นางโจรซ่อนใจ-หนี

โดย  ทิพย์มนตรา

นางโจรซ่อนใจ

หนี

ฉันระงับอารมณ์พลุ่งพล่าน หยิบซองในสุดที่มีเม็ดยาสีขาวสองเม็ดออกมา ถึงไม่เคยใช้ แต่ฉันคิดว่ารู้ว่ามันคือยาอะไร เท่านั้นเองความเข้มแข็งที่มีก็ไม่เหลือ ฉันร้องไห้ ร้องหนักกว่าครั้งแรกกำยาสองเม็ดนั้นแน่นสั่นเทิ้มไปทั้งตัว น้ำตามันไม่หยุดไหล ทำยังไงก็ไม่หยุดไหล

ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ ไม่อยากอยู่แล้ว ฉันบอกตัวเองในนาทีนั้น เมื่อถึงที่สุดความเจ็บปวดที่มากเกินทนก็ผลักดันให้ฉันละทิ้งเหตุผลทั้งมวล ฉันเก็บเสื้อผ้าทั้งหมดที่มีใส่กระเป๋าเท่าที่เอามาได้ และตัดสินใจหนีออกมา ! ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น หนี้ที่ฉันเคยมี ความผิดที่ฉันทำไว้ ฉันถือว่าชดใช้ไปหมดแล้ว

กลางดึกในขณะคิดว่าที่ทุกคนหลับ ฉันหนีออกมาจากบ้านหลังนั้น ออกจากประตูเล็กสู่ถนนที่มืดไร้คน

หมาสามสี่ตัวมองฉันและเห่าไล่หลัง ฉันเดินให้เร็วเหมือนวิ่งไปด้วยความกลัว

ตึก ตึก ตึก

ทำไมมันเงียบกว่าทุกคืน ฉันกลั้นใจสาวเท้าเร็วขึ้น เสียงบิดรถมอไซต์ดังจากไกล ๆ เสียงร้องเท้ากระทบพื้นที่ชัดเจนมาก ห่างออกมาฉันก็รู้สึกชื้นเหงื่อด้วยความกลัวที่มากขึ้น เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังอีกเหมือนมีคนเดินตาม ฉันเริ่มวิ่ง ไม่แม้แต่หันหลัง

ปรื๊น

เสียงบีบแตรดังลั่นไปทั่วบริเวณนั้น ฉันแทบร้องไห้กัดฟันออกเท้าวิ่งให้เร็วที่สุด แต่รถยนต์ที่วิ่งมาจากด้านหลังด้วยความเร็วเบียดฉันเข้ามาเรื่อย ๆ จนฉันล้มลงกับฟุตบาท ฉันเจ็บ และนนท์เปิดประตูลงมาก่อนที่ฉันจะรู้สึกถึงแรงกระชากรุนแรง

“อย่ามาสำออย ลุกขึ้นมา” เสียงเขายังดุดันและคล้ายตะคอกด้วยแรงอารมณ์

ฉันสิ้นหวัง หมดหวังแล้วในตอนนั้น ทั้งที่บอกตัวเองว่าจะไม่มีวันให้เขาเห็นน้ำตา แต่ฉันกลับร้องไห้

“คิดจะทำอะไร หนีฉันงั้นสิ”เขาเค้นเสียงถามด้วยความโกรธเต็มที

“ใช่ !”ฉันร้องจะร้องกลับไปบ้างอย่างเหลือทน

“คุณได้ฉันไปแล้ว...หนี้พวกนั้นถือว่าฉันชดใช้มันด้วยร่างกาย”ฉันพยายามสะบัดตัวออกจากเขา หากนนท์กลับรั้งฉันแน่นขึ้น แล้วก็สาดคำพูดร้ายกาจใส่ฉันอีกแล้ว

“นั่นมันแค่ดอกเบี้ย เธอคิดว่าขายตัวครั้งเดียวจะได้เป็นแสนหรือไง”

“แล้วไง !” อารมณ์ฉันดิ่งลึก ฉันช้อนตาที่มีน้ำตานองหน้า เค้นเสียงถามเขาด้วยความเจ็บปวดทั้งหมด

“คุณยังจะให้ฉันอยู่ทำไมอีก ต้องการอะไรจากฉันอีก”

“อยู่ให้เจ็บ คิดว่าฉันจะปล่อยผู้หญิงเลว ๆ อย่างเธอไว้ทำแม่หรือไงหา”

“คำก็เลว สองคำก็เลว ฉันไม่มีวันอยู่ให้คุณดูถูกทำร้ายสารพัดอีกแล้ว ปล่อยฉันได้ยินไหม”

เราสองคน...คนหนึ่งแรงมาอีกคนสะท้อนกลับแรงกว่า...ไม่เคยมีใครยอมใคร

“ก็เอาสิ หนีเลย...คิดว่าที่เธอยักยอกเงินฉันมามันนิดเดียวหรือไง ถ้าหนีฉันจะแจ้งความตามลากเธอเข้าคุกเอาเรื่องให้ถึงที่สุด”

“ฉันก็จะแจ้งความว่าคุณข่มขืนฉัน”

“เข้าคุกด้วยกันเลยเป็นไง !”

“เออ !” ฉันร้องบอกอย่างสุดกลั้น

“ได้...แต่เตือนไว้นะ คนอย่างฉันถ้าจะเอาจะเล่นให้ถึงที่สุด ไม่แค่เธอ แต่ฉันจะเล่นมันทั้งขบวนการคนที่รายรอบเธอ”

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว