นางโจรซ่อนใจ-ความหวานอันแสนขม

โดย  ทิพย์มนตรา

นางโจรซ่อนใจ

ความหวานอันแสนขม

สำหรับคนคู่หนึ่ง

มันอาจเคยเป็นความรัก...แต่ตอนนี้คงไม่ใช่แล้ว

ความรักเปราะบาง...แต่ความเจ็บปวดต่างหากที่แสนยาวนาน

*************************

ถุงยางอนามัยเป็นโหล ใครจะอยู่ให้โง่ !

แต่ว่าฉันช้า เขาเร็ว และฉันรู้...เพราะยังไม่ถึงประตูร่างฉันก็ลอยหวือ หลุ่นตุบลงบนเตียงกว้างโดยมีร่างหนัก ๆ กดทับไว้ด้านบน

“คิดว่าเข้ามาแล้วจะออกไปได้ง่าย ๆ งั้นสิ”

นนท์จูบฉันทันทีที่พูดจบ ครั้งนี้ดูเหมือนเขาจะอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง ไม่นานเสื้อผ้าฉันก็ปลิวหายด้วยมือนนท์ เขาดื่มกินกับร่างกายฉัน ทุกตารางนิ้วที่เขาตีตราทำร่อยรอยราวกับลงทัณฑ์

“ผมคงเป็นไอ้หน้าโง่ที่นอนกอดพริกเฉย ๆ โดยไม่ทำอะไรเลย”

“ค่ะโง่จริง”

คำบอกยิ้มทำให้คิ้วคู่นี้ขมวดมุ่นก่อนจะคลายเมื่อได้ยินคำถัดมา

"แต่เป็นคนโง่ที่พริกรักมากกว่าใคร รัก รัก รัก” คำบอกรักพร้อมใบหน้าที่ซุกอกคงทำให้เขาพอใจเพราะแรงกอดรัดแน่น

“ค่อยยังชั่ว แต่ว่านะถ้าเกิดผมห้ามใจไม่อยู่รังแกพริกขึ้นมาพริกจะยังรักผมไหม” ในตอนนั้นคำออดอ้อนช่างเต็มไปด้วยความรักและการเอาใจ

“มันก็อยู่กับว่าคุณทำเพราะรักพริกหรือแค่อยากได้ ถ้ารักพริกจะโกรธแต่ไม่เกลียด แต่ถ้าทำเพราะแค่อยากได้พริกแล้วก็ทิ้ง พริกจะเกลียดเลย”

“เด็ดขาดจัง...งั้นจับทำเมียแล้วให้แม่ไปขอดีกว่า” คนพูดแกล้งไซร้คอฉันอย่างหมั่นเขี้ยว ฉันหัวเราะทุบเขาเบา ๆ

“ไม่เอา อย่างแกล้งพริกสินนท์”

นนท์!

ฉันตื่นจากฝันด้วยความรู้สึกเปียกที่แก้ม ความสุขในฝันเมื่อครู่ค่อย ๆ ละลายราวน้ำแข็งต้องเปลวแดด ไม่มีนนท์ที่อ่อนโยนโอนอ่อน ไม่มีฉันที่สดใส ไม่มีสองเราที่กอดกันด้วยความรักอันบริสุทธิ์ หากแต่เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยร่อยรอยราคีคาวของฉัน กับนนท์ที่เย็นชาและแสนเอาแต่ใจ

ฉันเช็ดน้ำตา ขยับตัวด้วยความอึดอัด ก่อนมองเห็นแขนขาวจัดที่กระชับกอดฉันไว้ ฉันไล่สายตาจากแผงอกแข็งแรงของคนทำ มองใต้คางที่มีไรเคราแข็ง ๆ ขึ้นมาประปราย มองปากแดงบางที่เม้มน้อย ๆ มองจมูกโด่งที่สวยจนผู้หญิงหลายคนอิจฉา มองขนตาเรียงหนาเป็นระเบียบ จนถึงคิ้วดาบที่ขมวดมุ่นไว้ตลอดเวลา เขาหลับลึกทีเดียว มีแค่ตอนหลับที่นนท์จะไม่ทำร้ายฉัน ไม่กร้าวกระด้าง และดวงตาคู่นั้นก็ปิดสนิท

มีแค่เวลานี้เท่านั้นฉันจะไม่ต้องมองเห็นความเกลียดชังในแววตาเขา

มือฉันขยับไปก่อนความคิดเสียอีกด้วยความเคยตัว แตะลงบนหัวคิ้วของเขา

บางทีเราอาจกำลังฝันถึงเรื่องเดียวกันต่างเพียงสำหรับฉันมันคือฝันดี สำหรับเขามันคงเป็นฝันร้าย เหมือนที่ฉันเป็นได้แค่ฝันร้ายของเขา

ไม่รู้เพราะที่ฉันมองมากไปหรือเปล่าขนตาหนาของนนท์ถึงได้ขยับและเจ้าตัวปัดมืออย่างรำคาญ ฉันจึงตัดสินใจลุกใส่เสื้อผ้า ความเจ็บร้าวไม่ได้มากมายเท่าครั้งแรก ตอนนั้นเขามีความต้องการรุนแรงไม่สิ้นสุดดูควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันจึงค่อนข้างช้ำ

ฉันหาเสื้อผ้าที่กระจายรอบเตียง เหลือก็แต่...ฉันหันซ้ายขวาจนเห็นบราสีดำโผล่รำไรออกมาจากใต้ผ้าห่ม พอพยายามดึงออกมาก็พบว่าขาข้างหนึ่งเขาพาดทับไว้

ฉันผ่อนลมหายใจขณะจับขาเขาขยับออกจนสามารถหยิบชั้นในส่วนบนของตัวเองมากอบไว้ ฉันต้องรีบเพราะไม่อยากให้เขาตื่นมาเห็นร่างเปล่าเปลือยอีกครั้ง แต่ว่าชิ้นสุดท้ายที่ฉันกำลังก้มหาที่ปลายเตียงกลับถูกยื่นมาด้วยมือหนา มองไปอีกทีก็เห็นนนท์เอนกายนอนขวางเตียงในท่าตะแคงโดยใช้มือหนึ่งรองศีรษะ มองมาที่ฉันพร้อมบอก

“โทษทีฉันนอนทับไว้” ฉันอึกอักหน้าแดงตัวแดง เพราะคราวนี้ฉันยืนให้เขามองหมดทั้งตัว

“ไม่เอาเหรอ”

ฉันลังเล เพราะถ้าเอานั่นหมายถึงฉันต้องไปใกล้เขา แต่ว่า...วื้ด ไม่ทันไรฉันก็ถูกดึงไปบนอกเขาเสียแล้ว

ฉันทุบอกเขาอย่างโมโหนิ่วหน้าไม่พอใจ เมื่อคืนที่ได้ไปเขาตักตวงไม่พอใช่ไหม

“ไม่พอ” เขาคงอ่านสีหน้าฉันออก จึงตอบกลับมาอย่างไม่หยี่ระ ดูเฉยเป็นบ้า เฉยจนฉันเสียใจขึ้นมา

“แต่คุณต้องรีบแต่งตัว...พริกก็ต้องรีบลงไปก่อนที่ทุกคนตื่น”

“กลัวคนอื่นรู้เรื่องที่มาบำเรอสวาทให้ฉัน?”

“...”

ฉันเม้มปากจ้องเขาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ แต่เขาลูบผมฉันเบา ๆ แล้วตอบด้วยเสียงเย็นชาที่สุด

“ไม่ต้องกลัว...เพราะฉันก็กลัวคนรู้เหมือนกัน คงไม่ดีถ้าบุษจะมาเสียใจ เขาไม่ควรมาเสียใจเพราะเรื่องต่ำ ๆ แบบนี้”

ฉันเจ็บได้อีก ปวดได้อีก กับคำพูดของเขา

“งั้นก็ปล่อย” ชื่อบุษราคัมทำให้เกิดปฎิกิริยาต่อต้านอย่างรวดเร็ว จนฉันแทบไม่รู้ตัวว่าดิ้นรนแรงแค่ไหน รู้แค่ว่าอยู่ ๆ ฉันก็โกรธเขา..มาก

“เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง”ฉันรู้ว่านนท์หมายถึงอะไร แล้วฉันก็ไม่ยอมแล้วด้วยฉันสู้แน่...ถ้าจะทำต้องปล้ำเอาเท่านั้นเอง ตาฉันบอกนนท์เป็นคำพูดไปแบบนั้น แววดื้อดึง ต่อต้าน และสู้ยิบตามองสบตอบเขาจนนนท์งันไป

นนท์จึงถอนหายใจและปล่อยส่งเสื้อให้ฉันในที่สุดฉันรับมามือสั่น แล้วก็ใส่มันโดยที่รู้ว่าทุกอย่างอยู่ในสายตาเขา จนกระทั่งร่างสูงลุกเข้าห้องน้ำไป ก็ยังดีที่เขาสวมกางเกงนอนขายาวไว้

“อย่าเพิ่งลงไปนะ เข้ามานี่ก่อน”เสียงเข้มสั่งออกมาจากด้านในห้องน้ำ ฉันตามเข้าไปจึงเห็นว่านนท์ส่งครีมโกนหนวดให้ฉัน ราวกับจะบังคับกลาย ๆ

ความเอาแต่ใจของเขาทำให้ฉันโมโหจนเผลอทำมีดโกนบาดคางเขาเข้าจนได้ ส่วนนนท์ก็หงุดหงิดมากทีเดียว แต่ถึงจะหงุดหงิดอย่างไรเขาก็ไม่ควรรังแกฉันในห้องน้ำแบบนั้น

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว