บ้านนาร้อนซ่อนรัก (ชุด ร้อนซ่อนรัก) ลำดับที่ 1-บทที่ 5 รักใสๆ ของสิงโต 50%

โดย  พริ้งพราวจันทร์/ณ ทุ่งสวรรค์รัก/เขมณิช

บ้านนาร้อนซ่อนรัก (ชุด ร้อนซ่อนรัก) ลำดับที่ 1

บทที่ 5 รักใสๆ ของสิงโต 50%

บทที่ 5

รักใสๆ ของสิงโต

เช้าวันเสาร์นวินดาตื่นเช้ามาตักบาตรก่อนทำกิจกรรมอย่างอื่น จากนั้นก็ช่วยแม่ทำงานบ้าน สายหน่อยก็อาบน้ำ แม่เรียกให้เอาแกงปลาไปให้สีหราช หล่อนเองก็ตั้งใจว่าจะไปรับจ้างซักผ้า กวาดบ้านให้เขาอยู่เหมือนกัน แล้วเดี๋ยวบ่ายๆ ค่อยทำการบ้าน

“แม่จ๋า หนูนาเอาปิ่นโตไปให้อาสิงโตก่อนนะคะ แล้วก็จะอยู่รับจ้างทำงานบ้านให้อาสิงโต่อเลยนะจ๊ะ” นวินดาเรียกแม่เสียงอ้อนและบอกกล่าวเรื่องรับจ้างทำงานบ้านให้สีหราชด้วย และแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเห็นว่าเป็นการฝึกให้นวินดาหารายได้พิเศษไปในตัวอีกทั้งก็คนกันเองด้วย

“ไปเถอะ แต่เที่ยงก็กลับมากินข้าวด้วยล่ะ”

“ค่ะแม่ หนูนาไปแล้วนะคะ”

นวินดาเปิดประตูบ้านไม้สักทองของสีหราช หิ้วปิ่นโตไปวางไว้บนโต๊ะใกล้ๆ ก่อนจะเริ่มเปิดหน้าต่างเพื่อระบายอากาศในบ้าน สีหราชเข้านาแต่เช้ากลับก็เย็นแล้ว บ้านจะไม่ค่อยได้เปิดเมื่อหล่อนมาทำความสะอาดจึงเปิดหมด เปิดจนครบทุกบานแล้วก็หิ้วปิ่นโตไปเก็บไว้ในครัว เดินเข้าห้องสีหราชเพื่อนำผ้าที่ชายหนุ่มเตรียมใส่ตะกร้าไว้ให้ตามที่เขาบอกหล่อนไว้เมื่อคืนว่าวันนี้เขาจะจ้างให้หล่อนทำอะไรบ้าง

นวินดาหิ้วตะกร้าออกมาที่ประตูหลังบ้านตรงโอ่งมังกร เดินกลับเข้าไปในห้องที่มีเครื่องซักผ้าและอุปกรณ์ทำความสะอาดต่างๆ หยิบเอากะละมังซักผ้าใบใหญ่มาสองใบ เสื้อผ้าสกปรกมากมีแต่โคลนตรมถ้าจะซักเครื่องเลยหล่อนว่าไม่เหมาะ ตักน้ำในโอ่งใส่กะละมังตามความต้องการ เทผงซักฟอกยี่ห้อหนึ่งลงไป ก้มลงจนขึ้นฟองสีขาว

“ใส่เสื้อผ้าสกปรกจริงๆ เลยนะเนี้ยอาสิงโตเนี่ย” หันไปตักน้ำใส่อีกกะละมัง จับผ้าเปื้อนโคลนแห้งกรังลงในน้ำสะอาดก่อนขยี้เอาโคลนออกบางส่วนก่อนจะจับใส่กะละมังที่ใส่ผงซักฟอกก่อนหน้านี้ สภาพนี้คงแช่ไว้ก่อนน่าจะดี

“ไปเก็บจานล้างก่อนดีกว่า”

“ให้อาช่วยซักผ้าไหม” สีหราชกลับขึ้นมาจากนาทักเด็กสาวที่ก้มๆ เงยๆ เอาผ้าใส่กะละมัง

“ก็ดีค่ะ อาสิงโตซักตรงนี้เดี๋ยวหนูนาจะไปเก็บผ้าปูกับผ้าห่มออกมาซักให้ค่ะ วันนี้มีแดด”

“แต่อาขอกินข้าวก่อนนะครับ อาหิวหนูนาทำอะไรให้อากินหน่อยสิ” เดินไปล้างมือล้างเท้าตรงโอ่งมังกรใกล้ๆ กะละมังที่นวินดาเพิ่งแช่ผ้าลงไป

“แม่ทำกับข้าวเผื่ออาสิงโตแล้วค่ะ” ล้างมือเสร็จแล้วก็เดินนำหน้าสีหราชเข้าบ้าน

“ดีจัง ขอบคุณนะครับ”

“ต้องขอบคุณแม่ของหนูนาแล้วค่ะ”

“หือ หนูนาถือมาอาก็ต้องขอบคุณสิครับ”

“อาสิงโต ทำไมไม่เช็ดเท้าให้แห้งก่อนคะ พื้นเปื้อนคราบโคลนเต็มเลย” พ้นไม้ขัดเงาเป็นคราบโคลนจางๆ เด็กสาวทนไม่ได้จึงอุทานออกมาดุเขาเล็กน้อย แอบตีที่แขนแข็งแรงหนึ่งเพี๊ยะด้วยความไม่พอใจที่เขาเพิ่มงานให้หล่อน

“ดุจริงๆ เลย ลูกใครเนี่ย” เขาเย้าเดินกลับไปเช็ดเท้ากับพรมที่วางอยู่ตรงประตูทางเข้า จนแน่ใจว่าแห้งก็เดินตามคนตัวเล็กเข้าไปในครัว เหนอีกฝ่ายกำลังจัดหาจานชามและช้อน นวินดานี่ช่างดูแลเอาใจเก่งจริงๆ ได้ไปเป็นเมียเขาคงสบาย

“ล้างมือด้วยสบู่นะคะ” บอกอีกครั้งเพราะเมื่อกี้เห็นเขาล้างแต่น้ำเปล่า

“ครับ หนูนากินข้าวหรือยังครับ” เขายื่นมือไปล้างมือตรงซิงค์น้ำและก็ได้มือเล็กๆ ช่วยขัดถูให้อีกแรง

“หนูนากินก่อนที่จะมาบ้านอาสิงโตแล้วค่ะ เสร็จแล้วค่ะ”

“แล้วมีการบ้านให้อาช่วยสอนไหม”

“มีแน่นอนค่ะ แต่ไว้ตอนเย็นก็ได้ค่ะ ตอนกลางวันอาสิงโตต้องทำงานนี่คะ” หล่อนเริ่มล้างจานหลังจากตั้งโต๊ะเอากับข้าวใส่จานให้สีหราชแล้ว

“วันนี้ไม่ยุ่งเท่าไหร่ เมื่อเช้าอาสั่งงานคนงานแล้ว ไม่ต้องเข้าอีกก็ได้ ถ้ามีอะไรคงมาตามเอง” นั่งลงบนเก้าอี้และเริ่มลำเลียงอาหารลงท้อง หิวจนไส้กิ่วแล้วล่ะ

“ไว้หนูนาทำงานเสร็จก่อน แล้วค่อยทำค่ะ”

“งานบ้านอาไม่เป็นไรนะ หนูนาล้างจานเสร็จแล้วไม่ต้องทำต่อก็ได้เดี๋ยวอาจ้างคนงานมาจัดการก็ได้” ทำการบ้านใกล้ชิดกันมากกว่าทำงานบ้าน

“หนูนาทำงานบ้านให้อาสิงโตเสร็จก่อนแล้วค่อยทำก็ได้ค่ะ ไม่เยอะเท่าไหร่ค่ะ ถึงวันนี้ทำไม่เสร็จพรุ่งนี้วันอาทิตย์หนูนาทำต่อก็ได้ค่ะ”

“อาตามใจหนูนาครับ”

“ดีมากค่ะ” นวินดาหันมายิ้มหานส่งให้ชายหนุ่มอย่างน่ารัก

กินข้าวเสร็จแล้วสีหราชก็ต้องออกมาซักเสื้อผ้าของตัวเองเอง ส่วหนูนาก็ไปรื้อเอาเครื่องนอนที่จำซักออกมาซักเครื่อง จัดการเรียบร้อยก็ยังใจดีแวะมาดูเขาซักผ้า

“อาสิงโตซักแบบนี้ไม่ได้นะคะ ขยี้แบบนี้โคลนไม่ออกหรอกค่ะ ต้องลงแปรงแล้วค่ะ” เห็นสีหราชขยี้ตรงจุดที่เปื้อนโคลนแน่นแล้วช่างอ่อนอกอ่อนใจ คราบแน่นขนาดนี้ยังมามีอารมณ์นั่งขยี้ผ้าแบบสบายใจเฉิบ แล้วเมื่อไหร่ผ้าจะสะอาด

“อาว่ามันก็สะอาดแล้วนะครับ” เขาก็เฉยๆ นะเพราะเด๋ยวเอามาใส่ใหม่มันก็เปื้อนโลนอีกอยู่ดีนั่นแหละ

“ไม่ได้ค่ะ ในเมื่อเราซักผ้าก็ต้องซักให้สะอาดสิคะ” บ่นให้อีกเล็กน้อยเอาเก้าอี้ไม้ที่ทำจากเศษไม้เหลือมานั่งอีกฟากหนึ่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม

“อาสิงโตซักน้ำเปล่าเลยค่ะ หนูนาซักเองดีกว่า” หล่อนว่าหล่อนซักสะอาดกว่าและก็เร็วกว่าด้วย

“กลัวหนูนาเมื่อยจัง”

“เมื่อยนิดเดียวก็หาย” นวินดาเริ่มซักผ้าใช้แปรงซักผ้าแปรงและขูดตรงจุดที่เปื้อนจนเกิดเสียงดังพร้อมน้ำในกะละมังกระเซ็นออกจากกะละมังจนไปโดนสีหราชที่หันมามองพอดี

“หนูนาแกล้งอาหรือครับ”

“หนูนาขอโทษค่ะ แปรงแรงไปหน่อย”

“ไม่หน่อยแล้วมั้งอาว่า เต็มหน้าอาเลย”

“หนูนาไม่ได้ตั้งใจค่ะ อย่านะหนูนาเปื้อนค่ะ” นวินดาเบี่ยงหน้าหนีเมื่อสีหราชให้ฝ่ามือแตะฟองผงซักฟอกที่ฟูฟ่องเต็มกะละมังและกำลังจะนำมาป้ายคืนที่หน้าของหล่อน

“ใครจะยอมโดนหนูนาแกล้งอยู่ฝ่ายเดียวล่ะครับ”

“อย่านะ อาสิงโตนิสัยไม่ดี นี่แน่ะ” นวินดาเองเมื่อถูกแกล้งมากๆ เข้าอยู่ฝ่ายเดียวเริ่มทนไม่ไหว จุ่มแขนลงในน้ำที่มีฟองแล้วเอามาสะบัดคืนใส่อีกฝ่าย

“หือ ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าตั้งใจน่ะหึ” เป็นสีหราชที่ลุกขึ้นยืนเมื่อโดนนวินสะบัดฟองใส่ไม่ยั้ง จนตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยไปด้วยคราบฟองผงซักฟอก หันหน้าหนีเมื่อน้ำกระเด็นมาอีกรอบด้วยความเร็วสูง

นวินดาเมื่อเห็นสีหราชลุกขึ้นก็ลุกตามพร้อมกับเติมฟองน้ำใส่ลงไปในแขน วิ่งไล่ละบัดฟองใส่ชายหนุ่มไม่ยั้งเมื่อไม่สาแก่ใจจึงใช้ขันตักและดีดฟองจากขันใส่ชายหนุ่ม

“หนูนาพอแล้วครับ” ก้าวเท้ายาวๆ เพื่อหนีคนตัวเล็กแต่คนตัวเล็กนั้นดื้อดึงกว่าที่คิด

“หนูนาจะเอาคืนอาสิงโต อาสิงโตชอบแกล้งหนูนา” ดีใจที่ได้แกล้งเขาบ้าง เลยใส่ไม่ยั้งจนเสื้อของสีหราชเริ่มชื้น

“พอแล้วครับ เด็กดื้อ” เพื่อจะหยุดการต่อสู้ฟองผงซักฟอกเขาจึงรวบตัวคนตัวเล็กมาไว้ในอ้อมกอด อีกฝ่ายก็ดื้อดึงไม่หยุดดิ้น

“อื้อ...ปล่อยหนูนานะคะ” ถูกเขาพันธนาการแบบนี้หล่อนดิ้นไม่หลุดแน่แล้ว

สีหราชอมยิ้มที่กอดคนตัวเล็กไว้เต็มวงแขนกอดแน่นๆ เหมือนอยากกอดให้คุ้มไม่บ่อยครั้งที่เขาจะได้กอดนวินดาแน่นๆ แบบนี้

“แน่นเกินไปแล้ว หนูนาหายใจไม่ออกค่ะ ยอมแล้วๆ ยอมแล้วหนูนาไม่แกล้งอาสิงโตแล้วค่ะ” นวินดาเงยหน้ามองเจ้าของแขนแข็งแรงที่รัดแน่นเหมือนงูรัดเหยื่อยังไงอย่างนั้น

“แน่ใจนะครับ” สีหราชก้มหน้าลงมาให้ใกล้กับใบหน้าใสอ่อนเยาว์ของนวินดา เด็กน้อยของเขาช่างน่ารักเสียจริงๆ

“แน่ใจค่ะ” นวินดาพยักหน้ารับ ดวงตาใสแจ๋วฉายความสดใสมองสบดวงตาคู่คมของคนตัวโต

“ห้ามแกล้งอาอีกนะครับ อาสู้หนูนาไม่ไหว” ก้มลงเอาปลายจมูกเขี่ยที่ปลายจมูกเล็กของนวินดาอย่างอดใจไม่ไหวยิ่งอยู่ใกล้เขาก็เก็บไม้เก็บมือไม่ไหว อยากจับอยากกอดอยากหอมอยากทำทุกอย่างที่อยากทำ

*******************************************************

อาสิงโตเนี่ยแอบเนียนตลอดๆ เลยนะคะ

เรื่องนี้ไม่มีปมอะไรนะคะ เรื่องราวเรียบๆ ค่ะ นิยายก็ไปเรื่อยๆ ค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายนะคะ

อาจจะมีคำผิดบ้างต้องขออภัยค่ะ

รัก

พริ้งพราวจันทร์

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว