บุปผา(น่า)สิเน่หา [E-BOOKพร้อมโหลดค่ะ]

ตอนที่ 3-1

ตอนที่ 3

“ฮุ่ยเจียง ท่าทางเจ้าดูรีบร้อนนัก เจ้าจะรีบไหนหรือ” อี้เฟิ่ง สาวใช้คนสนิทของฟางซิน เดินมาขวางแล้วจ้องหน้าฮุ่ยเจียง ส่วนที่นางมาดักรอนั่นก็มาเพราะคุณหนูฟางซินของตน เห็นท่าทีผิดปกติของฮุ่ยเจียงจึงสั่งให้มาซักถาม เผื่อจะได้รู้ได้เห็นอะไรดีๆ

“อี้เฟิ่ง อย่าขวางทางข้า ข้ารีบ”

“เจ้าก็รีบบอกข้าสิว่าเจ้ารีบร้อนจะไปไหน”

“ข้าจะไปท่าน้ำ”

“แต่เจ้าเพิ่งกลับมา”

“อี้เฟิ่ง ข้าไม่มีเวลามาเถียงกับเจ้า หลีกไป” ฮุ่ยเจียงบอกกล่าวแล้วก็เดินเลี่ยงออกมาทันที

“เจ้าจะรีบไปทำไม ที่ท่าน้ำมีอะไรหรือ” อี้เฟิ่งที่ต้องได้ข่าวไปรายงานคุณหนูฟางซินตามมาขวางและซักไซ้ต่อ

“ก็ไปหาคุณหนูหมิงฮวาของข้าน่ะสิ” บอกกล่าวแล้วฮุ่ยเจียงก็ทั้งเดินทั้งวิ่งไปยังท่าน้ำ เพราะร้อนใจเป็นห่วงคุณหนู แต่เมื่อมาถึงก็เจอเพียงกองเสื้อผ้าที่บางส่วนถูกซักไปแล้ว

คุณหนูหมิงฮวาหายไหน?

“คุณหนูเจ้าคะ! คุณหนู! คุณหนู! คุณหนูอยู่ไหนเจ้าคะ” ฮุ่ยเจียงเรียกหาคุณหนูของนางปริ่มจะขาดใจ เมื่อเรียกหลายหนแล้วแต่ไร้เสียงตอบกลับ นางจึงทั้งเดินทั้งวิ่งวนหาคุณหนูหมิงฮวา ก่อนจะวิ่งขึ้นไปที่สะพานข้ามฟากไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง

“คุณหนูหมิงฮวา! ท่านอยู่ไหน คุณหนู” ฮุ่ยเจียงไม่ละความพยายาม นางออกตามหาคุณหนูไล่เลาะตามแม่น้ำ แต่ก็ไม่พบ

“โธ่คุณหนู พี่ไม่น่าทิ้งคุณหนูไว้คนเดียวเลย ฮึก...ฮือ...” ฮุ่ยเจียงร่ำไห้ปานจะขาดใจ ก่อนจะรวบแรงที่อ่อนล้าลุกขึ้น แล้วออกตามหาคุณหนูหมิงฮวาอีกครั้ง แต่ก็ไม่พบ นางจึงตัดสินใจเดินกลับบ้านไปในสภาพน้ำตานองหน้า ใจก็หวังว่าคุณหนูของตนจะรออยู่ที่บ้าน

“ฮุ่ยเจียง วันนี้คุณหนูของเจ้าหายไปไหนหรือ ข้าวปลาไม่ยอมกลับมากิน” ซิ่วอี๋ แม่ครัวใหญ่ประจำบ้านเอ่ยถาม เพราะนางรอตั้งแต่เย็นก็ไม่เห็นคุณหนูหมิงฮวาเข้ามาในครัวเหมือนเช่นทุกวัน

“ซิ่วอี๋” ฮุ่ยเจียงพูดแค่นั้นก็ร่ำไห้ปริ่มขาดใจ ทำเอาซิ่วอี๋ตกอกตกใจ

“ฮุ่ยเจียง เกิดอะไรขึ้น”

“คุณหนูหมิงฮวาของข้า คุณหนูของข้า ฮือ...”

“เจ้าหยุดร้องไห้ แล้วเล่าให้ข้าฟัง” ซิ่วอี๋ลูบหลังปลอบจนฮุ่ยเจียงสงบ นางจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง ใจก็วิตกกลัวคุณหนูหมิงฮวาจะเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต

“แล้วเจ้าแน่ใจว่าคุณหนูฟางเซียนเป็นคนทำให้คุณหนูหมิงฮวาหายไป”

“ข้าแน่ใจว่าต้องเป็นฝีมือคุณหนูฟางเซียน เพราะคุณหนูฟางเซียนไปบอกกับข้าว่านายหญิงต้องการใช้งานข้า แต่เมื่อข้ามาถึง นายหญิงกลับบอกว่าไม่ได้สั่งให้ใครไปตามข้า ข้าจึงรีบกลับไปที่ท่าน้ำ แต่ข้าไม่เจอกับคุณหนูแล้ว ซิ่วอี๋ คุณหนูของข้าจะเป็นอะไรหรือไม่ ข้าตามหาจนทั่ว แต่ข้าก็หาไม่พบ ข้าเป็นห่วงคุณหนูเหลือเกิน”

“เจ้าอย่าเพิ่งฟูมฟายไปฮุ่ยเจียง คุณหนูของเจ้าอาจไปเที่ยวหมู่บ้านฝั่งตรงข้าม พอเจอเพื่อนก็เลยยังไม่กลับ” ซิ่วอี๋พยายามพูดปลอบขวัญฮุ่ยเจียง แต่ตนก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่าคุณหนูหมิงฮวาจะข้ามไปหมู่บ้านอื่นหรือไม่

“ไม่! คุณหนูของข้าหาไม่มีเพื่อนที่หมู่บ้านนั่น แล้วข้าก็มั่นใจว่าคุณหนูฟางเซียนเป็นคนทำร้ายคุณหนูของข้าแน่ๆ ข้าจะไปถามคุณหนูฟางเซียนว่าทำอะไรคุณหนูของข้า”

“ฮุ่ยเจียง เจ้าอย่าเพิ่งไปตอนนี้”

“ท่านจะห้ามข้าทำไม”

“เจ้ารอพรุ่งนี้เช้าเถอะฮุ่ยเจียง ป่านนี้คุณหนูฟางเซียนเข้านอนไปแล้ว หากเจ้าไปรบกวนเวลานี้ เจ้าเองนั่นแหละ จะโดนนายหญิงลงโทษ”

“แต่ข้า...”

“เชื่อข้าเถอะฮุ่ยเจียง แล้วเจ้าก็ไปพักเสียหน่อย หากเจ้าเป็นอะไรไปอีกคน คุณหนูหมิงฮวากลับมา ใครจะดูแล”

“ข้าเป็นห่วงคุณหนู”

“ข้ารู้ ข้าเองก็ห่วงคุณหนูของเจ้าเช่นกัน แต่เจ้าบอกเองว่าตามหาแล้วไม่พบ แล้วเจ้าจะไปทำอะไรได้ เจ้าไปพักเถอะ ท่าทางเจ้าอิดโรยเหลือเกิน ล้มป่วยไปจะทำอย่างไร”

“ข้าไปก็ได้” ฮุ่ยเจียงยอมไปพัก ทว่านางมิอาจข่มตาหลับลงได้ เพราะเป็นห่วงคุณหนูหมิงฮวา ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นเช่นไรบ้าง

‘สวรรค์ โปรดช่วยคุ้มครองคุณหนูหมิงฮวาของข้าด้วยเถิด’

********

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว