บุปผา(น่า)สิเน่หา [E-BOOKพร้อมโหลดค่ะ]

ตอนที่ 7-1

ตอนที่ 7

เหวินฉินเกือบหลุดหัวเราะออกมา กับท่าทีหวาดกลัวของนาง ก่อนจะยื่นมือไปจับมือนางไว้อีกครั้ง “ลองดู อย่าได้กลัวไป” น้ำเสียงอ่อนนุ่มนั่นไม่ได้ทำให้หมิงฮวามีความกล้าขึ้นมาสักนิด มือนางสั่น ตัวนางก็สั่น ใจก็ยิ่งสั่น

“ข้า ข้าไม่เคย” นางปฏิเสธเสียงสั่นเล็กน้อย

“ก็ดีแล้วที่เจ้าไม่เคย”

“ดีงั้นหรือ”

“ใช่ดีมาก ว่าแต่เจ้าไม่อยากสัมผัสพี่จริงหรือ” เหวินฉินหาได้รอคำตอบจากนาง เขาจับมือเรียวสวยของนางมาที่มังกรตัวเขื่อง

“พี่เหวินฉิน!” ผิวหน้าของหมิงฮวากลับมาร้อนระอุอีกครั้ง หลังจากเพิ่งสร่างไปได้ไม่นาน และครานี้นางก็ชักมือไม่ได้เสียด้วย เมื่อเหวินฉินกุมมือไม่ยอมปล่อย

“มีอะไรหรือ”

“ทำไมของท่านช่าง...”

“ช่างอะไรของเจ้า”

“เอ่อ...”

“หากเจ้าไม่พูด แล้วพี่จะรู้ได้อย่างไร หมิงฮวา เจ้าพูดมาเถอะ พี่รอฟังเจ้าอยู่”

“ของท่านช่าง...ช่างใหญ่โตเหลือเกิน”

“ฮ่าๆ” เหวินฉินหัวเราะชอบใจกับคำตอบของนาง สายตาหื่นกระหายจดจ้องที่แก้มแดงๆ ของนางอย่างชอบใจ “แล้วเจ้าอยากใช้ลิ้นของเจ้าสัมผัสหรือไม่”

หมิงฮวาฟังแล้วก็ตาโตทันที

“ก็เหมือนที่พี่ทำให้เจ้าอย่างไรเล่า” เหวินฉินแจงข้อสงสัยด้วยเสียงแหบพร่า แล้วสั่งให้นางมองที่มังกรตัวเขื่อง แล้วสั่งให้นางโน้มหน้าลงไปหามังกรที่กำลังผงกหัวเชิญชวน

“ข้า ข้าจะลองดู” หมิงฮวาทำใจอยู่ครู่หนึ่งก็เริ่มใช้ลิ้นสัมผัสส่วนหัวของมังกรยักษ์ที่กำลังพ่นน้ำออกมา ยามลิ้นนุ่มแตะเบาๆ หัวมังกรก็ขยับไหวเหมือนทักทายตอบ

หมิงฮวาเห็นดังนั้นก็เริ่มดูดเลียหัวมังกรเร็วขึ้น!

“อ๊า ดีเหลือเกิน หมิงฮวา เจ้าดูดแรงๆ แรงอีก หมิงฮวา อ๊า” เหวินฉินยกสะโพกขยับสอดรับกับแรงดูดกลืนลำกายของนาง เนื้อตัวเกร็ง ใบหน้าแดงก่ำ เพราะเสียวซ่าน โดยหารู้ไม่ว่าตอนนี้มีใครอีกคนกำลังนึกสงสัยว่าเขาเป็นอะไร

“พี่เหวินฉิน!!” หมิงฮวาที่ตื่นนานแล้วและนางก็สวมเสื้อผ้าที่พึ่งจนแห้งเรียบร้อย ร้องเรียกชายหนุ่มอยู่นาน แต่เขากลับไม่ตื่น ซ้ำยังเพ้อเรียกชื่อตนและร้องเสียงแปลกๆ ชวนให้ขนลุกพิลึก

“พี่เหวินฉิน!! ท่านได้ยินเสียงของข้าหรือไม่ พี่เหวินฉิน” หมิงฮวาไม่กล้าหันไปมอง เพราะรู้ดีว่าฝ่ายนั้นยังไม่ได้ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า เพราะก่อนหน้านั่นนางยังเห็นเสื้อผ้าตากไว้กับราวไม้

“พี่เหวินฉิน!!!” หมิงฮวาเรียกอีกครั้งให้เสียงดังกว่าเดิม

“หมิงฮวา!”

“ท่านตื่นแล้วหรือ”

“พี่ พี่ตื่นแล้ว” เหวินฉินลืมตา แล้วกวาดตามองไปรอบๆ

‘นี่ข้าฝันหรอกหรือ?’ ชายหนุ่มพึมพำแผ่วเบา แล้วลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะก้มมองมังกรตัวเขื่อง ที่ยังชูชัน และมีน้ำเปรอะเปื้อน

‘หมิงฮวา เจ้าทำให้พี่ฝันถึงขั้นนี้เลยหรือ’

“พี่เหวินฉิน พี่เป็นอะไร ข้าได้ยินเสียงท่านร้องแปลกๆ” หมิงฮวาเอ่ยถามเมื่อเขานิ่งเงียบไป

“พี่กำลังใส่เสื้อผ้า”

“ใส่เสร็จแล้วบอกข้าด้วย ข้าจะได้หันไป”

“แล้วทำไมเจ้าไม่หันตอนนี้”

“ข้าไม่หัน”

“พี่สวมกางเกงแล้ว หมิงฮวา เจ้าหันมาเถอะ”

“ท่านไม่ได้ปดข้าใช่ไหม”

“ไม่”

หมิงฮวานั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะหันดีหรือไม่ แต่สุดท้ายนางก็เลือกที่จะหันไปมอง เพราะข้องใจ มีเรื่องอยากถาม

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว