บุปผา(น่า)สิเน่หา [E-BOOKพร้อมโหลดค่ะ]

ตอนที่ 2-2

(อีบุ้คโหลดได้แล้วนะคะ ที่เมพพพพ)

หมิงฮวาหยุดเดินแล้วหันไปถาม “ท่านมีอะไรกับข้าหรือ พี่ฟางเซียน”

“เจ้าไปกับข้า!”

“ท่านพี่จะให้ข้าไปไหน”

“ข้าบอกให้ไป เจ้าก็ต้องไป อย่าคิดขัดคำสั่งข้า”

“แต่ข้าต้องทำงานแทนพี่ฮุ่ยเจียง”

ฟางเซียนฟังแล้วก็ไม่พอใจก่อนจะตวาดใส่ “เจ้าจะไปหรือไม่ หมิงฮวา หากไม่ไป ข้าจะสั่งให้คนของข้าตบเจ้า” ฟางเซียนหันไปทางเสี่ยวผิง ที่พร้อมจะตบเต็มที่

“ข้าจะตามท่านพี่ไป”

“งั้นก็รีบตามข้ามา” ฟางเซียนเดินนำหมิงฮาไปที่สะพานข้ามฝากไปอีกหมู่บ้าน ที่เวลานี้น้ำกำลังไหลเชี่ยวกราก น่ากลัวสำหรับหมิงฮวาที่เคยตกน้ำเมื่อครั้งนางยังเด็กทำให้นางไม่กล้าลงน้ำอีก แม้บิดาจะเพียรสอนให้นางว่ายน้ำให้ได้ แต่จนบัดนี้นางก็ยังว่ายน้ำไม่เป็น เพราะความกลัว

“ท่านพี่ ข้า...” หมิงฮวาหน้าซีด แข้งขาสั่นไปหมด

“เจ้ากลัวงั้นรึ” ฟางเซียนหันมาถามแล้วเดินนำไปที่สะพานไม้ ที่กว้างแค่ให้คนสองคนเดินสวนกัน

“ข้ากลัว ข้าไม่ข้ามไปได้หรือไม่”

“เจ้าไม่ต้องกลัว หมิงฮวา หากเกิดอะไรขึ้น ข้าจะให้เสี่ยวผิงช่วย”

เสี่ยวผิงได้ยินคำของนายสาวแล้วก็ตกใจ เพราะตนก็ว่ายน้ำไม่แข็ง แล้วจะไปช่วยใครได้อย่างไร นางพยายามส่งสายตาสื่อความนัยกับคุณหนูฟางเซียน แต่ฟางเซียนกลับไม่สนใจ นางเดินไปเรื่อยๆ ก่อนจะหันไปมองก็เห็นหมิงฮวาตามมาอย่างช้าๆ

ฟางเซียนยิ้มเล็กน้อยแล้วปลดถุงหอมของนางออก แล้วทำทีว่าถุงหอมของนางหล่นน้ำ

“ถุงหอมของข้า!”

“มีอะไรหรือท่านพี่” หมิงฮวาเร่งฝีเท้าเข้ามาถามไถ่

“ถุงหอมของข้าหล่น” ฟางเซียนตอบแล้วก็ขยับถอยมาหาเสี่ยวผิง แล้วบอกให้นางรีบผลักหมิงฮวาลงไปในแม่น้ำ

เสี่ยวผิงสั่นหน้ารัวๆ เพราะนางมิกล้าลงมือทำร้ายคนถึงขั้นเอาชีวิต ฟางเซียนจึงหันมาทางหมิงฮวาที่กำลังมองถุงหอมแสนสวยของฟางเซียน ลอยติดกับโขดหิน

“พี่ฟางเซียน ถุงหอมของพี่ติดอยู่ตรงโขดหิน” หมิงฮวาชี้ไปยังโขดหินที่โผล่พ้นน้ำมาเพียงนิด

“งั้นเจ้าก็เอื้อมไปเอาให้ข้าที ข้าจะเอื้อมเองก็กลัวชุดจะเปียก”

“ข้าหรือท่านพี่”

“ก็เจ้าน่ะสิ”

“ข้า...ข้าจะลองเอื้อมไปหยิบให้ท่าน” แม้จะกลัวเพียงใดแต่หมิงฮวาก็ต้องทำ นางย่อกายลง แล้วโน้มตัวเล็กน้อยผ่านซีกไม้ที่ใช้กั้นไม่ให้คนตก ก่อนจะยื่นมือออกไปพยายามจะหยิบถุงหอมของฟางเซียนให้ได้ แต่นางพยายามจนสุดเอื้อมแล้วแต่ก็เอื้อมไม่ถึง

“อีกนิดเดี๋ยวหมิงฮวา เจ้าเอื้อมมือไปอีกนิด เร็วๆ เข้า เดี๋ยวถุงหอมของข้าถูกพัดไปที่อื่น” ฟางเซียนออกแรงยุยงให้หมิงฮวาพยายามเอื้อมให้ถึงถุงหอม ก่อนที่นางจะใช้มือผลักตัวหมิงฮวาตกลงไปในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว พริบตาเดียวร่างของหมิงฮวาก็ลอยห่างออกไป

“คุณหนู! คุณหนูทำอะไรเจ้าคะ” เสี่ยวผิงตกใจกับภาพที่เกิดขึ้น ก่อนจะร้องถามอย่างตกอกตกใจ

“ข้าทำอะไร!” ฟางเซียนหันมาตวาดสาวใช้ “ตอบข้าสิ ข้าทำอะไร”

“เอ่อ...”

“หากเจ้าอยากมีชีวิตอยู่ ก็หุบปากของเจ้าซะ!”

“คุณหนูอย่าทำอะไรข้าน้อยเลยนะเจ้าค่ะ ข้าน้อยกลัว” เสี่ยวผิงทรุดลงเกาะขาฟางเซียน ร่ำไห้ขอความเมตตา เพราะนางยังไม่อยากตาย

“งั้นเจ้าก็หุบปาก หากใครถาม เจ้าก็บอกไปว่าไม่รู้ไม่เห็น แต่หากเจ้าไม่เชื่อข้า เจ้าก็จะเป็นเหมือนหมิงฮวา!” ฟางเซียนขู่เสียงเกรี้ยวกราด

“ข้าน้อยไม่รู้ไม่เห็นสิ่งใดเลยเจ้าค่ะ”

“งั้นเจ้าก็ตามข้าไปที่หมู่บ้านหลัวซาง” ฟางเซียนเดินนำสาวใช้ไปทันที ด้านเสี่ยวผิงก็เร่งเดินตามไปติดๆ ก่อนจะพ้นสะพานก็เหลียวไปมองที่แม่น้ำ ไม่เห็นใครเลย นอกเสียจากสายน้ำที่ไหลเชี่ยวกราก

‘คุณหนูหมิงฮวา โปรดอภัยให้ข้าด้วย ข้าไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องเช่นนี้เลย’

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย lolipop
ขอบคุณมากๆๆๆๆๆค่ะ
เมื่อ 4 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว