บ้านนาร้อนซ่อนรัก (ชุด ร้อนซ่อนรัก) ลำดับที่ 1-บทที่ 3 มีกันและกัน 50%

โดย  พริ้งพราวจันทร์/ณ ทุ่งสวรรค์รัก/เขมณิช

บ้านนาร้อนซ่อนรัก (ชุด ร้อนซ่อนรัก) ลำดับที่ 1

บทที่ 3 มีกันและกัน 50%

บทที่ 3

มีกันและกัน

นาของสีหราชถูกเตรียมสถานที่เพื่อทำการเพาะปลูกข้าว แปลงที่ตกกล้าสำหรับนำไปปักดำเริ่มขึ้นเขียวใบงาม สีหราชบำรุงกล้าด้วยปุ๋ยหมักที่ให้ประโยชน์กับกล้าตามความเหมาะสม ปุ๋ยสูตรนี้สีหราชลองผิดลองถูกมาหลายครั้งจนสุดท้ายก็ได้ปุ๋ยชีวภาพสูตรนี้มา เขาจะฉีดเมื่อข้าวมีอายุครบ 1 สัปดาห์หลังหว่าน เขาชอบมาเดินดูนาของตัวเองในช่วงที่ตะวันกำลังจำลาลับขอบฟ้า ท้องฟ้ายามนี้และบรรยากาศยามเย็นเป็นบรรยากาศที่ทำให้เขาผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่อยได้ดีทีเดียว เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาฝนแรกของฤดูตกลงมาจนมองแทบไม่เห็นทาง ลมกรรโชกแรงพอสมควรฝนตกราวๆ เกือบหนึ่งชั่วโมง แต่บรรยากาศอึมครึมทั้งวัน หลังจากฝนหยุดตก เขาก็มาเดินดูแปลงกล้าซึ่งเป็นไปอย่างที่คิดน้ำท่วมแปลงกล้าจนมองเห็นใบกล้าปริ่มๆ ขอบน้ำ เขารีบให้คนงานมาระบายน้ำออกก่อนที่มันจะสร้างผลกระทบให้กับต้นกล้าที่เพิ่งจะงอกงามมาเพียงสัปดาห์กว่าๆ

“อาคะ น้ำท่วมหมดแปลงเลยหรือคะ” นวินดาเดินมาหาสีหราชที่บ้าน คนงานบอกว่าสีหราชมาเดินดูแปลงกล้า และบอกว่าน้ำท่วมด้วย

“ระบายน้ำออกแล้วล่ะ ตอนนี้ไม่มีอะไรน่าห่วง คืนนี้คงต้องเปิดร่องระบายน้ำไว้ เผื่อว่าฝนตกลงมาซ้ำอีกคืนนี้” ผินมองใบหน้าหวานของนวินดาแล้วเอ่ยตอบ

“แม่ให้หนูนามาชวนอาสิงโตไปกินข้าวเย็นที่บ้านจ้ะ วันนี้แม่ทำแกงกะทิปลาช่อนใส่หน่อไม้จ้ะ” เพราะโทรมาหาเขาแล้วไม่รับสายนั่นแปลว่าสีหราชไม่ได้อยู่ที่บ้าน จะฝากคนงานก็กลัวว่าจะลืมบอก และหากรอเขาอยู่ที่บ้านก็ไม่รู้ว่าจะกลับตอนไหน ไม่แคล้วว่าแวะเข้าวงเหล้าก่อนจะถึงบ้านเป็นแน่

“เดี๋ยวอาอาบน้ำเสร็จแล้วตามไป หนูนากลับก่อนได้เลยนะ ฝนตกเฉอะแฉะจะเปื้อนเอา”

“กลับพร้อมกันสิคะ เย็นแล้ว หรืออาต้องไปดูตรงไหนต่อหรือเปล่าจ๊ะ” บรรยากาศหลังฝนตกเย็นสบายดีจริงๆ

“ไม่ล่ะ กลับเลย” กวาดตามองผืนนาของตัวเองในระยะสายตาก่อนจะทิ้งสายตา และหันหลังมาหาคนตัวเล็กกว่า

“คราวหน้าฝนตกแบบนี้ หนูนาไม่ต้องมาตามอาถึงที่นี่หรอกนะ”

คนฟังขมวดคิ้วทันทีที่ได้ฟัง สองเท้าย่ำเดินไปข้างหน้า

“ทำไมคะ กลัวหนูนามาสร้างความเสียหายหรือคะ”

“ไม่ใช่ ฝนตกแบบนี้พวกสัตว์จะหนีน้ำขึ้นบก อีกอย่างฝนตกพื้นเปียก เดินไม่ระวังจะทำให้ลื่น” เขาบอกด้วยความเป็นห่วงเดินตามหลังประกบชิดร่างเล็กที่สวมเสื้อยืดสีชมพูกางเกงผ้าขาสั้นประมาณเข่าสีดำเดินนำหน้า

“ก็ถ้าหนูนาไม่มาเอง อาสิงโตก็อาจจะไม่ไปนี่คะ หนูนากลัวอาจะดื่มเหล้าก่อนกินข้าวอีก” สองเท้าเล็กที่สวมรองเท้าสวมกำลังจะก้าวเท้ายาวๆ เพื่อข้ามร่องระบายน้ำที่ยาวประมาณ 60 เซนติเมตร จังหวะที่ตั้งท่าจะข้ามร่างเล็กก็ลอยระริ่วย้อนกลับตามแรงดึงของคนตัวโต

“ไม่เอา ถ้าเดินมาคนเดียวเจองูจะทำยังไงฮึ คราวหน้าฝนตกให้คนงานมา หนูนารออาอยู่บ้านนะ เข้าใจไหม” สีหราชดึงร่างนวินดาเขาสู่อ้อมอก ก่อนที่จะหิ้วอีกฝ่ายข้ามผ่านร่องระบายน้ำได้อย่างง่ายดาย ดวงตาคมจ้องมองดวงตากลมโตทันทีที่มายืนอีกฝั่ง แขนกำยำคล้องอยู่ที่เอวคอดเล็ก

“ก็ได้ค่ะ แต่ถ้าให้คนงานมาตาม อาสิงโตห้ามเถลไถลนะคะ” นวินดาใจเต้นตึกตัก คงเพราะถูกเขาหิ้วเมื่อกี้แน่ๆ กลัวตกหัวใจเลยเต้นแรงมากๆ

“เด็กดี” นวินดาคงไม่รู้ว่าตัวเองกำลังแก้มแดง น่าฟัดจริงๆ เขากอดร่างเล็กแน่นๆ หนึ่งครั้งก่อนปล่อยร่างของนวินดาให้เดินเอง แต่ก็ไม่ได้เดินห่างจากเขามากเพราะเขาเป็นฝ่ายเดินประชิดตลอดเวลาทำให้แผ่นหลังของร่างเล็กสัมผักกับช่วงแขนของเขาในจังหวะที่ก้าวเดินไปพร้อมๆ กัน

ไม่นานก็กลับมาถึงบ้านสองหนุ่มสาวเดินกลับมาทางหลังบ้านที่มีประตูทางเข้า มีโอ่งมังกรที่มีรางน้ำไว้รองน้ำฝนอยู่สามโอ่ง มีโต๊ะสำหรับวางขันน้ำตะกร้าสบู่อยู่ใกล้ๆ มีพืชผักสวนครัวเช่นกะเพราะ ตะไคร้ นวินดาล้างเท้ารวมถึงตักน้ำราดเท้าให้ชายหนุ่มที่สวมรองเท้าหูคีบพื้นขาวหูสีน้ำเงินแต่ตอนนี้เปื้อนดินโลนจนแทบมองไม่เห็นสี

“อาสิงโตถอดรองเท้าสิคะ หนูนาจะล้างรองเท้าให้ อาจะได้ไปอาบน้ำ” หล่อนไม่เคยรังเกียจทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของชายหนุ่ม เพราะสีหราชก็ไม่เคยแสดงความรังเกียจทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นหล่อน เขากับหล่อนใกล้ชิดผูกพันกันมาหลายปี ตั้งแต่หล่อนยังเป็นเด็กๆ ตอนนี้โตขึ้นมาหล่อนกับเขาก็ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้นจนไม่รู้ว่าหล่อนกับเขามีช่องว่างบ้างไหม เขาช่วยเหลือในสิ่งที่หล่อนไม่สามารถทำได้ทุกเรื่องทั้งเอ่ยปากขอร้องและที่ไม่เคยต้องออกปากขอ และหล่อนก็ช่วยในส่วนที่หล่อนช่วยเขาได้แม้จะไม่มากเท่าที่เขาทำให้

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวอาล้างเองหนูนาไปรออาในบ้านดีกว่านะ” เขาไม่อยากให้มือเล็กขาวๆ ของหนูนาต้องเปื้อนดินโคลน

คนถูกห้ามทำมองหน้าชายหนุ่ม

“ไม่ค่ะ หนูนาทำเอง อาสิงโตไปอาบน้ำสิคะ ตัวเปื้อน เสร็จแล้วจะได้ไปกินข้าวกันจ้ะ”

“ก็ได้ แต่ถ้าล้างยากก็ไม่ต้องล้าง” เขายิ้มและใช้นิ้วมือที่นวินดาล้างให้เขาเมื่อครู่แตะแก้มใสทั้งที่มือยังเปียกอยู่

“แก้มหนูนาเปียกแล้วค่ะ” หญิงสาวอมยิ้มอย่างที่หาสาเหตไม่ได้

รอยยิ้มหวานน่ารักของนวินดาทำให้สีหราชอยากจะจุมพิตแก้มนิ่มเสียจริง เขากระตุกริมฝีปากยิ้มเอ็นดูตอบ

“เดี๋ยวอาเช็ดให้” เขาเลื่อนมือที่แตะแก้มมาเชยคางมน ก้มลงจนปลายจมูกแตะตรงจุดที่เป็นรอยน้ำจากนิ้วมือของเขา ใช้ปลายจมูกโด่งสีไปมาเหมือนใช้ผ้าแห้งเช็ดต่างกันตรงที่ใช้ปลายจมูกเช็ดแทนผ้าแห้ง

“อาสิงโต...” นวินดากลั้นหายใจอัตโนมิติที่จู่ๆ อาหนุ่มก็ก้มหน้าลงมา หล่อนสัมผัสไออุ่นร้อนๆ ที่แตะลงแก้มแผ่วเบาสีไปมาเบาๆ

สีหราชอยากกดปลายจมูกดอมดมแก้มเนียนให้ชุ่มปอดแต่เขาจะทำแบบโจ่งครึ้มไม่ได้ เขาต้องค่อยๆ ตะล่อมแทะเล็มให้เป็นเรื่องที่ไม่สมควรกระทำเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขาและนวินดา

“แห้งแล้ว” ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวเขาก็ผละใบหน้าออกห่าง

“แกล้งหนูนาหรือคะ” หัวใจเต้นแรงแทบกระเด็นกระดอนออกมา แต่พอเห็นหน้าเขายิ้มขบขัน หล่อนก็ทุบเข้าให้ที่ต้นแขนทีหนึ่ง ก่อนจะเดินหนีเข้าบ้านของสีหราชไป จากที่ตั้งใจจะล้างรองเท้าให้ก็ลืมไปเสียสะนิดเพราะมัวแต่คิดถึงความรู้สึกตื่นเต้นประหลาดของตัวเอง และสัมผัสจากชายหนุ่ม

สีหราชมองตามด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ นวินดาจะต้องมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาและเช่นเดียวกันเขาจะมอบทั้งตัวและหัวใจให้หล่อนเช่นเดียวกัน แม้ว่าตอนนี้ทั้งหัวใจเขามอบให้หล่อนไปแล้วและนวินดาคงยังไม่รู้ตัว แต่เมื่อถึงเวลาที่นวินดาโตมากกว่านี้เขาจะมอบทั้งตัวให้หล่อนโดยที่หล่อนไม่สามารถปฏิเสธเขาได้

สีหราชใช้เวลาอาบน้ำไม่นานเขาก็จัดการตัวเองเรียวร้อยเดินออกจากห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน ท่อนบนแต้มไปด้วยหยดน้ำ ส่วนท่อนล่างพันด้วยผ้าขาวม้าสีแดงซีดๆ มือก็ใช้ผ้าขนหนูผืนสะอาดซับน้ำด้วยการขยี้ๆ

นวินดาใช้เวลาว่างในการรอชายหนุ่มไปกินข้าวเย็นด้วยกันที่บ้านด้วยการเก็บของที่ไม่เป็นระเบียบในห้องนั่งเล่น ชายหนุ่มมักใช้ห้องนี้เป็นที่นั่งนอนและอีกหลายอย่าง เขาจะใช้ห้องนี้ในการทำกิจกรรมต่างๆ เป็นส่วนใหญ่ หล่อนเก็บของเข้าที่เรียบร้อยก็เดินไปห้องครัว สีหราชทำงานทุกอย่างได้ดีเยี่ยมยกเว้นล้างถ้วยจาน เขาชอบกินแล้วไม่ค่อยล้าง หล่อนไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเขาไม่ชอบล้างจาน ตอนเด็กๆ เขามักจะจ้างหล่อนให้มาล้างจานที่บ้านทุกๆ เย็นและให้ค่าขนมครั้งละ 50 บาท ตอนนี้ก็ยังจ้างอยู่แต่หล่อนเรียนสูงขึ้นก็มักมีกิจกรรมที่โรงเรียน เขาจึงบอกว่าว่างก็มาล้าง ถ้าไม่ว่างเช้าเขาจะล้างเอง เออ...ก็ล้างได้นี่นาแต่ทำไมไม่ชอบล้างก็ไม่รู้ แต่ถ้าหล่อนมาล้างเขาจะให้ครั้งละ 100 บาท ซึ่งหล่อนก็ชอบนะเพราะได้เงินเอาไว้ไปหยอดหมูอ้วนที่บ้าน

“เมื่อเช้าอาล้างไปแล้ว ไม่รู้ว่าจะมาล้างให้” จ้างมาล้างจานมันเป็นแค่เรื่องบังหน้าความจริงแล้วเขาอยากเจอหน้านวินดาทุกๆ วันเท่านั้นเอง ให้หล่อนมองว่าเขาขี้เกียจล้างถ้วยจานเพื่อแลกกับการที่เขาจะได้เห็นหน้านวินดาทุกๆ วัน มันคุ้มมากเลยนะสำหรับเขา หลังจากที่อาบน้ำเสร็จเขาสวมกางเกงเรียบร้อยแล้วและเดินออกมาทั้งที่ยังไม่สวมเสื้อ เอาเสื้อยืดพาดบ่าจะมาหาน้ำดื่มในครัว พอดีกับเห็นนวินดากำลังล้างถ้วยจานอยู่ตรงซิงค์น้ำพอดี เขากระตุกยิ้มและเดินไปซ้อนหลังและยื่นคางไปมองด้านหน้า คางของเขาเกือบแตะบ่าเล็ก กลิ่นกายของนวินดานับวันยิ่งหอมหวานชวนให้เขาเคลิบเคลิ้มและน้ำลายสอ

“อาบน้ำเสร็จแล้วหรือคะ” หล่อนถามในมือเปื้อนฟองน้ำยาล้างจาน เอียงหน้าไปทางใบหน้าของชายหนุ่มที่ยื่นมาใกล้ หล่อนได้กลิ่นสบู่หอมๆ จากกายของเขาด้วยแหละ กลิ่นสบู่ของสีหราชเป็นกลิ่นเดียวกับที่หล่อนใช้

“เสร็จแล้ว” ริมฝีปากขยับเอ่ยตอบ สายตาคมกวาดมองกกหูขาวที่เด็กสาวทัดผม ปอยผมเส้นสั้นแนบติดผิวขาวเนียน ลำคอขาวผ่องจนเห็นเส้นเลือด มองต่ำไปด้านหน้าเห็นเนินอกอวบที่พุ่งดันออกมาเกินไว เขาตัวสูงพอมองต่ำในระดับนี้ลอดเสื้อยืดคอวีก็จะเห็นเนินอกรำไร

ใจเย็นไว้สิงโต...ถึงหนูนาจะหน้ากินแค่ไหน...ก็ต้องอดใจไว้...ยุบหนอ...พองหนอ...อวบหนอ...อึ๋มหนอ...ไม่ใช่...ยุบหนอ...ขาวหนอ...เลวอีกแล้วมึง...

“อาสิงโตเป็นไรคะ แล้วทำไมอามายืนตรงนี้คะ” นวินดารู้สึกว่าคนด้านหลังหายใจแรงและยังไม่ยอมขยับหนี

“อะ...อาไม่ได้เป็นอะไร อาแค่ดูว่าหนูนาล้างจานให้อาเอี่ยมหรือเปล่าเท่านั้นเอง” เขาที่อยากขย้ำหนูนาลงท้องตอบเสียงพร่าเพราะความเย้ายวนของคนตรงหน้า ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวเขาจะต้องข่มตัวเองก่อนที่จะกลายร่างเป็นราชสีห์ผู้หิวโหยเนื้อนุ่มๆ ของหนูนาตัวอวบและอึ๋มนี้พาตัวเองออกห่างพยายามท่องคาถาดึงสติและควบคุมอารมณ์

ยุบหนอ...อวบหนอ...ไม่ใช่...ยุบหนอ...อวบหนอ...นี่มึงจะท่องอวบหนอๆ ให้ได้ใช่ไหมไอ้สิงโต เออเอาถ้ามึงท่องแล้วมีสติก็เอาแบบนี้แหละ อวบหนอ...อึ๋มหนอ...อวบหนอ...ขาวหนอ...อวบหนอ...น่ากินหนอ...

และชายหนุ่มก็ท่องคาถาดึงสติแล้วเดินไปยังหน้าตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำมาดื่มแก้กระกายคอแห้ง แต่สายตาก็ไม่วายแอบมองบั้นท้ายงามๆ ของหนูนา

น่าบีบจริงๆ หนอ...

******************************************************************

หนูนาน่ารักขนาดนี้ อาสิงโตจะอดใจไหวหรือคะ 5555

อาจะมีคำผิดบ้างต้องขออภัยค่ะ

ถ้าชอบหนูนากับอาสิงโต อย่าลืมกดถูกใจหรือคอมเม้นต์ บอกไรท์บ้างเน้อ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายค่ะ

รัก

พริ้งพราวจันทร์

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว