เมียรักของมาเฟีย(นิยายภาคต่อ ราคะนางร้าย) มีEbook แล้ว-Ep1 : ปล้นสวาท (จบบท) nc+

โดย  กนกรส มาศอุไร

เมียรักของมาเฟีย(นิยายภาคต่อ ราคะนางร้าย) มีEbook แล้ว

Ep1 : ปล้นสวาท (จบบท) nc+

​เปิดเรื่อง...

หญิงสาวใบหน้าเรียวรูปไข่สวมเสื้อสเวตเตอร์ตัวหนา ใบหน้าสวยนั้นตบแต่งด้วยเครื่องสำอางอ่อนบางตามสไตล์สาวไทยเรียบร้อย และมันทำให้เธอนั้นดูเด็กว่าวัยแท้จริงอยู่มากโข มีอันต้องระบายลมหายใจหนักหน่วงออกมาไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ ก่อนตัดสินใจเดินลากทั้งขาอ่อนเปลี้ยและกระเป๋าเดินทางแสนหนักอึ่งออกมานั่งพักขายังเก้าอี้ทรงกลมด้านนอกของห้องผู้โดยสาร

เมื่อปลายสายที่เธอเพียรพยายามโทรหามาหลายนาที กดโทรหาเท่าไหร่ฝั่งนั้นยังหาได้มีวี่แววว่าจะยอมเปิดเครื่องสักที เลยยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่ดีจนสีหน้านั้นเริ่มซีดเผือด

“เอ...ทำไมคุณลุงถึงไม่ยอมเปิดเครื่องสักทีนะ นี่ก็เลยเวลานัดมาตั้งเกือบชั่วโมง” มายาวียกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูขึ้นดู

ทั้งที่ความจริง ตามเวลานัดหมาย คุณลุงบวรต้องมารับเธอที่สนามบินเดอรัมแห่งนี้ได้แล้วนี่นา หรือว่าท่านจะติดธุระที่อื่น ถึงได้มารับเธอช้า แต่ก็น่าจะเปิดเครื่องหรือส่งข้อความมาบอกเธอรับรู้บ้างก็ยังดี

มายาวีลุกนั่งกระสับกระส่าย รู้สึกไม่ค่อยสู้ดีกับสถานการณ์เช่นนี้ เพราะนี่ถือเป็นครั้งแรกที่เธอเหยียบย่างมายังต่างแดน ประเทศอังกฤษที่มีคนไทยนิยมมาศึกษาต่อกันมากมาย และตัวเธอเองก็เช่นเดียวกัน เธอวางแผนเอาไว้ ถ้าเรียนจบปริญญาโทจากที่นี่เมื่อไหร่ เธอจะขอเข้าไปทำงานที่บริษัทของพี่รบิลทันที...

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้น ชายหนุ่มที่เธอมอบหัวใจรักให้ เขาจะได้แต่งงานกับน้องสาวต่างมารดาของเธอแล้วหรือยัง...

มายาวีผลุดลุกขึ้นยืนเปิดยิ้มกว้างด้วยความโล่งอก เมื่อเธอเห็นคนไทยซึ่งเป็นผู้ชายกำลังเดินมาทางที่เธอนั่งอยู่ แต่ทว่ารอยยิ้มนั้นมีอันต้องเก้อไปโดยปริยาย เมื่อผู้ชายคนนั้นเขากลับเดินเลยเธอไปอีกด้านหนึ่ง

“คุณ...”

“คะ?...” มายาวีขานรับเสียงฉงน ก่อนร่างกลมกลึงจะสะดุ้งตกใจตอนเธอหันร่างมาตามเสียงเรียกแล้วพบเข้ากับชายหนุ่มต่างชาติที่มีรูปร่างสูงใหญ่มาก มากชนิดที่เรียกว่าตัวเธอนั้นเล็กเหลือเพียงช่วงอกเขาเท่านั้น

หญิงสาวย่นคิ้วโก่งมองชายหนุ่มต่างชาติหน้าตาหล่อเหล่าเอาการ เขาสูงเกินสองเมตรเลยทำให้เธอต้องแหงนใบหน้าขึ้นสูง เธอเลื่อนสายตาสงสัยผ่านหน้าอกผึงผายของเขา มาถึงสันคางบึกบึน ริมฝีปากหยักได้รูปสีเข้มจัด บ่งบอกว่าเขาเป็นคนสูบบุหรี่จัด ปลายจมูกที่โด่งจนเป็นสันคม และดวงตาสีควันบุหรี่ที่มองเธอเข้ม จนทำเอาหญิงสาวรีบถอยเท้าออกห่างจากร่างสูงอย่างอัตโนมัติ

“คุณคือ คุณมายาวี วิจิตรนานุเคราะห์...” เขาใช้ภาษาอังกฤษได้ดี อาจเพราะเขาเป็นคนที่นี่

“ค่ะ...ฉันมายาวี แล้วคุณล่ะคะ เป็นใคร...” มายาวีย้อนถามเขากลับ คิ้วเรียวสวยคลายตัวเป็นเส้นตรง เพราะคิดว่าเขาอาจเป็นคนที่ลุงบวรส่งให้มารับตนเอง ในเมื่อเขาเองก็รู้จักชื่อของเธอดี

“ผมมารับคุณแทนคุณบวร...” เขาเฉลยในสิ่งที่หญิงสาวคิดเอาไว้อยู่แล้ว มายาวีจึงพยักหน้า

“และนี่จดหมาย เขาฝากมาให้คุณ” หญิงสาวยื่นมือรับแผ่นกระดาษมาเปิดอ่านรายละเอียดด้านในรวดเดียวจนจบ

ใจความสำคัญ ตอนนี้ลุงบวรบินไปประเทศฝรั่งเศส ยังไม่รู้จะกลับมาประเทศอังกฤษวันไหน เพราะงานที่นั่นยังสะสางไม่เสร็จเรียบร้อย เจอปัญหาสำคัญต้องรีบแก้ไข ให้เธอไปค้างยังคอนโดส่วนตัวของท่าน ซึ่งอยู่ห่างจากสนามบินแห่งนี้พอสมควร

และเดวิส เป็นคนของท่านเอง ให้เธอไว้ใจชายหนุ่มคนนี้ได้ เขาจะเป็นคนพาเธอไปยังที่พัก และจะช่วยเธอจัดการเกี่ยวกับทุกเรื่องตอนท่านไม่อยู่

มายาวีพับจดหมายเก็บใส่กระเป๋าสะพาย พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที เธอจึงเห็นเจ้าของร่างสูงที่ทำหน้าที่มารับเธอแทนญาติผู้ใหญ่ เขาคว้าเอารถเข็นกระเป๋าที่มีน้ำหนักมากของเธอมาจับไว้เสียเอง

“ไปกันแล้วครับ รถของผมจอดอยู่ตรงนู่น”

“ขอบคุณค่ะ...”

เธอเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มตามมารยาท แล้วเดินตามร่างสูงที่เดินลากรถเข็นนำหน้าเธอไปอย่างเงียบๆ ความรู้สึกบางอย่างมันบอกว่าเขาดูไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา และเธอสมควรอยู่ให้ห่างเขาเอาไว้เป็นดีที่สุด...

กรี๊ด!!!

มายาวีเบิกตาโพลงพร้อมส่งเสียงกรีดร้องลั่นห้อง เธอทั้งตกใจและหวาดกลัวจนสติเกือบหลุด หญิงสาวพยายามหนีบขาตัวเองเข้าหากัน เมื่อตอนนี้หนุ่มฝรั่งตัวโตที่มีดวงตาน่ากลัวคนนั้น กำลังตั้งหน้าตั้งตาซบซุกใบหน้าหล่อเหลาลงตรงกึ่งกลางลำตัวของเธอ เขากำลังเอาปากดูดกินกลีบหอยเธออยู่

พอเธอหนีบขาตนเองเข้า นั่นก็เท่ากับเธอหนีบศีรษะที่มีกลุ่มผมดกหนาสีบรอนทองเข้าไปด้วย เธอได้ยินเสียงเขาสบทด้วยอารมณ์หงุดหงิด ก่อนกระชากเรียวขาเธอออกกว้าง ช้อนสะโพกอวบอัดของเธอลอยเหนือพื้นเตียง ตวัดปลายลิ้นยาวน่ากลัวในความรู้สึกของเธอเลียริมฝีปาก ซึ่งมันเลอะน้ำเมือกขุ่นเกาะติดโดยรอบ

“แกจะทำอะไร!” มายาวีแผดเสียงเป็นภาษาอังกฤษลั่น พยายามตวัดเรียวขาถีบไปยังร่างใหญ่โต

“หุบปาก แล้วก็นอนให้ฉันเอาเสียดีๆ แม่สินค้าเนื้อหวาน” เดวิสตะคอกกลับเสียงสนั่นไม่แพ้กัน เมื่อเขาถูกขัดจังหวะในการกินอาหารมื้อโปรดแถมยังจานด่วนเสียด้วยสิ

“สินค้าอะไรของแก ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ” มายาวีดันร่างเปลือยเปล่าของตัวเองลุกขึ้นนั่ง สองเรียวแขนยันพื้นเตียงนอนเอาไว้ พร้อมกับพยายามสะบัดตัวเพื่อลุกหนี ทว่ามันไม่ง่ายเลยเมื่อเรียวขาของเธอนั้นถูกตรึงไว้ทั้งสองข้าง

เดวิสกระชากร่างอวบอิ่มที่เขาพึงใจอย่างแรง จนเธอหงายหลังลงบนเตียง

“ว้าย!” มายาวีไม่ทันตั้งตัว ถลาลงไปนอนหงายเหมือนเดิม ก่อนถูกความร้อนจากกลีบปากร้ายกาจ ซึ่งมันแผล็บไปด้วยน้ำรักนั้นกระโจนเข้าหาอย่างดิบเถื่อน เขากัดกินเนื้ออ่อนภายในซอกหลืบจนมันชอกช้ำ ตวัดปลายลิ้นระรัว กระหน่ำลงกับตุ่มไตไวต่อจุดสัมผัสรัวเร็ว มายาวีซึ่งไม่เคยพานพบประสบการณ์ร่วมรักมาก่อน ได้แต่นอนร้องเสียงกระเส่า บิดกายด้วยถูกความเสียวทรมานเร่าๆ

“อือ...ปล่อยนะ...อ๊าห์...ซี้ด...โอ้ยยยย...อย่าทำตรงนั้นนะ”

ไม่เพียงแต่ถูกปลายลิ้นใหญ่ของฝรั่งตัวโตร่วมรักในช่องสวาทอย่างไร้ความปรานีเท่านั้น เพียงอึดใจต่อมา ร่างอรชรขาวโพลนถึงกับปวดร้าวไปทั้งสรรพางค์ เหมือนมีของแหลมคมกำลังทิ่มแทงเข้าไปในร่างกาย เมื่อเดวิสส่งนิ้วมือเรียวยาวของตนเข้าไปในสำรวจภายในถ้ำเร้นลับ กวาดต้อนน้ำหวานตามผนังด้านในชักเข้าชักออกจนมันไหลเอ่อล้นปากถ้ำ พร้อมให้เขาซดดื่มกินดับกระหายอย่างตะกละตะกลาม เสียงดัง จ๊วบ จ๊าบ

แผล็บ...แผล็บ

“อร่อย...หวาน” เดวิสทั้งมัวเมาหลุ่มหลงอาหารมื้อพิเศษ สาวไทยคนแรกที่เขาเคยลิ้มลอง

คนไร้ประสบการณ์เอาแต่ร้องลั่น มันทั้งแสบทั้งเสียวสะท้าน เธอหลับตาปี๋ ปฏิกิริยาร่างกายตอบรับเป็นไปตามธรรมชาติ เมื่อมายาวีร่อนเอวส่ายก่อนกระแทกกลีบอวบของเธออัดใส่ริมฝีปากร้อน เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้หายจากความทรมานนี้ไปได้เสียทีนอกจากบิดเร้าร่างกายไปมา

“อะ...อะ...อ่าห์...อย่าทำนะ อย่า...” ปากก็ร้องห้ามแต่ร่างกายกับตรงกันข้าม

“หวาน หอม รสชาติอร่อยลิ้นผมจริงๆแม่สินค้าเนื้อหวาน”

เดวิสรำพันติดกับกลีบสวยด้วยความพออกพอใจ ไม่คิดว่าดอกเบี้ยสาวของลูกหนี้รายสำคัญ จะทำเอาเขาปวดร้าวไปทั้งแก่นกายด้วยความกระสันอยาก เขาไม่เคยรู้สึกร้อนแรงจนเตียงแทบเผาไหม้เป็นจุณแบบนี้มาก่อน กับสาวคู่ขาคนไหนๆของเขา ที่ไม่ว่าจะเก่งกาจหรือเชี่ยวชาญเรื่องบนเตียงขนาดไหน ก็ไม่เคยมีใครทำเอาเขาหัวหมุนมือไม้สั่นไปหมดได้แบบสาวไทยคนนี้เลยสักราย และแม้แต่ดุ้นเอ็นของเขามันยังลำพองตัวขยายใหญ่ขึ้น จนเขาเกือบปลดซิปกางเกงยีนออกไม่ทัน เพียงแค่เขาได้เห็นเรือนร่างงดงามเปลือยเปล่า ไอ้ลูกชายตัวดีของเขามันก็เต้นดุกดิกผงกหัวดีใจ กระดี๊กระด๊าอยากมุดหัวเข้าไปสัมผัสกับโพรงเนื้อนุ่มภายในนั่นแทบขาดใจเสียแล้วตอนนี้

เดวิสระรัวทั้งนิ้วและปลายลิ้นเข้าใส่กลีบสวาทที่ปิดสนิทอวบสวยไม่ยั้งแรง เมื่อความต้องการของเขามันแล่นลิ่วขึ้นมากระจุกตัวอยู่ตรงปลายแท่งร้อนหัวเห็ด น้ำใสหยดแหมะเดวิสจำต้องกำรูดดุ้นร้ายเอาไว้ด้วยมือเดียวที่ว่างจากการปรนเปรอสวาท

“ร่องรักของคุณนี่มันช่างร้ายนัก เล่นตอดปลายลิ้นกับนิ้วผมเสียจนเสียวไปหมด” หนุ่มฝรั่งคลั่งสวาทยังคงเอ่ยปากชมไม่หยุดหย่อน ไม่เคยคิดมาก่อนในสมอง สาวไทยตัวเล็กๆจะมีอะไรดี คงมีเพียงหนังหุ้มกระดูกเสียมากกว่า แต่พอได้มาสัมผัสใกล้ชิด ทุกสิ่งอย่างบนเรือนร่างอวบอิ่มของสาวคนนี้ ทำเอาฝรั่งที่ผ่านมรสุมบนเตียงนอนมาอย่างโชกโชน ถึงกับตะลึงตะลานหัวหมุนไปเลยก็ว่าได้

ก่อนเขาจะเร่งจังวะสุดท้าย ส่งร่างน้อยที่เผยอปากกรีดร้องขึ้นสุดเสียง ไปคว้าเอาเส้นชัยได้ในที่สุด และดุ้นยักษ์มันส่ายตัวอยู่ในอุ้งมือ เฝ้ารอเวลาออกศึกคึกคะนอง...

“อร๊ายยยย...อืมมมม” มายาวีแผดเสียงร้องโหยหวน ร่างน้อยสั่นไหวก่อนจะนอนหอบหมดเรี่ยวแรง

“เสร็จแล้วเหรอที่รัก โอ้ว...ดูนี่สิ น้ำรักของคุณสีสวยเป็นบ้า” เดวิสดึงนิ้วมือออกมาจากร่องสวาท มายาวีหลบสายตาวูบ ไม่อาจทนมองภาพแสลงใจ

เรียวนิ้วชายหนุ่มมันเยิ้มไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่น เขายื่นส่งเขาปากอิ่มของคนไร้ประสบการณ์ซึ่งตอนนี้นอนหายใจหอบถี่ใบหน้าแดงก่ำ ด้วยทั้งโกรธทั้งอาย มายาวีจำต้องอ้าปากรับน้ำของตนเองไว้ เพราะถูกบีบปลายคางจนเจ็บ เธอไม่มีแรงสู้รบกับผู้ชายร่างสูงไม่ต่างจากยักษ์ รสชาติมันฝืดเฝื่อนจนเธอสะบัดหน้าหนี เดวิสมองภาพนั้นด้วยความหลงใหล เขาโน้มกายหนาทาบทับร่างสาว ประกบปากมอบจูบร้อนแรง ทำเอาคนไม่เคยเอาแต่ร้องเสียงอู้อี้ ฝืนต่อต้านได้เพียงเล็กน้อย ก่อนจะยอมเผยอกลีบปากต้อนรับลิ้นซุกซนเข้ามาหยอกล้อเล่นกับลิ้นเล็กของตนเองไปโดยปริยาย

เดวิสมัวเมากับความหอมหวานในโพรงปาก ก่อนจะเลื่อนลงมาจนถึงซอกคอขาวหอมกลิ่นอ่อนบริสุทธิ์ เขาไม่ลืมกดปากย้ำจนเกิดรอยแดง มายาวีเจ็บจี๊ดเมื่อถูกเขากัดตรงซอกผิวอ่อน

“เจ็บนะ...” เธอประท้วงเสียงแห้ง เดวิสไม่คิดสนใจเขาอยากทำอะไรกับร่างกายเจ้าหล่อนก็ได้ ในเมื่อหล่อนคือสินค้า คือดอกเบี้ยของเขา เลยไม่จำเป็นอะไรที่เขาต้องปรนเปรอทำให้เจ้าหล่อนพึงพอใจเท่านั้น

คนที่ต้องรู้สึกแบบนี้ คือต้องเป็นเขาแต่เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น

ชายหนุ่มส่งสายตาคุโชนไปด้วยไฟราคะ ขยับปากครูดซี่ฟันขาวสะอาดลงบนเนื้อขาวอ่อน มายาวีผลักไสทุบตี เดวิสกลับยิ่งเพิ่มแรงกดลงบนเนื้อนุ่ม ก่อนลากกลีบปากชื้นเข้าใกล้ปานสีน้ำตาลอ่อน ตรงนั้นเขาเล็งเม็ดไตที่ชูหัวยั่วน้ำลาย เขาอ้าปากออกว้างพร้อมกับครอบมันเข้าหาตุ่มไตสีชมพูสดที่เขาหมายตา ดูดเลียมันเข้าไว้เต็มอุ้งปาก ส่วนอีกด้านนั้นเขายกฝ่ามือเคล้นคลึง บี้เม็ดไตชูช่อแล้วดึงขึ้นจนนวลเนื้อขาวโย้มาด้านหน้า สร้างความเจ็บระบมแก่เจ้าของร่างสาว

“โอ้ยยยย...เจ็บ...ฉันเจ็บนะ อย่าทำฉันแรงนักสิคนใจร้าย”

ด้วยความเจ็บ มายาวีจึงดิ้นหนีทุรนทุราย ดันศีรษะได้รูปออกห่างจากเต้างาม ทุกอย่างยังคงไร้ผล เดวิสที่ตกอยู่ในหลุมราคะของตัณหา เขาก้มหน้าก้มตาตักตวงความหอมหวานปทุมถันคู่งาม กัดกินเนื้อหวานสองเต้าอะร้าอร่าม ยิ่งเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้เจ็บปวดโหยหวนจากสาวไทยใต้ร่างหนา มันเท่ากับยิ่งปลุกเร้าความกระสันอยากรุนแรงในของตัวเขาเพิ่มขึ้นทวีคูณ

เดวิสผละห่างจากสองปทุมงาม มองภาพหญิงสาวนอนหายใจรวยรินอย่างสาแกใจ ฝ่ามือหนา ลากไล้ความงดงามไปทั่วทั้งร่าง พออกพอใจกับรูปร่างทรวดทรง จะลากฝ่ามือไปตรงจุดไหน มันช่างเรียบลื่นนุ่มมือเขาจริงๆ มายาวีคิดปัดป้องกายงามโดยการปัดมือหยาบออกจากร่างพัลวัน ทว่าเดวิสไม่คิดใส่ใจ ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลจ้องมองสินค้าอย่างหื่นกระหาย ร่องรอยบนเนื้อขาวขึ้นเขียวจ้ำ ยิ่งทำให้เดวิสมีความสุขขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

“ขอร้อง ปล่อยฉันไปเถอะนะ” มายาวีร้องขอพร้อมกับน้ำตาไหลพราก

“ปล่อยแน่ที่รัก แต่ต้องขอฉันเอาเธอจนอิ่มท้องเสียก่อนนะ ฉันถึงจะปล่อยเธอไป แต่ตอนนี้เธอมาให้ความสุขฉันก่อนดีกว่า”

เดวิสไล้ฝ่ามือลงบนแก้มนุ่มก่อนจะยกขึ้นฟาดลงไปเสียงดังฉาด เขาหัวเราะสนั่น จนใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาหันไปตามแรงตบ ตื่นกลัว มายาวีได้กลิ่นคาวของเลือดในโพรงปาก หัวใจเธอสั่นระรัวด้วยความกลัวสุดขีด ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วจนเธอไม่ทันตั้งตัว เธอกำลังสงสัย เรื่องเลวระยำต่ำทรามที่กำลังเกิดขึ้นกับเธออยู่ ณ ขณะนี้ คุณลุงจะมีส่วนรู้เห็นกับมันหรือไม่ แล้วคุณลุงหายไปไหน ทำไมถึงส่งไอ้ฝรั่งโรคจิตมารับเธอแทน และที่สำคัญทำไมไอ้ฝรั่งโหดคนนี้ถึงบอกเธอเป็นสินค้าของมัน และทุกอย่างมันกำลังตีกันให้วุ่นในหัวสมอง ก่อนมันจะยุติลงเมื่อมายาวีรู้สึกแสบในร่องรัก

“โอ้ยยยย...ฮือ...อย่า...”

“ซี้ดดดด...ร่องเธอนี่มันเยิ้มอีกแล้วนะที่รัก ตอดนิ้วฉันเจ็บได้ใจจริงๆ”

“ไม่...อย่าเอาเข้าไป...อย่า...” มายาวีรีบหุบเรียวขายาวตาลีตาเหลือก เมื่อร่องสวาทของเธอถูกเขาลุกลานโดยการแยงนิ้วชักเข้าชักออกอีกรอบ

ส่วนอีกมือ เดวิสกำไว้รอบแท่งร้อนของตนเอง ชักหนังสีน้ำตาลอ่อนเพื่อเป็นการอุ่นเครื่อง เขาขอสักน้ำก่อนก็แล้วกันตอนนี้ เอาไว้ค่อยจัดหนักร่างอร่อยลิ้นแบบจัดเต็มอีกสักหลายๆรอบก็ยังไม่สาย

ไอ้ลุงหน้าโง่ของเจ้าหล่อน มันอยากเอาเธอคนนี้มาวางไว้เป็นตัวขัดดอกสำหรับเขาเองนี่นา มันก็ช่วยไม่ได้ เขาจำเป็นต้องใช้ดอกเบี้ยแสนสวยนี้ให้คุ้มค่าเงินหลายล้านบาทเสียหน่อย

ไอ้เขามันก็ดันเป็นเจ้าหนี้หน้าเลือดเสียด้วยสิ คืนนี้สาวน้อยคงต้องรองรับกำหนัดมากมายของเขาหน่อยก็ก็แล้วกันนะ...

ชายหนุ่มวางดุ้นเอ็นลงบนหน้าท้องแบนราบ ถูไถ เสียดสีไปตามผิวพรรณเรียบลื่น มายาวีมองความใหญ่โตของแท่งร้อน ซึ่งมันกำลังผงกหัวบานที่มีน้ำเมือกไหลปริ่มหัวด้วยสายตาตกใจ

“ไม่...ฉันกลัวแล้ว มันเข้าไปไม่ได้หรอก” มายาวีส่ายหน้าพร้อมพูดเสียงสั่น

“ทำไมจะเข้าไปไม่ได้ล่ะที่รัก ของแบบนี้มันต้องลอง”

“ไม่...ฉันไม่เอานะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” และด้วยความกลัว มายาวีจึงดิ้นรนขัดขืนไม่ยอมให้ไอ้แท่งน่าเกลียด เข้าไปในตัวเธอได้เด็ดขาด เธอทั้งแตะทั้งถีบสู้ขาดใจ

เดวิสเริ่มโมโหหงุดหงิดจนอารมณ์ฉุนขาด เมื่อเขาถูกแรงถีบจากสาวร่างเล็กจนเซ ชายหนุ่มคำรามลั่นห้อง พร้อมกระโจนเข้าหา เขาตบใบหน้างดงามก่อนจะชกเข้าที่หน้าท้องแบนราบ มายาวีเสียหลักล้มลงบนเตียงนอน ด้วยความเจ็บและจุก เธองอตัวยกมือกุมท้อง เดวิสบิดปากสะใจ กระชากร่างบอบช้ำเข้าหา ก่อนขึ้นคร่อมร่างขาว กักกันไว้ด้วยกายหนา กระโจนแท่งร้อนใส่เข้าร่องหลืบปิดสนิทพรวดเดียวหมดทั้งดุ้นลำ

“กรี๊ด!!!”

มายาวีส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดสุดเสียง ยกมืออ่อนแรงดันหน้าท้องที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเป็นลูกสวยงาม เมื่อถูกกระแทกเข้าใส่ไม่ออมแรง ร่างกายเธอเหมือนถูกจับแยกฉีกขาดเป็นหลายท่อน เนื้อกลีบสวาทปลิ้นเข้าปลิ้นออก เลือดสีแดงสดไหลเยิ้มติดออกมาพร้อมปลายแท่งอาวุธร้ายกาจ

เดวิสซูดปาก ไม่ใช่เพียงแต่มายาวีที่เจ็บปวด เขาเองก็ไม่ต่างจากเจ้าหล่อนนัก เมื่อภายในโพรงคับแคบของหญิงสาวทั้งใหม่ทั้งสด กระเด้าเข้าออกกี่ทีมันทั้งบีบทั้งรัดแน่น เส้นเอ็นบนแท่งร้อนปูดโปน รู้สึกอิ่มเอมใจจนอยากจะยกหนี้ก้อนโตให้ไอ้ลุงหน้าโง่ของสาวงามผู้นี้ไปเลย แล้วเปลี่ยนเป็นกักกันสาวเจ้าไว้บนเตียงตลอดกาล

เนื่องในโอกาสที่ไอ้หน้าโง่มันอุตส่าห์ส่งของดีหวานสดมาป้อนเขาถึงปากวันนี้...

“ซี้ด...เสียว...เสียวเหลือเกินแม่คุณเอ่ย ทั้งสด ทั้งใหม่ คืนนี้คงต้องหลายๆยกสักหน่อยนะ เธอทนหน่อยก็แล้วกันแม่สาวงาม” มายาวีส่ายหน้าอย่างหมดท่า

เดวิสเงยใบหน้าหล่อเหล่าคำรามลั่นห้องด้วยความสุขสม อิ่มเอมใจ เขากัดฟันพูดงึมงำไปพร้อมกับการเร่งอัดสะโพกหนั่นแน่นเข้าใส่ร่องสวาท มันขยันตอดขยันรัดดุ้นเอ็นเขาจนร้อนเป็นไฟ ชายหนุ่มขยับโยกตอกตึงจนร่างงามสั่นคลอน เปลี่ยนจากความเจ็บแสบแทบขาดใจ เป็นเสียวสะท้านพร้อมกับร่อนเอวขึ้นสวน ฝ่ามือร้อนหยาบกระด้างไม่ลืมยื่นไปเคล้นคลึงอกอวบอิ่มไปพร้อมๆกับแรงกระเด้า

เดวิสรวบเรียวขายาวไว้บนหัวไหล่ ก่อนกระแทกตัวเข้าใส่ลึกและเร็วติดๆกันหลายที มายาวีครางเสียงกระเส่าอย่างห้ามไม่อยู่ เซ็กส์ดิบเถื่อนทารุณเธอไม่ต่างจากการสมสู่ของสัตว์เดรัจฉาน กว่าจะยุติลงได้ ปาเข้าสู่วันใหม่ของอีกวัน ร่างงดงามอ่อนเปลี้ยไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงใด ได้แต่นอนไข้ขึ้นสูงในเวลาต่อมา...

หลังจากผ่านค่ำคืนอันแสนโหดร้ายมาได้อย่างทุกข์ทรมาน มายาวีได้แต่นอนร้องไห้อย่างคนหมดอาลัยตายอยากในชีวิต เรือนร่างที่เคยบริสุทธิ์ผุดผ่อง หวังเก็บเอาสิ่งนี้ไว้รอคนที่เธอรัก และเขาก็รักเธอได้เฉยชม ทว่ามาบัดนี้ มันกลับถูกซาตานผู้โหดเหี้ยม สะบั้นความภูมิใจเหล่านั้นจนไม่เหลือดี

ทั่วเรือนร่างของเธอเต็มไปด้วยรอยราคีแสนสกปรก ที่มีผู้ชายใจสัตว์มันกระทำกับเธอทิ้งเอาไว้ให้ต้องช้ำใจ

นึกถึงคนที่เธอรัก ภาพของรบิลก็ผุดเข้ามาทันที เลยทำให้มายาวีร้องไห้ด้วยความเศร้าเสียใจหนักขึ้นกว่าเดิม เธอไม่เหลืออะไรให้พี่รบิลได้ภูมิใจอีกแล้ว

แผ่นหลังเปลือยเปล่าสั่นสะท้านจากแรงสะอื้นไห้ ร่างเล็กงองุ้มด้วยรู้สึกยังเจ็บตรงแถวกึ่งกลางลำตัว ขยับแต่ละทีทำเอาเธอทรมานจนต้องกัดริมฝีปากไม่ให้ตนเองหลุดเสียงร้อง ลำแขนเรียวกอดกระชับร่างอันหนาวเหน็บหวังให้อุ่นขึ้น ระบายความอัดอั้นคลั่งแค้นออกมาเป็นสายน้ำตา

เธอรู้สึกเกลียดไอ้ซาตานตนนี้จนเข้ากระดูกดำ มันรังแกผู้หญิงไม่มีทางสู้ได้ลงคอ เธอไม่รู้หรอกว่าลุงบวรกับผู้ชายใจทรามคนนี้มีอะไรต่อกัน แต่ทำไมต้องดึงเอาเธอที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มายุ่งเกี่ยวด้วยเล่า มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด

ยิ่งคิดมายาวีก็ยิ่งเสียใจ โลกนี้ทำไมช่างโหดร้ายกับเธอนัก

“ก็แค่เสียตัวให้ฉัน มันทำให้เธอต้องเสียใจขนาดนี้เลยหรือไง” ร่างสูงที่ดันบานเลื่อนกระจกเดินเข้ามาหลังจากเขาเดินออกไปจุดบุหรี่สูบ เอ่ยถามเสียงห้วนจัด ตวัดสายตาคมกริบมองคนบนเตียง ที่เอาแต่นอนร้องไห้

นึกขัดใจกับอาการรังเกียจเขาเสียเต็มประดา ไม่มีผู้หญิงคนไหนมานอนร้องไห้หลังจากผ่านค่ำคืนแสนวิเศษกับเขาสักคน

เดวิสเหยียดริมฝีปากหยักยิ้มพอใจ พร้อมด้วยการเลื่อนสายตามองร่างหวานภายใต้ผ้าห่มสีขาวสะอาด หล่อนเอาแต่นอนร้องไห้หลังจากเขาปล่อยให้เป็นอิสระ

“มันก็แค่เรื่องสนุกบนเตียง เธอเองก็ดูมีความสุขดีนี่นา”

มาเฟียหน้าหล่อพึงพอใจในรสรักที่เขาได้จากหญิงสาวชาวไทย ความขาวที่แทนความบริสุทธิ์หอมหวานของเจ้าหล่อน มันทำให้เขารู้สึกวิเศษจนอยากเกินอธิบาย สายตาของเดวิสอ่อนแสงลง ยามนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาสดๆร้อนๆ

เขาไม่คาดคิดว่าเจ้าหล่อนจะยังคงความบริสุทธิ์ผุดผ่องไว้ตามที่ไอ้แก่นั่นมันบรรยายสรรพคุณ

ดอกเบี้ยที่ไอ้ลุงผีพนันมันยื่นเสนขอจ่ายเขาแทนเงินสด มันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม ไม่คิดว่าคำสาธยายของไอ้บวรเกี่ยวกับหลานสาวมันจะเป็นจริง มายวียังเป็นสาวบริสุทธิ์ ราคาค่าตัวที่เทียบไม่ได้กับเงินก้อนโตที่เขาเสียให้ไอ้แก่นั่นไป และพรุ่งนี้เขาจะส่งเงินอีกสักก้อนให้มัน เพื่อเป็นการสมนาคุณให้สมกับความสุขที่เขาได้รับจากเรือนร่างแสนหวานของหลานสาวมันคนนี้

“คนเลว คนชั่ว แกทำกับฉันอย่างนี้ทำไม” มายาวีรำพันเอ่ยถามเสียงขาดห้วง ใบหน้าหวานนั้นเปียกชื้นด้วยหยาดน้ำตา มันรินไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย

ความเจ็บร้าวระบมตามร่างกาย มันยังสู้ความเจ็บตรงใจไม่ได้สักนิดเดียว

“หึ...อยากรู้เหรอว่าทำไม...” เดวิสบิดปาก แล้วจัดการถอดเสื้อคลุมบนร่างกำยำขว้างทิ้ง เปิดเผยมัดกล้ามไร้ไขมันต่อหน้าคนนอนร้องไห้บนเตียง มายาวีเบือนหน้าหนี เอาแต่นึกสาปแช่งผู้ชายตรงหน้าในใจ ขอให้เขาไม่ตายดี

นี่ถ้าหากเป็นหญิงสาวคนอื่นมาเห็น คงได้รับเสียงชื่นชมพร้อมกับกระโจนเข้าหา คงไม่มานอนร้องไห้แสดงสีหน้ารังเกียจเขาเสียเต็มประดาอย่างนี้แน่นอน...

ด้วยความขุ่นใจ เดวิสจึงย้ำเท้าหนักมายังเตียงกว้าง มองดอกเบี้ยสาวด้วยสายตาเข้มจัด ก่อนจัดการกระชากร่างใต้ผ้าห่มสีขาว ที่เอาแต่นอนร้องไห้จนลอยมายังริมเตียง มายาวีกรีดเสียงร้องลั่น เธอทั้งเจ็บ ทั้งตกใจ

“แกจะทำอะไร ไอ้ชั่ว” มายาวีตื่นตระหนก เธอรีบดันร่างลุกขึ้นนั่ง ตวัดสายตาเกลียดชังมองคนใจทราม เขาข่มขืนเธอไม่พอยังคิดทำร้ายร่างกายกันอีก

เดวิสบิดปาก ตะปบมือหยาบเข้าหาข้อเท้าเล็ก แล้วดึงด้วยแรงไม่เบา จนกายสาวที่บอบช้ำก่อนหน้าหงายหลังนอนลงกับพื้นเตียงอย่างสิ้นท่า

“ว้าย!”

“ก็จะเอาเธอไง ถามได้”

“ไม่...ได้โปรด ฉันยังเจ็บตามตัวไม่หาย คุณอย่าทำอะไรฉันอีกเลยนะ ให้ฉันไหว้ก็ได้...” มายาวีตัวสั่น ยอมพูดจาเสียงอ่อนหวาน เพียงหวังให้เขาเห็นใจ

และเพียงแวบเดียวเท่านั้น ที่เดวิสหลุบเปลือกตาคล้ายเห็นใจหญิงสาว ทว่าเพียงไม่นานแววตานั้นกลับวาวแสงขึ้น บ่งบอกถึงความต้องการที่ไม่เปลี่ยนแปลง ต่อให้พื้นจะถล่มดินจะทลายต่อหน้าเขา เขาก็จะเอาผู้หญิงตรงหน้านี้ให้ได้

สองมือหยาบจึงกระชากร่างเน่งน้อยมาใกล้ ดันเรียวขาเสลาออกห่าง ก่อนจะป้ายน้ำจากกลีบฉ่ำ แล้วยกมันขึ้นโชว์

“น้ำเธอออกเยอะมากขนาดนี้ แล้วจะยังมาห้ามฉันอีกทำไม ในเมื่อเธอเองก็ต้องการ ไม่ต่างจากฉันเหมือนกัน” เดวิสเอ่ยถามพร้อมแสดงสีหน้าเยาะหยัน

“คุณก็ได้ในสิ่งที่ต้องการไปหมดแล้ว เมื่อไหร่คุณจะยอมปล่อยฉันไปเสียที” มายาวีไม่อาจปฏิเสธสิ่งน่าอับอาย ทุกอย่างเธอไม่สามารถควบคุมมันได้ ล้วนเป็นปฏิกิริยาทางร่างกายที่กระทำออกมาตามธรรมชาติ

ทว่าใจเธอไม่ได้ต้องการอย่างที่เขากล่าวหาสักหน่อย เธอเกลียดเขา เกลียดพอๆกับครอบครัวใหม่ของบิดา แม่เลี้ยงกับน้องสาวทั้งคู่ที่คอยจ้องแต่จะทำร้ายเธอเสมอมา

จนเธอต้องระเห็จหนีมาเลี้ยงยังที่นี่ ก่อนมาพบกับซาตานร้าย พวกคนใจดำ ใจยักษ์ ใจมาร ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเธอไปสร้างเวรกรรมอะไรไว้กับคนพวกนี้ ชาตินี้เธอถึงได้เจอแต่คนใจทราม

“ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวฉันก็เหลือเพียงแค่ลมหายใจแค่นั้น หรือคุณต้องการ ฉันจะยกมันให้คุณ”

มายาวีพรั่งพรูคำพูดออกมาทั้งหมดด้วยความรู้สึกคลั่งแค้นหัวใจ เธอตวัดสายตาถือดี เชิดใบหน้าที่นองด้วยน้ำตาขึ้นจ้องชายหนุ่ม

เพียงแค่เขาบอกว่าต้องการ เธอจะยกมันให้เขาอย่างไม่คิดลังเล

ในเมื่อตอนนี้ ญาติทางฝั่งมารดาที่เหลือเพียงคนเดียว ท่านยังกล้าส่งเธอให้กับไอ้คนสารเลวมันทำร้ายได้ลงคอ แล้วต่อจากนี้ เธอจะเหลือใครที่พอเป็นที่พึ่งในชีวิตได้อีกบ้าง คงไม่มีอีกแล้วสินะ

ส่วนบิดานะเหรอ ตั้งแต่ท่านแต่งงานใหม่ จนเกิดน้องสาวที่ชื่อโมนา ท่านก็เปลี่ยนไปราวเป็นคนละคน ท่านทั้งรักทั้งหลงแม่ลูกคู่นั้นจนละเลยลูกคนนี้ของท่านไปโดยปริยาย

อะไรท่านก็มีแต่ยกให้โมนา แม้กระทั่งคนรักอย่างพี่รบิล ท่านก็จัดแจงยกเขาให้กับน้องสาวของเธอ ทั้งที่เธอรักและเจอพี่รบิลก่อนที่โมนาจะเจอด้วยซ้ำ...

“ว่าอย่างไร เมื่อไหร่คุณจะยอมปล่อยฉันไปจากขุมนรกบ้าๆนี่สักที”

เดวิสไม่ตอบเพราะไม่คิดว่าจะมาเจอของถูกใจ เขาไม่อาจกำหนดเวลาที่จะปล่อยตัวหญิงสาว เมื่อคิดว่าคงอีกนานกว่าเขาจะเบื่อเจ้าหล่อน ส่วนเงินที่ไอ้แก่ลุงของมายาวีค้างเขาอยู่ เขาคิดจะยกมันให้ทั้งหมด แลกกับการมีนางบำเรอถูกใจเอาไว้เคียงกาย

ชายหนุ่มผลิกร่างบางขึ้นนอนหงาย สายตาจับจ้องความอุดมของวัยสาว สองผลส้มนั้นโดดเด่นหน้าลิ้มลอง เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากแล้วโน้มกายเปลือยทาบทับร่างเล็กกว่า ต้องการสัมผัสเรือนร่างแสนบริสุทธิ์นี้ให้มากกว่าเดิม

มายาวีอายจนตัวแดง อยากยกมือขึ้นปิดบังสายตาพญามาร ทว่าเขากับทาบทับบดเบียดกายแกร่งกับเรือนร่างขาวลออของเธอจนแนบสนิททุกตารางนิ้ว

“อย่า...อืออออ” หญิงสาวร้องครางตอนถูกนิ้วร้อนสอดใส่อย่างไม่รู้ตัว

เขาถูไถแท่งนิ้วร้ายอยู่สักพักให้คนด้อยประสบการณ์ทรมานเล่น ก่อนจะชักมันออกมา มายาวีแอ่นผวาตามเมื่อเธอกำลังแตะถึงความสุข

“ฉันจะทำเธอเบาๆ แค่เธออย่าพยศกับฉัน ตกลงไหมเม...” เขาว่าแล้วยกนิ้วที่เคลือบด้วยน้ำเมือกเข้าปาก จับจ้องดอกเบี้ยสาวด้วยสายตาหื่นกระหาย

“หวาน อร่อย จะลองชิมดูบ้างไหม”

มายาวีส่ายหน้า หอปากเมื่อร่องสวาทถูกดุ้นเนื้ออวบดันเข้าแทนที่นิ้วมืออย่างไม่รู้ตัว

“ซี้ดดดด...อร้ายยยย” หญิงสาวซีดปากพร้อมหลับตาปี๋ ความอึดอัดที่ปนมากับความเจ็บแสบทำเอาเธอสั่นสะท้าน จึงยกมือขึ้นดันร่างหนาให้ลุกออกจากายเธอ

“เจ็บเหรอ...”

ความใหญ่โตเคลื่อนผ่านความคับแคบ แน่นและบีบรัดจนก่อเกิดความเสียวขั้นสุดยอด เดวิสกัดฟันกรอด เขาไม่เคยเจอความสุขที่มันล้นอกอย่างนี้มาก่อน

กับผู้หญิงคนไหนก็ไม่อาจทำให้เขาสุขสุดยอดได้เหมือนอย่างมายาวี

“เจ็บ...คุณพอก่อนได้ไหม ฉันรับคุณไม่ไหวแล้วจริงๆ” มายาวีร้องไห้ดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองคล้ายความเจ็บตรงจุดเชื่อม มันบวมช้ำ เพราะของเธอยังใหม่และเดวิสกระทำกับเธอรุนแรงในตอนแรก

จะเรียกเป็นการข่มขืนเธอเลยก็ว่าได้กับการเสียตัวครั้งแรกให้กับเขา

“อืมมมม...ซี้ดดด...ทนหน่อย ฉันจะเร่งทำให้ก็แล้วกัน แล้วฉันจะพอแค่รอบนี้”

พอสิ้นสุดคำต่อลอง เดวิสจึงยันกายหนาลุกขึ้นคร่อมร่างอิ่มเอาไว้ หรี่ตามองหญิงสาวด้วยสายตาอ่านไม่ออก พร้อมกดกระแทกความเป็นเขาหลังจากแช่นิ่งมานาน ใส่ร่างอ่อนปวกเปียกที่นอนร้องไห้กระซิก

“โอ้ว...ดีเหลือเกิน แม่คุณเอ่ย...” เจ้าพ่อมาเฟียรั้งร่างเล็กเข้ามากอดรัด จูบปากอิ่มอย่างบ้าคลั่ง แล้วตอกย้ำดุ้นร้ายเข้าใส่เสียงดัง ตับ ตับ ตับ

มายาวีกรีดร้องอย่างเจ็บปวดทุกครั้งยามเขาตอกบั้นเอวลงมาที่เธอ มันเจ็บปวดแต่ก็ต้องกัดฟันทนเพื่อให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปให้เร็วที่สุด

เดวิสกัดฟันเร่งส่งบั้นท้ายเข้าหา เพื่อต้องการพาตนเองเยือนความสุขสมหวังได้เร็วขึ้น เสียงเนินเนื้อกระทบกันถี่ระรัว ก่อนชายหนุ่มจะส่งเสียคำรามราวสัตว์ป่า เกร็งร่างสั่นสะทาน เมื่อความซ่านสยิวที่มา พร้อมกับการปลดปล่อยสายพันธ์เข้าสู่แอ่งธรรมชาติหอมหวานจนหยดสุดท้าย

“อร้าย!...” สิ้นเสียงคำราม เดวิสจึงทรุดกายแข็งแรงนอนแผ่ลงด้านข้าง ไม่กล้าทับร่างบาง แค่นี้เธอคงเจ็บปวดมากพอดุ ก่อนรั้งเอาร่างสาวที่นอนร้องไห้เข้ามากกกอดไว้ในอ้อมแขนอย่างแสนสุขสมหวัง...

จะมาอัพให้อ่านเต็มที่หลังจบเรื่อง เล่ห์รักอสุเรศนะคะ

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Tangmo Tima
ขอบคุณค่ะ เพิ่งทดลองอ่านแนวนี้ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
เมื่อ 9 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว