ลี่ฮวาดอกไม้หวนคืน

บทที่ 1 ความจริง

ฉันจิวลี่ฮวา ตลอดมาฉันคิดว่า... ฉันเป็นสาวน้อยผู้เกิดมาโชคดีที่สุด เพรียบพร้อมไปด้วยหน้าตา ฐานะเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูล ฉันคิดว่าฉันจะแต่งงานกับสามีที่เหมาะสมกับฉัน และก็จะสืบทอดกิจการ ดูแลบริษัทของพ่อต่อไป ชีวิตของฉันไม่เคยเจอเรื่องขัดสนการเรียนของฉันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเพราะมันสมองอันดีเลิศ ทั้งเรื่องเพื่อนและความรักไปด้วยกันได้ดี ใครๆก็รักและอิจฉาฉัน เพื่อนสนิทที่แสนดีและรู้ใจ แฟนที่คบมาหลายปีเป็นที่หมายปองของทุกคนในมหาวิทยาลัย

อืม... ฟังแล้วก็ดูเป็นชีวิตที่โชคดีจริงๆ

แต่...

ในวันสุดท้ายของชีวิตถึงได้รู้ ทุกสิ่งที่คิด! ทุกสิ่งที่วางแผนและวาดฝันไว้ มัน! จอม! ปลอม! เป็นแค่ความฝันของสาวน้อยที่โง่เง่า ไม่มีความคิด แสนซื่อที่ไม่เคยรู้ความจริงอะไรเลย คิดว่ามีชีวิตหอมหวาน สวยหรูแบบนั้นจริงๆน่ะเหรอ?

ใช่ ไม่มีทาง!

ย้อนกลับไป.. จิวลี่ฮวา สาวน้อยทายาทคนเดียวของเครือบริษัทจิว ที่ประธานจิวใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต ทุ่มเทจนกลายเป็นบริษัทที่มั่นคงและยิ่งใหญ่ขึ้นมา แม่ของลี่ฮวาป่วยด้วยโรคเรื้อรังเสียไปตั้งแต่ตอนเธออยู่มัธยมต้น แต่คุณพ่อของเธอก็ไม่ได้คิดที่จะแต่งงานใหม่เขาบอกกับเธอว่า

“ลูกน่ะ คือ ตัวแทนความรักของแม่กับพ่อ ตอนนี้ถึงแม่ของลูกจะไม่อยู่แล้วแต่พ่อจะดูแล รักลูกให้ดีที่สุดเอง อย่าร้องไห้สิ....สาวน้อยของพ่อ ไว้เราเอาขนมที่แม่ชอบไปไหว้ เยี่ยมแม่ทุกปีด้วยกันนะ”

ทำให้ตอนนั้นเธอยิ้มทั้งน้ำตา และสามารถเข้มแข็งและก้าวข้ามมันมาได้ เธอ...รับรู้ถึงความอบอุ่นที่พ่อมอบให้

ขึ้นมัธยมปลาย เธอได้เจอกับ อิ่นเหม่ยเซียน เพื่อนรักที่เรียบร้อย อ่อนหวาน หน้าตาสวยสมชื่อ รู้สึกตัวอีกทีก็สนิทกัน อยู่ด้วยกันตลอดจนเป็นคู่ที่ถูกเรียกว่า คู่นางฟ้า ด้วยทั้งหน้าตา และผลการเรียน ทั้งคู่สอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งเดียวกัน แม้จะคนละคณะก็ตาม 18 ฝน 18 ปีของลี่ฮวา แม้จะมีคนมาชอบบ้างประปราย แต่ก็ไม่เคยสนใจหรือคบกับใคร

จนกระทั่งได้รู้จัก จางหมิงลู่ เทพบุตรหน้าหยกของมหาวิทยาลัย ทั้งความเป็นสุภาพบุรุษ หนุ่มหล่อสะอาดขึ้นชื่อ แห่งคณะเศรษฐศาสตร์คู่กับเหม่ยเซียนเป็นดาวของคณะ จนสนิทกับลี่ฮวาด้วย หนุ่มๆ ต่างพากันอิจฉาที่หมิงลู่ได้สนิทและไปไหนมาไหนกับสองสาวสวย และใจสลายตอนที่ประกาศว่า หมิงลู่คบกับลี่ฮวา ทั้งสามคนยังคงไปไหนมาไหน สนิทกันเหมือนเดิม ทั้งคู่เป็นคนที่ลี่ฮวาไว้ใจมาก แม้จะรู้จักพบปะเพื่อนใหม่ก็ไม่เคยลืมทั้งคู่

“เธอกับหมิงลู่น่ะเหมาะสมกันมากๆ เค้าเป็นคนดี พวกเธอต้องรักกันนานๆนะ”

“เหม่ยเซียนถ้าไม่มีเธอ ฉันคงไม่มีทางที่จะรู้จักกับหมิงลู่หรอก ถึงจะไม่เคยมีแฟนก็ตาม แต่ฉันจะพยายามดีกับเค้าให้มากๆ แต่ยังไงเธอก็ยังสำคัญกว่านะ วันนี้ไปเราทานข้าวที่ร้านใหม่ตรงหัวมุมกันสองคนมั้ยมื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง”

หมิงลู่อยู่คณะเดียวกับเหม่ยเซียน ลี่ฮวาเลยมักฝากหมิงลู่ดูแลเหม่ยเซียนบ่อยๆ ทั้งสามคนสนิทกัน การไปรับไปส่งสาวสวยทั้งคู่จึงเป็นหน้าที่ของหมิงลู่ไปโดยปริยาย เพราะว่าถ้าเทียบกัน ลี่ฮวาจะเป็นสาวน้อยหน้าตาดีที่ร่าเริงกระฉับกระเฉง เป็นที่รู้จักอยู่ด้วยแล้วสดชื่น แต่เหม่ยเซียนจะเป็นนางฟ้า ดูอ่อนหวาน อ่อนโยน ทั้งแขนขาดูบอบบาง น้ำเสียงการพูดจาจะค่อยและเบา แม้จะยืนคู่กัน สูงเท่ากันแต่งตัวคล้ายๆกันบ่อยๆ เหม่ยเซียนจะดูปลิวลมกว่ามาก ทำให้ลี่ฮวาเป็นห่วงบ่อยๆ

จนย่างเข้าเรียนปีที่สามลี่ฮวาพาหมิงลู่ ไปทานข้าวกับคุณพ่อ และเป็นครั้งแรกที่ลี่ฮวาทะเลาะกับพ่อ หลังกลับบ้านมา ลี่ฮวาไม่เข้าใจว่าทำไมคุณพ่อถึงต้องโกรธ และไม่พอใจหมิงลู่มากขนาดนี้ เหมือนตอนที่คุณพ่อได้พบกับเหม่ยเซียนครั้งแรกที่คุณพ่อยิ้มแย้มให้เหม่ยเซียน หลังจากตอนนั้นก็เพียงมองเฉย และดูเย็นชาขึ้นทันทีเมื่อลี่ฮวาพูดถึงเหม่ยเซียน ลี่ฮวาก็เลยไม่ค่อยพูดถึงหรือพาเหม่ยเซียนไปพบต่อหน้าคุณพ่ออีกเลย พ่อไม่เคยอธิบายอะไรให้ลี่ฮวาฟัง แต่ลี่ฮวาสัมผัสได้ว่าพ่อโกรธและไม่พอใจยิ่งทำให้ลี่ฮวาไม่เข้าใจ ครั้งนี้เธอโกรธแล้วนะ!

นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดสงครามเย็นระหว่างเธอกับพ่อ ทั้งคู่ไม่พูดกันเกือบ 1 เดือน คุณพ่อก็ยอมอ่อนลง ยอมให้เธอพาหมิงลู่มาทานข้าวด้วยบ้าง เหมือนยอมรับกลายๆ

พอเรียนจบทั้งคู่ทำเรื่องหมั้นหมายไว้ก่อน ลี่ฮวากับหมิงลู่เข้าฝึกงานในบริษัทเครือจิวของคุณพ่อ เนื่องด้วยอยู่คนละสาขาและคนละฝ่าย เธอแทบไม่เจอกันเลยที่บริษัท บางวันหมิงลู่ก็จะขับรถไปรับส่งเธอหรือพาไปทานข้าวบ้าง ส่วนเหม่ยเซียน ลี่ฮวาทราบแค่ว่าทำงานเป็นเลขาของบริษัทใหญ่อีกบริษัทหนึ่ง นานๆครั้งพวกเธอสามคนก็จะนัดทานข้าวด้วยกัน

“รออะไรเข้าที่เข้าทางก่อน หลังจากที่เรามั่นคงกันทั้งคู่แล้วแต่งงานกันนะ ฉันถามคุณพ่อแล้วท่านไม่ว่าอะไรแต่อยากให้เราทั้งคู่ทำงานได้ก่อน คุณว่ายังไงคะ”

“หลังจากนี้สักปีสองปีก็ได้ ยังไงผมก็ได้เป็นคนที่อยู่ข้างคุณอยู่แล้ว ผมจะรอจนกว่าจะถึงวันที่คุณพร้อม ไว้เราไปเที่ยวที่ที่คุณอยากไปด้วยกันนะครับ”

หมิงลู่พูดพร้อมยิ้มอบอุ่นให้เธอ ลี่ฮวาอมยิ้ม อีกเพียงปีสองปีก็จะได้เป็นเจ้าสาวของเขาแล้วเธอช่างโชคดีจริงๆ ผู้ชายที่เธอรัก เข้าใจและยังคอยอยู่เคียงข้างเธอมาตลอดหลายปี วันนั้นเธอวาดฝันถึงบ้านหนึ่งหลัง ชุดเจ้าสาวสีขาว ช่อดอกไม้ และชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวกับรอยยิ้มอบอุ่นชินตา

อีกไม่นานแล้วจริงๆ...

ลี่ฮวาถูกฝึกทุกแบบ เรียนรู้ถ่ายทอดแทบทุกอย่างที่ผู้บริหารควรจะรู้ ถูกกดดันยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เลือดตาแทบกระเด็น ตั้งแต่วิ่งเอกสารตรวจบัญชี ประสานงาน นำเสนอ จนถึงออกแบบคิดแผนงาน เป็นพนักงานตั้งแต่ระดับล่างขึ้นบนเธอเคยทำมาหมดแล้ว บุคลิกเธอถูกปรับปรุงใหม่เกือบทั้งหมด พร้อมกับวุฒิภาวะที่สูงขึ้น จนแทบจะเป็นคนละคน บางครั้งเธอเผลอร้องไห้ต่อหน้าหมิงลู่ในตอนที่ทำได้ไม่ดี หมิงลู่จึงยื่นเรื่องขอย้ายมาอยู่สาขาบริษัทแม่หลัก ที่เดียวกับลี่ฮวา เขาบอกกับเธอว่าเขาจะพยายามเพื่อคอยแบ่งเบาภาระเธอได้บ้าง

ฝนที่ 25 ของช่วงชีวิตความมุ่งมั่นทำงานของลี่ฮวาประสบผล เธอประสบความสำเร็จในหลายโปรเจคจนหลายคนชมว่าเธอขยันมุ่งมั่นจนสำเร็จ เธอรู้สึกภูมิใจในตัวเองมากอย่างที่ไม่เคยรู้สึกขนาดนี้

ทว่าคุณพ่อก็ล้มป่วยลง คุณหมอบอกว่าเป็นโรคที่เกิดจากสารพิษสะสมมานาน ร่างกายฟอกไม่ทัน เนื่องจากอายุเยอะจนอวัยวะระบบภายในไม่ค่อยดีแล้วเวลาเหลือน้อยเต็มที อาจจะอยู่ได้สามเดือน หนึ่งปี หรือแค่ไม่กี่วัน ขึ้นอยู่แรงใจของคนป่วยด้วย เพราะสภาวะแบบนี้เสี่ยงต่อระบบภายในล้มเหลวมาก หมอจะพยายามยื้ออย่างที่สุดความสามารถ แต่คนไข้ต้องผ่าตัดและนอนพักที่โรงพยาบาลยาวไม่อาจกลับมาเดินเหินได้อีก

นรกในใจลี่ฮวาจึงเริ่มขึ้น เธอร้องไห้ไม่หยุด จนแทบจะล้มอีกคน หมิงลู่จึงต้องมาดูแลอยู่ข้างเธอมากขึ้น ช่วยงานเธอเยอะขึ้น ความกลัวที่จะเสียพ่อไปของลี่ฮวา ทำให้เธอเริ่มส่งโปรเจคบางส่วนให้หมิงลู่ดูแลแทน เธอสอนงานให้กับหมิงลู่ เพื่อที่เธอจะได้ใช้เวลาไปกับการอยู่กับพ่อและไปเยี่ยมพ่อบ่อยๆ จนนานเข้างานในมือเธอก็เริ่มส่งหมิงลู่เป็นตัวแทนเธอ

ครบ 1 ปีที่พ่อล้มลง อาการนอกจากจะไม่ดีขึ้น ยังแย่ลงทุกวัน วันที่เธอมาเยี่ยมแรกๆ คุณพ่อจะไล่เธอให้กลับไปทำงาน ดุเธอ บ่นเธอ แต่ตอนนี้ท่านแทบจะลืมตาไม่ขึ้น ประสาทรับรู้ไม่ตอบสนองผ่าตัดหลายครั้งก็ทำได้แต่เพียงยื้อต่อไป

ฝนที่ 26 ของลี่ฮวา คุณพ่อไปหาคุณแม่แล้ว...

ในพินัยกรรมของคุณพ่อมีทรัพย์สินจำนวนหลายล้าน บ้านของพ่อและแม่ ที่ดินสมัยที่ทั้งคู่ตั้งตัวสร้างด้วยกัน และหุ้นของบริษัทให้กับเธอ บุตรสาวเพียงคนเดียว และสาขาลูกของเครือจิวกับหมิงลู่ดูแลอีก 2-3 สาขา

หลังจากร้องไห้อย่างหนักและจัดงานศพให้กับคุณพ่อเรียบร้อยแล้ว ตลอดทั้งสัปดาห์ลี่ฮวาแทบไม่รับโทรศัพท์ติดต่อกับใครหรือออกจากห้อง หมดอาลัยตายอยาก ไม่รับรู้ข่าวสารอะไรทั้งนั้น จนหมิงลู่ต้องคอยส่งข้าวน้ำ เข้ามาดูแลอยู่กับเธอบ่อยๆ สองสัปดาห์เธอถึงเริ่มดีขึ้นดูแลตัวเองได้ แม้จะดูซีดเซียวและผอมลงไปบ้าง

ในขณะที่เธออยู่บ้านคนเดียวนั้น มีซองเอกสารส่งมาโดยไม่ระบุชื่อผู้ส่ง ส่งถึงเธอเป็นผู้รับ เธอจึงแกะและเปิดซองโดยไม่คิดอะไรมาก

“นี่มัน...โกหก!...ทำ..ไม” น้ำเสียงพึมพำเบาแทบไม่ได้ใจความ

เอกสารในมือของลี่ฮวาค่อยๆ หล่นจากมือทีละใบทันทีที่เธอดูจบ มือของหญิงสาวสั่นเล็กน้อย ดวงตาเบิกโพลง ไม่อยากเชื่อในสิ่งตรงหน้า

ด้านในคือ ข่าวและเอกสารแสดงถึงการถ่ายโอนและขายหุ้นของบริษัทเครือจิวหลายตัวบางส่วนให้กับบริษัทอื่นๆบางเอกสารลงชื่อเธอ บางเอกสารลงชื่อ หมิงลู่ผู้ประสานตัวแทน และแหล่งที่มาของข่าวนั้น หลายๆอย่างมาจากแหล่งที่เชื่อถือได้ ลายเซ็นของเธอ เธอรู้ดีว่ามีเพียงคนเดียวที่จะทำได้และไว้ใจให้ทำงานแทน ...หมิงลู่!

เท่ากับเค้ายักยอกสมบัติโดยชอบธรรมต่อหน้าทุกคน โดยที่เธอไม่รู้! เอกสารแสดงถึงตลอดสองปี เกิดอะไรขึ้นบ้าง จนถึงรายชื่อการผลัดเปลี่ยนบางส่วนของพนักงานและผู้บริหาร ...คนที่ฝึกเธอมา คนที่พ่อบอกว่าเชื่อถือได้ คนที่เธอไว้ใจ ตอนนี้ล้วนออกไป บ้างก็ย้าย ด้วยเหตุผลต่างๆนาๆ เท่ากับอำนาจและความน่าเชื่อถือของเธอในตอนนี้น้อยมาก..ตลอดที่เธอไว้ใจ โอนถ่ายงานเพื่อไปดูแลพ่อ จนตอนนี้ทุกคนเข้าใจว่าหมิงลู่ คือผู้ดูแลบริหารบริษัทแทนเธอไปแล้ว เดาว่าคนที่ขวางทางหมิงลู่น่าจะโดนกำจัดไปตอนที่เธอไม่รู้เรื่องแน่ๆ

น้ำตาค่อยๆ รินไหลอีกครั้ง อีกไม่นานฉันก็จะแต่งงานกับคุณแล้วแท้ๆ ตลอดหลายปีที่คบกันตั้งแต่สมัยเรียนนั่นคืออะไร ที่คอยดูแลมาตั้งนานนั่นคืออะไร ทำไม ...เสียงดังก้องในหัวของลี่ฮวา จนหูแทบอื้อไปหมด เธอเงยหน้าขึ้นเพื่อเช็ดน้ำตาออก ริมฝีปากบางเม้มจนแดง ลี่ฮวาสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติอีกครั้ง ข้อมูลพวกนี้ใครเป็นคนส่งให้ยังไม่รู้และต้องการอะไร เธอต้องหาความจริงด้วยตัวเอง!

พลันหยิบเอกสารแผ่นสุดท้ายออกจากซอง เป็นข่าวเกี่ยวกับการประสบความสำเร็จของโปรเจคการร่วมมือของเครือ N กับการเบิกตลาดใหม่ คนอื่นอ่านอาจจะไม่เข้าใจแต่เธอรู้ดี...

นี่มันโปรเจคตลอดปีกว่า ที่เธอเคยเบิกทางและทำไว้ที่บริษัท ทุกคนลงแรงและตั้งความหวังไว้มาก แผนการเป็นไปอย่างรัดกุม เราจะบุกเบิกและประสบสำเร็จในการเปิดตลาดใหม่นำคนอื่นหนึ่งก้าว แต่ตอนที่พ่อล้ม เธอจึงส่งต่อให้กับหมิงลู่ดูแลพร้อมกับชิ้นอื่นๆ เพราะเหลือแค่ดำเนินการ หลังจากแผนงานลงตัว แต่ในข่าว บริษัทที่ประสบความสำเร็จไม่ใช่บริษัทจิว แต่เป็นบริษัทN ตัดหน้าไป โดยแผนงานแทบคล้ายกับที่ทำไว้ของเธอเกือบทุกกระเบียดนิ้ว!

เสียงวิ้งๆ ก้องในหัว สมองที่ลี่ฮวาเคยคิดว่าดีเริ่มวิ่งอีกครั้ง อย่างเดียวที่เป็นไปได้คือ หนอนบ่อนไส้..

และยิ่งกว่านั้น เธอค่อยๆเชื่อมโยง สิ่งที่อยู่ในหัว จิ๊กซอว์ทีละเล็กทีละน้อย ใจคอยิ่งไม่ค่อยดี

บริษัทN…

บริษัทที่เหม่ยเซียนทำงานอยู่...!

บังเอิญรึเปล่า ไม่.. ไม่...

หน้าท้ายสุดของข่าว มีลายมือหวัดๆ ที่ดูดีเขียนด้วยปากกาเขียนไว้อยู่หนึ่งบรรทัด

‘Side Arena 5E 8.00 PM Good luck’

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย rose2521
ความรักทำให้ตาบอด
เมื่อ 11 เดือน 6 วันที่แล้ว

ความเห็นโดย mengling
ความไว้ใจ พังทลาย ถูกทรยศแบบสุดๆ
เมื่อ 11 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว