โอว์... ที่รัก -Chapter 1

โดย  ผิง เหม่ยเซียน

โอว์... ที่รัก

Chapter 1

Chapter 1

ปานพิมพ์ทุ่มตัวลงบนเตียงนุ่มแล้วร้องไห้ออกมาจนสาแก่ใจ เสียงสะอึกสะอื้นนั้นพลอยให้คนเป็นแม่ที่เดินตามหลังลูกสาวเข้ามาในห้องนอนถึงกับทอดถอนหายใจ

“ร้องไห้คร่ำครวญไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอกยัยพิมพ์ ทางที่ดีแกควรตัดใจจากผู้ชายเฮงซวยคนนั้น แล้วมาแต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกให้ซะ”

ปานพิมพ์ไม่พูดอะไร แต่เธอใช้วิธีการเบือนหน้าหนีแล้วเอาหมอนมาปิดหูซะ

“เจ้าลูกคนนี้นี่” เห็นกิริยาต่อต้านของลูกสาว นางสมสมัยก็ยิ่งรู้สึกอ่อนอกอ่อนใจ นางไม่เคยเห็นด้วยเลยที่ลูกสาวคนเล็กจะคบหากับมนุญต่อไป ทั้งนี้เป็นเพราะเพื่อนชายคนนั้นของปานพิมพ์มีข่าวฉาวกับผู้หญิงอยู่บ่อย ๆ

ก็ใช่ว่านางจะรังเกียจนายมนุญอะไรนั่น แต่เพราะนางไม่อยากให้ลูกสาวตกเป็นขี้ปากของชาวบ้าน นางจึงต้องหาวิธีจัดการกับเรื่องนี้ขั้นเด็ดขาดก็เท่านั้น

“สัปดาห์หน้าว่าที่สามีของแกจะบินมาเมืองไทย แกเตรียมตัวเจอเขาด้วยก็แล้วกัน” บอกแค่นั้นนางสมสมัยก็เดินออกจากห้องนอนของลูกสาวไป

เสียงประตูที่ปิดเข้าหากันเงียบลง ห้องนอนก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ปานพิมพ์เหวี่ยงหมอนออกไปแล้วพลิกตัวเป็นนอนหงาย หยาดน้ำตายังไม่แห้งไปจากดวงตาคู่สวย แต่หญิงสาวก็หยุดร้องไห้แล้ว ทว่าความรู้สึกเสียใจก็ยังไม่หายไป

ความรู้สึกยังหน่วง ๆ อยู่กลางอก มันเหมือนแผลที่ตกสะเก็ด แต่ก็ถูกแกะออกจนเลือดไหลซิบ ๆ

เธอกับมนุญเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน เธอกับเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาโดยตลอด แต่เพราะความสนิทสนมจากการได้ใกล้ชิดกัน ก็ทำให้เธอเผลอใจไปรักผู้ชายคนนี้จนไม่รู้เนื้อรู้ตัว

มนุญเองก็ดีกับเธอมาก เขาวางเธอไว้ในตำแหน่ง ‘เพื่อนสนิท’ ที่เขาให้ความพิเศษกว่าเพื่อนผู้หญิงคนอื่น ๆ ซึ่งการที่เขาให้ความสำคัญกับเธอมากกว่าเพื่อนคนไหน ๆ เธอจึงคิดเข้าข้างตัวเองว่ามนุญมีใจให้

มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น หากพัดพรไม่ก้าวเข้ามาในชีวิตของมนุญ...

ตอนที่เรียนหนังสือปีสุดท้าย พัดพรซึ่งเป็นดาวมหาลัย และเป็นน้องใหม่ได้เข้ามาตีสนิทกับเธอ เพียงเพราะเธอรู้จักและสนิทกับมนุญ

เธอไม่ได้คิดอะไรเพราะพัดพรคือน้องรหัสของเธอเอง

แต่เมื่อทั้งสองได้ทำความรู้จักกัน เธอก็รับรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับมนุญ เริ่มมีอะไรที่เปลี่ยนแปลง

ไม่ว่าเธอจะทำกิจกรรมอะไร หรือไปเที่ยวในหมู่เพื่อน ๆ ก็มักจะมีพัดพรติดสอยห้อยตามเสมอ

แรก ๆ เธอก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะตัวมนุญเองก็มีเพื่อนผู้หญิงเยอะเช่นกัน เพราะมนุญเป็นคนอัธยาศัยดี คุยเก่ง คุยสนุก

พอเห็นท่าไม่ดี เธอเลยแอบเลียบเคียงถามมนุญว่ารู้สึกยังไงกับพัดพรบ้าง ซึ่งเขาก็ตอบเต็มปากเต็มคำว่า ‘ไม่ได้คิดอะไร’

ได้ยินแบบนั้นเธอก็สบายใจ และเชื่อมั่นในคำพูดของเขา ในเมื่อเขาบอกว่าไม่มีอะไร มันก็ควรเป็นไปตามนั้น แต่มันก็ไม่ใช่แบบนั้น เธอยังอ่อนต่อโลก และมองโลกในแง่ดีจนเกินไป...

จนกระทั่งตอนเข้าค่ายสิ่งแวดล้อมที่ทางชมรมจัดขึ้น

ในคืนนั้นหลังจากที่ทุกคนเข้านอนแล้ว เธอที่ข่มตานอนไม่หลับจึงออกมาเดินเล่นที่ริมชายหาดฟังเสียงคลื่นลม ดูดาวที่ทะเลไปพลาง ๆ ระหว่างนั้นเธอก็เห็นเงาตะคุ่มของคู่รักกำลังกอดจูบลูบคลำกันอยู่ใต้ต้นไม้

เพราะความมืดเธอจึงไม่เห็นหน้าว่าเป็นใคร

แต่เสียงครางด้วยความเสียวซ่านของฝ่ายหญิง และการโรมรันที่เร่าร้อนของฝ่ายชายชนิดเนื้อแนบเนื้อ มันก็ทำให้เธอเกิดความอยากรู้อยากเห็น

พอเดินเข้าไปใกล้ เธอก็ได้เห็นโฉมหน้าของคนทั้งคู่

‘ซี๊ด... แรงอีกพี่มนุญขา พัดจะเสร็จแล้ว อา... แบบนั้นล่ะ’

ภาพที่เห็นคือพัดพรแอ่นสะโพกขึ้นส่ายร่อนกับการกระแทกกระทั้นของมนุญ

ส่วนมนุญเองก็ครางไม่หยุดปาก เขาซุกไซ้จมูกโด่งกับทรวงอกอวบอิ่มของหญิงสาว พร้อมละเลียดลิ้นชื้นกับยอดทรวงที่ชูชัน ส่วนสะโพกก็ขับเคลื่อนอย่างเอาเป็นเอาตาย

‘อาว์... เสียวจังค่ะ’ พัดพรบอกเสียงสั่นแต่แอ่นอ้ารับแก่นกลางกลายของชายหนุ่ม หญิงสาวร้องครางออกมาไม่เป็นศัพท์ภาษา จากนั้นก็ฟุบตัวลงมากอดมนุญไว้

ชายหนุ่มรีบเร่งจังหวะตามไป เขาซอยถี่รัวส่งเสียงครางด้วยความสุขสม แล้วร่างกายก็กระตุกเกร็ง

พัดพรจูบกับมนุญอย่างดูดดื่มอีกครั้ง จากนั้นทั้งคู่ก็พากันเข้าเต็นท์ไป...

ปานพิมพ์รู้สึกคอแห้งผาก หัวใจเต้นแรง และเจ็บหนึบไปทั้งใจ มันเหมือนถูกกระชากหัวใจไปจากกลางทรวงแล้วบดขยี้ให้เป็นผุยผง

เธอทำอะไรไม่ถูก มันเสียศูนย์ไปหมด ความรู้สึกเหมือนถูกตีแสกหน้าเข้าอย่างจัง ซึ่งรุ่งเช้าคนทั้งคู่ก็ยังวางตัวเหมือนเดิม ทำเหมือนว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย goong_cute
ลองเข้ามาอ่านดู
เมื่อ 10 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว