หนุ่มใหญ่คลั่งกาม (Swing,หื่นจัด) 3P,NC 25+-แรกพบ สบตา ..เสียว เบาๆNC 25+

โดย  ดอกไม้สวยบนดอยสูง

หนุ่มใหญ่คลั่งกาม (Swing,หื่นจัด) 3P,NC 25+

แรกพบ สบตา ..เสียว เบาๆNC 25+

อีก 500 เมตร เลี้ยวขวา ตรงทางแยกข้างหน้า เพื่อมุ่งสู่ ถนน หมายเลข 345 ​

​เสียงบอกทาง จากแอปพิเคชั่น กูเกิ้ลแม็ป ดังเตือนฉันเป็นระยะๆ บอกให้ฉันทราบว่าควรขับรถไปในทิศทางใด ..

เป็นเวลา เกือบ 2 ชั่วโมงเห็นจะได้ ที่ฉันขับรถออกจากกรุงเทพฯ เพื่อมุ่งหน้าไปยังบ้านเกิดในจังหวัดกาญจนบุรี ..

หากเพราะว่าเมื่อสองสามวันก่อน ฉันตัดสินใจ ลาออกจากการเป็นพนักงานออฟฟิศ โดยไม่คิดจะหันหลังกลับไปอีก ..ด้วยเหตุผล ที่ว่าฉันเริ่มเบื่อหน่ายกับสังคมหน้ากาก ที่มันไม่ใช่ตัวตนฉันสักนิด

.. อันที่จริงเพราะฉันเพิ่งค้นพบตัวเองด้วยแหละ ..รู้แล้วว่าตัวเองนั้น ชื่นชอบและถนัด งานด้านใดและตอนนี้ฉันได้งานใหม่ ได้เป็นนักเขียนอิสระตามที่ฉันฝันใฝ่มานาน ฉันรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก

ซึ่งบ่ายวันนั้นเอง ฉันรีบขนย้ายสัมภาระ ใส่ท้ายรถ แล้วขับรถกลับบ้านอย่างไม่ลังเล

ขับต่ออีก 200 เมตร เตรียมเลี้ยวซ้าย เพื่อกลับรถ

เสียง Gps นำทาง ยังคงเตือนฉันอยู่เสมอ ซึ่งฉันก็เชื่อใจ ขับตามไปอย่างชิลๆ ..โดยไม่ได้ตรึกตรองเลยสักนิด

จนกระทั่ง เริ่มรู้สึกว่ามันนานเกินไป พอเหลียวมองนาฬิกาอีกที ก็พบว่า ..จวนเจียนจะ 6 โมงเย็นอยู่รอมร่อ

..ฉันยอมรับว่าฉันขับรถเพลินเกินไป จึงไม่ได้สังเกตุทางถนนให้ถ้วนถี่ ......พอนึกได้อีกที ก็ยิ่งขับถลำลึก เข้าไปในช่องทางเปลี่ยวมากขึ้น ..ฉันเริ่มใจคอไม่ดี เมื่อมองเห็นถนนข้างหน้าเป็นดินแดงขรุขระ เหมือนถนนย่านชนบท ข้างทางก็รกชัฎด้วยพงหญ้าสูงท่วมหัว

..เมื่อเห็นอย่างนั้นฉันจึงหยุดรถ เพื่อสำรวจดูแผนที่ ให้รอบครอบอีกครั้ง ใจฉันเต้นตุ่มต่อม คิดว่าตัวเองหลงทางแล้วแหละ

..ฉันยอมรับเลยว่าเป็นเวลา 10 กว่าปีที่ฉันไปเรียนอยู่ กรุงเทพฯ แล้วฉันก็ไม่เคยกลับมาบ้านเกิดอีก

จึงไม่แปลก..พอมาวันนี้ ฉันจึงสับสน จำทางเข้าออกหมู่บ้านไม่ได้ ก็แหงล่ะ เพราะหลายๆสิ่ง หลายๆอย่างมันเปลี่ยนแปลงไปจากแต่ก่อนแล้วนิ ...

" เฮ่อ..เอาไงดี ล่ะ ยัยหวาน...ซวยแล้ว ไหมล่ะ นี่ก็ใกล้จะค่ำแล้วด้วย .."

ฉันบ่นพึมพำ ...กำลังคิดหาทางออก ไม่รู้ว่าจะถอยหลังหรือเดินหน้าดี

.....แต่ไม่นาน ฉันก็พออุ่นใจขึ้นมาหน่อย เมื่อเห็นว่า ทางข้างหน้า เกิดฝุ่นตลบอบอวล มีรถกะบะโฟร์วิล วิ่งสวนมาด้วยความเร็ว

บ่งบอกให้รู้ว่าทางข้างหน้ายังไปต่อได้

...เมื่อเห็นดังนั้น ฉันไม่รอช้า เพราะขืนครุ่นคิด นานไป กลัวจะค่ำก่อน ยิ่งช่วงฤดูหนาวด้วย ท้องฟ้ามักมืดไวกว่าฤดูอื่น ว่าไปฉันก็ขับรถไปเรื่อยๆจนสุดถนนลาดยาง

แล้วขับไปต่อบนถนนลูกรังขรุขระ ..ที่เป็นบ่อ เป็นหลุม ผิวทางชำรุด ถนนก็เริ่มแคบลงๆ ราวกับทางเข้าไร่ เข้าสวน ...นาทีนั้นฉันรู้สึกหวาดกลัวขึ้นอีกครั้ง ..แต่ฉันไม่มีทางเลือก

ครั้นอยากจะถอยหลังกลับก็ไม่ใช่ที่ จึงรีบเหยียบคันเร่ง ขับไปอย่างส่งเดช โดยไม่สนใจเสียงนกเสียงกา ..ที่ร้องทักทายกัน ระหว่างบินว่อนบนนภาเพื่อกลับรัง.. เมื่อตะวันใกล้ลับครอบฟ้า

" ให้ตายสิ....นี่มันอะไรเนี่ย ... ..อ้าว!!โทรศัพท์ก็ไม่มีสัญญาณ อีก....เฮ่อ..บ้าไปแล้ว ."

ฉันขมวดคิ้วยุ่ง อย่างไม่สบอารมณ์ ..เมื่อขับรถมาจนจุดทาง.. ก็พบกับปัญหาใหญ่หลวง ..เมื่อถนนเบื้องหน้ามีทางแยกซ้ายขวา ที่มองออกไปไกลสุดตา ..จนเดาไม่ออกเลยว่ามันจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน

มิหนำซ้ำ พอหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาเตรียมจะโทรถามทางจากผู้รู้ ..โทรศัพท์ก็ดันไม่มีสัญญาณอีก ..

"เฮ่อ...ให้มันได้อย่างนี้สิ.."

ฉันเสยผมลวกๆด้วยความเซ็งจัด ...ก่อนตัดสินใจหักพวงมาลัยกลับรถ ...เพื่อถอยหลังออกจากจุดนั้น

มาดหมายว่าคืนนี้ จะไปหาโรงแรมที่อยู่ใกล้ๆพักก่อน

พรุ่งนี้ ถึงโทรบอกให้คนที่บ้านมานำทางเข้าไป..

แต่ทว่า ชีวิตฉันก็เกิดอุปสรรค ซวยซับซวยซ้อน เมื่อจู่ๆ รถเกิดดับกะทันหัน พอสตาร์ทเครื่องอีกครั้งที่หน้าปัดตรงคอนโซลก็โชว์ว่าน้ำมันรถหมด

" โอ้ยยย...แล้วจะทำไง ดีล่ะ ที่นี้ ..."

ฉันบ่นพึมพำ ..พรางเอามือคลุมขมับด้วยความเครียด ..หากตอนนี้ฉันกำลังเดือดร้อนไปเสียทุกทาง

แต่ ทว่า ไม่ช้าเหมือนสวรรค์ก็ว่าโปรดฉัน ..เมื่อมีรถยนต์ไม่ทราบชื่อคันหนึ่ง ขับผ่านมาพอดี

..ฉันจึงรีบออกไปยืนขวางทางขอความช่วยเหลือจากเขาทันที

"คะคุณคะ..หยุดก่อนค่ะ ....เอ่อพอดีว่าฉันหลงทางมาแถวนี้ ..และรถฉันก็น้ำมันหมดด้วย ...คุณพอจะช่วยเหลือ ฉันหน่อยได้ไหม"

..............................................................................................................................................................

" บ้าจริง!! มืดค่ำย่ำตาแล้ว ..ผู้หญิงคนนั้นมาทำอะไรแถวไร่เราว่ะ.... ดูท่าเธอจะไม่น่าจะใช่ชาวบ้านแถวนี้ด้วยสิ ..."

บัญชา นั่งตรึกตรองอยู่ในรถอย่างรอบคอบ เขาลังเลว่าจะลงไปช่วยผู้หญิงแปลกหน้าดีหรือไม่...ถึงแม้คนอย่างเขาจะขึ้นชื่อว่าเป็นบุคคลผู้มีอิทธิพลกว้างไกลในย่านเมืองนี้ก็จริง

แต่ยังไงเขาก็ต้องระแวดระวังตัวมากเป็นพิเศษ

..เพราะเดาไม่ออกว่าหญิงสาวแปลกหน้าจะมาไม้ไหน เธออาจจะเป็นนางนกต่อ ที่ศรัตรู เขาส่งมาเล่นงานทางอ้อมหรือเปล่า ก็ไม่อาจยั่งรู้ ได้ .

"หึ !!เธอ มาทางไหนก็ รีบกลับไปทางนั้นส่ะนังหนู ....อย่ามาทำเป็นดัดจริตเรียกความสงสารเลย ... ..

อ่อ..ยังไงก็ฝากบอกกับไอ้คนที่จ้างเธอมาด้วยล่ะ...ว่าคนอย่างเสี่ยบัญชาไม่มีวันหน้าโง่หลงกลพวกมัน หรอก ..หากหมดธุระแล้วเธอก็รีบออกไปจากไร่ฉัน ส่ะ อย่าทำให้ฉันต้องโมโห...ไม่งั้นจะหาว่าฉันใจร้ายไม่ได้นะ "

บัญชาลดกระจกลงเสมอคิ้ว...แล้วเอ่ยเตือนเด็กสาวด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง

สีหน้าและแววตาของเขาดูเอาจริงเอาจัง

..ว่าจบเขารีบเบือนหน้าหนี แล้วขับรถผ่านไปทันที โดยไม่สนใจใยดีเหมือนที่ควรจะเป็น ทำเอา

คนฟัง อ้าปากหวอ ด้วยความฉงน ..น้ำหวานขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจ

" ห๊า!! ..อะไร ของเขาเนี่ย ...ที่เขาพูดหมายความว่าอะไร นี่คุณค่ะ ..เอ่อ..มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ ...โอ้ย!! ฟังฉันก่อนสิ "

น้ำหวานตะโกนอธิบายตามหลัง ..ก่อนเดินคอตก กลับไปที่รถอย่างหัวเสีย ....จากนั้นก็คว้าไฟฉายที่ท้ายรถมาเปิดใช้งานเพื่อให้แสงสว่าง..

...จนกระทั่งผ่านไป 10 กว่านาที

.. ก็มีคนขับรถมอเตอร์ไซต์ผ่านมา เธอจึงรีบออกไปยืนขวางทางอีกครั้ง เพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา....ซึ่งเขาก็มาอย่างเป็นมิตรยินดีช่วยเหลือเธอทุกอย่าง

อาสาไปซื้อน้ำมันมาเติมรถให้ ..มิหนำซ้ำ ยังแนะนำที่พักแบบโฮมสเตย์ ที่อยู่ในระแวกใกล้เคียงให้อีก

" หวานขอบคุณ ....ลุงมากนะคะ..ที่ช่วยเหลือหวาน ...."

ฉันกล่าวขอบคุณ ชายฉกรรจ์คนนั้น.. ที่เขาเป็นชาวบ้าน เขาชั่งมีน้ำใจกับฉัน มากเสียกว่า ตาเสี่ยบ้าบออะไรนั้นอีก ...

" ไม่ไรครับ ..."

เขายิ้มให้อย่างเป็นมิตร เมื่อว่าจบฉันและเขาก็แยกย้ายกันไปคนละทาง

.....................................................

" งานที่ฉันให้ไปทำ ..จัดการเรียบร้อย ไหมว่ะไอ้ดำ "

บัญชา ถามลูกน้องคนสนิท ..หลังจาก10 นาทีก่อน

..เขาได้ส่งให้นายดำไปช่วยเหลือเด็กสาวแปลกหน้า คนที่เขาเจอ..

" เรียบร้อย ครับนาย "

นายดำ เอ่ยตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ พร้อม

ผยักหน้าลงตามนิสัย

..ว่าจบ เขาก็เดินหลบไปอย่างเป็นอัตโนมัติ... เมื่อเห็นเพ็ญศรี ผู้หญิงบำเรอของเจ้านาย เยื้องกราย เข้ามาแทนที่

..เพ็ญศรี เป็นสาวคาราโอเกะ หนึ่งในหญิงบริการ ของบัญชา ..ที่เขาโปรดปรานเธอมากกว่าคนอื่น หากเพราะเธอให้ความสุขซ่าน สนองกามใคร่ แก่เขา ดีกว่าใครๆ ..

" งานอะไร หรอค่ะเสี่ยขา ...บอกเพ็ญศรีบ้างได้ไหม ..เผื่อเพ็ญศรี จะได้ช่วยแบ่งเบางานของท่าน ได้อีกคน "

ร่างสวยเดินแอ่นอกระแน้.. เข้ามาบีบนวดไหล่แกร่งอย่างเอาใจ ...พร้อมโน้มหน้าลงไปซุกไซร้ที่ลำคอ ..กระดกลิ้นพริ้วไหว เล็มเลียรอบใบหู อย่างรู้งาน ..

" ไม่มีอะไรหรอกเพ็ญศรี ...ก็พวกเรื่องงานในไร่นั้นแหละ ..เธออย่าไปสนใจเลย ....ฉันว่าเธอเอาเวลามาปรนนิบัติฉันให้ดี..ดีกว่านะ ..อ่อ..จริงสิ วันนี้ฉันไปในเมืองมา ...ฉันมีของติดมือ ติดไม้ มาฝากเธอด้วยแหละ "

บัญชา เอ่ยบอก อันที่จริงเขาก็มีความรู้สุขดีกับ เพ็ญศรี ไม่น้อยเหมือนกัน แต่นั้นอาจเฉพาะ เรื่องบนเตียง ที่เธอรองรับอารมณ์เขาได้ มากกว่าผู้หญิงคนอื่นที่ผ่านมา

...หากคู่ชีวิตจริงจัง เขายัง ไม่รู้สึกว่าเธอคือคนที่ใช่ที่สุด

เมื่อเพ็ญศรี ได้ยิน ว่า บัญชา มีของกำนัล จะให้

..เธอก็ไม่รอช้า ใบหน้าสวยยิ้มร่ารู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นคนพิเศษของเขายังไงยังงั้น

...ว่าจบ รีบเข้าปลนนิบัต ถึงเนื้อ ถึงตัวเสี่ยใหญ่ทันที ........

" โอ้วววว...ซี๊ดดดด ..เพ็ญศรี .. .....ฉะฉัน เสียว .อ๊าส์..."

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย goong_cute
ลองเข้ามาอ่าน
เมื่อ 1 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย B@lly
น่าติดตามค่ะ
เมื่อ 5 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว