31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I-ตอนที่ 6

โดย  ภรปภัช

31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I

ตอนที่ 6

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะครับ ตอนนี้เรามาแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้ากันก่อน แขกมาจนแทบล้นงานแล้ว เราจะหาเจ้าสาวที่ไหนมาเข้าพิธีกับผมแทนน้องกระแต จะให้ยกเลิกตอนนี้...เห็นทีว่าตระกูลของผมคงได้อับอายคนทั้งงานเป็นแน่” โจนาธานพยายามควบคุมความคลั่งแค้นที่มีอยู่เต็มอกเอาไว้ การแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะอะไร คงมีแต่เขากับเรวดีเท่านั้นที่รู้

“หาเจ้าสาวแทนงั้นเหรอ พูดเป็นเล่นน่า ยัยกระแตคือคนที่ตาโจต้องรับผิดชอบนะ ถ้าหาคนอื่น...แล้ว...เอ่อ...เรื่องสินสอดล่ะ จะทำยังไง” คนเห็นแก่ตัวเช่นนายเรวัฒน์ไม่ได้สนใจเรื่องไหนมากกว่าเงินทองเท่านั้น

“คุณคะ ยัยกระแตหายไปทั้งคน คุณยัง...” นางเรณูส่ายหน้าอย่างระอาใจ

“ไอ้เรื่องนั้นน่ะ...คุณลุงไม่ต้องห่วงหรอกนะครับ เพราะ...สินสอดของคุณลุงจะยังอยู่ครบ หากว่า...เจ้าสาวของผม...ยังคงเป็นสายเลือดของคุณลุงเช่นเดียวกับน้องกระแต” โจนาธานหันไปมองสาวน้อยร่างบางที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เพราะยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง

“พ่อคะแม่คะ ท่านรัฐมนตรีอเนกกับคุณหญิงฉัตรฉายมาแล้วค่ะ ท่านถามว่าพิธีจะเริ่มตอนกี่โมง เพราะเห็นว่าแขกมากันเยอะแล้ว”

สาวน้อยนัยน์ตาชวนฝันพยายามส่งยิ้มให้ทุกคน เว้นเสียแต่ว่าที่พี่เขย ที่เธอไม่อาจมองสบตาเขาได้เลยสักครั้ง เพราะยังทำใจไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น

“เอ่อ...คือ...” นายเรวัฒน์มองหน้าทุกคนอย่างคนที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก วันนี้เขาอุตส่าห์เชิญท่านรัฐมนตรีมาเป็นประธานในพิธีสำคัญ แต่ลูกสาวตัวดีกลับหนีไปแบบนี้เสียได้

“คุณลุงครับ ผมว่าเราน่าจะหาคนเข้าพิธีแทนเจ้าสาวตัวจริงได้แล้วนะครับ” โจนาธานบอกพลางจ้องไปที่สาวน้อยตรงหน้าไม่วางตา

“อะไรกัน...นี่ตาโจ...หมายถึง...ยัยกระต่ายงั้นเหรอ...ไม่ได้นะ ยัยกระต่ายยังเด็ก...” นางเรณูรักบุตรสาวคนเล็กมากเพราะเธอเป็นเด็กเรียบร้อย อ่อนหวานและว่านอนสอนง่ายอยู่เสมอ ต่างจากบุตรสาวคนโต รายนั้นเป็นสาวเปรี้ยว ฉลาดทันคน แต่ก็ไม่ค่อยเคารพผู้ใหญ่เท่าใดนัก

“เรียนมหาลัยแล้วไม่ใช่เหรอครับ ไม่ใช่เด็กๆ เสียหน่อย ว่ายังไงล่ะครับคุณลุง จะให้ผมยกเลิกงานแต่งแล้วประกาศไปเลยว่าเจ้าสาวหนีงานแต่งทำให้ผมต้องยกเลิกสินสอดทั้งหมด หรือ...จะให้ลูกสาวคนเล็กมาเป็นเจ้าสาวของผมแทน แล้วคุณลุงก็จะได้สินสอดครบทุกบาททุกสตางค์” โจนาธานยิ้มเยาะผู้ที่บิดาเรียกว่าเพื่อนรัก หากแต่เขากลับนึกรังเกียจเพราะมองคนพวกนี้เหมือนปลิงดูดเลือดเสียมากกว่า

“โจ นี่ลูก...ต้องการแบบนี้จริงๆ เหรอ”

นายโจเซฟมองบุตรชายอย่างไม่เข้าใจ เพราะโจนาธานเองนั้นแสดงออกมาตลอดว่าจะรับผิดชอบเรวดี แต่เมื่อเขาบอกเรื่องการแต่งงานเมื่อเดือนก่อนก็ดูโจนาธานจะไม่เห็นด้วยเท่าใดนัก แถมยังคัดค้านหัวชนฝา จนเขาต้องเอาเรื่องมรดกมาบังคับ แต่วันนี้ทั้งที่โจนาธานควรจะดีใจที่เจ้าสาวหายไป เขากลับอยากเปลี่ยนเจ้าสาวขึ้นมาแทนที่เสียได้

“จริงสิครับ คุณพ่อลงทุนกับคนพวกนี้ไปมากมายขนาดนี้ ทั้งสินสอดมูลค่ามหาศาล ทั้งงานเลี้ยงสุดแสนอลังการระดับประเทศนี่อีก แขกเหรื่อที่มาร่วมงานก็มีแต่นามสกุลดังทั้งนั้น ทั้งในเมืองไทยและรัสเซีย คิดว่าผมจะยอมสูญเงินหลายร้อยล้านเพื่อจะบอกกับทุกคนว่าผมคือเจ้าบ่าวที่ถูกเจ้าสาวทอดทิ้งเหรอครับ ผมเองก็ได้แสดงความรับผิดชอบต่อน้องกระแตไปหมดแล้ว อีกทั้งเหตุผลที่ผมต้องแต่งงานกับลูกสาวคุณลุงก็เพื่อตอบแทนบุญคุณในอดีตที่คุณลุงเคยช่วยคุณพ่อของผมเอาไว้ จะแต่งกับพี่หรือน้อง...ก็คงไม่ต่างกัน มานี่สาวน้อย เธอต้องขึ้นไปแต่งตัวได้แล้ว พี่เสียเวลากับเรื่องไร้สาระนี่มานานเต็มทนแล้ว”

เขาคว้าข้อมือเล็กแล้วพาเรณุกาออกไปตรงทางเดินด้านหลังอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจว่าจะมีใครอนุญาตให้เปลี่ยนตัวเจ้าสาวหรือไม่

โจนาธานพาเธอเข้ามาในห้องแต่งตัวของเจ้าสาวที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว คาดว่าคงจะพากันไปตามหาเรวดีอยู่เป็นแน่

“พี่โจคะ ปล่อยกระต่ายนะคะ พี่พากระต่ายมาที่นี่ทำไม แล้วพี่กระแตล่ะคะ ตกลงพวกพี่คุยอะไรกัน กระต่ายไม่เห็นเข้าใจเลย” เธอพยายามแกะมือหนาของเขาออก แต่ก็ไร้ผล

“อย่าพูดชื่อผู้หญิงสารเลวคนนั้นให้พี่ได้ยินอีก วันนี้! คนที่จะได้เป็นเจ้าสาวของพี่ก็คือเธอ! เรณุกา!” เขายิ้มหยันคนตัวเล็ก รอยยิ้มที่กรีดลึกลงไปกลางหัวใจของเธออย่างเลือดเย็น

“อะไรนะคะ! แต่...”

“ฟังพี่นะสาวน้อย” เขาดันร่างเล็กไปในมุมห้องซึ่งลับตาคน จนเธอรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ

“พี่โจ...อย่า...อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ...หนู...กลัว...” เธอบอกเขาเสียงสั่น แววตาของกระต่ายตัวน้อยตื่นตระหนกอย่างไม่อาจควบคุมได้

“ถ้าเธอไม่อยากให้พี่...เอาภาพของผู้หญิงแพศยาคนนั้นกับชายชู้ให้พ่อแม่ของเธอได้ดูจนเป็นลมเป็นแล้งไปกลางงานแต่งนี่ล่ะก็ เธอต้องแต่งงานกับพี่แทนพี่สาวของเธอ”

“ตะ...แต่งงาน...” เธอตกใจจนแทบช็อก

“ใช่ แต่งงานกับพี่แทนพี่สาวของเธอ”

“แค่...เข้าพิธีแต่งงานเท่านั้นใช่มั้ยคะ” ดูเหมือนเธอจะทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมรับโชคชะตาที่โหดร้ายนี้

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะสาวน้อย นับจากวันนี้ไป เธอจะเป็นเมียของพี่เพียงแค่ในนามเท่านั้น”

“พี่หมายความว่ายังไงคะ”

“ก็หมายความว่า พี่จะไม่มีวันแตะต้องน้องสาวของผู้หญิงสารเลวที่ทิ้งพี่ไปกับชายชู้อย่างเด็ดขาดน่ะสิ!!” เขาตะโกนใส่หน้าเธอเสียงดัง เรณุกาแทบทรุดฮวบดีที่เขาใช้มือข้างหนึ่งโอบรัดเอวคอดเอาไว้

นี่มัน...เวรกรรมอะไรของเธอกันนะ ทำไม...เธอจะต้องมาแต่งงานกับคนที่เป็นรักแรกแบบนี้...รักแรกที่แสนเจ็บปวด เพราะเขา...ไม่มีวันให้ในสิ่งที่เธอต้องการ

“แต่พี่...รู้ได้ยังไงคะว่าพี่กระแตหนีไปกับคนอื่น พี่อาจจะ...เข้าใจเธอผิดก็ได้นะคะ พี่กระแตรักพี่มาก...เธอ...”

เรณุกาตั้งสติและพยายามแก้ต่างแทนพี่สาว แม้จะรู้มาตลอด ว่าเรวดีไม่เคยมีโจนาธานคนเดียว แต่เธอก็ไม่คิดว่าพี่สาวจะกล้าทิ้งผู้ชายอย่างโจนาธานไปอยู่กับคนอื่นได้ ในเมื่อเรวดีพร่ำบอกมาตลอดว่ามีแต่โจนาธานเท่านั้นที่เธอจะแต่งงานด้วย

“พี่บอกว่าอย่าพูดชื่อผู้หญิงสารเลวนั่นอีกไง หรือต้องให้พี่ปิดปากเธอด้วยวิธีอื่น” เขาก้มหน้าลงมองเธออย่างสื่อความหมาย

ละครฉากใหญ่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ในเมื่อสาวน้อยตรงหน้าพยายามหนีเขามาตลอด เขาก็ต้องทำให้เธอหนีเขาไม่พ้นอีก

“พี่โจคะ...แต่...อ๊ะ...” เรณุกาพยายามจะวิงวอนเขาอีกครั้ง แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็นพายุจูบที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง จูบครั้งที่สี่จากชายคนเดิม หากแต่มันช่างให้ความเจ็บปวดจนแทบขาดใจ

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Anupa
Ohhhhhhhhhh
เมื่อ 11 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว