31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I-ตอนที่ 8

โดย  ภรปภัช

31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I

ตอนที่ 8

“พี่โจ ปล่อยกระต่ายไปเถอะนะคะ ในเมื่อพี่รักพี่กระแตมาก พี่ก็...ลองไปตามหาตัวเธอและปรับความเข้าใจกันดู บางที...เธอ...อาจจะปรับปรุงตัวเป็นคนใหม่...แล้ว...”

“แล้วไง ถ้าพี่สาวของเธอมีลูกติดท้องมา พี่ก็ต้องรับผิดชอบด้วยงั้นสิ”

“แต่...ถ้าพี่กระแตท้อง...ก็...อาจจะ...เป็นลูกของพี่ด้วยก็ได้ไม่ใช่เหรอคะ ในเมื่อพี่กับพี่กระแตก็...เคย...”

“เคยนอนด้วยกันงั้นสิ ไม่มีทาง แน่ใจได้เลยว่าถ้ายัยนั่นท้อง ไม่มีทางที่พี่จะเป็นพ่อเด็ก เพราะพี่...ป้องกันตัวเองทุกครั้ง พี่ไม่มีทางพลาดทำใครท้องแน่นอน” ความจริงแล้วเพราะเขาไม่เคยนอนกับเรวดีเลยต่างหาก แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องโกหกคนตรงหน้าด้วย

“แม้แต่กับผู้หญิงที่พี่เลือกให้เป็นเจ้าสาวน่ะเหรอคะ พี่บอกเองว่าถ้าพี่จะแต่งงานกับใคร นั่นแปลว่าพี่มั่นใจแล้ว แล้วตอนนี้...”

“ดูเหมือน...เธอจะจดจำคำพูดของพี่ได้หมดทุกคำเลยนะ พี่ชักจะสงสัยแล้วสิว่า...คนที่เธอบอกว่ารัก...คือพี่รึเปล่า”

เขาแอบคิดเข้าข้างตัวเอง ตอนที่พังประตูเข้าไปก็เพราะเป็นห่วงเกรงเธอจะคิดสั้น แต่พอเห็นเธอนั่งร้องไห้อยู่ เขาก็โล่งใจแต่ก็อดหงุดหงิดกับสิ่งที่เธอบอกไม่ได้

“ไม่...ไม่ใช่นะคะ...กระต่ายไม่ได้รักพี่...ไม่มีทางจะรัก” เธอรีบปฏิเสธ

“หึ แล้วไง ต่อให้เธอจะมีคนที่รักแล้วยังไง แต่ตอนนี้พี่คือสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอ คนที่เธอจะต้องซื่อสัตย์และเทิดทูนก็คือพี่เท่านั้น”

“แต่เรายังไม่ได้จดทะเบียนกันนะคะ ตอนนี้...กระต่ายก็ยังโสดอยู่” เธอเถียง

“งั้นก็เป็นเมียพี่ทางร่างกายไปก่อนมั้ยล่ะ จะได้เลิกโสด” เขาก้มลงมองเนินอกอวบอิ่มตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย ทำไมนะ ในเมื่อเขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวเธอ ทำไมเขาถึงไม่กล้าแตะต้องเธอแถมยังไปประกาศว่าจะไม่แตะอีกต่างหาก ปากหนอปาก ไม่น่าไปพูดเรื่องนั้นเลยให้ตายสิ

“อย่านะคะ อย่าทำ...นะ...” เธอยกสองมือกอดอกอวบเอาไว้ ท่าทีหวาดหวั่นนั้นทำให้เขายิ่งไม่พอใจ

“ทำไม จะเก็บความบริสุทธิ์ไว้ให้ใครอีก ในเมื่อเธอเป็นเมียพี่”

“เมียที่พี่ไม่เคยอยากได้น่ะเหรอคะ เมียที่พี่ได้มาเพราะอยากรักษาหน้าของตัวเองไว้ เมียที่มีตำแหน่งเป็นน้องสาวของผู้หญิงแพศยาที่ทิ้งพี่ไป พี่จะเอาความโกรธความเกลียดที่มีต่อพี่กระแตมาลงที่หนูยังไงก็เชิญตามสบายค่ะ ในเมื่อไม่เคยมีใครถามความสมัครใจของหนูเลยแม้แต่คนเดียว เอาสิคะ จะข่มขืนหนูก็เชิญ ถ้ามันจะทำให้พี่หายแค้น และยอมให้อภัยพี่สาวของหนู หนูยอม” เธอหลับตาลงทั้งน้ำตาที่หลั่งริน พร้อมกับนอนนิ่งยอมรับในสิ่งที่จะเกิดขึ้น

โจนาธานหยุดชะงัก ตอนนี้เขาไม่ต่างจากพวกโจรโรคจิตที่คิดจะข่มขืนเธอแม้แต่น้อย อย่าว่าแต่เธอเลย เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ากำลังทำบ้าอะไรอยู่ ถึงได้ดึงคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาเป็นเหยื่ออารมณ์แบบนี้

“ไปอาบน้ำซะ พี่ไม่ทำอะไรเธอหรอก พี่จะไปนอนที่โซฟาด้านนอกละกัน ขอโทษด้วยถ้าทำให้เธอกลัว” เขาบอกเพียงเท่านั้น ก่อนจะลุกขึ้นและก้าวออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

เรณุกาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอรีบลุกไปล็อกประตูห้อง ก่อนจะกลับมาตั้งสติบนเตียง

ด้านนอกเงียบเชียบ คิดว่าเขาคงจะไม่มายุ่งกับเธอแล้วจริงๆ เธอจึงไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนซึ่งมีเตรียมพร้อมไว้ในตู้เสื้อผ้าแล้ว ใช่...เตรียมให้พี่สาวของเธอไงล่ะ

เด็กสาวจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว ในระหว่างที่อาบน้ำเธอก็พยายามคิดว่าเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร และสิ่งเดียวที่เธอคิดได้ คือผู้ชายคนนั้นรักพี่สาวของเธอมาก เพราะรักมากเขาก็เลยเจ็บปวดมากนั่นเอง

เธอตัดสินใจที่จะไม่หลบหน้าเขาอีก ในเมื่อต้องอยู่ในฐานะตัวแทน ยังไงก็ต้องเผชิญหน้ากับเขาสักวัน คงเป็นการดีหากเธอจะช่วยทำให้เขาหายโกรธแค้นพี่สาวของเธอ เมื่อนั้น...เขาอาจจะยอมปล่อยเธอไปก็ได้

เด็กสาวเปิดประตูห้องนอนแล้วก้าวออกไปหาคนที่คาดว่าจะนอนอยู่ตรงโซฟาในห้องรับแขก และเธอก็เดาไม่ผิดเมื่อเห็นเขานอนหลับตาอยู่จริงๆ

“เอ่อ...พี่โจคะ...ไป...อาบน้ำเถอะค่ะ แล้วค่อยกลับมานอน” เธอยื่นมือไปแตะที่หลังมือเขาแผ่วเบา เพียงพอให้เขาลืมตาขึ้นมา

“ไม่กลัวพี่แล้วรึไง” ดูเหมือนเขาก็ควบคุมอารมณ์ทุกอย่างเอาไว้ได้แล้วเช่นกัน

“กระต่าย...เข้าใจค่ะว่าพี่...รักพี่สาวของกระต่ายมาก กระต่ายจะไม่โกรธพี่อีก กระต่ายจะดูแลพี่...แทนพี่กระแต...จนกว่า...พี่จะ...เปลี่ยนใจแล้ว...หย่ากับกระต่าย”

“แล้วถ้าพี่ไม่หย่าล่ะ เราจะทำยังไง” นั่นสิ ทำไมเขาไม่เคยคิดเรื่องหย่ากับเธอเลยนะ

“กระต่ายก็...จะเป็นเมียแค่ในนามของพี่ตลอดไปไงคะ อย่างน้อย...ครั้งนึง...กระต่ายก็เคยนับถือพี่...ในฐานะ...พี่ชายมาก่อน...คงจะพออยู่ด้วยกันได้”

“แล้วถ้าพี่พาผู้หญิงคนอื่นมานอนด้วยที่บ้าน...เราจะทำใจได้รึไง” คำถามของเขาเล่นเอาเธอเองก็ไม่กล้าตอบเช่นกัน

เด็กสาวยืนเงียบอยู่นานกว่าจะตัดสินใจบอกไป

“ถ้าหาก...พี่จะให้เกียรติกระต่ายในฐานะภรรยาบ้าง ก็...รบกวน...ไป...เอ่อ...ไปหาความสุขนอกบ้านจะได้รึเปล่าคะ อย่างน้อย...ก็อย่าให้กระต่ายอับอายคนงานในบ้านของพี่...”

“ก็ได้ เอาเป็นว่าพี่จะไม่พาผู้หญิงคนไหนมาค้างที่บ้านละกัน แลกกับการที่เราจะทำตัวเป็นเมียที่ดีในอนาคต” ดูเหมือนพวกเขาจะตกลงกันได้ด้วยดี ทำให้เธอใจชื้นขึ้นมาบ้าง

เขาลุกออกจากโซฟา แล้วก้าวเข้าไปในห้องนอนซึ่งมีห้องน้ำอยู่ด้านใน ก่อนจะอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนแต่ทว่า...

“เอ่อ...พี่...ไม่นอน...ข้างนอกเหรอคะ” เธอถามเพราะเขาเดินลิ่วไปที่เตียงใหญ่แล้วล้มตัวลงนอนอย่างไม่ต้องคิดมาก

“ผัวเมียกัน นอนเตียงเดียวกันก็ไม่เห็นแปลกนี่ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า แค่นอนเฉยๆ รับรองว่าพี่จะไม่แตะต้องเธอเด็ดขาด” เขาบอกพร้อมกับหลับตาลง

“คือ...”

“กระต่าย ขึ้นมานอนได้แล้ว หรืออยากให้พี่เปลี่ยนใจ” เขาลืมตาขึ้นมามองเธออีกครั้ง เด็กสาวจึงต้องรีบก้าวขึ้นเตียงไปโดยไม่ต้องให้เขาบอกซ้ำ

“นอนแล้วค่ะ นอนแล้ว ห้ามเปลี่ยนใจนะคะ” เธอบอกเขาก่อนจะนอนหันหลังให้อีกทั้งยังนอนจนชิดขอบเตียงอีกต่างหาก

โจนาธานไม่ได้ตอบ วันนี้เขาเหนื่อยมาจนเกินพอแล้ว ไม่รู้ว่าเหนื่อยจากงานแต่งหรือเหนื่อยกับการที่ต้องหักห้ามหัวใจไม่ให้ทำลายชีวิตใครบางคนกันแน่

ทางด้านของเรวดี เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ตอนนี้เธอเวียนศีรษะไปหมด ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย ปุ้ม ปุมปุ้ย ปุ้ม
ี่ดึสอัย่เพหภภั้ดดำำ
เมื่อ 1 ปี 6 วันที่แล้ว

รีวิว