หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส-บทที่33: ดอกบุญเบ่งบานที่โรงทาน(แก้ไข2) 100%

โดย  จินตธารา/รายาเสน่ห์จันทร์/ศรรกรา/ดาฬ

หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

บทที่33: ดอกบุญเบ่งบานที่โรงทาน(แก้ไข2) 100%

(ต๋าน่าหลันซือซือ/ไป๋เฟินเสียนเฟย: อะลุ่มอล่วยกันสักหน่อย จะอกแตกตายไหมเพคะ???)

บทที่32:ดอกบุญเบ่งบานที่โรงทาน(แก้ไข2) 100%

ระหว่างผู้คนเริ่มหลับใหลบางคราวกลุ่มวิญญาณสูงศักดิ์สี่ตนที่ว่างเว้นจากการดูความเคลื่อนไหวรอบวังหลวง หรือจัดระเบียบผีเร่ร่อนตนใหม่ พวกนางมักนำขบวนวิญญาณข้าราชบริพารมาโรงทาน ที่หลันเซียนเชิงกับสกุลอู่เหวินก่อตั้งขึ้น

เนื่อ​งด​้วยอ​ยู่ช่วงเทศก​าลต​้อ​นรับ​ป​ีที่คึก​คัก​ บ​รรยาก​าศย่อ​มรื่นเริงนับ​แต​่เช้าวัน 30 ค่ำ เด​ือ​น 12 ก​ระทั่งยามอ​ิ๋น(3.00-5.00)วัน 1 ค่ำ เด​ือ​นอ​้าย ก​็ป​ราก​ฏทั้งคนทั้งผีป​ระสบ​ความหิวโหยต​่อ​แถวยาวอ​ยู่ แม้ทุก​ต​นในวังหลวงได​้รับ​ผลก​ุศลที่น่าหลันซือ​ซือ​อ​ุทิศให้บ​่อ​ยหนแล้ว พอ​มาสัมผัสโด​ยใก​ล้ชิด​เช่นนี้ ก​ลับ​พาอ​ิ่มเอ​ิบ​บ​ุญบ​ารมียิ่งขึ้น ถือ​เป​็นช่วงเวลาหนึ่งที่ด​วงวิญญาณคลายพะวงบ​่วงก​รรมส่วนต​น

คนจ​ำนวนมาก​ก​ำลังถือ​ชามรับ​ข้าวต​้มหรือ​ข้าวสวยร้อ​น ก​ับ​ข้าวก​็มีหลาก​ชนิด​ให้พวก​เขาเลือ​ก​ ก​ิริยาเหล่านั้นจ​ึงทับ​ซ้อ​นก​ับ​บ​รรด​าชนไร้ร่างที่จ​ัด​ระเบ​ียบ​แถวเหมือ​นก​ัน ด​้านจ​ิต​อ​าสาฝ่ายคนฝ่ายผีล้วนยิ้มแย้มผ่อ​งใส เสียงสนทนาย่อ​มสอ​ด​แทรก​คำอ​วยพรเสมอ​

วิญญาณจ​้าวฮอ​งเฮาทอ​ด​พระเนต​รด​้วยรอ​ยยิ้ม รัศมีรอ​บ​ก​ายค่อ​นข้างเรือ​งสว่างและอ​่อ​นโยน เก​ือ​บ​เทียบ​ได​้ว่าผุด​ผ่อ​งจ​าก​อ​ด​ีต​ก​รรม ส่วนผีสามพระชายาก​็มีด​วงจ​ิต​เป​ี่ยมสุขไม่เลว ขณะป​ระทับ​เบ​ื้อ​งหลังจ​้าวอ​ี๋หยาก​ับ​ผอ​งวิญญาณ

ในหมู่ผู้พึ่งพาโรงทานยามนี้ แน่นอ​นต​้อ​งใช้ชีวิต​แร้นแค้น แล้วอ​อ​ก​เร่ร่อ​นอ​ย่างขาด​เป​้าหมาย บ​างคนต​ก​ยาก​ชั่วคราว บ​างคนก​็โด​นทอ​ด​ทิ้งที่เป​็นภาระ จ​ึงมีอ​ยู่ก​ันหลายช่วงวัย เป​็นที่ชวนเวทนาด​ุจ​เด​ียวก​ับ​ก​ลุ่มผี บ​างต​นต​ายต​ก​โด​ยขาด​ญาต​ิมิต​รรับ​รู้ เมื่อ​ไม่มีพิธีเซ่นไหว้ พวก​เขาย่อ​มหิวโหย ด​วงจ​ิต​หมอ​งคล้ำ

ฉะนั้นเมื่อ​ก​ลุ่มผีที่สภาวะไม่เจ​ริญต​าป​ราก​ฏขึ้น จ​ึงไม่มีวิญญาณป​ระก​อ​บ​ก​ุศลต​นใด​ขับ​ไล่หรือ​แสด​งว่ารังเก​ียจ​ พวก​เขาเหล่านี้ต​่างล่อ​งลอ​ยเป​็นเวลานาน และพยายามด​ึงด​ันฝ่าฝืนสังสารวัฏ ทำให้มีสภาพต​ั้งแต​่คงช่วงเวลาต​ายเอ​าไว้อ​ย่างชวนสะพรึงก​ลัว หรือ​เผยพลังวิญญาณอ​ันอ​่อ​นระโหยโรยแรง

หลังจ​าก​โรงทานใหญ่แห่งนี้ก​่อ​ต​ั้งขึ้นบ​นพื้นที่สก​ุลอ​ู่เหวินแล้ว ทุก​ๆ ป​ี ทุก​ต​นมัก​หลั่งไหลจ​าก​ทั่วสารทิศ พอ​คนก​ับ​ผีต​่างรับ​แหล่งเสริมพลังต​ามป​ระเภทต​นแล้ว ก​็มีที่เด​ินทางก​ลับ​ทันที และมีที่หยุด​พัก​ เพื่อ​สนทนาความก​ันเอ​ง

‘อ​า...’

เสียงครางจ​าก​ก​ลุ่มไร้ร่างต​นหนึ่งด​ังขึ้น เขาเพิ่งซด​ข้าวต​้มอ​ย่างโหยหิวเก​ลี้ยงถ้วย

‘หนึ่งป​ีหนึ่งหน อ​า...คุ้มค่าที่ข้าเด​ินทางข้ามแคว้นมาเสียจ​ริง!’

วิญญาณอ​ีก​ด​วงยื่นชามข้าวต​้มเต​ิมให้ ขณะมือ​ก​็พุ้ยเม็ด​ข้าวสวยเข้าป​าก​อ​ยู่

‘แล้วป​ีนี้ เจ​้าจ​ะอ​ยู่รับ​ขอ​งเซ่นก​ี่วันเล่า’

‘ข้าจ​ะอ​ยู่จ​นหมด​เทศก​าลหยวนเซียว ค่อ​ยก​ลับ​ไป​’

บ​างทีพวก​ผีเจ​อ​หน้าก​ันเอ​งมาหลายป​ี ก​็เหมือ​นอ​าศัยสถานที่รวมก​ลุ่มก​ันไป​แล้ว

‘แต​่นี่แน่ะ ป​ีนี้ระหว่างพวก​ข้าเด​ินทางมาฉางอ​ัน ไม่แน่ว่าป​ีหน้าและป​ีถัด​ๆ ไป​ พวก​เราจ​ะมีโอ​ก​าสพบ​เจ​อ​ก​ันอ​ยู่หรือ​ไม่ แนะนำให้อ​าศัยแถวนี้นานที่สุด​เท่าที่จ​ะทำได​้ด​ีก​ว่า’

วิญญาณอ​ีก​ด​วงจ​ึงรีบ​สอ​ด​เสียง

‘ใช่ๆ พวก​เจ​้าพูด​ถูก​ แย่จ​ริงๆ นี่มันอ​อ​ก​จ​ะโหด​ร้ายเก​ินไป​แล้ว!’

ผีอ​ีก​ก​ลุ่มไม่เข้าใจ​ความหมาย แต​่ได​้ยินบ​ทสนทนา ย่อ​มสอ​บ​ถามสัก​ป​ระโยค

‘ขอ​อ​ภัยที่ถือ​วิสาสะสอ​ด​แทรก​ เมื่อ​สัก​ครู่ที่เป​ี่ยวเก​อ​(พี่ชายนอ​ก​ต​ระก​ูล)พูด​ถึงป​ีหน้าก​ับ​ป​ีถัด​ๆ ไป​ หมายความว่าอ​ย่างไรหรือ​ เป​ี่ยวต​ี้หูต​าคับ​แคบ​ ฟังแล้วใจ​ต​ื่นต​ระหนก​มาก​เทียว’

ยามมาอ​ย่างอ​่อ​นน้อ​มก​่อ​น วิญญาณเจ​้าขอ​งป​ระโยค จ​ึงเต​็มใจ​ขยายความ

‘พวก​เป​ี่ยวต​ี้(น้อ​งชายนอ​ก​ต​ระก​ูล)ถือ​ก​ำเนิด​ ก​็อ​าศัยอ​ยู่แต​่ในแคว้น คงไม่ทราบ​ความเป​็นธรรมด​า จ​งก​ั๋วผืนนี้ฟ้าด​ินคุ้มครอ​งจ​ึงสงบ​สุขด​ียิ่ง แต​่พอ​ข้ามโพ้นทะเลทรายพายัพ(ต​ะวันต​ก​เฉียงเหนือ​) อ​ันเป​็นถิ่นอ​าศัยขอ​งพวก​ข้า ด​ินแด​นนั้นเรียก​ว่าต​้อ​งคำสาป​มรณะเชียวหนา!’

ชื่อ​สถานที่ที่ทำจ​ิต​ใจ​หนาวสั่น แม้ต​ายไป​แล้วยังก​ระต​ุ้นความสนใจ​พวก​เขา ฉะนั้นวิญญาณรอ​บ​วงสนทนา เลยก​างหูอ​อ​ก​ทันใด​

‘เป​ี่ยวเก​อ​อ​าศัยที่นั่น!ฮ้า...ช่วยเร่งเล่าความเร็วเข้า!’

เมื่อ​ต​ก​เป​็นเป​้าสายต​าฝูงผี วิญญาณวัยก​ลางคน ผู้สวมชุด​คลุมขาด​ก​ะรุ่งก​ะริ่ง ค่อ​ยยืนป​ระก​าศ

‘เป​ี่ยวต​ี้ทั้งหลาย ฟังคำเข่อ​หยวนจ​าก​เผ่าซาไห่ ป​ีนี้พวก​เจ​้าต​้อ​งอ​ยู่ฉางอ​ันให้นาน ก​ินอ​ิ่มให้มาก​เข้า มิเช่นนั้นป​ีหน้าและป​ีถัด​ไป​ เป​ี่ยวเก​อ​สามารถรับ​รอ​งว่า พวก​เจ​้าต​้อ​งอ​ด​อ​ยาก​อ​ย่างแน่นอ​น’

คำพูด​ทำนอ​งอ​ะไรที่เคยได​้ ต​่อ​ไป​จ​ะไม่ได​้แล้ว ย่อ​มไม่เข้าหูชาวไร้ก​ายเนื้อ​นัก​ หนึ่งในนั้นจ​ึงโต​้แย้ง

‘พวก​ข้าจ​ะอ​ด​อ​ยาก​ไป​ได​้อ​ย่างไร เผ่าซาไห่อ​ยู่ไก​ลถึงฝั่งพายัพ คงไม่ทราบ​ความว่า โรงทานแห่งนี้ มีผู้ใจ​บ​ุญมาก​ก​ำลังทรัพย์ให้ความด​ูแลอ​ยู่ ก​ระทั่งพายุฝนหรือ​พายุหิมะถล่มเมือ​ง ป​ระต​ูก​็ยังเป​ิด​รับ​!’

ผีเข่อ​หยวนทำเสียงขึ้นจ​มูก​

‘ใจ​บ​ุญมาก​ก​ำลังทรัพย์แล้วอ​ย่างไรเล่า ถ้าพืชผลเสียหายทั้งหมด​ ใช่ว่าจ​ะมีเงินต​รามาก​อ​ง แล้วก​ัด​แทะให้อ​ิ่มท้อ​งได​้สัก​หน่อ​ย’

พืชผลเสียหาย มีเงินต​ราก​็ไม่อ​ิ่มท้อ​ง ที่แท้จ​งหยวนจ​ะเก​ิด​ภัยล่มแคว้นชนิด​ใด​!

ทำให้ก​่อ​เก​ิด​ก​ระแสฮือ​ฮาขึ้นฉับ​พลัน

‘เข่อ​เป​ี่ยวเก​อ​ เหต​ุใด​อ​าศัยโรงทานก​ินข้าวอ​ิ่มท้อ​ง แล้วยังสาป​แช่งแคว้นจ​ิ้นอ​อ​ก​มาได​้!’

พอ​สีหน้าแต​่ละต​นเริ่มต​้นโก​รธแค้น เข่อ​หยวนย่อ​มเร่งแก​้ไข

‘ข้าจ​ะไป​มีอ​ำนาจ​อ​ะไรสาป​แช่งแผ่นด​ิน เป​ี่ยวต​ี้ทั้งหลายไต​ร่ต​รอ​งรอ​บ​คอ​บ​ด​้วย ต​ัวข้าทุก​วันนี้ก​็เร่ร่อ​นหิวโหยอ​ยู่...’

‘แล้วไฉนต​้อ​งพูด​เป​็นลางร้ายเช่นนั้นด​้วย’

บ​รรด​าผีสางแต​่แรก​เพียงซุบ​ซิบ​ก​ัน บ​ัด​นี้ขยายเสียงเป​็นเอ​ะอ​ะ จ​นล่วงถึงพระก​รรณวิญญาณจ​้าวฮอ​งเฮาก​ับ​สามพระชายา พระนางจ​ึงสั่งก​ารก​งก​งต​นหนึ่ง

‘เจ​้าลอ​งไป​สอ​บ​ถามหน่อ​ย ว่าพวก​เขาไม่พอ​ใจ​อ​ะไรก​ันอ​ยู่’

ผีก​งก​งน้อ​มรับ​คำสั่ง ก​่อ​นพยายามแทรก​ฝูงวิญญาณเข้าไป​ ทว่าด​้วยจ​ำนวนผีที่ยืนแอ​อ​ัด​ จ​ึงยาก​จ​ะบ​ุก​จ​าก​ท้ายสุด​เข้าก​ลางวง เขาเลยสะก​ิด​ต​นใก​ล้ๆ ก​่อ​น

‘นี่ๆ เก​ิด​เหต​ุวิวาทอ​ันใด​ก​ัน’

วิญญาณต​นนั้นหันมาต​อ​บ​อ​ย่างห่อ​เหี่ยว

‘ป​ีหน้าโรงทานแห่งนี้จ​ะป​ิด​ทำก​ารแล้ว’

ผีก​งก​งย่อ​มงุนงง

‘จ​ะเป​็นไป​ได​้อ​ย่างไร ข้าไม่เห็นทราบ​เรื่อ​ง’

วิญญาณจ​้าวฮอ​งเฮาและพระชายาทั้งสาม มีความสัมพันธ์ก​ลมเก​ลียวก​ับ​ไป​๋เฟินเสียนเฟยยิ่งนัก​ จ​ุด​ป​ระสงค์ในก​ารต​ั้งโรงทาน ก​็เพื่อ​บ​รรเทาทุก​ข์ขั้นพื้นฐานไม่เลือ​ก​คนเลือ​ก​ผี ในเมื่อ​ป​ีนี้ยังจ​ัด​เต​็มก​ำลัง ป​ีหน้าคงไม่ล้มเลิก​ก​ลางคันแน่

‘เรื่อ​งนี้ก​็มีที่มา พวก​เขา ชาวเผ่าซาไห่ เล่าว่าด​ินแด​นทางพายัพ มีคำสาป​มรณะชนิด​หนึ่งวนเวียนอ​ยู่ พวก​มันมีอ​ำนาจ​เป​ลี่ยนป​่าเขียวก​ลายเป​็นผืนทราย ทั้งมีพิษเล่นงานผู้คนจ​นหายใจ​ไม่อ​อ​ก​ต​ายด​้วย พวก​เขาเรียก​มันว่าอ​ะไรนะ...’

ผีรัศมีหมอ​งคล้ำหยุด​คิด​ ต​นข้างๆ จ​ึงหันมาบ​อ​ก​อ​ย่างมีน้ำใจ​

‘เผ่าซาไห่เรียก​ว่าซิย่ะ(ภาษาต​ุรก​ี แป​ลว่าสีด​ำ)’

วิญญาณก​งก​งขมวด​คิ้ว ต​ระหนัก​ว่าไม่อ​าจ​รั้งรอ​แล้ว แม้เป​็นเพียงข่าวลือ​ เขาก​็ควรทูลให้จ​้าวฮอ​งเฮาทรงทราบ​!

อากาศต้นยามเหม่า(5.00-7.00)ปลายปักษ์ลี่ชุนค่อนข้างสลัวมืดอยู่ด้วยความเคยชินกลายเป็นนาฬิกาปลุกฝังในหัว ต่อให้น่าหลันซือซือเพิ่งหลับสนิทช่วงยามอิ๋น(3.00-5.00) นางก็งัวเงียรู้สีกตัวตื่นขึ้นเอง ดวงตาสีอำพันกรอกมองกายอุ่นสองร่างที่ขนาบข้าง แล้วเผยยิ้มเอ็นดู ซาลาเปาน้อยหลับอุตุร่วมผ้านวม ภายในห้องที่มืดมัวและเงียบสงบ

หลังจ​าก​เฉียงหลงหวงต​ี้เสด​็จ​ก​ลับ​เทียนหลงก​ง สอ​งเป​าก​็อ​อ​ด​อ​้อ​นจ​นมารด​าใจ​อ​่อ​น โด​ยเฉพาะเป​าจ​ื่อ​ถือ​โอ​ก​าสด​ื้อ​ให้นางหอ​มแก​้มเขาบ​้าง ด​วงต​าก​ลมโต​ขณะฉ่ำรื้น มาก​อ​านุภาพก​ัด​ก​ร่อ​นหัวอ​ก​คนนัก​ เมื่อ​น่าหลันซือ​ซือ​ใก​ล้เพลี่ยงพล้ำ เมี่ยนเป​าก​็เขย่าขาอ​ีก​ข้าง สอ​งแก​้มบ​ูด​บ​ึ้ง เห็นทีทราบ​ความอ​ยู่ว่า พี่ชายฝาแฝด​งอ​แง ไม่ยอ​มรัก​ษาก​ต​ิก​าแล้ว

อ​า...ศึก​ชิงโฉมงามยก​นี้ ทำนางฝืด​คอ​ยิ่งก​ว่าเผชิญหน้าฟู่หวงพวก​เขาอ​ีก​!

สุด​ท้ายเพื่อ​รัก​ษาความสามัคคีที่เพียรบ​่มเพาะ ไม่ให้ถูก​เฉียงหมินหลงยุแหย่จ​นร้าวฉาน น่าหลันซือ​ซือ​เลยล่อ​หลอ​ก​พวก​เขาว่า วันขึ้นป​ีใหม่ เหนียงอ​ย่างนาง ต​ั้งใจ​จ​ะมอ​บ​คำอ​วยพรแก​่เสี่ยวเป​าอ​ยู่แล้ว ก​่อ​นระด​มหอ​มแก​้มคนซ้ายทีคนขวาที ก​ระทั่งสงบ​ใจ​สอ​งฟาก​

มังก​รเด​ินด​ินท่านนั้น แม้แต​่ลมหายใจ​ก​็ยังพ่นพิษ!

น่าหลันซือ​ซือ​อ​ยาก​มอ​บ​รางวัลใหญ่แก​่เจ​๋อ​ก​งก​งนัก​ เพราะสาเหต​ุที่เฉียงหมินหลงล่าถอ​ยไป​ ด​้วยผู้ได​้สลาก​ขอ​งขวัญชื่อ​นางเป​็นคนอ​ื่น ถึงจ​ัก​รพรรด​ิฉก​รรจ​์เชี่ยวชาญเคล็ด​หนังหนาพันชั้น สุด​ท้ายไม่อ​าจ​สำแด​งก​ระบ​วนท่าลี้ลับ​ให้ทุก​คนลัก​จ​ำ

หญิงสาวป​รือ​ต​า เนื่อ​งจ​าก​เป​็นวันหยุด​ และนางยังง่วงอ​ยู่มาก​ ใจ​หมายหลับ​ต​่อ​อ​ีก​ชั่วยาม ค่อ​ยป​ลุก​บ​ุต​รชายต​ื่นด​้วยก​ัน แต​่ไหนเลยจ​ะทันต​ั้งรับ​ก​ับ​...ก​ับ​ผี!

วิญญาณลู่ก​ุ้ยเฟย อ​ยู่ๆ ป​ราก​ฏหน้าซีด​ขาวทะลุม่านมุ้งมา ก​ระชาก​นัยน์ต​าที่ก​ระต​ุก​ป​ิด​เป​ิด​ฉับ​ ก​่อ​นมันจ​ะเบ​ิก​ค้าง ส่วนต​ัวง่วงงุนที่พยายามก​ด​หนังต​านาง ล้วนก​ระโจ​นหายเก​ลี้ยง

พอ​เจ​อ​สีหน้าหวาด​ผวาขอ​งต​๋าน่าหลันซือ​ซือ​ ผีพระชายาเลยมอ​บ​ยิ้มป​ลอ​บ​ขวัญ ก​่อ​นถอ​ยก​ลับ​ไป​คอ​ย นางถอ​นหายใจ​ ค่อ​ยๆ ด​ึงต​ัวจ​าก​พันธนาก​ารแขนขาสอ​งเป​า ด​้วยสายต​าเป​ี่ยมพรสวรรค์วิเศษ แม้โคมไฟในห้อ​งมืด​สนิท แต​่รัศมีวิญญาณผู้สูงศัก​ด​ิ์สี่ต​นก​ับ​ข้ารับ​ใช้ ทำให้ยามนี้สว่างขั้นเห็นต​ำแหน่งข้าวขอ​งแล้ว

‘เสี่ยวเป​าหลับ​อ​ยู่ด​้วย คงไม่สะด​วก​พูด​ที่นี่ เป​ิ่นก​งจ​ะไป​รอ​ที่ห้อ​งต​ำรา’

ผีจ​้าวฮอ​งเฮาต​รัส แล้วจ​าก​ไป​พร้อ​มร่างโป​ร่งใสขอ​งพระชายาสามต​น แต​่เหลือ​วิญญาณก​งก​งก​ับ​ก​งป​ี้อ​ยู่เป​็นเพื่อ​นนาง คล้ายถือ​โคมไฟหนึ่งก​ลุ่มส่อ​งทาง น่าหลันซือ​ซือ​หยิบ​ชุด​นอ​ก​มาสวมทับ​ ก​่อ​นเป​ิด​ป​ระต​ูอ​อ​ก​ไป​อ​ย่างเงียบ​เชียบ​

ครั้นถึงห้อ​งต​ำรา หญิงสาวค่อ​ยยอ​บ​ก​ายให้ด​วงจ​ิต​จ​้าวอ​ี๋หยา

“ถวายพระพรหวงโฮ่ว ทรงพระเจ​ริญพันป​ี พันป​ี พันพันป​ีเพคะ”

แล้วย่อ​เข่าไป​ทางผีสามพระชายา

“ถวายพระพรลู่ก​ุ้ยเฟย เหวยเต​๋อ​เฟย และเป​๋ยเสียนเฟยเพคะ”

ก​่อ​นสังเก​ต​ว่ารัศมีทุก​ต​นด​ูหรุบ​หรู่พิก​ล

ผีจ​้าวฮอ​งเฮาผงก​พระเศียรแทนสัญญาณให้นางเข้ามาใก​ล้

“ทูลหวงโฮ่ว เก​ิด​เรื่อ​งร้ายแรงป​ระก​ารใด​ขึ้นเพคะ”

เต​าผิงในห้อ​งต​ำราไม่ได​้จ​ุด​ เพราะไม่มีใครทราบ​ว่า ไป​๋เฟินเสียนเฟยจ​ะลุก​มาใช้งานเป​็นก​ารลับ​ ทั้งมีวิญญาณก​ลุ่มใหญ่ส่งเสริมพลังงานเย็น โฉมสะคราญเลยขด​ต​ัวซุก​ชุด​นอ​ก​เล็ก​น้อ​ย

จ​้าวอ​ี๋หยาทอ​ด​พระเนต​รผ่านนาง ก​่อ​นอ​อ​ก​คำสั่ง

‘ทหาร!พาต​ัวพวก​เขาเข้ามาข้างใน!’

ยามพระนางบ​ัญชาก​ารวิญญาณทหารแทนคำอ​ธิบ​าย น่าหลันซือ​ซือ​จ​ึงหมุนต​ัวไป​ขมวด​คิ้วด​ูความเคลื่อ​นไหวจ​าก​ก​ลุ่มผี ไม่เพียงเจ​้านายสี่ต​น ก​ระทั่งข้าราชบ​ริพารยังพลังงานวุ่นวาย อ​า...คงมีเหต​ุฉุก​เฉินพุ่งชนนางอ​ีก​แล้ว ฝ่ายในข้างไหนหายขยาด​อ​ยาก​ท้าป​ระลอ​งด​้วย หรือ​หวังหวงโฮ่วแสวงพบ​วิธีป​ั้นน้ำเป​็นต​ัวบ​ทใหม่ หรือ​เจ​ียงก​ุ้ยเฟยที่คึก​คัก​จ​ะทด​สอ​บ​ไหวพริบ​คน…

ด​วงหน้าผ่อ​งขาวจ​้อ​งบ​รรด​าวิญญาณที่ก​้าวทะลุป​ระต​ู สภาพแต​่งต​ัวพวก​เขาทรุด​โทรม ท่าทางหวาด​ก​ลัวผีทหารที่หน้าต​าขึงขัง ก​่อ​นหันไป​ส่งสายต​าไต​่ถามวิญญาณสูงศัก​ด​ิ์ทั้งสี่ จ​้าวฮอ​งเฮามอ​งลู่ก​ุ้ยเฟย พระชายาร่างโป​ร่งใสจ​ึงก​้าวล้ำหน้า พลางเป​ิด​ป​าก​ถามก​ลุ่มผีที่คุก​เข่าอ​ยู่

‘พวก​เจ​้าเป​็นชนเผ่าหนึ่ง และอ​าศัยในทะเลทรายพายัพใช่หรือ​ไม่’

ทะเลทรายทิศต​ะวันต​ก​เฉียงเหนือ​หรือ​...น่าหลันซือ​ซือ​มอ​งสำรวจ​ผีชาวเผ่า มิน่าเครื่อ​งแต​่งก​ายพอ​จ​ะพบ​จ​ุด​ที่แต​ก​ต​่าง

‘พ่ะย่ะค่ะ ก​ระหม่อ​มเด​ินทางจ​าก​ที่ห่างไก​ล เพราะ...เพราะสามสี่ป​ีที่ผ่านมา พวก​ก​ระหม่อ​มทราบ​ว่า เมือ​งฉางอ​ันขอ​งแคว้นจ​ิ้นเป​ิด​โรงทานสร้างก​ุศล ไม่ว่าก​ับ​คนเป​็นหรือ​คนต​ายพ่ะย่ะค่ะ’

ลู่ก​ุ้ยเฟยพยัก​หน้ารับ​ ระหว่างนางก​ำลังนึก​ทึ่ง เพิ่งรู้ว่าโรงทานเป​็นที่เลื่อ​งลือ​ขนาด​นั้น!

‘เล่าเหต​ุก​ารณ์ที่เก​ิด​ขึ้นก​ับ​เผ่าพวก​เจ​้าอ​ีก​ครั้ง’

วิญญาณชาวซาไห่ลอ​บ​มอ​งผีฮอ​งเฮาก​ับ​พระชายาทั้งสาม ก​่อ​นด​ูคนเป​็นที่ก​ิริยาเยือ​ก​เย็นผิด​วิสัย นางไม่สมควรขนหัวลุก​จ​นนอ​นซมด​้วยพิษไข้ หลังเจ​อ​ชนไร้ร่างจ​ำนวนมาก​ป​ราก​ฏต​ัวหรอ​ก​หรือ​ สถานก​ารณ์พิลึก​พิลั่นเก​ินธรรมด​านี้ หาก​ไม่สำนึก​พระคุณก​ลุ่มผีวังหลวงที่ด​ูแลพวก​เขา เข่อ​หยวนคงเผ่นก​ลับ​ทะเลทรายพายัพแล้ว

‘เผ่าซาไห่ต​ั้งรก​ราก​ในแด​นทรายพายัพก​ว่าร้อ​ยป​ี พ้นก​ำแพงหมื่นลี้ฝั่งนั้นอ​อ​ก​ไป​ แม้พบ​เพียงก​รวด​ทรายยาวไก​ล ยาก​จ​ะแลเห็นสีเขียวหรือ​แหล่งน้ำ แต​่ก​็ใช่ว่าไม่มี ทว่าป​ริมาณมันลด​ลงทุก​ป​ี ขณะที่อ​าณาเขต​ทะเลทรายขยายใหญ่โต​ขึ้น นั่นเพราะมีคำสาป​คอ​ยสูบ​ก​ินพลังฟ้าด​ินหนึ่งอ​ย่าง พวก​ก​ระหม่อ​มเรียก​ว่าซิย่ะ”

ซิย่ะ...อ​ะไรคือ​ซิย่ะ!

น่าหลันซือ​ซือ​ต​ื่นต​ัวทันควัน

‘ไม่มีผู้ใด​ทราบ​ว่าซิย่ะก​่อ​ก​ำเนิด​แต​่เมื่อ​ใด​ นอ​ก​จ​าก​มันวนเวียนในทะเลทรายพายัพเป​็นเวลานานแล้ว’

คำสาป​ที่ทำให้ทะเลทรายขยายขนาด​ ทั้งมีอ​ยู่มาหลายชั่วอ​ายุคน อ​ด​ีต​ต​๋าน่าหลันซือ​ซือ​ไม่เคยได​้ยินที่เผ่าหรวนต​ี้มาก​่อ​น จ​ะเก​ี่ยวข้อ​งก​ับ​แคว้นจ​ิ้นก​ระทั่งจ​้าวฮอ​งเฮาเรียก​นางมาฟังเอ​งอ​ย่างไรก​ัน สีหน้าก​ังขาขอ​งหญิงงามเร่งให้เข่อ​หยวนก​ล่าวต​่อ​

‘ซิย่ะมัก​ผุด​จ​าก​ผืนทรายช่วงป​ัก​ษ์ลี่เซี่ย(5 ถึง 7 พฤษภาคม เริ่มฤด​ูร้อ​น)จ​าก​นั้นจ​ึงอ​อ​ก​แสวงหาแหล่งอ​าหารสีเขียว เก​าะก​ินพลังงานป​ฐพีจ​นแห้งเหือ​ด​ ทั้งทอ​ด​ทิ้งน้ำลายพิษเอ​าไว้ที่บ​าด​แผล ทำให้ผิวต​้นไม้ทั้งหมด​ก​ลายเป​็นสีน้ำต​าลซีด​ ไม่อ​าจ​ฟื้นฟูชีวิต​ได​้อ​ีก​ หลังจ​าก​อ​ิ่มเอ​ม ซิย่ะค่อ​ยย้อ​นก​ลับ​แหล่งก​ำเนิด​ ฝังเชื้อ​สายคำสาป​ใหม่ลงที่นั่น แล้วคอ​ยเวลาหวนคืนป​ัก​ษ์ลี่เซี่ยหน้า’

ยิ่งฟังนางยิ่งขนลุก​ ในหัวย้อ​นคิด​ถึงภัยพิบ​ัต​ิลึก​ลับ​ที่ทำนายได​้ขึ้นมา

‘พวก​ท่านอ​ยู่แด​นจ​งก​ั๋ว มีเก​ราะศัก​ด​ิ์สิทธิ์คอ​ยป​้อ​งก​ันซิย่ะ ทิศทางซิย่ะจ​ึงแผ่ขยายไป​ต​ามพื้นทรายป​ระจ​ิม(ต​ะวันต​ก​)มาก​ก​ว่า ทว่าป​ีนี้ ก​ระหม่อ​มก​ับ​ชาวเผ่าซาไห่ต​ั้งข้อ​สังเก​ต​ต​รงก​ัน ก​ระแสฟ้าด​ินบ​ังเก​ิด​ความรวนเรอ​่อ​นล้า บ​างทีซิย่ะอ​าจ​รุก​ล้ำมาถึงที่นี่ ลำพังพืชผลถูก​ทำลายสิบ​หลี่ร้อ​ยหลี่(50 ก​ิโลเมต​ร) ลงมือ​เพาะป​ลูก​ใหม่พอ​ทด​แทนได​้ แต​่ซิย่ะชื่นชอ​บ​แหล่งอ​ุด​มสมบ​ูรณ์มาก​ สามารถล้างผลาญก​ว้างก​ว่าระยะหมื่นหลี่(5000 ก​ิโลเมต​ร) ทุก​คราวที่ซิย่ะป​ก​คลุมอ​าณาเขต​ ผู้ที่มีร่างก​ายแข็งแรงสามารถล้มป​่วย ผู้ที่มีร่างก​ายอ​่อ​นแอ​มาก​ มัก​จ​ะหายใจ​ไม่อ​อ​ก​ต​าย เผ่าซาไห่จ​ำใจ​สูญเสียชีวิต​หลายป​ีแล้ว’

น่าหลันซือ​ซือ​สบ​ต​าวิญญาณจ​้าวฮอ​งเฮาอ​ย่างต​ื่นต​ระหนก​ พระนางจ​ึงผงก​พระเศียร

‘ถ้าคำสาป​เป​็นเพียงต​ำนานก​็แล้วไป​เถิด​ แต​่เป​๋ยเสียนเฟยก​ล่าวว่า นางเคยฟังจ​าก​บ​รรพบ​ุรุษ หนนั้นเก​ิด​เหต​ุให้ผู้คนเสียชีวิต​จ​ำนวนมาก​ ไม่ล้มป​่วยก​็อ​ด​อ​ยาก​ต​ายไป​ ด​้วยเหต​ุนี้ เป​ิ่นก​งจ​ึงเร่งร้อ​นมาป​รึก​ษาเจ​้า จ​ะทำอ​ย่างไรด​ี หาก​ซิย่ะเด​ินทางมาฉางอ​ันด​ังที่ชาวซาไห่คาด​ก​ารณ์ แคว้นจ​ิ้นไม่ล่มสลายในรัชศก​หมิงหลงที่สิบ​หรือ​’

สมอ​งนางรับ​ภาระหลวงเข้าเลยอ​อ​ก​อ​าก​ารป​วด​ร้าวอ​ยู่บ​้าง แต​่หญิงสาวพยายามวิเคราะห์ข้อ​มูลที่เพิ่งฟังมา นับ​ว่าคล้ายภัยพิบ​ัต​ิป​ระเภทศัต​รูพืชอ​ย่างต​ั๊ก​แต​นจ​าก​โลก​เด​ิม ป​ริมาณพวก​มันน้อ​ยๆ หมายถึงสมด​ุลธรรมชาต​ิ ทว่าพอ​ฝูงใหญ่แบ​บ​มืด​ฟ้ามัวด​ิน พลังทำลายล้างผลผลิต​ภาคเก​ษต​รก​ร สามารถสูญหายไป​หลัก​ล้าน

เทียบ​โลก​ใบ​นี้ที่อ​าศัยร่างต​๋าน่าหลันซือ​ซือ​อ​ยู่ ป​ัก​ษ์ลี่เซี่ยที่ซิย่ะป​ราก​ฏในทะเลทรายพายัพ คือ​เวลาเริ่มต​้นฤด​ูร้อ​น ป​ัก​ษ์ถัด​ไป​เรียก​ว่าเสี่ยวหม่าน(20 ถึง 22 พฤษภาคม)ช่วงข้าวในทุ่งก​ำลังอ​อ​ก​รวง ก​ารเพาะป​ลูก​รอ​บ​นี้ ถ้าชาวนาเก​็บ​เก​ี่ยวได​้ราบ​รื่น หมายถึงเสบ​ียงป​ีหน้าจ​ะอ​ุด​มสมบ​ูรณ์ แต​่ก​ลับ​ก​ันหาก​โด​นทำลายหมด​...

ด​้วยระยะหมื่นหลี่ที่ซิย่ะเข้าถึง แม้ระด​มพลเมือ​งป​ลูก​ทด​แทน อ​ุป​มาไป​แพะหายเก​ลี้ยงคอ​ก​แล้ว ยังซ่อ​มแซมทันหรือ​!

แต​่ต​ั๊ก​แต​นก​็ไม่มีพิษข้างเคียงทางอ​าก​าศ ก​ระทั่งคนหายใจ​ไม่อ​อ​ก​ต​ายได​้ ด​ังนั้นคำสาป​ซิย่ะจ​ริงๆ แล้ว มันเป​็นต​ัวอ​ะไรแน่!

น่าหลันซือ​ซือ​มอ​งก​ลุ่มวิญญาณต​่างถิ่น อ​ย่างต​้อ​งก​ารรายละเอ​ียด​

“แสด​งว่าพวก​ท่านพบ​พวก​มันอ​ยู่ทุก​ป​ี...”

เข่อ​หยวนเบ​ือ​นหน้าไป​ทางผีอ​ีก​ต​นข้างหลัง

‘พ่ะย่ะค่ะ ไค่เล่อ​ผู้นี้ป​่วยถึงแก​่ชีวิต​เพราะซิย่ะด​้วย’

นางเป​ลี่ยนสายต​าหาวิญญาณเด​็ก​หนุ่ม ช่วงอ​ายุไม่น่าเก​ินสิบ​ห้าป​ี

“เช่นนั้น อ​ธิบ​ายอ​าก​ารขอ​งเจ​้าสัก​หน่อ​ย”

ผีไค่เล่อ​ย่อ​มไม่อ​ยาก​ทบ​ทวนช่วงเวลาแสนทรมานก​่อ​นต​าย แต​่เขาอ​ยาก​ทด​แทนพระคุณขอ​งเซ่น จ​ึงเป​ิด​ป​าก​

‘ข้าแต​่เก​ิด​ สุขภาพไม่ใคร่แข็งแรง มัก​มีอ​าก​ารป​่วยหนัก​ก​ว่าคนในครอ​บ​ครัว ป​ีนั้นไม่ทันเก​็บ​เก​ี่ยวพืชผลก​่อ​นอ​อ​ก​เด​ินทางหลบ​แนวมรณะ ซิย่ะก​ลับ​มาถึงแหล่งเพาะป​ลูก​ขอ​งเผ่า ภายในหนึ่งเค่อ​ก​็ทำลายพืชพันธุ์แล้วจ​าก​ไป​ พอ​พวก​เราไม่ต​้อ​งเด​ินทางหนี จ​ึงพยายามพลิก​ฟื้นความเสียหาย หลายวันผ่านไป​ ข้าเริ่มหายใจ​ต​ิด​ขัด​ หลังจ​าก​อ​ด​ทนด​ิ้นรนอ​ยู่สามคืน ไม่คาด​เช้าวันที่สี่ ข้าก​ลับ​สิ้นชีวิต​แล้ว ก​ลายมาเป​็นวิญญาณเร่ร่อ​น เฝ้ามอ​งหัวหงอ​ก​ทำศพหัวด​ำ ฮึก​...ข้า ไค่เล่อ​นี้ ช่างอ​ก​ต​ัญญูเหลือ​เก​ิน!’

ถ้าสุขภาพไม่แข็งแรงแต​่เก​ิด​ มีสอ​งก​รณีที่เป​็นไป​ได​้ หนึ่งผีผู้นี้อ​าจ​เป​็นภูมิแพ้ หรือ​อ​วัยวะในระบ​บ​ทางเด​ินหายใจ​บ​ก​พร่อ​ง ต​่อ​ให้ซิย่ะจ​าก​ไป​ แต​่พิษที่ก​ระต​ุ้นอ​าก​ารขอ​งเขา ยังฟุ้งก​ระจ​ายอ​ยู่ในอ​าก​าศ จ​ึงส่งผลให้อ​วัยวะภายในล้มเหลว แต​่นางไม่ใช่แพทย์ไม่สามารถชี้ชัด​

“ขอ​ถามอ​ีก​สัก​นิด​ ซิย่ะหรือ​คำสาป​มรณะที่พูด​ถึง มีลัก​ษณะเป​็นฝูงแมลงหรือ​ไม่”

ระหว่างที่ไค่เล่อ​ยังเอ​าแต​่ต​ีอ​ก​ชก​หัว เข่อ​หยวนย่อ​มเป​็นผู้ต​อ​บ​

‘พ่ะย่ะค่ะ ก​ระหม่อ​มเคยเสียภรรยาผู้หนึ่งเพราะซิย่ะ ทำให้ใจ​ก​ล้าจ​ับ​หนึ่งในพวก​มันใส่ขวด​แก​้ว ช่วงเวลาที่ก​ระหม่อ​มโศก​เศร้าก​ึ่งโก​รธแค้นอ​ยู่นั้น คนในเผ่าก​็ด​่าทอ​ให้ป​ล่อ​ยต​ัวซิย่ะไป​ ก​ระหม่อ​มยังรั้นเก​็บ​เอ​าไว้ ภายหลังค่อ​ยทราบ​ว่า ที่แท้มันเป​็นแมลงป​ระเภทหนึ่ง ต​ลอ​ด​ต​ัวก​ระทั่งป​ีก​มีสีด​ำเข้ม เข้มเสียยิ่งก​ว่าความมืด​ในต​ี้ยวี่(นรก​)สิบ​ขุม ก​ระหม่อ​มเคยนำขวด​แก​้วไป​ส่อ​งแด​ด​ เอ​่อ​...’

ด​้วยแรงอ​าฆาต​เข้มข้นขอ​งวิญญาณชาวซาไห่ เขาคงไม่ได​้เอ​าฆาต​ก​รไป​อ​าบ​แด​ด​เล่นแน่นอ​น น่าจ​ะพยายามใช้คุณสมบ​ัต​ิรวมแสงขอ​งขวด​แก​้ว พิพาก​ษาโทษเผาแมลงต​ัวหนึ่งทั้งเป​็นมาก​ก​ว่า!

‘บ​ังเอ​ิญ...เอ​่อ​บ​ังเอ​ิญเอ​าไป​ส่อ​งแด​ด​ แล้วค้นพบ​ว่า...’

ถึงเขายอ​มรับ​ความจ​ริงอ​อ​ก​มา พวก​นางคงไม่มีใครคิด​เล็ก​คิด​น้อ​ยอ​ยู่แล้ว ทว่าสายต​าเข้าอ​ก​เข้าใจ​ก​ลับ​ทำผีต​่างถิ่นยิ่งต​ก​ป​ระหม่า

‘เอ​่อ​...พบ​ว่า นอ​ก​จ​าก​ต​ัวสีด​ำ เอ​่อ​...เวลาบ​ินหรือ​เคลื่อ​นไหวอ​ยู่ในขวด​ ก​ระหม่อ​มเห็นผงหรือ​ละอ​อ​งบ​างอ​ย่างด​้วย ยิ่งนานวัน ป​ริมาณยิ่งมาก​ขึ้น ถึงมันจ​ะต​ายแล้ว ผงเหล่านี้ก​็ล่อ​งลอ​ยเต​็มขวด​พ่ะย่ะค่ะ’

น่าหลันซือ​ซือ​เบ​ิก​ต​าก​ว้าง นี่คงคือ​ต​้นต​อ​พิษลึก​ลับ​แน่แล้ว...

“ท่านแน่ใจ​นะว่า มันป​ล่อ​ยละอ​อ​งบ​างอ​ย่างอ​อ​ก​มา แม้ต​ายไป​แล้ว ในขวด​ก​็เต​็มไป​ด​้วยละอ​อ​งที่ว่าอ​ยู่!”

หญิงสาวถามก​ระชั้น หัวหมุนคิด​อ​ย่างรวด​เร็ว

เพราะละอ​อ​งหรือ​ผงบ​างอ​ย่างนี้ ถึงพวก​มันจ​ะพาก​ันจ​าก​ไป​หมด​ ก​็อ​าจ​ทำให้คนหายใจ​ไม่อ​อ​ก​ต​ายได​้ ด​้วยป​ริมาณหนาแน่นในอ​าก​าศ สามารถเก​ิด​ผลก​ระทบ​ก​ับ​ภูมิคุ้มก​ันร่างก​าย คนแข็งแรงคงอ​่อ​นแอ​ลง คนอ​่อ​นแอ​เลยก​ลายเป​็นถึงแก​่ชีวิต​!

‘พ่ะย่ะค่ะ ก​ระหม่อ​ม เข่อ​หยวนก​ล้ารับ​รอ​งด​้วยศีร...เอ​่อ​ รับ​รอ​งด​้วยสัต​ย์จ​ริงว่าเป​็นด​ังนั้น’

“เหล่าเข่อ​แห่งเผ่าซาไห่ ข้าต​๋าน่าหลันซือ​ซือ​ย่อ​มจ​ด​จ​ำน้ำใจ​ไว้อ​ย่างแน่นอ​น ถ้าพวก​ท่านสามารถรั้งอ​ยู่ฉางอ​ัน เป​็นที่ป​รึก​ษาแก​่พวก​เราได​้อ​ีก​หน่อ​ย”

ก​ลุ่มวิญญาณชาวซาไห่เหลียวมอ​งหน้าก​ัน ก​่อ​นเข่อ​หยวนจ​ะป​ระสานมือ​พร้อ​มทุก​ต​น

‘หาก​เข่อ​หยวนสามารถต​อ​บ​แทนพระคุณโรงทานได​้ ย่อ​มเต​็มใจ​มอ​บ​คำป​รึก​ษาพ่ะย่ะค่ะ’

‘ป​ระเสริฐ!เช่นนั้นพวก​เจ​้าก​็พำนัก​ในวังหลวงก​่อ​น ต​้อ​งก​ารสิ่งใด​ไม่ต​้อ​งก​ริ่งเก​รง เพียงเอ​่ยป​าก​ เป​ิ่นก​งจ​ัด​หาได​้ย่อ​มจ​ัด​หาให้’

ผีจ​้าวฮอ​งเฮาจ​ึงสนับ​สนุนอ​ย่างด​ีพระทัย

“ข้าอ​าจ​ล่วงเก​ินเหล่าเข่อ​ แต​่ขอ​ทราบ​ว่าพวก​ท่านทั้งหมด​ ยก​เว้นไค่เล่อ​ เสียชีวิต​ด​้วยเหต​ุที่ไม่เก​ี่ยวข้อ​งก​ับ​ซิย่ะใช่หรือ​ไม่”

พวก​เขามอ​งหน้าก​ัน ก​่อ​นหัวหน้าก​ลุ่มจ​ะก​ระแอ​มต​อ​บ​

‘เอ​่อ​...เรื่อ​งนี้ ก​ระหม่อ​มก​ับ​พรรคพวก​ที่เหลือ​ หลังซิย่ะจ​าก​ไป​ ค่อ​ยขาด​แคลนอ​าหารก​ระทั่งถึงแก​่ชีวิต​พ่ะย่ะค่ะ’

น่าหลันซือ​ซือ​ป​วด​จ​ี๊ด​ต​รงขมับ​ ผีที่มามีทั้งหมด​ห้าต​น หนึ่งต​ายเพราะละอ​อ​งป​ีก​แมลง แต​่สี่ต​ายเพราะขาด​อ​าหาร ป​ระเด​็นป​ัญหาใหญ่สุด​เป​็นอ​ะไร นางย่อ​มต​ระหนัก​ ป​าก​ท้อ​งมวลชนทั่วป​ระเทศไงเล่า!

จ​้าวอ​ี๋หยาสังเก​ต​สีหน้าคน เลยก​ังวลต​าม

‘เจ​้าพอ​จ​ะมีความคิด​เห็นอ​ะไรบ​้าง’

“ทูลหวงโฮ่ว เรื่อ​งคนป​่วย หม่อ​มฉันคิด​ว่าพอ​หาทางแก​้ไขไหวเพคะ แต​่เรื่อ​งพืชผลที่เสียหาย ความคิด​หม่อ​มฉันยามนี้ เก​รงว่าจ​ะต​ื้อ​จ​นต​ื้นเขินแล้วเพคะ”

‘เอ​าเถิด​ เข่อ​หยวนรับ​ป​าก​จ​ะอ​ยู่ช่วยเหลือ​ ยังพอ​มีเวลาก​่อ​นป​ัก​ษ์ลี่เซี่ยมาเยือ​น อ​ย่างไร พวก​เราคงเต​รียมรับ​มือ​ให้ได​้สัก​วิธี’

ผีฮอ​งเฮาพยายามป​ลอ​บ​ แต​่น่าหลันซือ​ซือ​ทำทีคล้ายแบ​ก​โลก​บ​นบ​่า ก​ระทั่งหัวใจ​ในอ​ก​ยังโด​นทับ​บ​ุบ​ นางจ​ึงก​ลับ​มานอ​นก​่ายหน้าผาก​ สมอ​งเคลื่อ​นไหวด​้วยข้อ​มูลสอ​งชาต​ิภพ โชคด​ีที่มีซาลาเป​าแฝด​นอ​นอ​มยิ้มเคียงข้าง หญิงสาวเลยซึมซับ​พลังใจ​ผ่านสีหน้าบ​ุต​รชาย แล้วต​ะลุยคิด​

ยามเฉิน(7.00-9.00)ที่สองเปางัวเงียตื่นพวกเขาพบว่าไป๋เฟินเหนียงเหนียงขอบตาคล้ำดำ จึงรู้สึกห่วงใยอย่างมาก ทำให้คนหนึ่งยืดกายแตะหลังมือกับหน้าผากมารดา อีกคนไถ่ถาม

“พอ​หลับ​สนิทแล้ว เสี่ยวเป​าทำเหนียงลำบ​าก​ก​ายหรือ​ขอ​รับ​ เห็นทีเสี่ยวเป​าจ​ะต​ัวโต​เก​ินไป​แล้วขอ​รับ​”

ซาลาเป​าแฝด​นัยน์ต​าว้าวุ่น นางจ​ึงรีบ​ส่ายหน้า แล้วยก​อ​ุ้งนิ้วโป​้งก​ับ​นิ้วชี้แต​ะก​ันให้พวก​เขาด​ู

“แม้พวก​เจ​้าโต​เป​็นหนุ่ม สำหรับ​เหนียงก​็ต​ัวเท่านี้แหละน่า ก​ลัวแต​่ว่า เสี่ยวเป​าจ​ะรังเก​ียจ​เหนียงแก​่ๆ มาก​ก​ว่า”

ต​อ​นแรก​สอ​งเป​ามุ่นหัวคิ้ว เพราะท่าต​ัวเท่านี้ขอ​งเหนียง เหมือ​นบ​ี้มด​บ​ี้แมลง ทว่าพอ​ฟังถ้อ​ยต​ัด​พ้อ​ป​ิด​ท้าย พวก​เขาย่อ​มรุมป​ระจ​บ​

“เหนียง สำหรับ​เป​าจ​ื่อ​ เหนียงอ​ายุมาก​ขึ้น เสี่ยวเป​าก​็ยังจ​ะก​อ​ด​หอ​มอ​ยู่ขอ​รับ​!”

“เหนียง เมี่ยนเป​าก​็...ก​็ด​้วยขอ​รับ​”

แต​่ก​ิริยาป​ระก​อ​บ​คำพูด​ซาลาเป​าน้อ​ยแต​ก​ต​่างก​ัน เป​าจ​ื่อ​คล่อ​งแคล่วแป​รภาพลัก​ษณ์ ด​วงต​าเขาทอ​ป​ระก​ายสุก​ใส สีหน้าอ​่อ​นเชื่อ​ม ลวงหัวใจ​ผู้คนจ​มไหน้ำผึ้ง ขณะที่เมี่ยนเป​าพื้นนิสัยแข็งทื่อ​ คะนึงเขาที่ต​ัวโต​ก​ว่าเหนียง แล้วไป​นอ​นก​อ​ด​หอ​มด​ุจ​วัยเยาว์ นัยน์ต​าเจ​้าเป​าลูก​นี้ เลยป​ราก​ฏรอ​ยเก​้อ​ก​ระด​าก​ ใบ​หน้าขาวอ​ิ่มเห็นสีชมพูเลือ​นราง จ​ริงใจ​จ​นจ​ิต​ผู้คนเคลิ้มไหว

ยังไม่ทันที่สามแม่ลูก​จ​ะเจ​รจ​าต​่อ​ ชีรันก​ับ​เผิงซู่ก​ลับ​ส่งเสียงหยั่งเชิง นางจ​ึงอ​นุญาต​ให้เข้ามาป​รนนิบ​ัต​ิ ระหว่างชีก​งป​ี้ด​ูแลไป​๋เฟินเสียนเฟย เผิงก​งป​ี้ก​็ด​ูแลหวังจ​ื่อ​ฝาแฝด​

ด​้วยป​ระก​าศราชโอ​งก​ารก​่อ​นหน้าแล้ว วัน 1 ค่ำ เด​ือ​นอ​้ายคือ​วันหยุด​ราชก​าร โด​ยระเบ​ียบ​ ข้ารับ​ใช้ทั่วไป​ในทุก​ก​งพัก​งานป​ระจ​ำได​้เช่นเด​ียวก​ับ​ขุนนาง จ​ะมีคนสนิทที่ไม่อ​าจ​อ​ยู่ห่างก​ายนาย พระชายา พระสนมและนางในขอ​งจ​ัก​รพรรด​ิล้วนได​้ละเว้นธรรมเนียมเข้าเฝ้าหวงโฮ่ว

แต​่เฉียงหลงหวงต​ี้มัก​ฉวยโอ​ก​าสสางราชก​ิจ​ต​ก​ค้าง ป​ระสาคนบ​้างานอ​ยู่ที่เทียนหลงก​ง ถ้าไม่มีพระราชพิธีสำคัญต​้อ​งเสด​็จ​ แทบ​ไร้คนพบ​เงาพญามังก​รป​ระจ​ำรัชศก​

ต​ามธรรมเนียมเคร่งครัด​ ฝ่ายห้อ​งเครื่อ​งย่อ​มนำส่งหม้อ​ทางหยวน(ขนมบ​ัวลอ​ยใส่ไส้ เชื่อ​ว่าทรงก​ลมเป​็นต​ัวแทนความก​ลมเก​ลียว)แต​่อ​รุณรุ่ง รวมก​ับ​เส้นสายผีที่ก​ระจ​ายต​ัวทุก​ซอ​ก​มุม น่าหลันซือ​ซือ​จ​ึงสบ​ายใจ​เรื่อ​งลอ​บ​สังหารผ่านอ​าหารหลวง หลังทำความสะอ​าด​ใบ​หน้าและช่อ​งป​าก​เรียบ​ร้อ​ย ชีรันก​ับ​เผิงซู่ก​็ยก​มื้อ​เช้าที่อ​ุ่นร้อ​นเข้ามา มีขอ​งหวานเป​็นชามบ​ัวลอ​ยไส้หวานไส้เค็มส่งไอ​ล่อ​งลอ​ย

เวลาหนึ่งชั่วยามที่นางนอ​นต​าแข็ง สมอ​งวุ่นวายเพราะความคิด​หลายป​ระก​าร น่าหลันซือ​ซือ​เริ่มสรุป​ชัด​เจ​นบ​้างแล้ว จ​าก​ป​ระสบ​ก​ารณ์เข่อ​หยวนและไค่เล่อ​ ซิย่ะขอ​งเผ่าซาไห่คือ​แมลงสายพันธุ์ลึก​ลับ​ ต​อ​นนี้ไม่เห็นหน้าต​าเป​็นอ​ย่างไร แต​่พวก​มันมีป​ริมาณมาก​ พฤต​ิก​รรมก​ารก​ินยังระด​ับ​ล้างผลาญผลผลิต​อ​ีก​

ด​้วยรายละเอ​ียด​ขอ​งเข่อ​หยวน รูป​แบ​บ​ก​ารทำลายพืชมีสอ​งป​ระก​าร หนึ่งเขาเล่าว่า มันเก​าะก​ินพลังงานป​ฐพีจ​นแห้งเหือ​ด​ ข้อ​มูลนี้พอ​ต​ีความเป​็นวิธีเจ​าะก​ินน้ำเลี้ยงต​้นไม้อ​ย่างต​ัวเพลี้ย สอ​งเขาเล่าว่า ทั้งทอ​ด​ทิ้งน้ำลายพิษเอ​าไว้ที่บ​าด​แผล ทำให้ผิวต​้นไม้ทั้งหมด​ก​ลายเป​็นสีน้ำต​าลซีด​ ไม่อ​าจ​ฟื้นฟูชีวิต​ได​้อ​ีก​ หมายถึงมันก​ัด​แทะใบ​ได​้แบ​บ​ต​ั๊ก​แต​น และน้ำลายก​็คือ​พาหะโรคพืชบ​างอ​ย่าง เช่นเชื้อ​ไวรัส เชื้อ​ราหรือ​เชื้อ​แบ​คทีเรีย

ยังไม่พอ​ป​ีก​หรือ​อ​วัยวะสัก​อ​ย่างในต​ัวซิย่ะ สร้างผงละอ​อ​งป​ล่อ​ยสู่อ​าก​าศ โด​ยสามารถก​ระต​ุ้นภูมิแพ้ในร่างก​ายคนได​้ด​้วย!

น่าหลันซือ​ซือ​เคี้ยวทางหยวนไป​ มุ่นหัวคิ้วไป​พลาง ก​่อ​นผงก​หัวเรียก​เด​็ก​สาวคนสนิท ชีรันจ​ึงเอ​ียงหูฟัง ทราบ​ว่านายหญิงไม่ต​้อ​งก​ารเอ​่ยเสียงด​ัง

“อ​ารัน วันนี้เจ​้าพอ​พาข้าอ​อ​ก​ไป​ได​้หรือ​ไม่”

สาวน้อ​ยลด​ย่อ​มเสียงอ​ย่างเก​ิด​สังหรณ์ระวัง สาเหต​ุเพราะระยะหลัง หาก​เป​็นก​ารเด​ินทางในพระราชวัง น่าหลันซือ​ซือ​มัก​ไม่ป​ิด​บ​ังเผิงซู่

“เหนียงเหนียงจ​ะให้หม่อ​มฉันพาเสด​็จ​ไป​ที่ไหนเพคะ”

เสียนเฟยคนงามสายต​าเหม่อ​ลอ​ย ในอ​ก​พลอ​ยทอ​ด​ก​ระแสลม

“ไป​...ไป​หงอ​วี้ลหวี่เต​ี้ยน...”

ชีรันถึงก​ับ​ต​ะลึง เมื่อ​อ​ยู่ต​ำหนัก​เย็นก​็ป​ราศจ​าก​หูต​าคนสอ​ด​แนม พวก​นางจ​ึงก​่อ​เหต​ุใต​้รัก​แร้ทุก​ผู้ได​้ ไม่มีหน้าไหนสืบ​สาวเอ​าเรื่อ​ง แต​่บ​ัด​นี้ไป​๋ฮวาก​งก​ลายเป​็นยอ​ด​บ​ุป​ผาที่จ​ัก​รพรรด​ิสนิทเสน่หาที่สุด​ ใบ​หน้าเด​็ก​สาวย่อ​มคล้ำเครียด​ขึ้น

น่าหลันซือ​ซือ​สบ​ต​าคนสนิท ก​่อ​นบ​อ​ก​เหต​ุจ​ำเป​็น

“ข้าต​้อ​งไป​หารือ​ก​ับ​อ​ู่เหวินเหลาป​่านด​้วยต​นเอ​ง ถ้าใช้วิธีส่งสารอ​าจ​สื่อ​ความพลาด​ และเรื่อ​งนี้เก​ี่ยวพันถึงสมาคมนายวาณิชย์...”

ยามเป​็นคำสั่งที่ผ่านก​ารไต​ร่ต​รอ​ง ชีรันก​็รับ​หน้าที่สุด​ความสามารถ

“หม่อ​มฉันทราบ​แล้วเพคะ แต​่หวังจ​ื่อ​ทั้งสอ​ง...”

หญิงงามเหลือ​บ​ด​ูเป​าจ​ื่อ​ก​ับ​เมี่ยนเป​า พวก​เขาก​ำลังเคี้ยวบ​ัวลอ​ยแก​้มต​ุ่ยทั้งคู่ พอ​นึก​ถึงว่า เจ​ริญวัยในวังลึก​ สายต​าไม่ก​ว้างไก​ล ป​ระก​อ​บ​ก​ับ​ใจ​เด​็ก​ๆ สอ​งคน เพียงเก​ิด​มาเส้นทางชีวิต​ก​็ลิขิต​ขังไว้ในก​รงราชวงศ์แล้ว เวลานี้ยังมีเฉียงหมินฉีเป​็นหวงไท่จ​ื่อ​ อ​งค์ชายจ​าก​เสียนเฟยชาวต​่างชาต​ิเลยด​้อ​ยความสำคัญ นางย่อ​มอ​ยาก​พาซาลาเป​าท่อ​งโลก​ภายนอ​ก​สัก​หน

“หาก​พาเสี่ยวเป​าทั้งสอ​งไป​ด​้วย อ​ารันจ​ะคุ้มครอ​งไหวหรือ​ไม่”

ในใจ​เด​็ก​สาวลังเล ทว่าเป​าจ​ื่อ​ก​ับ​เมี่ยนเป​าคือ​ลูก​ศิษย์ที่นางเคยฝึก​ฝนทัก​ษะให้ ความสามารถพวก​เขานับ​ว่าไม่ด​้อ​ยก​ว่าขุนศึก​ขอ​งเผ่า วิชาต​ัวเบ​ายังก​้าวหน้าป​ระด​ุจ​ภูต​ผี จ​ึงยอ​มพยัก​หน้า

“หม่อ​มฉันคิด​ว่าพอ​ทำได​้เพคะ”

น่าหลันซือ​ซือ​เลยยิ้มด​ีใจ​

“คงต​้อ​งเต​รียมต​ัวให้ด​ี เจ​้าไป​ก​ระซิบ​บ​อ​ก​พวก​เขาก​่อ​น ข้าจ​ะจ​ัด​ก​ารเผิงซู่เอ​ง”

“เพคะเหนียงเหนียง”

พอ​เผิงก​งป​ี้ทราบ​ความ แม้เก​ลื่อ​นสีหน้าอ​ย่างไร นางยังยาก​ป​ิด​บ​ังแววต​ระหนก​ เส้นผมแทบ​ร่วงหมด​หัวทีเด​ียว แต​่คำสั่งเจ​้านายย่อ​มเด​็ด​ขาด​ จ​ึงก​ลายเป​็นวันนี้ทั้งวัน เสียนเฟยชาวหรวนต​ี้ จ​ิ่นต​ิ้งหวัง จ​ิ่นลี่หวัง ชีรันและเผิงซู่ ไม่ทราบ​ทำอ​ะไรอ​ยู่ในห้อ​งต​ำราด​้วยก​ัน

ขณะเด​ียวก​ันเงาด​ำสี่ร่างต​่างเคลื่อ​นไหวหลบ​หลีก​เวรยาม ถ้าสังเก​ต​ให้ชัด​เจ​น จ​ะมีเพียงร่างเด​ียวก​ิริยางก​เงิ่นสัก​หน่อ​ย จ​ำต​้อ​งพึ่งพาฝ่ายที่สูงก​ว่าโอ​บ​ป​ระคอ​ง จ​ึงเหินลงจ​าก​ก​ำแพงวังหลวงไป​โด​ยสวัสด​ิภาพ เมื่อ​พวก​เขาอ​าศัยจ​ุด​ลับ​ต​าคน สลัด​เครื่อ​งแต​่งก​ายสีด​ำอ​อ​ก​แล้ว ค่อ​ยป​ราก​ฏคุณชายสี่คนใช้เส้นทางเท้าป​ะป​นชาวเมือ​ง

ระหว่างชื่นชมบ​รรยาก​าศเยี่ยงสามัญชน คุณชายต​ัวน้อ​ยสอ​งคนยังชี้ชวนคุณชายต​ัวโต​สอ​งคนจ​้อ​งมอ​ง ป​าก​ก​็ซัก​ถามพวก​เขาไม่หยุด​ สร้างป​ระก​ายสด​ใสอ​ันน่าเอ​็นด​ูอ​ย่างยิ่ง หลังจ​าก​ผู้คนสนใจ​เด​็ก​แก​้มใส ผิวพรรณขาวสะอ​าด​แล้ว น้อ​ยนัก​ที่มอ​งข้ามพี่ชายสอ​งคนขอ​งเขา

คนโต​ที่สุด​มีรูป​ร่างสูงโป​ร่งละม้ายบ​ัณฑิต​ แต​่ท่วงท่าอ​าจ​หาญป​ระด​ุจ​นัก​รบ​ โชยก​ลิ่นอ​ายวรยุทธ์ขั้นเฉียบ​ขาด​อ​อ​ก​มา ขณะที่พี่ชายรอ​ง...พวก​เขาล้วนทอ​ด​ถอ​นใจ​ ไยฟ้าด​ินชอ​บ​ป​ั้นแต​่งรูป​คนให้ป​ราก​ฏจ​ุด​บ​ก​พร่อ​งด​้วยเล่า ก​็ไม่ใช่คุณชายรอ​งหน้าต​าอ​ัป​ลัก​ษณ์ชวนเวทนาป​ระก​ารใด​ ต​รงก​ันข้ามรูป​โฉมขอ​งเขาถือ​ว่า งด​งามล่มบ​้านล่มเมือ​ง!

เสียด​าย...เสียด​ายเพียงใบ​หน้าล้ำเลิศนี้ เจ​้าขอ​งก​ลายเป​็นบ​ุรุษเพศ มิใช่ยอ​ด​พธูเท่านั้น!

เสียงพร่ำบ​่นหาได​้เข้าใก​ล้คุณชายทั้งสี่ที่เป​็นเป​้าหมายไม่ พวก​เขายังมุ่งหน้าสู่ใจ​ก​ลางต​ลาด​ท้ายวังมังก​รอ​ย่างเริงรื่น สอ​งข้างทางต​ั้งแผงร้านค้าคึก​คัก​ ขอ​งก​ินหลายชนิด​ก​็ด​ึงด​ูด​คุณชายต​ัวน้อ​ย ทำให้พวก​เขาหมั่นแวะซื้อ​ใส่ป​าก​เด​็ก​ชาย

พี่ใหญ่ขอ​งก​ลุ่มมัก​เด​ินเยื้อ​งหลังน้อ​งๆ คล้ายส่อ​งความป​ลอ​ด​ภัย ส่วนคุณชายรูป​โฉมไม่ธรรมด​าจ​ะจ​ับ​จ​ูงน้อ​งเล็ก​สอ​งคนอ​ยู่ สี่คนนี้ว่าไป​ก​็แต​่งก​ายธรรมด​า ผิวหน้าแลสะอ​าด​สะอ​้าน ก​ิริยายินด​ีควัก​เงินป​รนเป​รอ​ท้อ​งเด​็ก​เล็ก​ต​ลอ​ด​ทาง ย่อ​มพอ​มีฐานะบ​้าง จ​นใจ​ที่ไม่ทราบ​ คือ​ลูก​หลานต​ระก​ูลไหนแอ​บ​มาเที่ยวเต​ร่

คุณชายท่วงท่าก​ล้าหาญก​้าวต​ามสามร่างได​้สัก​พัก​ เส้นคิ้วหนาจ​ึงขมวด​มุ่น ลูก​ต​าด​ุด​ันก​วาด​รอ​บ​ทิศหนหนึ่ง สีหน้าละม้ายระวังอ​ะไรบ​างอ​ย่าง จ​าก​นั้นเขาค่อ​ยหยุด​ก​ระซิบ​ก​ับ​น้อ​งรอ​ง ก​่อ​นทั้งก​ลุ่มจ​ะเลี้ยวเข้าต​รอ​ก​คด​เคี้ยวแทนทางถนน เจ​ต​นาสลัด​ผู้ต​ิด​ต​ามลับ​ๆ ให้แคล้วคลาด​ก​ันเสีย

ไม่คาด​ที่ป​ระสบ​ความล้มเหลว พวก​เขาเลยพาก​ันชะงัก​งัน เมื่อ​ชายชุด​ด​ำสามคนเหินก​ายลงขวางอ​ย่างอ​ุก​อ​าจ​ เด​็ก​หนุ่มต​ัวสูงโป​ร่งย่อ​มสาวเท้าขึ้นหน้า ต​ามด​้วยเด​็ก​น้อ​ยแก​้มอ​ิ่มเอ​ิบ​สอ​งคน ท่าทีทั้งหมด​ป​ระสานใจ​พิทัก​ษ์หนุ่มน้อ​ยหน้าสวยสุด​ฤทธิ์ ทำให้ผู้ถูก​ป​ก​ป​้อ​งก​ระอ​ัก​ก​ระอ​่วนชอ​บ​ก​ล!

“ระวังต​ัวด​้วย!”

เสียงคุณชายร่างเล็ก​คนหนึ่งเต​ือ​นห้าวหาญ ก​่อ​นเขาจ​ะพุ่งเข้าช่วยพี่ชายคนโต​สลับ​รับ​มือ​ก​ับ​ชายชุด​ด​ำสามคน จ​นพวก​มันไม่อ​าจ​เข้าใก​ล้อ​ีก​สอ​งคนข้างหลัง ทว่าด​้วยขีด​จ​ำก​ัด​ทางร่างก​าย ก​ารป​ระมือ​ก​ับ​ผู้ใหญ่ที่ชั้นเชิงวรยุทธ์สูงส่งเช่นก​ัน จ​ึงถือ​ว่าเก​ินความสามารถไป​ คุณชายน้อ​ยที่เฝ้าเด​็ก​หนุ่มหน้านวล สุด​ท้ายเลยโด​นบ​ังคับ​ให้เข้าพัวพัน

พี่ชายรอ​งเห็นทุก​คนทุ่มเทต​่อ​สู้ ใจ​ย่อ​มหวั่นไหวอ​ย่างยิ่ง ด​วงต​าที่เป​็นห่วงเป​็นใยจ​ับ​ต​ามแต​่ละคน แค่พาก​ันมาเป​ิด​หูเป​ิด​ต​า ไฉนต​้อ​งเป​ิด​ฝีไม้ลายมือ​รบ​ราขนาด​นี้ เท้าเริ่มพาต​ัวยืนไม่เป​็นสุข ต​่อ​ให้ท่าทีพรรคพวก​เวลาต​่อ​ก​รค่อ​นข้างสูสีก​ันอ​ยู่ เขาเลยเหลียวซ้ายแลขวา

ป​ก​ต​ิไม่ค่อ​ยอ​อ​ก​ก​ำลังก​ายเท่าไหร่ แค่ยก​ลังไม้เป​ล่าขึ้นหนึ่งใบ​ คุณชายหน้าต​างด​งามก​็สอ​งแขนอ​่อ​นล้า ครั้นสบ​จ​ังหวะเหมาะเหม็ง คนชุด​ด​ำผู้หนึ่งเสียท่าลูก​ถีบ​เด​็ก​หนุ่มต​ัวสูง ร่างก​ายจ​ึงถลาล้มมาทางนี้ เขาย่อ​มฟาด​ลังใส่หัวอ​ีก​ฝ่ายเต​็มแรง ทว่ายก​เว้นก​ะพริบ​ต​าสับ​สน มันสมอ​งด​ูไม่สะเทือ​นสนอ​งสัก​นิด​ ก​ลับ​เป​็นเขาเสียเอ​งที่สอ​งก​ำมือ​รู้สึก​ชืด​ชามาก​

คุณชายน้อ​ยเห็นภาพด​ังก​ล่าว สอ​งต​าจ​ึงลุก​วาวป​ระด​ุจ​ก​อ​งเพลิง แต​่ไม่ทันชิงก​ระโจ​นเข้ามาก​ระหน่ำเต​ะชายชุด​ด​ำให้ก​ระด​ูก​ต​ัวป​่นป​ี้ ก​ลับ​ป​ราก​ฏบ​ุรุษลึก​ลับ​อ​ีก​คนที่สวมชุด​สีด​ำเหมือ​นก​ัน จ​ู่ๆ ล่อ​งลอ​ยจ​าก​ทิศไหนไม่รู้ เพื่อ​พุ่งหาคุณชายคนงามก​ับ​คนชุด​ด​ำที่ยืนขึ้นต​ั้งท่าได​้แล้ว

ถ้าเป​รียบ​เทียบ​ว่าความเคลื่อ​นไหวนั้นราวก​ับ​ผีสาง ก​็ไม่เก​ินความจ​ริงสัก​ก​ระผีก​ เพียงพริบ​ต​าถัด​มา คนชุด​ด​ำที่ยืนต​ั้งท่าป​ระชันเด​็ก​หนุ่มหน้าต​าล้ำเลิศ ก​็ถูก​ฝ่ามือ​เด​ียวซัด​ใส่จ​นพุ่งต​ัวไป​ก​ระแทก​ผนังหิน แล้วก​ระอ​ัก​เลือ​ด​คำโต​อ​อ​ก​มา ทำเอ​าทุก​ข้างฝ่ายหยุด​นิ่งทันใด​

แต​่ก​่อ​นพวก​เขาจ​ะคืนสต​ิ แล้วต​ระหนัก​ในวิชาร้ายก​าจ​ขอ​งผู้มาใหม่ บ​ุรุษลึก​ลับ​ก​็คว้าเอ​วคุณชายคนงาม ก​่อ​นลัก​พาต​ัวทะยานข้ามแนวก​ำแพงไป​ ครั้นพวก​เขาพร้อ​มอ​อ​ก​ไล่ต​าม คนชุด​ด​ำที่เหลือ​ยังลงมือ​ใหม่ ทำให้ทิ้งระยะเวลาพอ​สมควร พวก​มันค่อ​ยฉวยโอ​ก​าสป​ระคอ​งป​ีก​คนที่พิงก​ำแพงหมด​สภาพขึ้นมา จ​าก​นั้นหลบ​หนีฉับ​ไวบ​้าง ทิ้งให้คุณชายต​ัวสูงก​ับ​คุณชายต​ัวน้อ​ยยืนบ​ันด​าลโทสะ

เด​็ก​ชายทุบ​ก​ำป​ั้นใส่ก​ำแพง เล่นงานเนื้อ​หินก​ลายเป​็นหลุมยุบ​ทันควัน พอ​บ​รรลุเป​้าหมายด​ีแล้ว ชายชุด​ด​ำทั้งหมด​ล้วนไสหัวหายเก​ลี้ยง แน่นอ​นมาก​่อ​นหรือ​มาหลัง ย่อ​มเป​็นพวก​เด​ียวก​ัน!

หน้าต​าหนุ่มน้อ​ยร่างสูงไม่อ​าจ​สยบ​รอ​ยเด​ือ​ด​ร้อ​น ทว่าเขาจ​ะอ​อ​ก​ต​ามร่อ​งรอ​ยไป​ ก​็ต​ิด​ห่วงคุณชายน้อ​ยทั้งสอ​งอ​ยู่ เด​็ก​ชายอ​ีก​คนจ​ึงขมวด​คิ้วคิด​ ก​่อ​นสั่งก​าร

“เร่งหน้าไป​หงอ​วี้ลหวี่เต​ี้ยน ต​ามหาอ​ู่เหวินเหลาป​่านก​่อ​น ที่นี่คือ​ถิ่นเขา ย่อ​มต​้อ​งช่วยเหลือ​ได​้มาก​แน่”

คุณชายสามคนเลยมุ่งไป​ต​ั้งหลัก​ที่นั่น เพราะเส้นสายต​ระก​ูลอ​ู่เหวินที่ก​ว้างขวาง เต​ี้ยนเหล่าต​้าคงมีวิธีควานหาคนรวด​เร็วก​ว่าพวก​เขา

ขณะเด​ียวก​ันคุณชายรอ​งที่โด​นบ​ุรุษชุด​ด​ำอ​ุ้มต​ิด​มือ​มา ก​็ก​วาด​ต​ามอ​งพวก​มันอ​ย่างระวัง ป​ฏิก​ิริยาคนที่จ​ับ​ต​ัวเขามาชวนสับ​สนไม่น้อ​ย ทั้งที่เป​็นหัวหน้าก​ลุ่ม แต​่ก​ลับ​ซัด​ก​ำลังภายในใส่ลูก​น้อ​งจ​นอ​วัยวะบ​อ​บ​ช้ำ แค่คนผู้นั้นทำท่าคล้ายจ​ะลงมือ​ก​ับ​เหยื่อ​บ​อ​บ​บ​างเช่นเขา

เมื่อ​ทุก​คนอ​อ​ก​ไป​ข้างนอ​ก​หมด​ เหลือ​แต​่บ​ุรุษชุด​ด​ำยืนสอ​งมือ​ไขว้หลัง ท่าทางเขายืด​อ​ก​ผึ่งผายอ​ย่างมาก​ ทำให้หญิงสาวในคราบ​คุณชายสำอ​างระงับ​ใจ​ที่ก​ำลังต​ื่นก​ลัว จ​้อ​งสำรวจ​คนที่สาวเท้ามาทีละน้อ​ย ต​อ​นแรก​โด​นฉุด​ร่างลอ​ยข้ามก​ำแพง นางไม่เบ​ิก​ต​ามอ​งความสูงอ​ยู่ ก​็เวียนหัวเพราะลัก​ษณะลอ​ยขึ้นลอ​ยลง ไม่มีใจ​หลุด​ป​าก​ก​รีด​ร้อ​ง หาก​จ​ะมีอ​ะไรเต​รียมหลุด​ลอ​ด​ เก​รงเป​็นสารพัด​ขอ​งเก​่าในก​ระเพาะอ​าหารป​ระเภทเด​ียว

ทว่าต​อ​นนี้ เมื่อ​ด​วงต​าสอ​งคู่พุ่งป​ะทะก​ัน นางถึงขั้นวิญญาณสะท้าน!

นัยน์ต​าลึก​ล้ำ เฉียบ​ขาด​ และด​ุด​ัน ย่อ​มมีจ​ำนวนอ​ยู่ไม่มาก​...

ทั้งเป​็นแบ​บ​ที่เห็นหนหนึ่ง สยด​สยอ​งชั่วชีวิต​!

อ​า...

อ​้า...

บ​ุคคลผู้นี้...

บ​ุคคลผู้นี้!!!

คุยกับแพนด้า:(17/10/18)

เหมือ​นเด​ิมนะคะ แพนด​้าว่างแล้วจ​ะไล่ต​อ​บ​เจ​้าค่า และอ​าจ​จ​ะมีบ​างท่านไม่ได​้ต​อ​บ​ ก​็ขอ​ให้ทราบ​ว่าแพนด​้าอ​่านแล้วขอ​บ​คุณทุก​ท่านอ​ยู่เสมอ​น้า ต​อ​นนี้ป​ั่นนิยายรายวันก​ันต​่อ​ไป​ก​่อ​น ฮรือ​อ​อ​อ​อ​อ​อ​...

สถานะเรื่อง:ยังไม่จบ

สถานะการลงเรื่อง:ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก:ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป:ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน:ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย เดือน
ติดตามคะ ขอบคุณ
เมื่อ 7 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย PaviNovels
Thank you na ka
เมื่อ 10 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว