31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I-ตอนที่ 9

โดย  ภรปภัช

31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I

ตอนที่ 9

“ตื่นแล้วเหรอที่รัก” เสียงหนึ่งที่คุ้นเคยดังอยู่ด้านหลัง

เรวดีหันไปมองแล้วเธอก็ต้องตกใจมาก เมื่อตอนนี้เธออยู่กับคู่ขาเก่าที่เธอเพิ่งจะบอกเลิกเขาไปเมื่อวานนี้เอง อีกทั้งตอนนี้เธอก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่ากับเขาอีกด้วย

“ภานุ นี่นาย...นายทำอะไรฉัน ฉัน...ฉันต้องอยู่ในงานแต่งไม่ใช่รึไง ทำไมฉันมาอยู่กับนายได้ล่ะ” เธอถามเสียงสั่น

“หึ คิดจะทิ้งฉันแล้วไปหาไอ้เศรษฐีนั่นงั้นเหรอ ฝันไปเถอะกระแต เธอเป็นเมียของฉัน ก็ต้องเป็นของฉันเท่านั้น” ภาณุกระชากผ้าห่มผืนหนาออก แล้วจ้องมองไปที่เรือนร่างอวบอิ่มของเรวดีอย่างหลงใหล

“ไอ้ชั่ว! ปล่อยฉันนะ ฉันจะแต่งงานกับพี่โจ ฉัน...”

“หุบปาก! ถ้าเธอไม่อยากเจ็บตัว เรามาหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่าน่าเมียจ๋า รอบก่อนหน้าเธอเอาแต่นอนนิ่ง ฉันไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ ตอนนี้เธอตื่นแล้ว เพราะฉะนั้น...”

“นี่แก...แก...ข่มขืนฉันเหรอ” เธอขยับเรียวขาแล้วก็รู้สึกได้ว่ามันปวดตรงกลางกายจริงๆ

“แหม ทีแต่ก่อนเราก็ยังนอนด้วยกันวันละตั้งหลายรอบนี่ทูนหัว ก็เธอเอาแต่หลับไม่ยอมตื่นซะที ฉันเองก็อยากมาหลายวันแล้วด้วยสิ ก็เลย...” เขาเลื่อนมือหนาไปที่กลางกายสาว แล้วสอดนิ้วเรียวเข้าไปในโพรงถ้ำ ก่อนจะกระแทกมันรัวๆ จนเรวดีร้องครวญครางด้วยความซ่านสยิว

“อ๊ะ...ภาณุ ได้โปรด...ฉันไม่ไหว...อ๊ะ...ซี๊ด...” เธอลืมไปเลยว่าไม่ควรมานอนแผ่หลาให้คู่ขาเก่าอยู่ตรงนี้ แต่บทสวาทของภาณุมันก็ถูกใจเธอมากกว่าผู้ชายทุกคนจริงๆ

“ฉันว่าแล้ว เธอต้องชอบมันทูนหัว” ภาณุขยับตัวนอนคร่อมก่อนจะบดขยี้ปากบางอย่างเร่าร้อนด้วยปากของเขาเอง จากนั้นเขาก็แทนที่นิ้วสากด้วยความเป็นชายใหญ่ยักษ์และเริ่มโยกคลึงบนกายสาวอย่างบ้าคลั่ง

“อ๊ะ...ซี๊ด...ภาณุ...แรงกว่านี้...แรงกว่านี้...ได้โปรด...” เธออ้อนวอนขอบทรักที่เร่าร้อนจากเขาอย่างลืมอาย

“ได้เลยทูนหัว” ภาณุส่งแรงกระแทกที่รุนแรงมากขึ้น เขาทั้งขบทั้งกัดตรงทรวงอกอิ่มอย่างหื่นกระหาย ยิ่งเมื่อเล็บของเธอครูดไปกับแผ่นหลังหนา อารมณ์สวาทก็พุ่งทะยานจนไม่อาจหยุดยั้งได้อีก

เรวดีพลิกตัวขึ้นมาคร่อมเขาแทน ก่อนที่เธอจะควบเขาราวกับม้าศึก เธอบีบเคล้นสองเต้าอย่างยั่วยวน จนเขาทนไม่ไหวต้องหยัดกายขึ้นมาใช้ปากหยักอ้าอมปทุมถันเอาไว้จนเต็มอุ้งปาก

สองร่างสอดประสานกันอย่างเข้าขา นาทีนี้เรวดีลืมหมดสิ้นทุกอย่าง แม้กระทั่งเจ้าบ่าวมหาเศรษฐีที่เขาบอกเธอว่าเขารู้เรื่องฉาวของเธอหมดแล้ว และจะทำให้ชีวิตแต่งงานของเธอเหมือนขุมนรก หากแต่เธอก็ยังอยากมีสามีเศรษฐีมากกว่าพนักงานแบงค์อย่างภาณุ เธอจึงเลือกที่จะแต่งงานกับเขาต่อไป แม้ตอนนี้...ดูเหมือนทุกอย่างมันจะสายเกินไปเสียแล้ว ช่างเถอะ เอาไว้เธอค่อยกลับไปหาโจนาธานแล้วใช้น้ำตาอ้อนวอนเขาทีหลังก็แล้วกัน

เช้าวันต่อมา

เรณุกาขยับตัวเข้าหาความอบอุ่นที่ไม่คุ้นเคย เพราะอากาศหนาวจากเครื่องปรับอากาศราคาแพงนั้น ทำให้คนที่ไม่ค่อยถูกโรคกับความเย็นเริ่มทนไม่ไหว

ใบหน้างามซุกซบกับอกแกร่งของสามีหมาดๆ โจนาธานลืมตาตื่นนานแล้ว หากแต่เขาลุกไปไหนไม่ได้...หรือบางทีอาจจะเพราะไม่อยากลุกไปจากร่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดนี่ล่ะมั้ง

มือหนาลูบไล้หัวไหล่นวลเนียนเมื่อเสื้อคลุมของเธอหลุดลุ่ย ยิ่งเมื่อเขาก้มมองต่ำ สายตาคมก็ปะทะกับทรวงอกอวบอิ่มอย่างช่วยไม่ได้

“กระต่าย...” เขากระซิบแผ่ว

“อื้ม...ขออีกห้านาทีนะคะแม่” เธอพึมพำตอบ

“ถ้ารออีกห้านาที...อาจจะได้เป็นเมียพี่จริงๆ แล้วนะ” เขาบอกอีกครั้ง และนั่นก็ทำให้เธอเริ่มปรือตาขึ้นมอง

“พี่โจ” เธอตั้งท่าขยับตัวหนี แต่เขากลับกอดเธอเอาไว้ไม่ปล่อย

“ตื่นได้ซะทีนะยัยขี้เซา” เขายิ้มให้เธออย่างอารมณ์ดี

“พี่โจ...ทะ...ทำอะไรหนูรึเปล่าคะ” เธอก้มลงสำรวจตัวเอง ยิ่งเมื่อเห็นว่าเสื้อคลุมมันแทบจะหลุดจากตัวอยู่แล้ว เธอก็ยิ่งตกใจมากขึ้น

“ถ้าไม่นับว่ากอดกันทั้งคืน ก็ยังไม่ได้ทำอะไรหรอก” เขาบอกหน้าตาเฉย

“แล้วพี่...มากอดกระต่ายทำไมคะ” เธอพยายามดันตัวเขาออกไป แต่คนหน้ามึนก็ไม่ยอมปล่อย

“พี่ไม่ได้กอดเรานะ เราน่ะเข้ามาลวนลามพี่ก่อนเอง พี่พยายามจะลุกจากเตียงหลายทีแล้ว แต่เราก็รัดพี่แน่นอย่างกับงูเหลือมแน่ะ”

“ไม่จริงหรอก อย่ามาใส่ร้ายหนูนะ งั้นตอนนี้ก็ปล่อยสิคะ หนูไม่ได้กอดพี่ซะหน่อย” เธอทำหน้างอ

“ไม่ปล่อย จนกว่าเราจะทำหน้าที่เมียก่อน” คนเจ้าเล่ห์ยิ้มพราว

“หน้าที่เมีย...”

“ใช่ ตื่นเช้ามาเราจะต้องจูบที่แก้มของพี่ทั้งสองข้าง และบอกว่าอรุณสวัสดิ์ค่ะที่รัก นี่คือหน้าที่ของกระต่ายที่จะต้องทำทุกเช้าหลังจากตื่นนอน”

“อะไรนะคะ”

“ถ้าไม่ทำก็นอนกอดกันอยู่นี่แหละ ไม่ต้องไปไหนละ” เขาบอกอย่างเอาแต่ใจ

“แต่เรา...ไม่ใช่...ผัวเมียกันจริงๆ นี่คะ ต้องทำด้วยเหรอ” เธออิดออด

“ก็เพราะว่าไม่ใช่จริงๆ นี่แหละยิ่งต้องทำ เพราะหน้าที่ของเมียจริงๆ มันมากกว่านี้ หรืออยาก...”

“โอเคค่ะ จูบก็จูบ” เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะยื่นหน้าไปที่จูบที่แก้มขวาและแก้มซ้ายของเขาอย่างหนักหน่วง ทำให้คนตัวโตยิ้มได้

“ยังไม่ครบ”

“อรุณสวัสดิ์ค่ะที่รัก” เธอบอกพร้อมกับส่งยิ้มหวาน

“อรุณสวัสดิ์จ้ะเมียจ๋า” คนตอบไม่ตอบเปล่า กลับจูบที่ปากบางอย่างดูดดื่ม เล่นเอาสาวน้อยถึงกับแก้มแดงปลั่ง แต่พอตั้งท่าจะวีนหัวขโมยเช่นเขาก็รีบลุกพรวดพราดออกจากเตียงไปเสียก่อน

“พี่ไปอาบน้ำก่อนนะ เสร็จแล้วเราก็อาบบ้างล่ะ เดี๋ยวทนายจะเอาทะเบียนสมรสมาให้ แล้วเราก็จะบินกลับรัสเซียคืนนี้เลย”

“คืนนี้! ทำไมถึงได้เร่งรีบแบบนี้ล่ะคะ หนูยังไม่ได้ลาออกจากมหาลัยเลย”

“เรื่องนั้นเดี๋ยวพี่ให้ทนายจัดการให้ ไม่ต้องห่วงหรอก”

“แต่...ให้หนูไปหาพ่อกับแม่...”

“เรื่องนั้นก็ไม่ต้อง ยิ่งเจอก็จะยิ่งทำใจยาก เอาไว้ไปถึงโน่นแล้วค่อยโทรหาก็แล้วกัน อ้อ ถ้าจะโทรบอกเพื่อนก็บอกซะนะ เพราะไปที่โน่นเราก็ต้องเปลี่ยนเบอร์อยู่ดี”

“ให้กระต่าย...ไปหาเพื่อน...ไม่ได้เหรอคะ”

“ไม่ได้ ห้ามไปไหนทั้งนั้นถ้าพี่ไม่อนุญาต” เขาบอกเสียงดังฟังชัด

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย nantayaya25@gmail.com
thgtrahgtrghertg
เมื่อ 11 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว