หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส-บทที่5: ปาร์ตี้วังเย็น(แก้ไข2) 100%

โดย  จินตธารา/รายาเสน่ห์จันทร์/ศรรกรา/ดาฬ

หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

บทที่5: ปาร์ตี้วังเย็น(แก้ไข2) 100%

(ต๋าน่าหลันซือซือ: เฮ้อ...)

บทที่5:ปาร์ตี้วังเย็น(แก้ไข2) 100%

บุญคุณหนึ่งหยดจงตอบแทนด้วยหวงเหอ สำนวนบูดเบี้ยวที่ว่านี้ นางบัญญัติขึ้นมาใช้เฉพาะตัว หลังจากชีรันนำของมีค่าทยอยแลกเปลี่ยนเงินตรา ชีวิตความเป็นอยู่ในวังเย็นดูดีทันตา ยาชั้นดีจากนอกวัง บำรุงน่าหลันซือซือให้มีน้ำนมเลี้ยงสองทารกเพียงพอ สุขภาพร่างกายฟื้นฟูแข็งแรง ผิวพรรณก็กลับมาเปล่งปลั่ง

บรรดาผีมาเยือนช่วงหัวค่ำ เฝ้าดูพัฒนาการของทารกฝาแฝด ชีรันจึงคุ้นชินกับการฟังนางพูดคนเดียว ผีจ้าวฮองเฮาเสด็จอาทิตย์ละหนึ่งคืน วิญญาณพระชายาลู่กุ้ยเฟย เหวยเต๋อเฟย และเป๋ยเสียนเฟย เสด็จอาทิตย์ละสองถึงสามหน ทั้งสามพระนางปรากฏพร้อมกันบ้าง ไม่พร้อมบ้าง ลำพังผีมีตำแหน่งทั้งสี่ ไม่นับกงกง กูกู และกงปี้ ที่ตื่นเต้นกับการมีเชื้อสายมังกรเป็นขวัญใจ ประตูเรือนกลางของวังเย็น ก็โดนล่วงทะลุแทบปรากฏรูพรุน

เสี่ยวเปาสองลูกส่งเสียงหัวเราะฮิหนึ่ง พวกเขาทำหน้าชื่นสุขราวกับขึ้นสวรรค์ แต่พอแบะปากโยเย สีหน้าผีก็อมทุกข์ราวกับเจอเฮยไป๋อู๋ฉาง(ยมทูตขาวและดำ) น่าหลันซือซือเพิ่งทราบจากการพูดคุยกับเหล่าวิญญาณ หากเซี่ยปี้อันต้าเหรินและฟั่นอู๋จิ้วต้าเหริน(ใต้เท้ายมทูตดำ)เจอเหล่าวิญญาณ พวกเขาต้องติดตามสู่ภพภูมิใหม่ โดยมิอาจขัดขืน ดั่งที่ขบวนผีจากไปพร้อมบุรุษชุดขาวจ้า ผู้สง่างาม ฉะนั้นถ้ามีสัญญาณเตือนว่ายมทูตปรากฏตัวที่ใด วิญญาณมีบ่วงผูกพันมักพากันหายหัวจากสถานที่นั้นทันที

เมื่อนางเริ่มทำธุระส่วนตัวได้เอง น่าหลันซือซือก็ไม่รบกวนคนสนิทอีก แล้วมอบหมายงานสาวน้อยเฝ้าดูบุตรชายทั้งสองเป็นหลัก หญิงสาวมองเงาสะท้อนโฉมสะคราญซึ่งผุดผ่องบาดตาบาดใจ พลางเข้าใจเหตุผลที่ฮ่องเต้มากเมียผู้นั้น ทุ่มเทคลอเคลียกับน่าหลันซือซือนานกว่าสตรีอื่น

คนงามนางนี้ คล้ายของแปลกใหม่นำเข้าจากนอกด่าน ไม่เพียงรูปลักษณ์จับตาจับใจผู้คน น่าหลันซือซือยังห้าวหาญกว่าสตรีชาววังโดยกำเนิด แม้อ่อนแอเกินร่วมทัพจับศึก ตัวเล็กกว่าสตรีชาวเผ่าหรวนตี้ ทว่านางกลับทรหดอดทน ด้วยเคยใช้ชีวิตวิ่งท้าสายลมกลางทุ่งหญ้าในขุนเขา มันอาจอันตราย ขณะเดียวกันเปิดกว้างกว่าที่นี่มากนัก

ต้นตอของนามพระราชทาน‘ไป๋เฟินเสียนเฟย’เป็นที่เข้าใจได้อยู่ ชื่อนี้เตือนว่าเจ้าแคว้นจิ้นทรงทราบดี น่าหลันซือซือใสซื่อเกินไปที่วังหลังร้อยเล่ห์ เฉียงหลงหวงตี้ หรือพระสวามีในความทรงจำน่าหลันซือซือ มีพระจริยวัตรรวมถึงพระอัจฉริยภาพสูงส่ง ทั้งยังถือครองดอกไม้งามนับพันชนิดในอุ้งพระหัตถ์ เรียกได้ว่าทุกคนมีหนี้ดอกท้อชดใช้แก่หวงช่างทั้งสิ้น

หญิงสาวย่นจมูกอย่างไม่ค่อยพอใจ เอาเถิดที่แล้วมาก็ปล่อยให้แล้วไป นับจากนี้ นางจะระวังลูกไม้ชายงามมากพิษของจักรพรรดิผู้เพียบพร้อม ประกอบกับได้ความทรงจำจากอีกชาติภพช่วยก่อปราการใจ เนื้อแท้มนุษย์ลึกล้ำเกินหยั่งมาทุกยุคสมัย นางเลยเคยเห็นโฉมหน้าหลากหลายกว่าน่าหลันซือซือ

ชีรันวางหวีเขาสัตว์ หลังช่วยนายสาวสางเรือนผมนุ่มสลวยเสร็จแล้ว นางมองรูปร่างอ้อนแอ้นที่กลับคืนมาเร็วไวอย่างชื่นชม เพราะได้ยาบำรุงจากทรัพย์สมบัติอันมีที่มาลึกลับ ชุดเนื้อหยาบสีสันจืดจางกลับคล้ายขับรัศมีเลิศเลอของน่าหลันซือซือ เด็กสาวให้ยิ่งพึงใจ แม้เจ้านายนิสัยเปลี่ยนแปลงไป ด้วยเคยล่วงเข้าประตูผีเสียครึ่งตัว ก็ช่างเถิด...

ทว่าเทพชะตาช่างใจร้ายเหลือทน เหตุใดไม่มอบพรสวรรค์แก่เสี่ยวซือแต่ต้น พวกนางนายบ่าวจะได้ไม่ต้องอาศัยในสถานที่อับโชควาสนาเช่นนี้!

“อารัน เจ้าเตรียมของที่สั่งไว้ครบแน่หรือ”

น่าหลันซือซือลุกจากเก้าอี้หน้าตู้ทรงเตี้ย บนนั้นวางเครื่องใช้กระจุกกระจิกของผู้หญิง นัยน์ตาสุกสกาวสีน้ำตาลอ่อนจ้องสาวน้อยที่เยาว์วัยกว่า แต่ร่างสูงใหญ่กว่า

ชีรันเผชิญหน้าความงามที่กลับมาเปี่ยมมนตร์สะกดใจของเจ้านาย แล้วชะงักตะลึงเป็นครู่ พอคืนสติ นางก็รีบตอบคำถาม

“จะ...เจ้าค่ะ”

“แล้วไม่มีใครสงสัยสักคนหรือไร”

น่าหลันซือซือถาม พลางเดินไปอุ้มเปาจื่อมากอดหอม ทำให้เมี่ยนเปาส่งเสียงเรียกอย่างไม่ยอมน้อยหน้า เป็นที่ชวนขันระคนเอ็นดูหมี่เปาขี้อิจฉา

“ไม่มีเลยเจ้าค่ะ เดิมทีพวกยามทำหน้าที่ไปวันๆ อยากย้ายไปรับหน้าที่ประตูอื่นจะแย่ แต่ไร้เส้นสายโยกย้าย น่าเห็นใจ อารันมอบสินน้ำใจเพียงเล็กน้อย พวกเขาก็ยอมหลับตาข้างลืมตาข้างทุกคนเจ้าค่ะ”

หญิงสาวผงกศีรษะรับรู้ ก่อนหยอกแหย่เด็กๆ กระตุ้นพัฒนาการด้วยสัมผัสกับเสียงพูด นางยังไม่กล้าใช้ชีรันหอบหิ้วของเล่นเข้าตำหนักเย็น เกรงสะดุดตาผู้ไม่หวังดี ทหารยามที่กล้ารับสินบนคงหาความภักดียาก ไม่ประมาทจึงดีที่สุด น่าหลันซือซือเลยใช้วัสดุดาษดื่น มาพลิกแพลงเป็นของเล่นเด็ก

ความน่ารักของแฝดเปาเนื้อแน่น หลอมละลายใจทั้งผีทั้งคน ช่วงค่ำคืนสองทารกมีพี่เลี้ยงเป็นฝูงรายล้อม ลืมตาคราวใด ไม่มีอาละวาดเพราะเหงาหรือเรียกร้องความสนใจ มีแค่เวลาหิวนมจะส่งเสียงฮึกฮือ เตือนพวกผีให้มาปลุกนาง การเก็บซ่อนโอรสมังกรที่กำลังจ้ำม่ำเลยดำเนินราบรื่น

หญิงสาวขบคิดไม่ตก จะแก้ไขเหตุร้ายที่พาน่าหลันซือซือเป็นแพะในคดีสังหารคนได้อย่างไร ผู้กระทำคงซ่อนอยู่ในบรรดาเมียๆ ของหวงช่าง อาจเป็นการยืมมือผู้น้อยกระทำการ และยากเย็นจะระบุตัว เนื่องด้วยทุกตำหนักล้วนได้ดีจากการกำจัดน่าหลันซือซือทั้งสิ้น

“จะเตรียมของเมื่อไหร่ อารันเรียกข้าด้วยแล้วกัน”

นางสั่งพร้อมยกมือปราม เพราะชีรันไม่ยอมให้จับงานอะไร จนคนใกล้เป็นง่อยเต็มที ยังดีถึงสาวน้อยจะชอบห้าม แต่สุดท้ายก็เอาใจเจ้านายเป็นสำคัญ

“เจ้าค่ะ”

เด็กสาวทำหน้ากระเง้ากระงอด จนน่าหลันซือซือหัวเราะขัน

“ข้าไม่ชอบเกียจคร้าน”

ชีรันยอมรับเหตุผล แต่อดท้วงสักหน่อยไม่ได้

“เจ้าค่ะ อารันจะเรียกเสี่ยวซือ แต่ท่านเปาจื่อกับท่านเมี่ยนเปาเล่าเจ้าคะ”

“อ๋อ...อย่าห่วงเลย พวกเขาบอกว่าจะมาไวกว่าปกติสักหน่อย”

หญิงสาวอมยิ้ม ยามนึกถึงบรรดาพี่เลี้ยงเด็กที่เป็นชนไร้กายทั้งหลาย

แน่ละ...พวกเขากระดี๊กระด๊า อยากร่วมงานปาร์ตี้วังเย็นจนพลังงานสั่นทุกตนแล้ว!

ชีรันจะยิ้มตอบนายสาว ก็ฝืดฝืนตรงที่‘พวกเขา’หรือว่าไปเป็น‘พวกผี’ของเสี่ยวซือ นางจึงแสร้งไม่ได้ยินคำพูดพิลึกนั้นเสียเลย

หลังจากเตรียมข้าวของและวิ่งวุ่นหน้าเตาหุงต้มตลอดบ่ายจนเหงื่อไหลไคลย้อยทั้งนายบ่าว ก่อนหน้าเวลานัดที่บรรดาผีเฝ้ารอมาถึง น่าหลันซือซือกับบุตรชายแฝดก็ไปอาบน้ำใหม่ พวกเขากินนมอิ่มจึงมีความสุขแล้วลืมง่วง นางเริ่มย้อนกังวล ของเซ่นไหว้สิบห้าชุดใหญ่ ไม่รู้พอรับรองแขกผู้มีพระคุณหรือไม่

หลายอย่างที่จำรบกวนครอบครัวยามเฝ้าประตู น่าหลันซือซือเลือกคนที่เคยเสียสละเงินส่วนตนบำรุงมากหน่อย โชคดีเขาถือบุญคุณเป็นใหญ่ จึงไม่ซักถาม ทั้งเต็มใจอำนวยความสะดวก ราวกับขอแค่มีเงินทอง ทุกสิ่งล้วนบันดาลได้กระนั้น ข้าวของที่จำเป็นในพิธีเลยพรั่งพร้อมทันเวลา

บรรดาผีต่างทยอยมา หญิงสาวจัดแบ่งของเซ่นตามระดับชั้นวิญญาณ อย่างที่ผีกงกงกับกูกูช่วยแนะนำ รวมทั้งกำกับคุมถึงหน้าเตา จ้าวฮองเฮาเสด็จประทับตำแหน่งสูงสุดเท่าที่สถานที่เอื้ออำนวย ถัดมาเป็นวิญญาณสามพระชายา แล้วก็นางกับสองแฝด มีชีรันยืนสงบเสงี่ยมข้างหลัง ความเคยชินทำให้สาวน้อยเลียนแบบนายหญิงได้ ราวกับเห็นเหล่าผีเคลื่อนไหว

หลังจุดธูปไหว้บอกกล่าวบรรดาชนไร้ร่าง พวกเขาก็แตะต้องของเซ่นไหว้ ทุกตนมีความสุขกับของคาว ของหวาน ผลไม้ และเครื่องดื่มที่จัดไว้ให้ ผีเจ้าที่ยังแวะนั่งร่ำสุราร่วมกับเหล่าวิญญาณกงกง เพราะตั้งใจตอบแทนบุญคุณของผี นางจึงจัดของไหว้ชุดใหญ่ ประกอบด้วย‘โหงวแซ’ของคาวจำนวนห้าอย่าง พวกหมู ไก่ ตับ ปลาและเป็ดต้ม

‘โหงวเปี้ย’ของหวานจำนวนห้าอย่าง มี‘หมี่ก้วย’ซาลาเปาทำจากแป้งหมี่ สอดไส้เต้าซาสีดำที่ได้จากถั่วเขียว ประทับตัวอักษรเฮงให้โชคดี‘หนึงกอ’มีเนื้อปุยสีชมพูหวาน ด้านบนแตกกลีบบานสี่ทิศ‘ฮวกก้วย’ก็ใช้แป้งข้าวเจ้านวดผสมน้ำตาล พอวางเคียงข้างกัน ราวกับประดับดอกไม้คู่ชมพูขาวบนถาด ถัดมาคือ‘ถักท้อก้วยไส้จิ่งไช่’นึ่งสุก ใต้ชั้นแป้งสีสดใส แลเห็นเส้นผักเขียวเลือนราง สุดท้ายเป็น‘เจียวเหอ’ขนมแท่งแห้งจำพวกถั่ว งาและข้าวพอง

ขณะที่‘โหงวก้วย’เป็นชุดผลไม้ห้าชนิด นางเลือกจัด‘ผิงกั่ว’เปลือกแดงก่ำ ผ่าผิวตึงเต่งจะพบเนื้อขาวนวล ถ้าลองกัดสักคำ ต้องได้ยินเสียงกรอบก้องปากเป็นแน่ ช่วงนี้พวง‘ผูเถา’อยู่ในรอบฤดูจึงสดใหม่ มองอย่างไรคล้ายใช้ด้ายสีเขียวบรรจงร้อยเม็ดมณีม่วงกลมขึ้นช่อ พาให้เด็ดกินสักลูก ข้างๆ กันคือ‘โปหลัว’ซึ่งมีหน้าตาประหลาด หนึ่งลูกหนึ่งหน้าคล้ายนับได้หนึ่งร้อยตา แต่พอเปลื้องเปลือก จะพบเนื้อสีเหลืองฉ่ำน้ำ

ส่วน‘จวี่จื่อ’นอกจากชื่อเป็นมงคล ผิวกลมเกลี้ยงยังมีสีเหมือนอาทิตย์เบิกฟ้า ข้างในแบ่งเป็นหลายกลีบประกบ รสชาติหวานเปรี้ยวชุ่มชื่นคอ และอย่างสุดท้ายคือ‘เถาจื่อ’จากถิ่นหังโจว ผลไม้นี้มีเรื่องเล่าเกี่ยวพันเซียนวิเศษที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้า สามพันปีออกเพียงหนึ่งหน ผู้ใดกินเข้าไป ล้วนเชื่อว่าอยู่ยงคงกระพันดังซุนหงอคง

นอกจากเตรียมของเซ่นเหล่าผี น่าหลันซือซือยังจัดของไหว้อาพั้วตามธรรมเนียมแก่คู่แฝด เป็นการบอกกล่าวขอฝากเนื้อฝากตัวกับแม่ซื้อ โดยที่ของไหว้ส่วนนี้ไม่มีวิญญาณตนใดล่วงเกิน

วิญญาณจ้าวอี๋หยาดูพอพระทัยงานรื่นเริงที่ห่างหาย แม้สถานที่คับแคบกว่าพระราชอำนาจก่อนละทิ้งกายเนื้อ เนื่องจากน่าหลันซือซือกับชีรันยกเก้าอี้พร้อมโต๊ะชุดเก่า มารับรองแบบกระยาจก พระนางแย้มพระโอษฐ์ ปรบพระหัตถ์ชื่นชมการแสดงที่วิญญาณพระชายาจัดกลุ่มผีร้องรำ บนลานหน้าพระที่นั่ง

ถ้ามีผู้ใดเข้ามาในวังเย็นส่วนนี้ เขาคงขนหัวลุกอย่างไร้สาเหตุ กิ่งไม้เกาะเกี่ยวไหวซู่ซ่า บางคราวมีสายลม บางคราวไม่มี กองเก้าอี้ว่างหลายตำแหน่งปราศจากผู้จับจอง ยกเว้นหญิงสะคราญโฉมนางหนึ่ง สาวรับใช้กับทารกน้อยสองคนในตะกร้าไกว

ชีรันรั้งเชือกกล่อมพระโอรสไปพลาง มองนายสาวที่ทำหน้าหลากอารมณ์ยามมองลานโล่ง แต่นางไม่เห็นอะไรสักอย่างเดียว ถ้าน่าหลันซือซือไม่กล่าวเล่าเรื่อง และมีข้อพิสูจน์เป็นการค้นพบสมบัติมีค่าหลายห่อ เด็กสาวอาจกังวลหนัก เสี่ยวซือลำบากลำบนกระทั่งเสียสติแล้วหรือไม่!

บัดนี้การแสดงร่ายรำฉบับชาววังจบแล้วสามชุด ของคาวมีนางกำนัลล่องหนนำถวายผีฮองเฮากับสามพระชายาไม่ขาดช่วง เหล่าวิญญาณยังยึดติดธรรมเนียมขณะมีชีวิต ของไหว้ถวายเป็นของต้มประเภทเดียว ก็เนรมิตให้กลายเป็นเมนูหรูหราได้ น่าประทับใจน้อยเมื่อไหร่

ผีทุกตนสีหน้าแช่มชื่น พออารมณ์ดี รัศมีก็เรืองรองเกินปกติ จนในสายตาน่าหลันซือซือ เหมือนรอบสวนแห้งแล้งสว่างไสวถึงสุดกำแพงรั้ว ล่วงเข้ายามห้าย(21.00-23.00) การแสดงก็หยุดพัก จ้าวฮองเฮาเรียกชื่อนาง หญิงสาวจึงยอบกายถวายความเคารพ รอพระนางตรัสอนุญาตแล้วค่อยลุก

‘ไม่เสียทีเปิ่นกงเมตตาเจ้า นานแล้วที่มีโอกาสเริงรื่นผ่อนคลายเช่นนี้ อาหารที่เจ้านำมาก็โอชารส เปิ่นกงใคร่มอบรางวัลตอบแทน ห่างจากที่เดิมไปห้าจั้ง(4.6เมตร)ทางซ้าย ชิดกำแพงรั้วจงฮวาเซินหลิน พรุ่งนี้ส่งเสี่ยวกงปี้ไปรับรางวัลมา’

น่าหลันซือซือเบิกตากว้าง แล้วรีบยอบกายกล่าว

“ขอบพระทัยที่ทรงเมตตาเพคะ”

จ้าวอี๋หยาโบกพระหัตถ์ เสมือนเป็นมารยาทที่ควรทำเท่านั้น จากนั้นก็ลุกจากเก้าอี้ประธานงาน วิญญาณทุกดวงล้วนย่อกายเป็นทิวแถว ขณะขบวนผีฮองเฮาเสด็จผ่าน

ลับสายพระเนตรจ้าวฮองเฮา วิญญาณพระชายาทั้งสามก็มอบรางวัลให้น่าหลันซือซือเช่นกัน แต่ไม่รีบร้อนเสด็จกลับ นางจึงสั่งชีรันพามังกรแฝดไปพักผ่อนด้านในเรือนก่อน พลางลอบหาวหลายรอบช่วงหลัง ด้วยความตื่นตาผ่านพ้นแล้ว

กระทั่งยามโฉ่ว(1.00-3.00) บรรดาผีทั้งหลายค่อยแยกย้ายกลับถิ่นสิงสู่ นางจึงเข้าห้องนอนบ้าง สวนทางกับชีรันที่ออกมาส่งต่อของไหว้แบ่งยามเฝ้าประตู ลำพังนายบ่าวคงปรุงกินไม่ทัน ปล่อยให้เน่าไปก็เสียดายเงินทอง

หญิงสาวหลับสนิทจนเช้าวันใหม่ จึงตื่นมาทำกิจวัตรประจำวัน ที่เพิ่มเติมคือเผา‘กิมเตี๊ยว’กระดาษชุบทองคำเปลว พับเป็นแท่งๆ ก่อนมัดติดกันด้วยกระดาษแดง มี‘กิมเต้างึ้งเต้า’ที่บรรจงพับเป็นทรงถังคู่ คือสีเงินกับสีทอง และเสื้อผ้ากระดาษที่เรียกว่า‘เพ้า’เหตุผลที่นางเผาผิดธรรมเนียม เนื่องจากเจตนาไม่ให้เป็นที่จับผิดของบุคคลอื่น กลางค่ำคืน แสงเล็กเท่าก้นหิ่งห้อยยังสะดุดตาคนได้

หลังเก็บกวาดซากขี้เถ้ากลบฝังดิน น่าหลันซือซือก็ดูแลฝาแฝดที่เรือนกลาง รอชีรันไปหารางวัลที่เหล่าผีมีตำแหน่งตอบแทนงานจัดเลี้ยงเมื่อคืน ประมาณสองชั่วยาม เด็กสาวค่อยกลับมาพร้อมสมบัติลับที่ไม่ด้อยค่ากว่าชุดแรก

“คราวนี้เจ้าไปนานนะ อารัน”

นางทัก เพราะสังเกตกิริยาสาวน้อยลับล่อผิดปกติ กระทั่งปิดประตูสนิทแล้ว ชีรันจึงผ่อนคลายท่าทีได้ ราวกับนกหวาดเกาทัณฑ์

“แม้แต่เหยี่ยวสาวเจ้าท้องทุ่ง ก็ยังโดนเห็นตัวหรอกหรือ”

หญิงสาวกระเซ้า แต่ชีรันถึงกับสะดุ้งหน้าเสีย ก่อนส่ายศีรษะระรัว

“ไม่เจ้าค่ะ!เอ่อนี่เจ้าค่ะ”

คนสนิทส่งห่อผ้าใหม่ที่เตรียมไว้ใส่ของโดยเฉพาะ น่าหลันซือซือจึงเลิกคิ้วถาม

“แล้วทำไมทำท่าแปลกๆ ด้วยละ”

กงปี้คนสนิทกระเถิบมากระซิบบอกใกล้ๆ

“วันนี้รอบจงฮวาเซินหลิน เวรอารักขาค่อนข้างรัดกุม อารันพบขบวนชางเจาอี๋(พระสนมเอกผู้งามเลิศยิ่ง สกุลชาง ลำดับที่หนึ่งในเก้าพระสนมเอก)เร่งรุดไปที่ศาลาปาเซียน(โป๊ยเซียน)ด้วยเจ้าค่ะ”

เพียงแค่นั้น นางก็เดาได้ว่าใครเสด็จรดน้ำพรวนดินฝูงดอกไม้...

ก็สามีจอมต่ำตมของน่าหลันซือซือนั่นไง!

นายหญิงคนงามทำหน้าครุ่นคิดและเงียบงันจนชีรันห่วงใย เหตุใดนางไม่รู้ว่าเสี่ยวซืออาลัยรักมหาบุรุษผู้นั้น แต่แท้จริงแล้ว น่าหลันซือซือคนใหม่แค่คิดถึงอนาคตความเป็นอยู่ส่วนตนกับฝาแฝด นางต้องผลักดันคู่ซาลาเปาพุ่งทะยานฟ้าเลียนแบบบิดาพวกเขา ชวนกลัดกลุ้มจริง!

การออกจากสถานที่ผู้คนสาปส่งนี้ นอกจากขจัดความผิดติดตัวทิ้ง นางต้องสร้างความดีความชอบด้วยจึงส่งเสริมเด็กๆ ได้ และเพื่อการนั้น จำเป็นเร่งรีบสั่งสมเงินทองร่วมกับเส้นสาย ถ้าทุกคนยังแช่เย็นอยู่ตรงจุดนี้ คงไม่มีทางได้สิ่งเหล่านั้นมา ถึงเวลานางต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแล้วซินะ ยัยอดีตอ้วนดำ!

คุยกับแพนด้า:(19/6/19)

ย้อนกลับมาลงใหม่รอบที่สาม และน่าจะเป็นรอบสุดท้าย ใช้ต้นฉบับล่าสุดของแพนด้าลงนะคะ ถ้าอนาคตแพนด้าไม่ไปรีไรท์แก้ต้นฉบับใหม่อีกครั้ง ซึ่งอาจจะพลาดส่วนแก้ไขที่ทางบก.เกลาสำนวนในเล่มสนพ.ไปบ้าง

เรื่องหลงฮวา ดอกไม้มังกร เล่ม2(บทที่31-บทที่60 มีตอนพิเศษ1ตอน+ผังตัวละคร) จะวางแผงเมื่อไหร่ ยังไม่ได้วันแน่นอน แต่ทางบก.บอกคร่าวๆ ว่าจะเป็นช่วงปลายเดือนกรกฎาคมนี้นะคะ ก็ราวๆ ปลายเดือนหน้าค่ะ เตรียมหยอดกระปุกกันหรือยังน้าาาา

รับรองว่าวางแผงหรือทราบความคืบหน้าเมื่อไหร่จะรีบแจ้งเลยค่ะ

ส่วนเล่ม3(บทที่61-บทที่90) แพนด้าวางโครงเรื่องหลักเรียบร้อยแล้ว กำลังจะวางโครงเรื่องย่อยอยู่ค่ะ ฉะนั้นยังไม่มีต้นฉบับสักอักษรเดียวเลย ฮือๆ ยังไม่ได้เริ่มบทที่61 สักหนึ่งตัวววว

และงานรูปเล่ม1 (บทนำ-บทที่30)ก็มาแล้วนะคะ สามารถหาซื้อได้บนแผงร้านหนังสือ เว็บสนพ.สถาพร เว็บขายหนังสือ หรือกระทั่งร้านค้าบนแอพพลิเคชั่นต่างๆ

และงานอีบุ๊คเล่ม1 สามารถซื้อได้ตามแอพพลิเคชั่นร้านหนังสือต่างๆ แต่แพนด้าขอแนะนำพี่เมพขาโจ๋ค่ะ

คุยกับแพนด้า:

แวบมานิดหน่อยก็อย่าเพิ่งบีบคอแพนด้าน้าาา เดี๋ยวเขียนไม่จบ 5555 ยังไม่ทันไรก็มีร้องป้องกันตัวเองก่อนซะแล้ว ใกล้จะปีใหม่แล้ว บรรยากาศช่วงนี้ ใครๆ ก็ช้อปปิ้งกันไหมคะ แพนด้านี่ตะลุยดูเว็บช็อปปี้กับลาซาด้า เห็นมีแต่ของน่าจ่ายเงินทั้งนั้นเลย กระเป๋าที่แฟบอยู่แล้วเป็นอันแบนอย่างเกินเยียวยาไปซะแล้ว ฮือออ...

คุณjurarat: ติดตามกันเรื่อยๆ ใช่ไหมคะ แพนด้าขี้ตู่ซะแล้ว อิอิ

คุณNuna60: ใช่เลยค่ะ ดับแล้วมาสว่างที่ใหม่เลยเป็นเรื่องโชคร้ายชัดๆ

คุณNamoai: มาตามๆ กันต่อค่ะ

คุณnoon: มาแล้วค่ะ ทีละนิดๆ แหะๆ

คุณCoco2020: ขอบคุณค่ะ

คุณJetada Korn: ขอบคุณนะค้า...

คุณThatsanee Ueng: งานนี้ต้องเอาตัวให้รอด แก้แค้นเป็นผลพลอยได้ไหมน้าอิอิ นี่อันนี้ทำแพนด้าสะดุ้งจริงเลยค่ะ มัวแต่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน ดวงตัวเองละเลยเสียงั้น 5555

คุณYing Vantanee: ดีจังเลยค่า แพนด้าแฮปปี้สุดๆ

คุณเพียง โพยม: ขอบคุณมากนะคะ เรื่องนี้จะยาวเพราะผีหลายตัวนี่แหละค่ะ 5555

คุณดวงใจ: ต่อๆ มาแล้วนะค้า ขอให้สนุกๆ ต่อๆ น้า เจ้าสองเปายังอยู่ในลังถึงเลยค่ะ อิอิ

คุณSuneeyok: อันนี้แทงใจดำแพนด้าเลย...เขียนได้ช้ามาก รู้ตัวเลยค่ะ ฮือออ

คุณkloy_lisa: มาๆ มาสนุกกันต่อเลยดีไหมคะ

คุณShip555: ขอบคุณเช่นกันค่ะ โค้งตัว...

คุณVoravee Thumchai: เนอะคะ เกิดมาเป็นคนสวย ต้องไปอยู่ท่ามกลางคนสวยๆ ไม่พอ ยังต้องแย่งกันเป็นที่หนึ่งด้วย

คุณjueleng: มาแบบทยอยๆ หน่อยนะคะ เขียนไม่ทันเลยค่า

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย goong_cute
แต่ละตอนยาวดี
เมื่อ 3 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย Walai Malee Saelee Chaisongkram
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 8 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว