บุปผา(น่า)สิเน่หา [E-BOOKพร้อมโหลดค่ะ]

ตอนที่ 7-2

“เจ้าเห็นหรือยังว่าพี่ไม่ได้ปดเจ้า”

“ข้าเห็นแล้ว” หมิงฮวาก้มหน้าตอบ เพราะเวลานี้เขายังใส่เสื้อไม่เรียบร้อย

“ก้มหน้าทำไม”

“พี่เหวินฉินยังใส่เสื้อไม่เรียบร้อย”

“เอาล่ะๆ พี่จะรีบใส่ เจ้าจะได้ไม่เขินอาย” ว่าแล้วเหวินฉินก็รีบจัดแจงเสื้อผ้า เรียบร้อยแล้วก็เดินไปหาร่างงาม

หมิงฮวาผวาถอยหนี หน้าตาตื่นกลัว

“เจ้ากลัวพี่รึ”

“ข้า...”

“จนป่านนี้แล้วเจ้ายังไม่ไว้ใจพี่อีกรึ”

“ข้า ข้าไว้ใจท่านนะ”

“จริงรึ”

“จริงสิ ว่าแต่เมื่อครู่ท่านเป็นอะไร ข้าได้ยินท่านเรียกชื่อข้า แล้วก็ทำเสียงแปลกๆ ท่านรู้หรือไม่ว่าข้าตกใจ”

“พี่...”

“ท่านเป็นอะไร”

“พี่ฝันร้าย”

“ฝันร้าย?”

“ใช่ พี่ฝันร้าย ฝันว่ามีคนมาทำร้ายเจ้า พี่ตามไปช่วย แต่ช่วยไม่ได้ พี่ก็เลยทำได้แค่เรียกชื่อเจ้า” เหวินฉินจำใจปดนาง เพราะไม่อาจพูดความจริงออกไปได้ว่าแท้จริงแล้วเขาฝันว่าได้ร่วมรักกับนาง

“มีคนทำร้ายข้า” หมิงฮวามีท่าทีหวาดกลัวจนเหวินฉินต้องยื่นมือไปจับมือนางเอาไว้ และรับรู้ได้ว่าตัวนางสั่น

“เจ้าไม่ต้องกลัว หมิงฮวา พี่จะปกป้องเจ้าเอง อีกอย่างมันก็เป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น เจ้าอย่าได้กลัวไป” เหวินฉินรั้งตัวนางเข้ามากอดแนบอก ทว่าหมิงฮวาไม่ได้คลายจากความกลัว ซ้ำนางยังร้องไห้

“หมิงฮวา เจ้าร้องไห้ทำไม”

“ข้ากลัว”

“เจ้ากลัวใคร”

“ข้า...”

“ที่เจ้าตกน้ำ เพราะมีคนผลักเจ้าใช่หรือไม่” เมื่อนางไม่ตอบ เหวินฉินจึงเอ่ยถามนางแทน

หมิงฮวาพยักหน้าเบาๆ กับอกอุ่น ครู่ต่อมานางก็ยอมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับคนตัวโตฟัง เหวินฉินฟังแล้วก็กอดนางแน่นขึ้น เขานึกไว้อยู่แล้วว่าต้องเกิดเรื่องกับนาง

“จากนี้เจ้าไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาทำร้ายเจ้าได้ พี่จะปกป้องเจ้าเอง หมิงฮวา”

“แต่ข้ากลัวจะทำให้ท่านตกอยู่ในอันตรายเพราะข้า”

“พี่ไม่กลัว”

หมิงฮวาดันตัวออกจากอ้อมกอดแล้วเงยหน้ามองชายหนุ่ม ซาบซึ้งใจเมื่อเขาอาสาจะปกป้อง

“เจ้ามองพี่ทำไมหรือ”

“ข้า ข้าไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไรดี”

“เอาไว้สักวัน พี่จะบอกเจ้าเองว่าพี่อยากได้อะไรจากเจ้าเป็นการตอบแทน” เหวินฉินบออกกล่าวแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย

“บอกตอนนี้ไม่ได้หรือ”

“ไม่ได้”

“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะรอ”

“สัญญาว่าเจ้าจะไม่ปฏิเสธในสิ่งที่พี่ต้องการ”

“ข้าสัญญา” หมิงฮวาตอบรับสัญญาทันควร

“เจ้านี่ช่างน่ารักจริงๆ หมิงฮวา”

หมิงฮวาผลักร่างใหญ่ออกทันทีอย่างเขินอาย จากนั้นก็ลุกเดินหนีออกมา เพราะหากอยู่ต่อ หน้าของนางคงไหม้แน่ๆ

“หมิงฮวา เจ้าจะไปไหน”

“ข้าจะออกไปดูหน้าถ้ำ”

“เจ้าจะออกไปดูอะไร ตอนนี้ฝนยังไม่หยุดตก”

“ก็ข้าอยากเห็นว่าฝนตกหนักหรือไม่” พูดจบก็เร่งเดินออกไป เพราะเวลานี้นางรู้สึกเขินอายอย่างบอกไม่ถูก

ด้านเหวินฉินก็มองตามร่างงามอยู่ครู่หนึ่ง ก็หันมาหยิบฟืนโยนเข้าไปในกองไฟ เพื่อย่างเนื้อตากแห้ง ที่พกเอาไว้กินระหว่างเดินทาง แต่คงต้องออกไปหาเพิ่ม เพราะดูท่าฝนจะยังไม่หยุดตกในวันสองวันนี้

‘แล้วพี่จะอดใจไหวหรือไม่ หมิงฮวา’ เหวินฉินกลัวใจตัวเองยิ่งนัก กลัวจะหักห้ามใจไม่ได้ ก็ในเมื่อนางน่ารักน่ากินไปทั้งตัวเช่นนั้น

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย lolipop
ขอบคุณมากกกค่ะ
เมื่อ 1 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว