เสน่ห์ร้ายเจ้านายยอดรัก-1. สามหนุ่มเสน่ห์ร้าย /1

โดย  นิมมานรดี อรรวี

เสน่ห์ร้ายเจ้านายยอดรัก

1. สามหนุ่มเสน่ห์ร้าย /1

1

สามหนุ่มเสน่ห์ร้าย

ยามค่ำคืน ในสถานที่แห่งแสง สี เสียง กลุ่มควันและความยั่วยวน สาวสวยร่างระหงนั่งไขว้ขาเรียวขาวอิงร่างหนาของหนุ่มหน้าหวาน ตาคมผมยาวประบ่า มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นหนุ่มลูกผสม แต่ไม่อาจฟันธงได้ว่าผสมเชื้อชาติใดจนกว่าจะได้คำตอบจากผู้รู้จริง

ในสองมือหญิงสาวคือท่อนแขนล่ำกับลำขาแกร่ง ส่วนในมือชายหนุ่มคือแก้วเครื่องดื่มสีอ่อนกับไหล่นวลนาง ทั้งสองนั่งอยู่บนชุดโซฟาใกล้ฟลอร์เต้นรำ มองหนุ่มสาวหลายคู่โยกย้ายส่ายร่างอยู่กลางวง ฟังเสียงเพลงปนเสียงหัวเราะในบรรยากาศคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่

หนุ่มลูกผสมละแขนจากไหล่นางเพื่อยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา เมื่อคิดว่าได้เวลาแล้ว... หายไปไหนกันหมดวะ

“มองหาใครคะคุณน๊อต” เสียงหวานข้างกายถาม เมื่อหนุ่มที่เพิ่งรู้จักไม่นานแต่นั่งโอบเธออยู่สักพักแล้วขยับออกห่างพลางชะเง้อคอยาว

“ดอนครับ คุณใหม่เห็นบ้างไหม” เสียงตอบกลับสุภาพนุ่มนวลแต่ท่าทีแฝงความกังวลใจ

“คุณดอนเหรอ โน่นไงคะ” เมื่อมองหาแล้วมองเห็น มนทกานติ์ก็ชี้บอกเป้าหมายที่กำลังโยกย้ายอยู่กลางวงเต้น

เนติภัทร ฉัตรปวีณา มองตามปลายนิ้วเคลือบเล็บสีน้ำตาลแดง เห็นสาวสวยหุ่นนางแบบในชุดเกาะอกสีแดงยืนเกลือกกายแนบชิดร่างสูงแกร่งของหนุ่มหน้าหล่อคมคิ้วเข้มตาหวาน แค่มองผ่านๆ ก็รู้ว่าต้องเป็นหนุ่มลูกครึ่งชาติตะวันตก สองมือหนุ่มไม่ได้หยุดลูบไล้เนื้อสะโพกสาวแม้ยามนี้สายตาจะกำลังสอดส่ายไปยังที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่คนในวงแขน

“มองหาใครคะดอน” เสียงออเซาะดังอยู่ติดปลายคาง

“อือม์” คนชะเง้อไม่ใคร่ใส่ใจคำถามนักเพราะกำลังบ่นกับตัวเอง “หายไปไหนของมันวะ”

“มองหาคุณแม็กหรือคะ” เภตราเอียงหน้าซบไหล่แล้วลูบสันกรามหนาบังคับกลายๆ ให้เจ้าของวงหน้าหันกลับมาสนใจเธอ

“อืม เพชรเห็นไหมครับ” ใบหน้าแกร่งไม่ได้หันตามแรงลูบ เพราะกำลังใจจดใจจ่ออยู่กับการหาเป้าหมาย คนถูกถามแอบเบ้ปากก่อนลอบถอนใจ

“เพชรไม่มีตาไปมองคนอื่นหรอกค่ะ มองอยู่แต่หน้าดอนคนเดียว” เสียงหัวเราะขลุกขลักลอดออกมาจากลำคอหนา พร้อมกับการหยุดเคลื่อนไหวและก้าวออกไปจากวงเต้นเมื่อเห็นอีกเป้าหมายกำลังส่งสัญญาณมือเรียกอยู่

ดลวัต ฉัตรปวีณา ลาฌอง ก้มมองนาฬิกาข้อมือเรือนบางพลางมุ่งไปหาหนุ่มที่ผุดลุกขึ้นจากโซฟา โดยมีดาราสาวตามติดมาไม่ห่าง

“จะห่วงอะไรกันนักคะ คุณแม็กไม่ใช่เด็กแล้วนะ เพชรว่าป่านนี้เมเปิ้ลพาไปเคาท์ดาวน์ต่อที่ไหนเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ”

“เมเปิ้ล!” ดลวัตชะงักเท้าตวัดตากลับมาหาคนตามติด “เมเปิ้ลมาที่นี่ด้วยเหรอ”

เภตรากัดริมฝีปากรู้ว่าหลุดปากเรื่องไม่ควรพูดไปเสียแล้ว หญิงสาวส่งยิ้มหวานเบี่ยงเบนความสนใจชายหนุ่มด้วยสัมผัสนุ่มๆ ที่ปลายคาง แต่ดลวัตไม่ใส่ใจหญิงสาวมากไปกว่าชายหนุ่มอีกคนที่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโดยมีอีกหนึ่งสาวติดมาด้วย

“ไอ้คุณแม็กหาย” ดลวัตบอกคนมาใหม่

“ว่าแล้ว” เนติภัทรครวญก่อนก้าวตามคนบอกไปยังทางออก นาทีนี้เขาไม่ต้องทำอะไรนอกจากเดินตามคนล้วงโทรศัพท์เครื่องบางออกมากดโทรหาคนหาย ดลวัตรอสายอยู่อึดใจใหญ่กว่าจะมีเสียงรับสายแบบขัดอกขัดใจ

“อะไรวะ” มัธนนท์โวยใส่เมื่อเพื่อนซี้โทรมาขัดจังหวะเข้าพระเข้านางเข้าพอดี

“เอ็งอยู่ไหน”

“คอนโด”

ดลวัตยิ้มเครียด “กับใคร” พอได้ยินเสียงหึๆ ตอบมาแทนคำพูด เสียงเครียดของดลวัตก็กลายเป็นตะคอก “ไอ้แม็ก ไอ้ตัวแสบ เอ็งพาผู้หญิงไปยุ่งที่ห้องข้าหรือวะ”

“แล้วจะตกใจทำไมวะพวก” คนปลายสายไม่สะดุ้งสะเทือน เพราะรู้ว่าเป้าหมายสิบเปอร์เซ็นต์ในการซื้อคอนโดมิเนียมส่วนตัวของดลวัตก็เพื่อการนี้สำหรับตัวเองและเพื่อนซี้อย่างเขา ส่วนอีกเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ไว้สำหรับพักอาศัยในกรณีที่ไม่ได้กลับบ้าน

“หญิงฟรีไม่ว่าเว้ย แต่หญิงมีป้ายไม่อนุมัติ” พ่นลมโมโหฟืดฟาดพลางก้าวเดินมุ่งไปยังลานจอดรถโดยมีหนึ่งหนุ่มและสองสาวที่พอจะเดาบทสรุปของเหตุการณ์ครั้งนี้ได้แล้ว แต่ก็ยังก้าวตามติด

“แล้วนี่ไม่ดูเวลาเลยใช่ไหม จะสามทุ่มอยู่แล้ว” ดลวัตส่ายหน้าราวกับว่าคนปลายสายจะเห็น

“เฮ้ย ! จริงหรือวะ” คนตกใจลุกพรวดจากเตียง ไม่สนสายตาขุ่นค้อนจากหญิงมีป้ายที่นอนอล่างฉ่างอยู่ข้างกาย หยิบนาฬิกาข้อมือที่ถอดไว้มาดูมือไม้สั่น “ทำไมนาฬิกามันเดินเร็วจังวะ” บ่นไปตามสาย

“ตัวใครตัวมันนะเว้ย ข้ากับเฮียน๊อตไปก่อนล่ะ” หนุ่มหน้าฝรั่งหันไปยักคิ้วให้เฮียหน้าลูกผสมที่กำลังเดินมุ่งไปยังรถเมอซิเดสสีดำหลังปลดวงแขนของหญิงสาวข้างกายได้สำเร็จ

“เฮ้ย! ไปพร้อมกันสิวะ ถึงไม่พร้อมกันเดี๋ยวก็ถูกเพ่งเล็ง” คนในสายยังโวยวายต่อ

“ยังไม่สำนึกอีกนะเอ็ง นี่ถ้าไม่โทรมาเตือนป่านนี้คงได้ขึ้นสวรรค์ก่อนตกนรกแหงๆ”

“ได้ทีเชียว” ก็ได้แต่บ่นใส่เสียงสัญญาณตัดสายไปเท่านั้น เพราะดลวัตไม่อยู่ฟังแล้ว

มัธนนท์ เลิศวิสัย รีบวางสายอย่างหัวเสีย อารมณ์ค้างไม่ใช่สาเหตุหลัก แต่โกรธตัวเองที่มึนวอดก้ามากไปจนเกือบลืมนัดสำคัญกับคนพิเศษ ความจริงไม่ได้ลืม เพราะลืมไม่ได้ แต่ไม่คิดว่าเวลาจะเดินเร็วขนาดนี้ ตั้งมั่นว่าเสร็จกิจกรรมในร่มผ้ากับถ่านไฟเก่าอย่างดาราสาวสวย เมเปิ้ล วิชนาถ เสียก่อนแล้วจะรีบไป

ขนาดเร่งแล้วยังไม่ทันอีก งานนี้ยอมอดแต่ไม่ยอมตาย... หนุ่มหล่อตี๋หน้าคมผมเข้มเดินยิ้มกลับไปหาสาวหน้างอที่นั่งค้างอยู่กลางเตียงซึ่งกลายเป็นสวรรค์ล่มไปแล้วตั้งแต่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

“เมเปิ้ลกลับไปก่อนนะครับ” จำต้องเอ่ยคำพร้อมรอยยิ้มเอาใจก่อนเดินไปหาห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน แถมน้ำยาบ้วนปากสามรอบเพื่อดับกลิ่นไม่พึงประสงค์

“อะไรกันคะแม็ก ทำไมคุณต้องกลัวคุณดอนด้วย”

มัธนนท์กลอกตา... กลัวคุณดอนเนี่ยนะ แม่เจ้า คิดเข้าไปได้ยังไง... ไอ้คุณดอนนั่นเขาไม่กลัวเลยสักนิด แต่คนพิเศษคืนนี้นี่สิยิ่งกว่ากลัว

“เอาเถอะครับ ถึงยังไงนี่ก็ห้องของเขา ผมก็ไม่อยากมีปัญหา”

“แหม แล้วทำไมไม่พาเมเปิ้ลไปคอนโดคุณแม็กละคะ กี่ทีกี่ทีก็พามาแต่ที่นี่”

มัธนนท์สะดุ้ง รอยยิ้มที่กะจะฉีกกว้างเพื่อเอาใจสาวหน้างอหดหายกลายเป็นยิ้มแหย เดินโทงๆ ออกมาคว้าผ้าขนหนูเช็ดหยาดน้ำบนใบหน้าขณะมุ่งไปหาตู้เสื้อผ้า

“ผมไม่มีคอนโดหรอกครับ ยังอาศัยบ้านแม่อยู่เลย” ลูกแหง่ทำเสียงเศร้า ขณะรีบเร่งเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เพื่อกลบกลิ่นเดิม

“อะไรนะคะ คุณแม็กล้อเมเปิ้ลเล่นหรือเปล่า” ไม่อยากจะเชื่อว่าหนุ่มโสดหล่อรวยระดับนี้จะไม่มีคอนโดฯ เป็นของตัวเอง

เอาเถอะ ถึงนามสกุลเลิศวิสัยของมัธนนท์จะไม่ดังกระฉ่อนเท่าฉัตรปวีณาของดลวัต แต่เธอได้สืบรู้มาว่าแม่ของเขาก็นามสกุลฉัตรปวีณา และมัธนนท์ก็มีชื่อเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นเครือ CHAPAVEE ซึ่งเป็นบริษัทออกแบบตกแต่งภายในและเจ้าของเฟอร์นิเจอร์แบรนด์ดังระดับโลก

และนอกจากคนที่ใช้นามสกุลฉัตรปวีณาหลายคนจะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่แล้ว ชื่อของ ดลวัต ฉัตรปวีณา ลาฌอง ก็ยังดังกระฉ่อนในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการบริษัท ลามัวร์ สาขาประเทศไทยอีกด้วย คนสืบมาดีอย่างพวกเธอรู้ว่าดลวัตเป็นหลานชายของท่านประธานใหญ่บริษัท ลามัวร์ คอสเมติกส์ ที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งถ้าเป็นคนโฮโซที่รักสวยรักงามแล้วล่ะก็ ไม่ค่อยมีใครพลาดเครื่อง สำอางหรือน้ำหอมชิ้นหนึ่งชิ้นใดของลามัวร์แน่นอน

“คุณเปิ้ลกลับก่อนเถอะนะครับ พอดีผมติดนัดสำคัญจริงๆ” มัธนนท์เร่งแต่งตัวใกล้เสร็จแล้วแต่ขัดใจที่สาวเจ้ายังนั่งไม่ขยับ ราวกับคิดว่าเขาจะหวนกลับไปหา... เฮ้อ...คิดได้ไง ก็เห็นอยู่ว่าเขาแต่งตัวจะเสร็จอยู่แล้ว

ดาราสาวสะบัดหน้าก่อนสะบัดตัวไปคว้าเสื้อผ้าที่กระจัดกระจาย เต็มเตียงมาสวมใส่ แล้วเดินไปคว้ากระเป๋าสะพายมุ่งออกจากห้องนอนเมื่อได้ยินข้ออ้างประจำในทุกเทศกาลของชายหนุ่ม...

เกลียดนักเชียวไอ้นัดสำคัญจริงๆ เนี่ย ทำไมมันต้องมีนัดสำคัญทุกเทศกาลสำคัญด้วยนะ อยากรู้จรังว่านัดกับใคร !

“แล้วผมจะโทรไปหานะครับ” มัธนนท์ชะโงกหน้าออกมาส่งยิ้มประจบ เพราะหนุ่มเจ้าสำราญอย่างเขาไม่อยากเสียเครดิตกับสาวๆ สวยๆ โดยเฉพาะคนที่เรียกง่ายใช้คล่อง

“ไม่รับปากนะคะว่าจะรับสายหรือเปล่า” สะบัดหน้าเชิด ก่อนหันมาจิกตาใส่แบบหวังผล “แต่ถ้าจะรับไปดินเนอร์หลังเลิกกองพรุ่งนี้ล่ะก็...”

มัธนนท์กดยิ้มมุมปาก พยักหน้าให้นิดๆ ยักคิ้วให้หน่อยๆ แล้วยกมือขึ้นโบกเป็นสัญญาณลา ดาราสาวเม้มริมฝีปากแล้วสะบัดหน้าใส่ก้าวออกไปหาประตูใหญ่

นึกแล้วเชียว...วิชนาถนึกขวาง ไม่รู้ทำไมผู้ชายสองคนนี้ถึงไม่ค่อยยอมเป็นสารถีรับส่งผู้หญิงคนไหนเลย ไม่ว่าจะเป็นดลวัตหรือมัธนนท์ ถ้าไม่ใช่เรื่องงานหรือเหตุจำเป็นสุดๆ จะไม่มีสาวใดได้เป็นตุ๊กตาหน้ารถหรูของสองหนุ่มนี่ ดูอย่างวันนี้สิ มัธนนท์ยังให้เธอขับรถมาเองและกลับเอง และเช่นกันที่ดลวัตกับมัธนนท์ไม่เคยควงสาวไหนในคืนเทศกาลเลย ไม่ว่าจะเป็น วาเลนไทน์ ฮาโลวีน สงกรานต์ คริสมาสต์ หรือปีใหม่

ตอนเข้าวงการใหม่ๆ เธอรู้ว่าพวกเขาจัดเป็นเป้าหมายของการควงเพื่อสร้างชื่อให้ปาปารัซซี่สนใจจะได้เป็นข่าวดัง เธอได้ควงกับมัธนนท์ ในขณะที่เพื่อนสาวอีกคนได้ควงกับดลวัต แต่ไม่ถึงเดือนเพื่อนเธอก็ตกกระป๋องทันทีที่เป็นข่าว แต่พอข่าวซาหรือคนไหนที่ไม่เรื่องมากไม่เซ้าซี้ ไม่ทำตัวให้เป็นข่าวนักก็ยังพอมีโอกาสหวนกลับไปหากันใหม่ได้

ส่วนเธอกับมัธนนท์นั้นควงกันนานกว่าสองเดือน เลยเถิดถึงขั้นมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง ถึงเขาจะไม่ใช่ผู้ชายคนแรกแต่วิชนาถก็ชอบเขามาก ยังแอบรู้สึกเสียใจกับความไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจตอนเป็นวัยรุ่นอยู่เลย ถ้ามัธนนท์ได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ เธอคงมีเหตุผลมากพอที่จะใช้ผูกมัดเขาไว้

แต่ทุกอย่างก็กลายเป็นฝันร้ายเมื่อมัธนนท์เริ่มมีผู้หญิงคนใหม่มาเกาะแกะ เธอจึงตัดสินใจประชดเขาด้วยการยอมเป็นเด็กของเสี่ยคนหนึ่ง ด้วยตอนนั้นต้องการเงินด่วนและคิดว่าเสี่ยจะหลงเธอชั่วคราว แต่ที่ไหนได้เขาไม่ยอมปล่อยเธอมาจนถึงทุกวันนี้ และตอนนี้เธอก็เบื่อผู้ชายพุงยื่นหัว ล้านเหมือนจะตายอยู่แล้ว อยากหาคนหนุ่มหล่อๆ ล่ำๆ มาคลายเหงาบ้าง แต่ไม่ค่อยมีใครกล้ายุ่งกับเธอเพราะคนในวงการค่อนข้างเกรงใจเสี่ยคนนี้

แต่คงต้องยกเว้นถ่านไฟเก่าอย่างมัธนนท์ไว้สักคน เพราะเขาร้อนแรงพอที่จะเล่นกับไฟ ถ้าไม่มีคนคอยสาดน้ำใส่อย่างดลวัต ป่านนี้เธอกับมัธนนท์ก็คงจะมอดไหม้หลอมละลายด้วยไฟสวาทกันไปแล้ว

วิชนาถได้แต่ขบเขี้ยวเมื่อนึกถึงรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาบาดตาบาดใจของดลวัต เธอเคยได้ยินอดีตคู่ควงของเขาบอกว่าดลวัตเป็นจอมวายร้าย ก็เลยคิดไปตามประสาคนรักสนุกว่าเขาน่าจะร้ายเรื่องอย่างว่า แต่ตอนนี้เริ่มเห็นมุมร้ายอื่นๆ ของดลวัตแล้ว

ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มที่วิชนาถไม่อาจวิจารณ์ได้ก็เพราะเธอยังไม่รู้จัก และไม่เคยรู้เลยว่านอกจากผู้ชายร้อนแรงอย่างมัธนนท์ และจอมวายร้ายอย่างดลวัตแล้ว ตระกูลฉัตรปวีณายังมีหนุ่มเสน่ห์ร้ายอย่าง น๊อต เนติภัทร ฉัตรปวีณา อยู่อีกหนึ่งหน่อ

...............

แจ้งอัพ ลงให้อ่านฟรีทุกตอน ประมาณ 50% ของเรื่องนะคะ ฝากติดตามต่อทางอีบุ๊คด้วยค่ะ

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย เดือน
ติดตามคะ ขอบคุณ
เมื่อ 11 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย Walai Malee Saelee Chaisongkram
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 11 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว