เจ้าบ่าวข้างถนน-ตอนที่ 4 สัญญาระหว่างเรา

โดย  chompoo_ff

เจ้าบ่าวข้างถนน

ตอนที่ 4 สัญญาระหว่างเรา

“ผู้หญิงคนนั้น มาทำอะไร” ปฐวีถามเด็กหนุ่มวัย 22 ที่เข้าไปรับออร์เดอร์จากหญิงสาวในชุดสีน้ำเงินเข้ม

“เขามาเที่ยวแหละพี่ บอกว่าให้จัดผู้ชายให้หน่อยคนนึง เอาคนที่ดีที่สุด นี่ผมจะมาถามพี่พอดีล่ะ ว่าจะให้ใครไป พี่กรก็ไม่น่าจะว่าง” คำพูดที่ได้ยินจากเด็กหนุ่ม ทำเอาปฐวีชะงักไป

“ไม่น่าเชื่อเนอะพี่ สวยสะเด็ดแบบนั้นก็หิวเป็น ดูแบบนี้น่าจะมีแฟนอยู่แล้ว เอ๊ะ หรืออกหัก”

“เดี๋ยวพี่ไปคุยกับเขาเอง” ชายหนุ่มตัดบท ก่อนเดินอย่างมั่นใจไปหาผู้หญิงที่เขาใฝ่ฝันถึงมาตลอด

+++

“สวัสดีครับ ผมขออนุญาตนั่งด้วยนะครับ”

“เชิญค่ะ”

“ผมชื่อปฐวีนะครับ เรียกผมว่าดินก็ได้”

“ฉันชื่อเป็นหนึ่ง”

เป็นหนึ่งแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินมาแนะนำตัวและทรุดลงนั่งตรงข้ามเธอ ก่อนมาที่คลับแห่งนี้ เธอค้นข้อมูลและรู้มาว่า หนุ่มๆ ทั้งหลายในคลับที่มาบริการลูกค้าสาว ๆ จะเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่น ท่าทางแพรวพราว พร้อมจะเอาอกเอาใจ แต่ผู้ชายตรงข้ามกลับทักทายเธออย่างเคร่งขรึม ใบหน้าคมราบเรียบไม่แสดงความรู้สึก และใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้า มีบางอย่างคุ้นตาเธออย่างประหลาด

“ไม่ทราบว่า คุณเป็นหนึ่งต้องการให้ผมบริการแบบไหนครับ กินข้าวเฉย ๆ หรือว่า….”

ไม่ใช่แค่คำพูดเขาที่ทำให้เป็นหนึ่งหน้าร้อนวูบ แต่เป็นดวงตาดำสนิทวาววามคู่นั้นที่แม้อยู่ในคลับมืดสลัวแบบนี้ก็ยังเห็นได้เด่นชัด เขามองด้วยเธอด้วยแววตาล้ำลึกบางอย่างที่เธอไม่รู้ว่าคืออะไร

“ไม่ค่ะ ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น”

“งั้นคุณชอบแบบไหนครับ ผมจะได้จัดให้ถูก”

“ฉันต้องการจะจ้างคุณให้แต่งงานกับฉัน” หญิงสาวโพล่งออกมา ก่อนเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นสีหน้าแปลกใจของชายหนุ่มตรงหน้า

“ทำไม คุณถึงจะมาจ้างผู้ชายในคลับแบบนี้แต่งงานด้วยล่ะครับ” ปฐวีถามด้วยความแปลกใจ เขายอมรับว่าวูบแรกที่เห็นเป็นหนึ่ง ชายหนุ่มทั้งแปลกใจและตกใจ เพราะไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างเธอจะมาในสถานที่แบบนี้ และยิ่งได้รู้เหตุผล เขายิ่งไม่เข้าใจยิ่งกว่าเดิม

“ฉันมีเหตุผลของฉัน พรุ่งนี้เวลาเที่ยงตรง ขอให้คุณไปเจอฉันที่……….ฉันจะรอคุณอยู่สิบนาที ถ้าพรุ่งนี้ฉันไม่เจอคุณ แปลว่าคุณไม่รับข้อเสนอฉัน อีกอย่างนึง ฉันขอให้คุณพาใครไปด้วยซักคน ฉันต้องการให้มีพยานในการเจรจาของเรา” หญิงสาวพูดรัวเร็วโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฐวีได้พูดอะไร ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ชายหนุ่มนั่งอึ้งอยู่ที่โต๊ะเพียงลำพัง

+++++

ปฐวีไปถึงร้านอาหารที่หญิงสาวนัดไว้ก่อนเวลาเที่ยงเล็กน้อย ชายหนุ่มเลือกนั่งมุมในสุดของร้าน และเพียงไม่ถึงสิบนาที เขาก็เห็นร่างระหงปรากฎตัวที่ประตู วันนี้เป็นหนึ่งอยู่ในชุดเสื้อแขนกุดสีขาว กระโปรงทรงดินสอสีน้ำเงินเข้ม ผมสีน้ำตาลเข้มถูกปล่อยเป็นลอนสลวย ความสวยและท่าทางเดินอย่างระเหิดระหงมั่นใจ ทำให้สายตาหลายคู่ในร้านอาหารเหลือบมองอย่างชื่นชม

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน รอจนกระทั่งร่างบางเดินลงมาทรุดนั่ง

“ไหนล่ะคะ พยานของคุณ” หญิงสาวถามทันที

“ยังไม่มาครับ เพราะผมไม่แน่ใจว่าเราจะตกลงกันได้” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างใจเย็น รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อยเมื่อเห็นคิ้วเรียวขมวดฉับ

“เอ๊ะ !!! ที่คุณมาที่นี่ แปลว่าคุณตกลงรับข้อเสนอฉันแล้วไม่ใช่เหรอคะ”

“เปล่าครับคุณเป็นหนึ่ง ผมเพียงแต่อยากเห็นข้อเสนอของคุณก่อน ดูว่ามัน ‘คุ้ม’ มั้ย” ชายหนุ่มทอดเสียงยาวตรงประโยคท้าย ก่อนแกล้งตวัดสายตามองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า

“คุณหยุดมองฉันด้วยสายตาแบบนี้นะ” เป็นหนึ่งแหวกลับมา และนั่นทำให้ปฐวีพอใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเห็นแก้มนวลนั้นเป็นสีเรื่อขึ้น

“ขอโทษครับ งั้นคุณกรุณาเล่าได้มั้ยครับ ที่คุณจะจ้างผมให้ไปแต่งงาน นี่คือแบบไหน”

“ฉันต้องการแต่งงานกับผู้ชายอาชีพอย่างคุณ แต่อย่าเข้าใจผิดนะว่าเป็นการอยู่กันแบบคนรักกัน ที่แต่งคือเพราะฉันมีความจำเป็นเท่านั้น เราจะไม่มีสัมพันธ์กัน”

“อ้าว ผมก็นึกว่าที่คุณจะแต่งงานกับคน ‘อาชีพ’ อย่างผม คือต้องการความชำนาญเฉพาะด้านของผมซะอีก” ชายหนุ่มยิ้มอย่างยั่วเย้า และคราวนี้ดวงหน้าสวยของเป็นหนึ่งเปลี่ยนจากสีขาว ๆ เป็นแดงจัดทีเดียว

“บ้า!!”

“นี่คุณอย่ามาหยาบคายกันฉันนะ ถ้าคุณจะไม่รับงาน ก็กรุณาอย่ามาพูดแบบนี้ ”

“โอเคครับคุณผู้หญิง ผมตกลง”

“ดีค่ะ สัญญาจ้างหนึ่งปี ค่าจ้างห้าแสนบาท และนี่คือสัญญาของเรา ฉันเตรียมมาด้วย” หญิงสาวหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมา ในนั้นร่างข้อสัญญา ระหว่างผู้ว่าจ้างคือหญิงสาว และผู้รับจ้างไว้อย่างครอบคลุม ชายหนุ่มใช้เวลาอ่านสัญญาและข้อบังคับเกือบห้าสิบข้ออย่างละเอียด และมีบางข้อที่เขาถึงกับกลั้นยิ้ม

“ห้ามแตะเนื้อต้องตัวก่อนได้รับอนุญาต ”

“ต้องมีการจดทะเบียนสมรส โดยต้องเซ็นต์สัญญาว่าทรัพย์สินทั้งหมดต้องเป็นสินเดิม และหากเกิดการหย่าร้าง สินทรัพย์ที่งอกเงยหลังสมรสทั้งหมดจะกลับเป็นของผู้ว่าจ้าง”

“สัญญาต้องเป็นความลับ”

“ห้ามล่วงเกินผู้ว่าจ้างไม่ว่าทางหนึ่งทางใดหากไม่ได้รับอนุญาต”

“แล้วถ้าเกิดผู้ว่าจ้างอนุญาตล่ะครับ ผมทำได้มั้ย”

“ไม่มีทาง” หญิงสาวพูดเสียงขึ้นปลายจมูก ดวงหน้าหวานเมินหนีไปนอกหน้าต่าง

“อ้อ อีกอย่างนึงนะคะ หลังจากเซ็นต์สัญญากัน ฉันขอให้คุณส่งประวัติส่วนตัว ประวัติครอบครัว ประวัติการศึกษา ประวัติการตรวจเลือดให้ฉันด้วย”

“โห ยิ่งกว่าสมัครงานอีกนะเนี่ย” ชายหนุ่มยิ้มขำกับความละเอียดของหญิงสาว คุณหนูเป็นหนึ่งนี่เป็นหนึ่งสมชื่อจริงๆ

“ฮึ”

ปฐวียกมือขึ้นดูนาฬิกา ก่อนยืดตัวตรง ใบหน้ายิ้ม ๆ เลือนไป ท่าทางเขาดูเป็นจริงเป็นจังเหมือนที่เป็นหนึ่งเห็นเมื่อวานนี้ ชายหนุ่มมองหน้าเธอนิ่ง ก่อนถาม

“พยานผมน่าจะกำลังมาถึงแล้ว ก่อนที่เราจะเซ็นต์สัญญา ผมขอถามข้อเดียวนะครับคุณว่าที่นายจ้าง ผมอยากรู้ว่า คุณได้ประโยชน์อะไรจากการจ้างผู้ชายมาแต่งงานด้วย ”

…..นานจนปฐวีนึกว่าจะไม่ได้คำตอบ แต่แล้วหญิงสาวก็ถอนใจยาว….

“ไม่มีค่ะ ประโยชน์อย่างเดียวคือความสะใจเท่านั้นเอง”

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Rattanana.12.23@gmail.com
ำึัจ่บเรดตดตที่ขขป่กุดจ
เมื่อ 7 เดือน 11 ชั่วโมงที่แล้ว

ความเห็นโดย เดือน
ติดตามคะ ขอบคุณ
เมื่อ 7 เดือน 1 วันที่แล้ว

รีวิว