พิศวาสร้ายลวงใจรัก-พิศวาสร้ายลวงใจรัก - 1

โดย  ดารารินทร์

พิศวาสร้ายลวงใจรัก

พิศวาสร้ายลวงใจรัก - 1

บทนำ

ร้านขนมไทยที่มิกซ์เข้ากับร้านกาแฟสดได้อย่างกลมกลืนอัดแน่นไปด้วยผู้คนในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ร่างสูงภูมิฐานในชุดสูทแฟชั่นสีน้ำเงินเข้มเดินเข้ามาหยุดยืนใต้กรอบประตูสี่เหลี่ยมหน้าร้าน เขาปลดแว่นกันแดดแบรนด์ดังออกจากรูปหน้าหล่อเหลาเอามาเกี่ยวสาบเสื้อเชิ้ตแล้วสอดมือลงในกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง อมยิ้มให้ใครคนหนึ่งหลังเคาน์เตอร์ชำระเงินด้วยมาดเท่ๆ ที่เปล่งประกายสะกดทุกสายตาภายในร้านให้รวบมองมาด้วยอาการค้างอึ้งตะลึงงันก่อนจะพากันซุบซิบถึงความหล่อแบบกินขาด ชนิดที่ดาราดังๆ บางคนยังชิดซ้าย

“กรี๊ดๆๆๆ หล่ออย่างกับพระเอกหนังเกาหลีน่ะแก”

นักศึกษาสาวร่างอวบอัดกระดี๊กระด๊ากับกลุ่มเพื่อนอย่างคลั่งไคล้ บางคนเพื่อนรวมโต๊ะต้องตีคางให้ปากที่อ้าค้างประกบกลับเมื่อหนุ่มหล่อคนดังกล่าวเดินผ่านเข้าไปยืนหน้าเคาน์เตอร์ในทวงท่าสบายๆ หากแต่หล่อกระชากจนใจจะละลายอยู่แล้ว

“กาแฟแก้วหนึ่งครับ”

แคชเชียร์อาวุโสหันมายิ้มหน้าบานยามเห็นหน้าลูกค้ากิตติมศักดิ์อย่างชัดเจน“คิดถึงจัง”

“ไฟก็คิดถึงยายจ๋าที่สุดเลย”ว่าแล้วก็ยื่นหน้าเข้าไปหา เอียงซ้ายรอรับจูบจากคุณยายเพียงฟ้าที่เคารพรัก

คุณยายลุกขึ้นมาจูบรับขวัญหลานชายซ้ายขวาแล้วต่อว่าอย่างแง่งอน“กลับมาทำไมไม่บอก ยายจะได้ไปรอรับที่สนามบิน”

“ไว้รอบหน้าจะบอกนะครับ พระจันทร์อยู่ไหนครับยาย”เขาว่าอย่างทะเล้นแล้วรีบถามหาน้องสาวฝาแฝดตัวแสบที่แอบหนีมาทำงานก่อนหน้าถึงสองปีก่อนใคร พลางกวาดตามองไปรอบร้านก่อนจะหันมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าซึ่งบอกถึงความชราเป็นอย่างมากของคุณยายอีกหน

“ในครัวหรือเปล่า ไฟไปดูเอาไป”

เพชรตะวันเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้าครัวไปตามล่าหาตัวน้องสาวทันที ร่างระหงบอบบางที่ยืนหันหลังอยู่หน้าตู้แช่ขนาดใหญ่คือเป้าหมายในการชำระแค้นครั้งนี้ ก็ยายตัวแสบแอบหนีกลับมาเมืองไทยไม่ยอมเรียนต่อปริญญาโทบริหารธุรกิจอย่างที่ป๊ากับแม่ต้องการ ปล่อยให้เขาเรียนอยู่คนเดียวอย่างเหงาหงอย ด้วยข้ออ้างของความงกที่ว่า... เรียนแล้วก็เอามาสอนน้องสิจะได้ไม่เปลืองเงินป๊ากับแม่

แต่ก็นั่นแหละ…แม้จะมีเพื่อนเที่ยวมากมายหากแต่ไม่สนุกเท่ากับมีเพื่อนอย่างน้องสาวฝาแฝดเลย

ร่างสูงภูมิฐานปราดเข้าไปล็อกคอยายตัวแสบมาระดมจูบแก้มรัวๆ ก่อนจะผละมาเขกกะโหลกล้างแค้นไปที

“เฮียๆๆๆ ทำอะไรน่ะ”

เสียงหวานแหลมแว้ดถามมาแต่ไกล ขณะที่เฮียไฟของยายจันทร์ยืนตะลึงมองคนในอ้อมแขนหน้าเหวอ

“ไม่ใช่จันทร์”

“เออ…จันทร์อยู่นี่”

คราวนี้เสียงแว้ดๆ ขยับมาดังอยู่ข้างหูพี่ชายฝาแฝดพลางชี้มือเข้าหาตัวยิกๆ แล้วง้างพนักงานสาวสวยออกมาจากอ้อมแขนแน่นๆ จนพ้น

“มาถึงก็หื่นไม่เลือกหน้าเลยนะ”

“ก็คิดว่าจันทร์”แก้ตัวทั้งยังอึ้งตะลึงงัน เช่นเดียวกันกับพนักงานสาวสวยคนนั้นที่โดนจูบไปนับไม่ถ้วนจนแก้มขาวจัดแดงซ่านขึ้นมาทันตาเห็น

“ไม่ต้องมาสตรอว์เบอร์รีเบอร์แรงแถวนี้เลย รู้หรอกว่าแกล้งจำผิด เห็นพนักร้านเขาสวยหน่อยล่ะนอตั้งดิ่ง”

“ใครจะไปรู้ เห็นตัวเท่ากัน มัดผมก็เหมือนกัน…”เหมือนทุกอย่างทางด้านหลัง แต่มองหน้าแล้วคนละคนเลย ยายจันทร์ของเฮียยังสวยไม่เท่า

รูปหน้าเรียวสวยรับกับตากลมโตที่ประดับไปด้วยแพขนตาโค้งงอน ทั้งยาวทั้งหนา เสริมรับกับดวงตาหวานแหว๋วดูแล้วสวยคมอมหวาน แต่ไม่เท่าปากชมพูจิ้มลิ้มนั่นหรอก สีหวานฉ่ำ…โคตรน่าจูบ

‘นี่มันตุ๊กตาชัดๆ’

“ที่สวยเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วเพราะจันทร์ปั้นแต่งให้กับมือ นี่หอมระริน ผู้ช่วยคนใหม่ของจันทร์ ดูหน้าให้ชัดๆ แล้วอย่าหื่นใส่เขาอีกล่ะ โอ๊ย!...เฮีย…”

โดนเขกกะโหลกไม่พอยังโดนล็อกคอลากขึ้นชั้นสองไปคุยกัน พิมพ์พระจันทร์เลยร้องลั่นที่ถูกประทุษร้ายไม่ทันตั้งตัว

ใจของเพชรตะวันยังเต้นระรัวจนน้องต้องตีป๊าบที่อกซ้ายอย่างรู้ทัน

“ไม่ต้องมาหวั่นไหว หอมมีแฟนแล้ว หล่อ รวย เป็นถึงลูกชายนักการเมืองใหญ่ แล้วก็…เป็นนายแบบในสังกัดเจ๊ยายด้วย”

เจ๊ยายของพิมพ์พระจันทร์ ก็เจ๊แหม่มของแม่ฝนไงล่ะ ตอนนี้รวยล้นฟ้าเพราะธุรกิจโมเดลลิงที่อยู่ยงคงพันมาจนถึงทุกวันนี้ อีกทั้งเป็นผู้จัดการดาราดังๆ หลายต่อหลายคน หล่อนเคยไปส่องผู้หล่อๆ ในสังกัดเจ๊ยายมาบ่อยมาก

“ก็แค่ตกใจ หวั่นไหวที่ไหน”

“นี่ใคร”พิมพ์พระจันทร์จิ้มอกตัวเองยิกๆ“แฝดน้องของเฮียไฟ เฮียรู้สึกอะไรทำไมจันทร์จะไม่รู้”

เพชรตะวันเถียงไม่ออกได้แต่ล็อกคอน้องสาวเข้ามาขู่“อย่าเพิ่งบอกป๊ากับแม่ว่าเฮียกลับมา โอเค…”

“โอเค แต่ต้องดูค่าปิดปากก่อนว่าคุ้มกับการโดนป๊าด่าและแม่งอนไหม”

“อาทิตย์เดียว นะ”

“ไหนจะต้องไปกล่อมยายจ๋าอีกคน เหนื่อยนะเฮีย”

‘ต่อรองเก่งจังวะ’

พิมพ์พระจันทร์เหลือบมองพี่ชายฝาแฝดที่คิดไม่ตกแล้วขู่สำทับ “ไม่จ่ายก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวโทรไปบอกป๊ากับแม่ให้มารับวันนี้เลย”

เพชรตะวันจำต้องควักบัตรเครดิตมากระแทกใส่มือน้องสาวที่แบรอท่า ไม่พอ…ยังกระดิกดิ๊กๆ เร่งด้วย

“ห้าหมื่น เกินนี้เฮียจะฟ้องป๊าเรื่องผู้ชายที่แกเคยซุกไว้”

“โห่…ตั้งแต่สมัยเรียนคอนแวนต์ยังเอามาขู่”

“หรือไม่กลัว”

“ห้าหมื่นก็ห้าหมื่น”

เพชรตะวันฉีกยิ้ม ขู่ยันแก่ก็ยังกลัว“ดีมาก เฮียไปนะ”

เฮียไฟเดินฉิวลงมาชั้นล่าง ยายพระจันทร์รีบวิ่งมาดักหน้าก่อนพี่ชายจะก้าวลงบันไดขั้นสุดท้ายเพราะยังไม่รู้เลยว่าที่ให้ช่วยโกหกเนี่ยเฮียจะไปไหน

“จะไปไหน”

“โตแล้ว ไปไหนก็ได้ หลบ...”

“อย่าบอกน่ะว่าจะแจ้นไปฟัดยายปิ่นปาริชาติน่ะ”

ปิ่นปาริชาติเป็นดาราสาวสวยในสังกัดของเจ๊ยายอีกคน ที่ไม่รู้ว่าพี่ชายจะหลงใหลอะไรนักหนา ก็แค่สวย หุ่นดี แต่นิสัยเริ่มไม่โอเค พิมพ์พระจันทร์ได้ข่าวว่านางแรดเงียบ เลยกลัวพี่ชายจะเสียท่าเข้าสักวันจึงไม่อยากให้ยุ่งด้วยแล้ว

“อืม…อาทิตย์หนึ่งเอง เดี๋ยวซื้อของมาฝาก”

“กลับมาท้องเลยมั้ง”

“ถุงยางเขามีไว้เป่าโป่งเล่นหรือไงเล่า ไม่ท้องหรอกน่า”เพชรตะวันทำเสียงจิจ๊ะขัดใจแล้วผลักหัวน้องสาวเบาๆ ให้หลีกทางไป

พอเดินพ้นออกมาเจอหอมระรินยืนถือถุงขยะสีดำคุยกับผู้ชายหน้าตาดีก็หยุดมองอยู่ข้างรถสปอร์ตของน้องสาวที่ฉวยเอากุญแจบนโต๊ะข้างประตูติดมือก่อนออกมา สักพักหล่อนทิ้งขยะลงถังอย่างประชดประชัน หันหลังให้หนุ่มนั่นแล้วก้มหน้าก้มตาเดินมาทางนี้

‘ร้องไห้เหรอวะ’

เพชรตะวันเห็นคนสวยปาดน้ำตาทิ้งแล้วเดินเลยไปนั่งเศร้าที่เก้าอี้ไม้ตัวยาวข้างร้าน ตาคู่คมวาวทอดมองอย่างชั่งใจว่าจะเดินไปดูดีไหม แต่โทรศัพท์จากปิ่นปาริชาติดังแทรกขึ้นมาก่อน เรื่องของหอมระรินจึงตกเป็นรองไปในทันที

กระซิบ - เป็นภาคต่อรุ่นลูกพิศวาสลวงบ่วงราคีค่ะ

ขอให้สนุกกับการอ่าน

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านนะคะ

ดารารินทร์

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Thofa Srivoralakhna
Thanks you
เมื่อ 1 ปี 1 เดือนที่แล้ว

รีวิว