หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส-บทที่6: หมอดูสวรรค์บอก(แก้ไข2) 100%

โดย  จินตธารา/รายาเสน่ห์จันทร์/ศรรกรา/ดาฬ

หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

บทที่6: หมอดูสวรรค์บอก(แก้ไข2) 100%

(อู่เหวินเหลาป่าน/อู่เหวินฝู: เหล่าหลัน...นับจากนี้เป็นคนรู้จักกันแล้ว)

บทที่6:หมอดูสวรรค์บอก(แก้ไข2) 100%

เพียงอรุณเบิกฟ้าไก่บ้านไก่ตำหนักก็ส่งเสียงขันแจ้ว หลายชีวิตบนแผ่นดินจิ้นเริ่มประกอบสัมมาอาชีพที่ถนัด บ้างรับสืบทอดจากครอบครัว บ้างก่อร่างสร้างผ่านความสามารถ ใต้ร่มพระบารมีปกเกล้าที่เกรียงไกรของเฉียงหลงหวงตี้ ชาวเมืองโดยทั่วไปสงบสุขดีอยู่ ค้าขายราบรื่น ทำนาทำสวน พืชผลก็งอกงาม ขุนนางต่างเกษมสุขกับเบี้ยหวัด

พอถึงเวลาเหมาะสม เป้าหมายย่อมมีไว้ให้ลงมือคว้ามา สินบนถูกแจกจ่ายออกแลกเปลี่ยนอิสรภาพชั่วคราว นายทวารบาลที่เฝ้าขึงขัง ทำเป็นมองผ่านผู้แอบเดินตามขบวนนางกำนัลส่งเสบียง เขายึดถือหน้าที่แน่วแน่ นั่นคือกั้นขวางอดีตพระชายาชาวนอกด่าน และสตรีชาวหรวนตี้นางนี้เลื่องลือเรื่องรูปโฉมพิลาสล้ำ ต่างกับหญิงชราที่เดินงกเงิ่นอย่างยิ่ง

ช่วงปักษ์ชิงหมิง(4 ถึง 6 เมษายน เช้งเม้ง)การกวดขันผู้เข้าออกประตูวังหย่อนยานเล็กน้อย ส่วนใหญ่ข้ารับใช้ในวังที่ได้รับอนุญาตจากเจ้านาย มักผลัดกันลากลับไปพบหน้าครอบครัว อารมณ์บรรดากูกู กงปี้และกงกงทั้งหลาย จึงแจ่มใสคล้ายสภาพอากาศ

ทหารเฝ้าประตูท้ายพระราชวังหลวง ลอบสบตาข้าราชสำนักฝ่ายสตรีนางหนึ่ง ก่อนพวกเขาจะปล่อยตัวผู้ชราร่วมกับเด็กสาวผ่านพ้นไปโดยง่าย นางใช้ไม้เท้าก้าวเนิบช้า เลียบเลาะกำแพงสูงราวยี่สิบฉื่อ(4.54 - 4.62 เมตร)กระทั่งถึงระยะนัดพบหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่ง ค่อยเอ่ยแซ่แนะนำตัว

“ข้าคือหลันเซียนเชิง(จีนแสหรือซินแส สกุลหลัน)”

เสียงที่กล่าวแหบพร่าสมวัย ทำให้สตรีผู้รอคอย ประคองมือทำความเคารพ

“เสี่ยวเหรินแซ่ฟาง ได้เตรียมสถานที่ให้หลันเซียนเชิงแล้ว จะไปเลยดีหรือไม่เจ้าคะ”

หญิงชราพยักหน้าสนอง

“ดีเลย เราเร่งไปกันเถิด ไม่รู้ว่าวันแรกนี้ จะมีผู้สนใจกี่มากน้อย เหล่าหลัน(หลันผู้ชรา)มีเวลาจำกัดด้วย”

ฟางฟูเหริน(ฮูหยินฟาง)จึงนำทาง พลางมอบกำลังใจแก่นางกำนัลชรา ที่รับใช้ผู้มีพระคุณของสามีในวังเย็น

“เสี่ยวเหรินตั้งโต๊ะให้หลันเซียนเชิงกลางตลาด วันนี้ต้องมีผู้คนให้ความสนใจมากมายเป็นแน่ ถ้าอย่างไร เสี่ยวเหรินจะรั้งรออยู่ คอยเรียกความสนใจผู้เดินทางไปมาให้อีกแรง”

“ขอบใจ ขอบใจ เหล่าหลันจำรบกวนฟางฟูเหรินแล้ว”

เซียนเชิงชราค้อมกายขอบคุณฟางจิง ภริยานายทวารวังจึงลนลานประคองมืออีกฝ่าย

“เรื่องเล็กน้อย เรื่องเล็กน้อย เจ้านายของหลันเซียนเชิงจุนเจือครอบครัวฟางไว้มาก ไม่ต้องเกรงใจเจ้าค่ะ”

ดวงหน้าเหี่ยวย่นคลี่ยิ้ม เห็นฟันกระดำกระด่าง แต่ที่สะดุดตาคนกลับเป็นลูกตากลมโต สีคล้ายอำพันสกาวใส คล้ายกับรู้ตัว หญิงชราจึงหันไปสนใจสิ่งอื่น ทิ้งให้ฟางจิงสงสัย ทว่าไม่คิดสอดรู้ ประเดี๋ยวนำภัยมาสู่ครอบครัว นางมีบุตรชายหญิงต้องห่วงกังวลถึง

สตรีต่างวัยเดินผ่านถนนหนทาง ยิ่งห่างกำแพงวัง สภาพเมืองยิ่งคึกคัก ตลาดแห่งนี้อยู่ไม่ไกลประตูท้ายวัง มีจวนขุนนางน้อยใหญ่ตั้งหนาแน่นพอควร เป็นแหล่งการค้าของชนชั้นสูงแห่งหนึ่ง รถม้า รถลาก ผู้คน สัญจรไปมาไม่ขาดช่วง พ่อค้าแม่ค้ายังแต่งกายดีแบบผู้มีอันจะกิน

หญิงชราเก็บงำความสนใจที่ออกเกินหน้าเกินตา นางไม่ต้องการแปลกแยกจากผู้คนในโลกนี้ ร่างงองุ้มกุมไม้เท้าค้ำกาย ขณะก้าวตามภรรยาทหารเฝ้าประตูวังอย่างเงียบงัน ประมาณสามเค่อ พวกนางก็มาถึงกลางตลาดใหญ่ ตึกโรงเตี๊ยมสูงสี่ชั้น ตั้งเด่นเป็นสง่ากลางสามแยก รายล้อมด้วยร้านรวงใหญ่ห้าประเภท ร้านยา ร้านผ้า ร้านเครื่องประดับ โรงหมอและหอภัตตาคาร

นางกระแอมกลั้นเสียงอุทานกับภาพตื่นตาตื่นใจ เพราะพลาดสบตากับฮูหยินฟางไปแล้ว ย่อมไม่อาจเพิ่มเติม ด้วยการส่งเสียงทึ่งกับทิวทัศน์ยุคโบราณของจริงตรงหน้า

“เชิญ!เชิญหลันเซียนเชิงที่โต๊ะเลยเจ้าค่ะ”

ฟางจิงผายมือไปยังชุดโต๊ะง่ายๆ หน้าเสาโรงน้ำชา มุมนี้ไม่กีดขวางทางลูกค้าร้าน แต่มีชายสองคนแต่งกายสีครามขรึม แลสุภาพภูมิฐานคอยพวกนางอยู่

“หลันเซียนเชิง สองท่านผู้นี้คืออู่เหวินเหลาป่าน(เจ้าของกิจการ สกุลอู่เหวิน)กับหลัวจ่างกุ้ย(หลงจู๊หรือผู้จัดการร้าน สกุลหลัว)เจ้าค่ะ”

หญิงชรากุมมือบนไม้เท้า แสดงความนับถือเช่นเดียวกับพวกเขา

“ค่าตอบแทนเป็นเรื่องสำคัญ แต่ชื่อเสียงความสามารถย่อมสำคัญกว่า หลันเซียนเชิงคงเข้าใจ”

ชายที่กล่าวประโยคนี้ไว้หนวดยาว น่าจะอยู่ในช่วงวัยกลางคน แต่แก่กว่าฟางฟูเหรินสักห้าถึงสิบปี ดวงตาเรียวยาวฉายแววเฉลียวฉลาด ใบหน้ายิ้มแย้มรับแขก หากวาจากลับเชือดความมั่นใจคนได้ดุจใบมีด สมเป็นเหลาป่าน ผู้บริหารกิจการใหญ่โตอย่างยิ่ง

“บอกมาเถิด ข้าจะช่วยชี้แนะอะไรแก่อู่เหวินเหลาป่านได้”

อู่เหวินฝู ทายาทผู้สืบทอดธุรกิจตระกูลอู่เหวิน ลูบเครางดงามที่เขาถนอมรักไม่แพ้กิจการ ก่อนเสนอตัว

“ให้ข้า อู่เหวินฝูแห่งหงอวี้ลหวี่เตี้ยน(โรงเตี๊ยมหยกแดง) เป็นลูกค้าคนแรกของหลันเซียนเชิง เห็นเป็นเยี่ยงไร”

สตรีสูงวัยยิ้มเพียงเล็กน้อย

“ดีดี!แต่จะให้ข้าเผยโองการฟ้า เหลาป่านก็ต้องจ่ายก่อน...”

เขาแหงนหน้าหัวร่อ ก่อนจะลูบหนวด เพ่งสายตามองหญิงชราอย่างสนใจ ฟางจิงทำงานเป็นแม่ครัวของโรงเตี๊ยมหยกแดงมานานหลายสิบปี วันดีคืนดี นางก็มีญาติห่างๆ ตระกูลหลัน เป็นเซียนเชิงสูงวัยมาพี่งพาอาศัย เหตุเพราะไร้บุตรหลานดูแล จึงได้ชักทุนรอนจ่ายค่าตั้งโต๊ะหน้าหงอวี้ลหวี่เตี้ยน

อู่เหวินฝูเห็นแก่น้ำใจข้ารับใช้เก่าแก่ แต่เป็นเจ้าของกิจการใหญ่โต เขาต้องคิดมากสักหน่อย หากมีผู้กล่าวหาว่าอนุญาตให้ตั้งโต๊ะต้มตุ๋นพลเมือง ธุรกิจตระกูลอู่เหวินย่อมกระทบกระเทือน จึงเป็นที่มาของการลองเชิงเหล่าหลัน ถ้าทำให้เขาพอใจไม่ได้ นางก็อย่าหวังพึ่งพาทำมาหากินที่นี่เลย!

“อืม...”

หลังครุ่นคิดทางที่ไม่หักหาญน้ำใจฟางจิงเกินไป เหลาป่านผู้มากบารมีก็กล่าวฉาดฉาน จนผู้คนที่ผ่านทางล้วนได้ยินถ้วนหน้า

“หากหลันเซียนเชิงทำนายภัยร้ายที่ยังไม่เกิดแก่ตัวข้าได้ อู่เหวินฝูผู้นี้ ขอไม่เก็บค่าตั้งโต๊ะตลอดไป ดีหรือไม่...”

ฟางจิงถึงกับสะดุ้ง เดิมพันสูงส่งระยะยาวเช่นนี้ นายท่านตั้งใจตะเพิดพวกนางใช่หรือไม่!

อุหวา...หรือนางเสนอเงินไป๋ฉือ(เงินแป๊ะเจี้ยะหรือเงินกินเปล่า)น้อยเกินไป ไม่ได้การๆ จะทำให้คนของผู้มีพระคุณลำบากไม่ได้!

แม่ครัวของโรงเตี๊ยมหยกแดงร้อนรน หันมาขอความช่วยเหลือจากหลัวจ่างกุ้ย ทว่าเขากลับส่ายหน้าตัดรอน เดิมทีท่านอู่เหวินฝูไม่ควรสนใจพบเซียนเชิงชราภาพ ปกติหลัวเฉิงแค่รายงานต่อเตี้ยนเหล่าต้า(เจ้าของโรงเตี๊ยม) รอเพียงการตัดสินใจว่าอนุญาตหรือไม่อนุญาตเท่านั้น

หลันเซียนเชิงนิ่งตรองเป็นครู่ แท้จริงอยากจะตะครุบข้อเสนอใจป้ำเช่นนี้ แต่นางเกรงเผยพิรุธออกมา คนชราไร้ทางไปเลยจำใจทอดเวลาสักหน่อย ค่อยประคองมือรับคำท้า

“อู่เหวินเหลาป่านเมตตาเหล่าหลันจากบ้านนอกนัก เชิญที่โต๊ะตัวนี้สักเดี๋ยวเถิด”

นางผายมือไปทางเก้าอี้รับรองลูกค้า ก่อนเดินงกเงิ่นตามหลังเถ้าแก่โรงเตี๊ยม

เมื่อต่างนั่งเก้าอี้เรียบร้อย จากน้ำเสียงดังลั่นคล้ายป่าวประกาศของอู่เหวินฝู ผู้คนจึงรวมตัวมุงล้อม ใคร่พิสูจน์ว่าซียนเชิงชราท่านนี้ จะทายทักแม่นยำประหนึ่งเผยประกาศิตสวรรค์หรือไม่

หญิงชราตั้งไม้เท้าอิงขอบโต๊ะ พลางสูดลมหายใจเข้าลึก สงบใจที่เริ่มตื่นเต้นกลางสายตาหลายสิบคู่ ก่อนกล่าวแก่ลูกค้าคนแรกอย่างนอบน้อม

“อู่เหวินเหลาป่าน โปรดหงายฝ่ามือบนโต๊ะตัวนี้ เหล่าหลันขอล่วงเกินสัมผัสสักเล็กน้อย”

อู่เหวินฝูทำตามอย่างรวดเร็ว หลังหาเรื่องสมควรไสส่งหญิงชราต่อหน้าผู้คนเสร็จสิ้น เขามีกิจการอีกมากที่ต้องเวียนแวะไปดูแลต่อ ย่อมไม่นิยมอ้อยส้อยถ่วงเวลาใคร

เซียนเชิงสูงวัยจ้องเส้นลายมือ เห็นคนผู้นี้เพียบพร้อมด้วยวาสนาใหญ่โต ก็ตั้งใจมากเป็นอีกเท่าตัว นางจะทำผิดพลาดไม่ได้ เหลาป่านแห่งหงอวี้ มิใช่คนธรรมดา...อ้า!

สวรรค์ไม่โปรดผู้โอ้เอ้โดยแท้จริง!

เพราะไม่ได้เตรียมตัวพบบททดสอบโหดหินแต่วันแรก ใบหน้าและน้ำเสียงอาจชราภาพสมจริง ทว่าผิวกายในร่มผ้ายังเต่งตึงผุดผ่อง นางจึงคลี่ผ้าเช็ดหน้าที่พกพาคลุมฝ่ามือเขา ก่อนสอดนิ้วเข้าสัมผัส แล้วหลับตารวมสมาธิ

ภาพนิมิตฉับไวที่ปรากฏขึ้น กระตุกหนังตาเซียนเชิงชราเปิดกว้าง จนเผยแววใสกระจ่างที่พาให้อู่เหวินฝูลืมเร่งเร้า ประหนึ่งเขาต้องคาถาสะกดจิตเข้า ครั้นนางรู้ตัว ก็หลุบเปลือกตาต่ำ ดึงมือกลับคืน ในใจย้ำภาวนา แปะไปแค่อุ้งนิ้วนุ่ม ชายผู้นี้คงจับไม่ได้ไล่ไม่ทันหรอก แต่เผลอจ้องตาไปอีกคนแล้ว แย่จริง!

“อู่เหวินเหลาป่านเป็นผู้มีชะตารุ่งโรจน์ ภัยร้ายมิอาจกร้ำกราย แต่หมู่ชิน(มารดา)ของเหลาป่าน ยามนี้นอนป่วยอยู่ใช่หรือไม่ รีบกลับบ้านก่อนเถิด กลับไปหาหมู่ชินภายในสองเค่อ(30นาที) มิเช่นนั้นอาจทุกข์ใจสาหัสนัก”

อู่เหวินฝูไม่ทันซักว่านางทราบเรื่องที่มารดาล้มป่วยได้อย่างไร เหตุเพราะเขาปิดบังกระทั่งญาติพี่น้อง ด้วยเกรงทุกคนจะถือโอกาสนี้ แห่มาประจบประแจงแลกสมบัติ

“เอ่อ...อู่เหวินเหลา...”

หลัวจ่างกุ้ยสอดเสียง เขากำลังจะแนะนำให้ส่งคนไปพิสูจน์คำทักนี้ แต่กลับกลายเป็นเตี้ยนเหล่าต้าที่ผุดลุกพร้อมสั่งเอะอะ

“เตรียมม้า!เตรียมม้า!ข้าจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้!”

หงอวี้ลหวี่เตี้ยนเสี่ยวเอ้อ(บริกรโรงเตี๊ยมหยกแดง)กุลีกุจอจูงยอดอาชามาอย่างรวดเร็ว แล้วเถ้าแก่โรงเตี๊ยมก็จากไปภายในหนึ่งเค่อ มีขบวนผู้ติดตามควบม้าไล่หลัง

“หลันเซียนเชิง เอ่อ...จะเป็นเช่นนั้นจริงหรือเจ้าคะ”

ฟางฟูเหรินที่ยืนข้างๆ ป้องมือบังปากถาม

“อู่เหวินเหลาป่าน เมตตาละเว้นค่าตั้งโต๊ะของเหล่าหลันตลอดชีพทั้งที สมควรแก่การช่วยเหลือยิ่งแล้ว”

หญิงชราตอบเสียงแผ่วกลับ มิเช่นนั้น พรสวรรค์คงไม่ทำให้เห็นภาพทันใจ ที่สื่อสารกับวิญญาณได้ นางมั่นใจสม่ำเสมอ แต่อนาคตหรืออดีตของใครสักคน การมองเห็นหรือล่วงรู้ เป็นโอกาสพิเศษที่มีน้อยนิด แสดงว่านางกับโอรสมังกรคงได้พึ่งพาเหลาป่านผู้ไม่ธรรมดาคนนี้ ไม่ว่าทางใดทางหนึ่งเป็นแน่

“ฟางฟูเหรินวางใจเถิด นี่เป็นบัญชาสวรรค์ให้พบ และแจ้งเหตุร้ายแก่อู่เหวินเหลาป่าน นับจากนี้ กิจการของเหล่าหลันย่อมราบรื่นดี”

ฟางจิงยังไม่เชื่อถือคำกล่าวนี้นัก แต่อย่างไร นางต้องหาทางสนับสนุนคนของผู้มีพระคุณให้ได้ หากอู่เหวินเหลาป่านเดียดฉันท์ ซอกตลาดพอมีที่ทาง โด่งดังแล้วค่อยขยับขยายก็ทัน

แต่วันถัดมาที่หลันเซียนเชิงจะได้ประเดิมเปิดเส้นทางชีวิตแก่ผู้คนทั่วใต้หล้า ปรากฏว่าหงอวี้ลหวี่เตี้ยนเหล่าต้ากลับดักคอยนางอยู่ และมอบตำราวิชาแปลงโฉมแก่หญิงชราเป็นการส่วนตัวหนึ่งเล่ม...

อ๊ะ!

เหล่าหลันอุทานก้องใจ

คนผู้นี้ไม่ธรรมดา!

คุยกับแพนด้า:(3/7/19)

แพนด้าไม่ได้ตั้งใจหายหน้านานเลย แต่พอดีมีเหตุให้ต้องเดินทางและทำงานบ้านเพิ่มเติม จากที่เคยเขียนสบายๆ สามารถไหลไปได้เรื่อยๆ ก็ติดขัด คิดไม่ออก สรุปตอนนี้ก็ยังวางโครงละเอียดรายบทไม่เสร็จนะคะ ยังไม่ได้เริ่มเขียนบทของเล่มสามเลยค่ะ แพนด้าว่าอีกเหตุผลหนึ่งคือ แพนด้าต้องแพลนเรื่องอย่างละเอียดจนจบก็คือคิดไปจนจบ ประมาณว่าอีกหน่อยนอกจากเขียนตามแพลนแล้ว คงไม่ต้องคิดอะไรซับซ้อนอีก เพราะวางพล็อตมาเรียบร้อยแล้ว ซึ่งต่างจากตอนเขียนเล่มหนึ่งกับสอง ที่ระหว่างทางแพนด้ามีสมองตันบ้าง เขียนอะไรออกนอกลู่ทางที่กำหนดไปมากบ้าง 55555 จริงๆ กับทุกเล่ม แพนด้าควรทำแบบเล่มสามไว้ก่อน ทีนี้ด้วยความขี้เกียจ ยอมรับเลยค่ะ นิสัยเป็นคนมักง่ายทั้งที่เหมือนจะเคร่งระเบียบนะ ฮาาาาา เป็นคนค่อนข้างไร้หลักการชอบกล

และทีนี้ยังมีอีกเรื่องที่ก่อนหน้าแพนด้าจะหายไป ทิ้งไว้ให้ค้างคากันอยู่ คือเรื่องที่ปิดตอน ขอให้เปิดใหม่ ระหว่างที่แพนด้าไมไ่ด้เปิดคอม แพนด้าก็คิดเรื่องนี้อยู่นานด้วยค่ะ แพนด้าจำได้ว่าแจ้งคนอ่านเกี่ยวกับว่าใกล้จะจบแล้วนะคะประมาณบทที่58 59และบทที่60(บทจบ) จำได้ว่าบทที่59กับ60 ลงไล่ๆ กันมาก วันเดียวกันด้วย คงเพราะเหตุนี้ไหมคะที่ทำให้ไม่แจ้งเตือนบทจบ แต่แจ้งเตือนบทที่59 แทน และแพนด้าก็ย้ำว่าจะเปิดให้อ่านสองอาทิตย์ วันที่แพนด้าลงบทที่60 เป็นวันที่ 3 มิถุนายน 19 และปิดในวันที่ 17 มิถุนายน 19 ทั้งเขียนบนชื่อตอนด้วย คิดว่าถ้าคนอ่านแวะเข้ามาทุกวันหรืออาทิตย์ละหน ต้องได้อ่านแน่นอนค่ะ ยกเว้นว่าช่วงสองอาทิตย์ไม่ได้เข้ามาเลย ก็คงพลาดไปค่ะ ฮือออ

แพนด้าเลยขอเป็นไม่เปิดตอนจบแล้วลงตอนเก่าๆ ต่อไปจนเสร็จตามแพลนที่แพนด้าวางไว้แต่แรกนะคะ แต่ใช่ว่าเกิดเหตุแล้วแพนด้าจะไม่สนใจคิดอะไรเลย นอกจากแพนด้าจะรู้กำหนดจบเรื่อง และแพนด้าจะย้ำในแต่ละตอนจนให้เบื่อกันไปข้าง แพนด้าก็ต้องขอความร่วมมือจากคนอ่านด้วย ช่วงไหนใกล้จบแล้วช่วยติดตามกันหน่อยนะคะ ในแต่ละเล่มแพนด้าล็อกตอนอยู่ที่ 30 ตอน ซึ่ง เล่มสองจบที่ตอนที่60 ดังนั้นถ้าเล่มต่อๆ ไปเลขตอนรันไปใกล้จะครบ 90 ในเล่ม3 และ 120 ในเล่ม4 เข้ามากันสักอาทิตย์ละหนก็ยังดีค่ะ จะได้ไม่พลาดในระยะสองอาทิตย์ที่แพนด้าเปิดตอนสุดท้ายให้อ่านเหมือนเล่ม1

ความคืบหน้าวางรูปเล่ม2 และอีบุ๊ค ทางสนพ.กำลังจัดทำอาร์ตเล่มอยู่นะคะ แพนด้าว่าจะสอบถามช่วงกลางเดือนกรกฎาคมอีกทีหนึ่ง ถ้าทราบแพลนวางแผงเมื่อไหร่ แพนด้าจะรีบแจ้งค่ะ

สุดท้ายขอบพระคุณนักอ่านทุกคนที่ติดตามผลงานแพนด้ามากเลยนะคะ แพนด้าขอเลือกตอนคอมเม้นต์บางอันก่อนนะคะ เฉพาะอันที่ยังไม่กระจ่างในคำตอบที่แพนด้าบอกไว้ในคุยกับแพนด้าค่ะ

และงานอีบุ๊คเล่ม1 สามารถซื้อได้ตามแอพพลิเคชั่นร้านหนังสือต่างๆ แต่แพนด้าขอแนะนำพี่เมพขาโจ๋ค่ะ

คุยกับแพนด้า:

หนนี้มาต่อแบบสั้นๆ จริงๆ แง้...ส่งงานเสร็จแล้วหลบฉากทันที...กลัวคนอ่านบีบคอมากเลยค่า แหะๆ คิดอีกทีคนอ่านของแพนด้าน่ารักๆ กันทุกคนเลย...ทวงกันวันละหนสองหน พลังใจแพนด้าชาร์จมาอีกหลายขีดเลย

คุณดวงใจ: แพนด้ามาส่งงานแล้วนะคะ แล้วแพนด้าก็เผ่น อิอิ

คุณZy-smile: ขอบคุณเช่นกันนะคะ

คุณThatsanee Ueng: คืนนี้จะจบตอนจะหายค้างไหมคะ แหะๆ รี้ดน่ารักกันแบบนี้ ไรท์ต้องน่ารักตามเลยค่ะ 5555 ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนจริง คุณThatsanee ก็ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะคะ เดี่ยวแพนด้าจะขาดรี้ดที่น่ารักไป เหมือนขาดใจเลย อิอิ

คุณอาทิตยา: ขอบคุณที่ชอบมากค่ะ

คุณwaritsara: มาต่อๆ ว่าแต่อาจไม่ทันใจหน่อยนะค้าาาและขอบคุณที่ตามต่อใกล้ชิดๆ ชอบๆ อิอิ รับรองเศร้าแพรบๆ 55555 (เชื่อได้ไหมนะ)

คุณBaitong: ถ้าน่าหลันซือซือไม่มีชีรัน นี่นึกสภาพนางไม่ออกเลย ต้องอยู่ตัวคนเดียวแบบไว้ใจใครไม่ได้สักคน นอกจากสองเปา ผมหงอกก่อนถึงวัยสมควรแหงมๆ

คุณkendall: ขอบคุณนะค้า บอกจะตามต่อแล้วห้ามทิ้งแพนด้านะคะ

คุณFarwanwan: จิ้นเจ๋งมากค่า วิญญาณก็เหมือนแมวค่ะ แมวที่บ้านแพนด้าเห็นอะไรก็สนใจไปหมด5555 มาหยอดแพนด้าแล้วห้ามลอยแพแพนด้าน้า

คุณMilinthila: ขอบคุณมากค่ะ สนุกกันวันละนิดจิตแจ่มใสนะค้า

คุณShip555: มาแล้วพอจะทันใจไหมค้าาา (แพนด้าคงทันโดนคว้าตัวมาเขย่าๆ ขอยาวๆ )

คุณjurarat:ช่ายเลยค่า บารมีฉุดมาชดใช้กรรม...เอ๊ยผจญภัย หาความกระชุ่มกระชวยให้ชีวิต อิอิ ลอดกำแพงหนีวังเย็นเหรอคะ จุดจุดจุด...

คุณเพียง โพยม: ขอบคุณค่าเห็นด้วยอย่างมากขาดเงิน ขาดรี้ดที่น่ารัก แพนด้าขาดจายยยย

คุณPa2556: ยินดีให้ติดตามหนึบแน่นเลยนะคะ

คุณParichart: แวะมาอ่านแล้วรับหมูน้อยใช่ไหมคะ ขอบคุณที่เลือกแวะมาเจอแพนด้านะคะ

คุณMink Chamai: มาๆ เลยค่ะ ตามแล้วห้ามลาขาดนะคะ 5555

คุณkloy_lisa: เชิญเลยค่า บ้านแพนด้ามีที่ทางต้อนรับรี้ดได้อีกหลายคน

คุณNattayaSri: มาส่งแล้วค่ะ ร้อนๆ

คุณYing Vantanee: ขอบคุณนะค้า

คุณPookpick Sarinya: มาแล้วค่า สั้นนิดน้า

คุณReonjit Sangkhavasi: ขอบคุณนะค้า

คุณjueleng: แพนด้าจะพยายามต่อไปนะค้า

คุณANTA: ขอบคุณนะค้า

คุณLeedeena: ขอบคุณมากค่ะ แพนด้ายังต้องพัฒนางานอีกเยอะ แต่มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยค่ะ

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย goong_cute
ตามอ่านอยู่ค่ะ
เมื่อ 5 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย Walai Malee Saelee Chaisongkram
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 7 เดือน 6 วันที่แล้ว

รีวิว