เจ้าบ่าวข้างถนน-ตอนที่ 3 การพบกันครั้งแรก

โดย  chompoo_ff

เจ้าบ่าวข้างถนน

ตอนที่ 3 การพบกันครั้งแรก

หญิงสาวร่างบางในชุดสูททำงานแบบกางเกงสีน้ำเงินเข้มเกือบดำ ผมสีน้ำตาลถูกรวบเป็นมวยเก๋ไก๋ไว้ที่ท้ายทอย ใบหน้าสวยนั้นไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม ท่าทางนั่งหลังตรงเป็นสง่า ลักษณะของผู้หญิงทำงานที่น่าจะพบได้ตามธนาคารหรือบริษัทชั้นนำ มากกว่า The yacht club บาร์โฮสอันดับต้น ๆ ของกรุงเทพที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่แสวงหาความสุขของสาว ๆ ทั้งหลาย ทำให้สายตาหลายคู่ในที่นั้นต่างมองมาอย่างประหลาดใจ

เป็นหนึ่งขยับตัวอย่างอึดอัดเมื่อรู้สึกว่าถูกจับจ้อง หญิงสาวย่นจมูกให้กับอากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นฉุนเฉียวของน้ำหอมและกลิ่นบุหรี่ นี่เธอคิดถูกรึเปล่าวนะที่มาที่นี่ ที่ที่ตลอดชีวิตของนางสาวเป็นหนึ่ง ธีธัทสกุล ไม่เคยคิดว่าจะมาเหยียบ

...บาร์โฮส…

หลังจากที่เมื่อวานแม่ของเธอประกาศต่อหน้าเธอว่าจะแต่งงานกับนายธัชชัย ผู้ชายที่เป็นหนึ่งรังเกียจยิ่งกว่าอะไร มิหนำซ้ำ แม่ของเธอยังย้อนเธอกลับด้วยคำพูดแสบสันต์ เมื่อเป็นหนึ่งเข้าไปหาในห้องทำงานเพื่อขอคุยเรื่องนี้อีกครั้งในวันนี้

‘แกไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉัน ฉันโตแล้วจะทำอะไรก็ได้ ห่วงตัวเองเถอะ มัวแต่หัวสูงเลือกมาก ชาตินี้ทั้งชาติอย่าหวังจะมีผัว’

‘แม่!!!’

‘ทำไม อย่าทำเป็นดัดจริตหน่อยเลย ธัชเค้าก็แค่เคยทำงานในบาร์โฮส เค้าไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมาย’

‘แม่ไปคว้าเอาผู้ชายที่นอนกับผู้หญิงเพื่อเงินแบบนั้นมาทำสามีได้ยังไงคะ ระวังจะถูกปอกลอกจนหมดตัว’

‘พูดให้ดี ๆ นะยายหนึ่ง ธัชกับฉันเรารักกัน และฉันก็ไม่โง่พอจะให้มาผลาญสมบัติ แกน่ะ ไม่เคยล่ะซี้ ถึงไม่รู้ว่าการมีผัวน่ะ มันดีแค่ไหน ก็ลองดูสิ แล้วจะติดใจ ’ แม่ของหล่อนหัวเราะด้วยเสียงแหลมสูงที่เป็นหนึ่งนึกเกลียด หญิงสาวหน้าร้อนด้วยความอับอายกับวาจาของคนเป็นแม่ ความโกรธและผิดหวังทำให้หญิงสาวหลุดปากประชดออกไป

‘ดี ถ้าแม่จะแต่งงานกับไอ้แมงดานั่น หนึ่งก็ทำได้เหมือนกัน ให้คนเค้าลือกันไปทั้งเมืองเลยว่า ลูกสาวหลานสาวบ้านนี้ ได้ผู้ชายขายตัวมาเป็นสามี ’

‘ทุเรศ แกพูดได้ยังไง ธัชไม่ได้ขายตัว ส่วนแกจะไปหาผู้ชายที่ไหนมาแต่งสงเคราะห์แกก็ช่าง ฉันไม่สน’

‘งั้นก็มาดูกันค่ะ ว่าแม่จะไม่สนจริงมั้ย’

...นั่น เป็นสาเหตุที่หญิงสาวมาอยู่ที่นี่ในคืนนี้…

ปฐวี อังกูร ผู้จัดการ the yacht club ชายหนุ่มวัย 28 ปี เจ้าของส่วนสูง 180 cm เขามีผิวขาว ตัดกับผมและดวงตาสีดำสนิทเหมือนนิลเนื้อดี จมูกโด่งได้รูป รูปร่างหน้าตาของชายหนุ่มนั้น ไม่ว่าแขกของคลับคนไหนที่ได้พบ ต่างต้องการให้เขาไปเป็นคู่ควง บางรายเสนอเงินให้ไม่อั้นเพื่อแลกกับแค่ให้ปฐวีออกไปกินข้าวด้วย แต่เขาปฏิเสธทั้งหมด ชายหนุ่มพอใจเพียงแค่ตำแหน่งผู้จัดการเงินเดือนไม่กี่หมื่นเท่านั้น หนุ่ม ๆ หลายคนในคลับเคยถามด้วยความสงสัย

‘พี่ดินทำไมไม่มานั่งโต๊ะล่ะพี่ อย่างพี่คุณหญิงคุณนายคงติดกันเกรียว ไม่ต้องเหนื่อยคุมร้าน แต่ละคนทิปหนักทั้งนั้น เดือน ๆ คงได้เป็นแสน’

‘ไม่ชอบว่ะ แบบนี้ดีแล้ว’ ชายหนุ่มตอบแค่นี้แล้วเงียบ คนอื่นที่รู้กิตติศัพท์การไม่ชอบพูดเรื่องส่วนตัวของปฐวีจึงไม่กล้าซักอะไร

ปฐวียิ้มขมเมื่อนึกถึงตรงนี้ ชีวิตเขาเป็นเด็กกำพร้า พ่อกับแม่เป็นคนงานก่อสร้างที่คลอดเขาที่ไซต์งาน เมื่อแม่คลอดเขาออกมาพ่อก็หนีหายไปแล้ว ตอนเด็ก ๆ ปฐวีต้องตามแม่ไปอยู่ที่ก่อสร้างหลายจังหวัด จนกระทั่งได้ 5 ขวบ แม่ก็มีสามีใหม่เป็นคนงานก่อสร้างที่เพิ่งเจอกันและต่อมาไม่นานเขาก็มีน้องสาวอีกคน แต่ห้าปีหลังจากนั้น เมื่อปฐวีตื่นขึ้นมาในเพิงเก่า ๆ ใต้สะพานลอย ก็พบว่าแม่และพ่อเลี้ยงได้เก็บข้าวของหนีหายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงแต่เขาและน้องสาววัย 5 ขวบ เด็กชายวัยสิบขวบอุ้มน้องสาวออกเดินตามหาแม่ตั้งแต่เช้าจรดเย็นก็ไม่พบ เมื่อกลับมานอนร้องไห้ที่เพิงที่เรียกว่าบ้านอยู่ทั้งคืน เด็กชายก็คิดได้ว่า แม่คงทิ้งเขาแล้วจริง ๆ

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ปฐวีก็ทำงานทุกอย่างเท่าที่เด็กวัย 10 ขวบอย่างเขาจะทำได้ เด็กชายพาน้องสาวตัวน้อยไปอาศัยข้าวหลวงตาที่วัดแถวนั้น ตอนเช้ารับจ้างขนผักในตลาด ตอนเย็นรับจ้างล้างจาน วิ่งโพยหวย จนกระทั่งมาเป็นเด็กเสิร์ฟในคลับ ตอนอายุ 18 ปี หลายปีมานี้ ปฐวีวนเวียนเข้าออกร้านเหล้า ไนต์คลับต่างๆหลายแห่ง จนกระทั่งมาทำงานที่ the yatch club ไต่เต้าจากเด็กเสิร์ฟจนได้เป็นผู้จัดการร้าน เงินทุกบาททุกสตางค์ที่หาได้ ชายหนุ่มส่งน้องสาวคนเดียวเรียนหนังสือ ขณะที่ตัวเองเรียนมหาวิทยาลัยเปิด คณะนิติศาสตร์ โดยใช้เวลาเรียนเกือบหกปีถึงจบปริญญาตรี ชายหนุ่มไม่ใช่คนฟุ่มเฟือยและทำงานมาเกือบ 20 ปี เขาจึงมีเงินมากพอที่จะดาวน์บ้านหลังเล็ก ๆ อยู่กันสองคนพี่น้อง และปัจจุบัน น้องสาวคนเดียวของเขาเรียนจบแล้ว และนั่น ไม่จำเป็นที่ปฐวีต้องไปทำอาชีพพิเศษอย่างอื่น

ในชีวิตของปฐวี ชายหนุ่มเคยมีผู้หญิงหลายคนมาติดพัน คบและเลิกมาหลายครั้ง แต่เขาไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนนอกจากน้องสาว และ...อีกคนที่เปรียบเสมือนแสงสว่างในชีวิตของเขา

….เด็กผู้หญิงใบหน้าผ่องผูกผมเปียสองข้างคนนั้น คนที่ให้คนขับรถจอดรถลงมาช่วยเขาที่กำลังถูกนักเลงคุมร้านโกงค่าแรงในตอนที่รับจ้างล้างจาน

‘นี่เอ็งไปทำอะไรมาวะไอ้หนุ่ม ถึงถูกไอ้พวกนั้นซ้อมเอา’ ผู้ชายวัยกลางคนที่คงจะเป็นคนขับรถของเด็กหญิงถามเขา หลังจากที่ช่วยไล่วัยรุ่นสองคนที่รุมกระทืบเขาไปแล้ว

‘ผมไปล้างจานร้านมัน มันให้ค่าจ้างไม่ครบ ผมเลยทวง มันเลยไล่กระทืบผม’

‘น่าสงสารจัง’ เสียงเล็ก ๆ ฟังดูละห้อย เด็กหนุ่มมองเห็นแววตาสีน้ำตาลใสที่มองเขาอย่างสงสารแล้วต้องเบือนหน้าหนีเขาไม่ชอบให้ใครมาสมเพชเวทนา

มือเล็ก ๆ ยื่นผ้าเช็ดหน้าสีชมพูมีกลิ่นหอมรวยรินให้เขา

‘พี่เอาไปเช็ดเลือดนะคะ’

‘เอ้า คุณหนูเอาให้ก็รับไปสิวะไอ้นี่’

‘ขอบใจ’ เขากระชากผ้าเช็ดหน้าออกจากมือบางแรง ๆ รอจนกระทั่งร่างเล็ก ๆเดินกลับไปที่รถยุโรปคันหรู และรถคันใหญ่ที่ค่อย ๆ เคลื่อนออกไป ปฐวีก้มลงมองผ้าเช็ดหน้าในมือ มุมซ้ายปักชื่อและนามสกุลที่ชายหนุ่มอ่านครั้งเดียวแล้วจำไม่มีวันลืม

...เป็นหนึ่ง ธีธัทสกุล…

15 ปีแล้วสินะ ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง คุณเป็นหนึ่ง!!!

++++++

ฝากคุณดิน ผู้ชายข้างถนน ไม่รวย แต่หล่อ คนนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ มาคอยติดตามกันค่าาา ว่าคุณดินจะเอาชนะใจครอบครัวธีธัทสกุล โดยเฉพาะเป็นหนึ่ง ธีธัทสกุล ได้มั้ย และได้ด้วยวิธีไหน อิอิ

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย ปุ้ม ปุมปุ้ย ปุ้ม
ตา้เเเเดพีนร้แกกหไ****_
เมื่อ 9 เดือน 10 ชั่วโมงที่แล้ว

ความเห็นโดย ปุ้ม ปุมปุ้ย ปุ้ม
ตา้เเเเดพีนร้แกกหไ****_
เมื่อ 9 เดือน 10 ชั่วโมงที่แล้ว

รีวิว