หยางเลี่ยงเฟิ่ง องค์หญิง 7 สามี-บทที่1 องค์หญิงไร้ศักดิ์

โดย  วิโอเล็ตต้า

หยางเลี่ยงเฟิ่ง องค์หญิง 7 สามี

บทที่1 องค์หญิงไร้ศักดิ์

บทที่1

วังวนแห่งการแก่งแย่ง หากไร้ซึ่งอำนาจคือความตาย หากไร้ซึ่งกำลังย่อมตกอยู่ใต้ฝ่าเท้าของผู้ที่อยู่เหนือกว่า

ร่างบางมองไปยังประตูตำหนักเฉียนชิง อันเป็นที่พำนักของฮ่องเต้

“เปิ่นกงจู่ต้องการเข้าเฝ้าฮ่องเต้” หยางเลี่ยงเฟิ่งเอ่ยเสียงเรียบ หากมือบางทั้งสองข้างกลับชุ่มไปด้วยเหงื่อ

“องค์หญิงเลี่ยงเฟิ่งนี่ยามไฮ่แล้ว หนูฉายคิดว่า…” ขันทีสูงวัยลำบากใจ เมื่อหนึ่งเค่อก่อนฮ่องเต้เพิ่งรับสั่งให้เชี่ยนเฟยเข้าเฝ้า

“เจ้ากล้าขัดเปิ่นกงจู่หรือ” ดวงตาเรียวหงส์ปรายมองมหาขันทีอย่างไม่พอใจ

“หนูฉายมิกล้า”

“เช่นนั้นก็จงไป”

“พะยะค่ะ” หม่ากงกงจำใจเดินเข้าตำหนักไป ฮ่องเต้ไม่ทรงโปรดให้ใครมารบกวนเวลาพักผ่อน องค์หญิงเลี่ยงเฟิ่งช่างหาเรื่องใส่ตัวแท้ เป็นเพียงองค์หญิงไร้ศักดิ์แต่ช่างบังอาจนัก

“ทูลฝ่าบาท องค์หญิงเลี่ยงเฟิ่งขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ” ขันทีเฒ่าเหงื่อไหลซิบเมื่อเห็นว่าฮ่องเต้กำลังทำสิ่งใดอยู่บนตั่งยาว

“อืม อา” วรองค์สูงราวกับไม่ได้ยินเสียงหม่ากงกง ยังคงซุกไซร้ใบหน้าลงที่อกอวบอิ่ม ปากขบเม้มดูดดึงยอดบัวงามไม่หยุด

“อา ฝ่าบาท…” เชี่ยนเฟยส่งเสียงหวานครางกระเส่า หากแต่สายตาตวัดไล่หม่ากงกงอย่างไม่พอใจ

“อะ เอ่อ เช่นนั้นหนูฉายทูลลา”

“ช้าก่อน เจ้าบอกว่าใครขอเข้าเฝ้า” หยางจิ้งเหยียนเงยหน้าจากอกอิ่มอย่างรวดเร็ว

“ทูลฝ่าบาท องค์หญิงเลี่ยงเฟิ่งพะยะค่ะ”

คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างแปลกใจเล็กน้อย ก่อนมุมปากจะยกยิ้มขึ้น

“ให้นางเข้ามา”

“พะยะค่ะ” หม่ากงกงถอยออกไปอย่างแปลกใจ ยามที่ฝ่าบาททำกิจพระองค์จะไม่พอพระทัยอย่างมากยามมีคนมาขัด

“ฝ่าบาทเพคะ” มือบางเริ่มลูบไล้พระอุระแกร่งอย่างยั่วยวน

“เจ้าออกไปก่อน”

“ตะ แต่ฝ่าบาท” เชี่ยนเฟยขมวดคิ้วอย่างไม่ยินยอม

“ออกไปก่อน” สุรเสียงเย็นเยียบลงทันที

“พะ เพคะ” เชี่ยนเฟยรีบสวมใส่เสื้อผ้าแล้วรีบออกไปด้วยความเกรงกลัว

หยางเลี่ยงเฟิ่งเดินตามหม่ากงกงเข้าตำหนักด้วยสับสนลังเล แต่เพียงพริบเดียวนางก็หลับตาลงให้จิตใจสงบนิ่งอีกครั้ง

นางคือองค์หญิงสิบสาม ผู้ที่เคยเป็นพระธิดาคนโปรดของฮ่องเต้องค์ก่อน มีมารดาเป็นถึงพระชายาขั้นเฟย นางเคยมีทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าอาภรณ์เครื่องประดับล้ำค่า ไปไหนมีแต่คนเคารพกราบกราน

แต่สิ่งเหล่านั้นก็แค่เคยมี

หลังจากพระบิดาสิ้นพระชนม์ลงทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลง

เมื่อตวนอ๋องหยางจิ้งเหยียนนำกำลังทหารบุกเข้าสังหารหวงไท่จื่อ และยึดอำนาจในราชสำนักทั้งหมด

อำนาจทุกอย่างก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

ตวนอ๋องหยางจิ้นเหยียนเป็นพระนัดดาในอดีตหวงไท่จื่อผู้มีสิทธิ์ในบัลลังก์แต่ก็ถูกเสด็จปู่ของนางแย่งชิงไป

ท้ายที่สุดก็เหมือนเวรกรรม เมื่อมาถึงรุ่นหลานก็ถูกชิงบัลลังก์กลับคืน ทายาทสายตรงไร้ซึ่งอำนาจถูกผู้คนเหยียบย่ำดังที่ตวนอ๋องหยางจิ้งเหยียนเคยเจอ

และตัวนางเองก็เช่นกัน

ดั่งเช่นยามนี้ที่เชี่ยนเฟยกำลังเดินผ่าน ตัวนางที่เป็นเพียงองค์หญิงไร้อำนาจย่อมต้องหลีกทางและก้มหัวให้

“หึ!” เชี่ยนเฟยมองหยางเลี่ยงเฟิ่งอย่างเหยียดหยาม “เจ้าช่างกล้านัก” มือเรียวจับใบหน้าหยางเลี่ยงเฟิ่งอย่างแค้นใจที่บังอาจมาขัดช่วงเวลาแห่งอำนาจของนาง

แต่พอเห็นใบหน้างามราวกับนางจิ้งจอกขององค์หญิงตรงหน้าก็ยิ่งแค้น เพราะใบหน้านี้ เคยทำลายมาแล้วทุกสิ่ง

อยากรู้นักว่าต่อจากนี้องค์หญิงผู้นี้จะใช้ใบหน้าจิ้งจอกนี้ทำสิ่งใด

“นางจิ้งจอก”

เอ่ยจบก็สบัดหน้าออกไปทันที เมื่อคิดได้ว่ายามนี้องค์หญิงผู้นี้ไร้ซึ่งอำนาจจนยากจะทำสิ่งใดได้ แม้แต่ชีวิตของตัวเองก็ไม่รู้จะอยู่รอดไปได้อีกเท่าไหร่

หยางเลี่ยงเฟิ่งเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง จนมหาขันทีเฒ่าใจหาย

“ทูลฝ่าบาท องค์หญิงเลี่ยงเฟิ่งมาถึงแล้วพะยะค่ะ”

“เข้ามา”

“ถวายบังคมฝ่าบาท” ร่างบางย่อกายเคารพตามธรรมเนียม

หยางจิ้งเหยียนเอนกายบนตั่งมององค์หญิงคนงามอย่างสบายใจ เขารู้ว่านางมาด้วยเรื่องอันใด

“ตามสบายเถิด”

หยางเลี่ยงเฟิ่งยืนกายขึ้น แต่ก็ยังไม่กล้าเงยหน้าขึ้น เมื่อบุรุษตรงหน้าสวมเพียงชุดคลุมตัวบางเพียงตัวเดียว อีกทั้งยังรุ่มร่ามเปิดเผยนั่นนี่อย่างหมิ่นเหม่

“หม่อมฉัน… ยอมรับข้อเสนอของพระองค์…” หยางเลี่ยงเฟิ่งเอ่ยเสียงแผ่ว ปลายตาไปยังหม่ากงกง

“เจ้าออกไปก่อน” หยางจิ้งเหยียนไล่มหาขันทีเฒ่า

“พะยะค่ะ” หม่ากงกงออกไปแต่โดยดี ไม่แม้แต่จะบังอาจสงสัยเรื่องของเจ้าชีวิต

“เจ้าเอ่ยว่าอย่างไรนะ เจิ้นไม่ค่อยได้ยิน” แม้จะตรัสอย่างนั้นแต่พระเนตรกลับระยิบระยับปกปิดความยินดีไม่มิด

“หม่อมฉันยอมเป็นของพระองค์เพคะ” หยางเลี่ยงเฟิ่งเงยหน้าขึ้นสบตาฮ่องเต้แห่งเเคว้นเย่ว์

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” หยางจิ้งเหยียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะดึงแขนขององค์หญิงคนงามจนร่างบางปลิวเข้าสู่อ้อมกอด

“อา หงส์น้อยของข้า อา” พระหัตหนาลูบไล้ร่างบางไม่หยุด ส่วนพระนาสิกก็สูดดมซอกคอขาวอย่างหลงไหล

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย goong_cute
เริ่มต้นได้น่าติดตาม
เมื่อ 10 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย Nipapun WebHunsa
รูปประกอบนิยายสวยงามมากค่ะ ^^
เมื่อ 11 เดือน 1 วันที่แล้ว

รีวิว