงของลูซิเฟอร์ทำให้พราวฟ้าถึงกับสะดุ้งโหยง หญิงสาวหันไปมองแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ใบหน้าซีดขาวเหมือนไก่ต้มก็ไม่ปาน แต่พอจะขยับหนีก็โดนพ่อคนตัวโตนั่งเบียดลงมาเสียอย่างนั้นจนแทบจะกระดุกกระดิกไม่ได้ เพราะข้างหนึ่งก็ย่า ส่วนอีกด้านก็สามีที่กระแซะเข้ามาชิดจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นของเรือนกายหนา

“ว่าไงจ๊ะพ่อลูซ”

คุณพิมพรเห็นภาพหวานของหนุ่มสาวแล้วยิ้มปลื้ม ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหลานรักถึงได้กล่าวหาลูซิเฟอร์ว่าเป็นคนไม่ดีไปได้

“คุณย่าเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ดูหน้าซีดๆ”

ลูซิเฟอร์ถามขึ้นด้วยเป็นห่วงทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ แต่ที่แสดงอาการตื่นตกใจก็เพื่อให้สมจริงและต้องการให้พราวฟ้ายอมจำนนต่อสิ่งที่เขาต้องการ ที่สำคัญหญิงสาวไม่มีทางลุกขึ้นมาโวยวายอะไรอีกเพราะเป็นห่วงอาการป่วยของผู้เป็นย่า

“เปล่าจ้ะ ย่าไม่ได้เป็นอะไรมาก หัวใจมันจะวายเท่านั้นเอง”

“ไงครับ แล้วคุณล่ะ เป็นอะไร ก้มหน้าจนคางจะชิดอกอยู่แล้ว”

ลูซิเฟอร์แกล้งถามแล้วแอบยิ้มเยาะ ไม่ว่าจะอย่างไรคนที่ชนะต้องเป็นเขาไม่ใช่พราวฟ้า แล้วคนที่มีสิทธิ์คิดและทำก็เขาอีกนั่นแหละ แม้กระทั่งเรื่องการหย่าร้างก็ต้องมีเขาเป็นคนกำหนดอีกเช่นกัน ในเมื่อเธอไม่เชื่อใจแถมฉลาดรู้ทัน ว่าข้อตกลงระหว่างกันมันเป็นเพียงละครฉากหนึ่ง เขาก็จะทำให้เธอได้รู้ซึ้งว่าการดำเนินเรื่องมันจะต้องมีผู้กำกับ

“เปล่าค่ะ พราวไม่ได้เป็นอะไร แล้วน้องพอร์ชล่ะคะ” พราวฟ้ากลบเกลื่อนความเจ็บช้ำน้ำใจแล้วเอ่ยถามหาบุตรชายแทน

“อยู่กับอเล็กซ์ครับ”

ลูซิเฟอร์ยิ้มอบอุ่น ก้มหน้ามองสบตาคนเป็นภรรยาชนิดที่หวานจนน้ำตาลยังอาย มือหนาที่โอบไหล่มนไว้บีบเบาๆ ประหนึ่งจะให้กำลังใจหรือปลอบประโลมก็ไม่ปาน

พราวฟ้างุนงงเป็นอย่างมากที่ลูซิเฟอร์มาแปลกกว่าทุกครั้ง ตกลงแล้วสิ่งที่เขาทำมันเรียกว่าแผนการหรือว่าเขาต้องการที่จะศึกษานิสัยซึ่งกันและกันจริงๆ หญิงสาวพยายามจะค้นหาสิ่งลวงหลอกซึ่งมันต้องซ่อนไว้ในดวงตาคมคู่นั้น ทว่าเธอกลับพบกระแสแห่งความปรารถนาบางอย่างที่ส่งให้แก้มนวลแดงปลั่งขึ้นมาทันตา

“เย็นนี้ไปทานข้าวนอกบ้านกันไหมครับ” ถามเสียงหวานจนคนฟังหน้าร้อนผะผ่าว

“ก็ดีนะจ๊ะ ไปสิหนูพราว ส่วนเจ้าตัวเล็กน่ะไม่ต้องห่วงเดี๋ยวย่ากับยายจะดูแลให้” คุณพิมพรสนับสนุนจนออกนอกหน้า

พราวฟ้าตัดสินใจไม่ถูก เธอไม่กล้าคาดหวังเท่าๆ กับไม่เชื่อใจลูซิเฟอร์นั่นแหละ หากเมื่อชายหนุ่มเสนอและพวกผู้ใหญ่ก็เห็นดีเห็นงาม ทำให้หญิงสาวจำต้องแต่งตัวสวยกว่าทุกวันแล้วยอมให้ชายหนุ่มโอบประคองไปที่รถราวกับคนที่รักกันปานจะกลืนกิน แวบหนึ่งเธอรู้สึกสะอิดสะเอียนกับการกระทำของผู้เป็นสามี เมื่อสัญชาตญาณของเธอมันบ่งบอกว่าทั้งหมดคือภาพลวงตา

**************

ฝากนิยายอีกเรื่องไว้ในอ้อมอ้อมใจนักอ่านที่น่ารักด้วยค่ะ

ช่วงนี้อยู่ในช่วงจัดโปรนะคะ

จากราคาปก 229 เหลือ 89 บาท ถึงวันที่ 30/9/61

จากนั้นจะขายในราคา 179 บาทค่ะ

หากชื่นชอบก็กดโหลดเลยคร่า

ขอบคุณสำหรับทุกยอดโหลดคร่า

ย้ำอีกครั้ง โปรงามๆ 89 บาทเท่านั้นคร่าาาา


รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว