บุปผา(น่า)สิเน่หา [E-BOOKพร้อมโหลดค่ะ]

ตอนที่ 4-2

ที่ห้องนอนของฟางซิน

“อี้เฟิ่ง” ฟางซินที่กำลังนั่งสางผมเอ่ยเรียกสาวใช้ เพราะตลอดสามสี่วันมานี่ นางมีข้อสงสัยอยู่หลายอย่าง แต่คงถามใครไม่ได้ นอกเสียจากต้องสืบหาเอง

“คุณหนูมีอะไรหรือเจ้าคะ” อี้เฟิ่งที่กำลังจัดที่หลับที่นอนให้ผู้เป็นนายเดินมารอรับคำสั่ง

“หลายวันมานี่เจ้าสังเกตหรือไม่ว่าฟางเซียนดูแปลกไป” แล้วก็แปลกตั้งแต่หมิงฮวาหายออกไปจากบ้าน

“แปลกเจ้าค่ะ แล้วก็แปลกที่คุณหนูหมิงฮวาหายไปโดยที่ฮุ่ยเจียงไม่ไปด้วย แล้วจะจริงอย่างที่คุณหนูฟางเซียนพูดหรือไม่เจ้าคะ”

“หมิงฮวาหนีตามผู้ชายน่ะหรือ” ฟางซินก็สงสัยในข้อนี้เช่นกัน เพราะนางไม่อยากเชื่อว่าหมิงฮวาจะทำเช่นนั้น แต่นางหายไปก็ดีแล้ว คุณชายลู่จะได้เลิกสนใจนาง แต่หากคุณชายกลับจากราชการแล้วรู้ว่าหมิงฮวาหายไป คุณชายจะออกตามหาหรือไม่?

“ใช่เจ้าค่ะ”

“ข้าก็สงสัยเรื่องนี้เช่นกัน แล้วคนอย่างหมิงฮวาน่ะหรือจะหนีตามผู้ชาย ในเมื่อฮุ่ยเจียงคอยตามนางทุกฝีเก้า”

“พูดถึงฮุ่ยเจียง นางก็ดูแปลกๆ นะเจ้าค่ะ เหม่อลอย แล้วก็ร้องไห้อยู่บ่อยครั้ง หรือนางจะเสียใจที่คุณหนูของนางหนีตามผู้ชายต่างหมู่บ้านไป”

“ข้าก็สงสัยเรื่องนี้อยู่เช่นกัน”

“แล้วคุณหนูจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ”

“ข้าต้องสืบเรื่องนี้ แล้วข้าก็เชื่อว่าฟางเซียนรู้”

“สืบอย่างไรหรือเจ้าคะ”

“อี้เฟิ่ง เจ้าไปตามเสี่ยวผิงมาพบข้า แต่อย่าให้ใครเห็น โดยเฉพาะฟางเซียน ระวังไว้ให้ดี อย่าให้นางเห็นเป็นอันขาด หาไม่ ข้าคงไม่ได้รู้ความจริง” ฟางซินกำชับ จากนั้นนางก็แค่นยิ้มเล็กน้อย

“ได้เจ้าค่ะ”

“งั้นเจ้าไปตามมา ข้าจะรอ อย่าชักช้าล่ะ”

“ข้าน้อยจะรีบกลับมาเจ้าค่ะ” อี้เฟิ่งขานรับแล้วนางก็เร่งเดินไปยังห้องพักของเหล่าสาวใช้ มาถึงแล้วนางก็มองซ้ายมองขวา ก่อนจะส่งเสียงเรียกให้เสี่ยวผิงเปิดประตู ที่เวลานี้เสี่ยวผิงหาได้อยู่ตามลำพัง

ก๊อกๆ

“เสี่ยวผิง เปิดประตูให้ข้าที” เสียงจากอี้เฟิ่งทำให้เสี่ยวผิงที่อยู่กับชายคนรักที่ลักลอบเข้ามาหาถึงเรือนพากันสะดุ้ง จากนั้นทั้งสองก็รีบใส่ผ้าผ่อน

“เจ้านัดใครมาหาเจ้ากลางดึก เสี่ยวผิง” ไท่ซุ่น หนุ่มต่างหมู่บ้านเอ่ยถามหน้าตาตื่น และหวาดกลัวหากคนในบ้านจับได้ว่าตนลักลอบเข้ามา มีหวังถูกจับส่งเข้าคุก

“ข้าไม่ได้นัด แต่พี่ไท่ซุ่นรีบหลบก่อนเถอะ ข้าจะออกไปเปิดประตู” เสี่ยวผิงเอ่ยบอกแล้วรอจนคนรักหลบไปแล้ว นางก็ไปเปิดประตู

“เสี่ยวผิง เจ้าทำอะไรอยู่ ปล่อยให้ข้าเรียกตั้งนาน”

“ข้า...” เสี่ยวผิงอึกอัก

ด้านอี้เฟิ่งก็มองสำรวจรอบๆ ห้องพัก จนสายตาไปเห็นเงาบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลัง นางรีบเดินไปก็เจอกับชายหนุ่ม

อี้เฟิ่งหันมาทางเสี่ยวผิง จ้องหน้านาง “เจ้าให้ผู้ชายเข้ามาเช่นนี้ ไม่กลัวนายหญิงจะทำโทษหรืออย่างไร เสี่ยวผิง”

“อี้เฟิ่ง เจ้าอย่าบอกนายหญิง ข้าขอร้อง เจ้าจะให้ข้าทำอะไร ข้าก็ยอม แต่ขอเพียงเจ้าอย่าบอกนายหญิง”

“ถ้าเจ้าไม่อยากให้ข้าบอกนายหญิง เจ้าก็ไปพบคุณหนูของข้าเดี๋ยวนี้ แล้วหากเจ้ารู้เห็นสิ่งใด เจ้าก็ต้องพูดความจริง หาไม่ เรื่องที่เจ้าให้ผู้ชายเข้ามาในห้องพักจะถึงหูนายหญิง”

เสี่ยวผิงไม่มีทางเลือก นางหันไปมองชายคนรักแล้วบอกให้กลับไป ก่อนที่นางจะเดินตามอี้เฟิ่งไป ทั้งสองเดินไปอย่างระมัดระวัง กระทั่งมาถึงห้องนอนของคุณหนูฟางซิน เสี่ยวผิงก็ถูกซักไซ้จนตัวสั่นงันงก

“เจ้าจะพูดหรือไม่ เสี่ยวผิง” ฟางซินตวาดใส่อย่างรำคาญ เมื่อสาวใช้ที่สนิทกับน้องสาวฝาแฝดเอาแต่นั่งตัวสั่น ราวกับจะถูกฆ่าตาย

“หากเจ้าไม่พูด ข้าจะบอกนายหญิงว่าเจ้าพาผู้ชายเข้ามาในเรือน เจ้าจำไม่ได้หรือ เสี่ยวผิง” อี้เฟิ่งที่ก็รำคาญเต็มทนพูดขึ้นบ้าง

“เรื่องนั้นไม่ต้องถึงมือท่านแม่ของข้าหรอก”

“คุณหนูจะสั่งเฆี่ยนเองหรือเจ้าคะ” อี้เฟิ่งหันไปถามกับคุณหนูของนางตนทันที

“ใช่! แล้วข้าจะสั่งให้คนเฆี่ยนเจ้าจนตาย เสี่ยวผิง” ฟางซินหันไปขู่สาวใช้

“ข้าจะบอกคุณหนูแล้วเจ้าค่ะ” เสี่ยวผิงที่กลัวจะโดนเฆี่ยนจนตาย ยอมเล่าทุกอย่างให้ฟังทันที ฟางซินฟังแล้วก็นิ่งเงียบ เพราะนางคิดไว้ไม่มีผิดว่าเรื่องนี้ฟางเซียนจะต้องรู้เห็น ก่อนจะหันไปบอกอี้เฟิ่งให้พาเสี่ยวผิงไปซ่อนอยู่ในที่ที่ปลอดภัย เพราะนางจะให้เสี่ยวผิงเป็นพยาน เอาคนผิดมารับโทษ!

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว