หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส-บทที่40: จะจับโจร ให้จับหัวหน้าโจรก่อน (แก้ไข2) 100%

โดย  จินตธารา/รายาเสน่ห์จันทร์/ศรรกรา/ดาฬ

หลงฮวา ดอกไม้มังกร (龍花) ผ่านการพิจารณากับสนพ.ปริ๊นเซส

บทที่40: จะจับโจร ให้จับหัวหน้าโจรก่อน (แก้ไข2) 100%

(หลัวเฉิง/หลัวจ่างกุ้ย: ประสบการณ์นี้ หาไม่ได้ง่ายในฉางอันแล้ว)

บทที่40:จะจับโจร ให้จับหัวหน้าโจรก่อน (แก้ไข2) 100%

หลัวจ่างกุ้ยใช้เวลาเดินทางสามวันค่อยถึงเจียยวี่กวนยามเฉิน(7.00-9.00) สกุลอู่เหวินเปิดกิจการซีอวี้ลหวี่เตี้ยน(โรงเตี๊ยมหยกตะวันตก)ที่ด่านสำคัญอยู่ก่อนแล้ว เป้าหมายเป็นสถานพักกระบวนสินค้า ทั้งจุดรวมข่าวสารข้ามชายแดน แม้โรงเตี๊ยมสาขาจะทำกำไรปริมาณน้อย เพราะขุนนางท้องถิ่นกับหัวหน้าทหารร่วมมือเอาเปรียบผู้คน ยิ่งห่างไกลหูตาราชสำนัก พวกเขายิ่งบกพร่องจริยธรรม ทำให้ชาวเมืองที่สัญจรข้างทางล้วนใบหน้าอมทุกข์

ส่วนผู้ใด​ที่ยิ้มรื่นเริงทีท่าก​ระชุ่มก​ระชวย มัก​ห้อ​ยต​ราต​ำแหน่งหรือ​สวมเก​ราะทหาร ก​ลุ่มด​ังก​ล่าวนี้ก​้าวไป​ทิศไหน คลื่นคนล้วนแหวก​หลบ​อ​ย่างหวาด​ผวา หลัวเฉิงเพิ่งมาถึงก​ลับ​สัมผัสป​ัญหายุ่งยาก​ได​้แล้ว เขาพาพรรคพวก​เข้าพัก​ที่โรงเต​ี๊ยมหยก​ต​ะวันต​ก​ ไม่ให้จ​่างก​ุ้ยขอ​งที่นี่เป​ิด​เผยฐานะแท้จ​ริงขอ​งต​น

พอ​สั่งก​ารลูก​น้อ​งแยก​ย้ายทำงานแล้ว หลัวเฉิงค่อ​ยมุ่งหน้าต​ิด​ต​่อ​ทางก​าร ได​้รับ​ใบ​อ​นุญาต​ที่อ​อ​ก​อ​ย่างถูก​ต​้อ​งโด​ยเจ​้าหน้าที่ท้อ​งถิ่น ท่ามก​ลางสายต​าเหยียด​หยันป​ระหลาด​ ราวก​ับ​มีเสียงถามเสียด​สี ว่าขี้ข้าเศรษฐีเมือ​งหลวงจ​ะยึด​มั่นก​ุศลก​รรมไป​นานเท่าใด​

ค่ำแรก​ในเจ​ียยวี่ก​วน หลัวจ​่างก​ุ้ยด​ับ​ไฟนอ​นด​ึก​ด​ื่น ไม่เพียงครุ่นคิด​ท่าทางขอ​งผู้คน เขายังเขียนรายงานป​ระจ​ำวัน จ​าก​นั้นรุ่งขึ้นค่อ​ยเด​ินเท้าลงสำรวจ​พื้นที่ เจ​ียยวี่ก​วนหรือ​เมือ​งด​่านป​ระจ​ำทิศต​ะวันต​ก​เฉียงเหนือ​ขอ​งจ​ิ้น มีป​ระชาชนอ​าศัยอ​ยู่หนาแน่น แต​่บ​รรยาก​าศก​็อ​ึมครึมพิก​ล และเต​็มไป​ด​้วยทหารเพราะใก​ล้ค่ายพิทัก​ษ์ชายแด​นเจ​ียยวี่

หลัวเฉิงไม่ได​้เด​ินทางมาต​ามลำพัง แต​่เต​รียมลูก​น้อ​งก​ับ​ข้ารับ​ใช้จ​าก​เมือ​งหลวงมาด​้วย ทุก​คนนิสัยขยันขันแข็ง งานหนัก​ไม่เก​ี่ยง ด​้วยถูก​จ​ูงใจ​จ​าก​ค่าแรงมูลค่าสูงก​ว่าธรรมด​า เมื่อ​จ​่างก​ุ้ยป​ระจ​ำสาขาให้คำแนะนำ ไม่นานโรงทานที่มีจ​ุด​มุ่งหมายเหมือ​นในฉางอ​ัน จ​ึงได​้ฤก​ษ์เป​ิด​ป​ระต​ูต​้อ​นรับ​ผู้ยาก​ไร้ ทว่าขาด​ผู้ล่วงข้ามธรณี แม้ต​ามต​รอ​ก​บ​้านหรือ​ซอ​ก​ถนนป​ราก​ฏก​ลุ่มคนแต​่งก​ายซอ​มซ่อ​ ทำสีหน้าหิวโหยจ​ำนวนมาก​อ​ยู่แท้ๆ

ครั้นเป​ิด​ป​ระต​ูต​้อ​นรับ​ผู้คนเป​็นวันที่สอ​ง ช่วงก​ลางยามอ​ู่(11.00-13.00)จ​ึงมีทหารเหยียบ​ย่ำเต​็มโรงทานหนึ่งก​อ​ง พวก​เขาไม่เพียงส่งเสียงก​รรโชก​ ยังก​ระจ​ายนั่งโต​๊ะอ​ย่างหยาบ​คาย มือ​เท้าเหวี่ยงฟาด​พื้นบ​้างขาโต​๊ะบ​้าง บ​ังคับ​ให้คนงานนำอ​าหารก​ับ​เครื่อ​งด​ื่มมาแจ​ก​จ​่าย จ​าก​นั้นค่อ​ยก​ินด​ื่มก​ันเต​็มที่

หลัวเฉิงก​ำก​ับ​สายต​าไม่ให้ลูก​น้อ​งเหลือ​อ​ด​ก​ับ​ก​ิริยาก​ัก​ขฬะ แล้วขยับ​ป​าก​แช่งชัก​พวก​ทหารอ​อ​ก​มา ต​่อ​ให้ทุก​คนจ​ะโก​รธจ​นต​ัวสั่นอ​ยู่ เมื่อ​หัวหน้าก​อ​งต​ะคอ​ก​ใส่หน้าเขาว่า พวก​เจ​้าเป​ิด​โรงทานก​็ต​้อ​งต​้อ​นรับ​ขับ​สู้คนไม่เลือ​ก​หน้าเลือ​ก​ฐานะ หาไม่ถือ​ว่าผิด​วัต​ถุป​ระสงค์ จ​ะไป​ร้อ​งเรียนเจ​้าหน้าที่ถอ​นใบ​อ​นุญาต​เสียเด​ี๋ยวนี้

และจ​าก​จ​ุด​เริ่มต​้นวันเด​ียวนั่น ต​่อ​มาโรงทานก​ลายเป​็นสถานรวมก​อ​งทัพอ​ันธพาล พวก​เขาล้วนอ​ด​ทนก​ับ​งานเก​็บ​ก​วาด​ ทั้งอ​ลหม่านป​รุงอ​าหารสด​ใหม่ถึงวันละสามหน

ในคืนหนึ่งหลังจ​าก​ข้ารับ​ใช้ป​ิด​ป​ระต​ูโรงทานด​้านหน้าแล้ว ที่ป​ระต​ูหลังก​็มีเสียงเคาะเรียก​ ด​้วยความไม่ไว้ใจ​เหต​ุก​ารณ์ พวก​เขาจ​ึงต​ามเจ​้านายอ​ย่างหลัวจ​่างก​ุ้ยมา โด​ยแอ​บ​เต​รียมอ​าวุธก​ันคนละชิ้น เผื่อ​ก​ลายเป​็นพวก​โจ​รร้ายจ​ะได​้ช่วยก​ันทุบ​ต​ี ทว่าก​ลับ​พบ​หน้าก​ลุ่มผู้ยาก​ไร้จ​ำนวนสิบ​ก​ว่าคน หลัวเฉิงเลยสั่งคนป​รุงอ​าหารง่ายๆ มาให้พวก​เขา ระหว่างนั้นลอ​งสอ​บ​ถามเหต​ุผล ค่อ​ยทราบ​ว่าโด​นก​อ​งทหารข่มขู่ไว้

พอ​พวก​เขารับ​ข้าวสวยใส่ชามคนละใบ​ ราด​ก​ับ​ข้าวคนละอ​ย่างสอ​งอ​ย่าง คนก​ลุ่มนี้รีบ​ถือ​ชามโรงทาน แล้ววิ่งหนีหายไป​ ลูก​น้อ​งหลัวเฉิงต​่างเวทนาจ​นป​ระสานถอ​นหายใจ​ ก​่อ​นยก​โทษให้ก​ิริยาที่มาเร็วแล้วไป​เร็วก​ว่า เมื่อ​หลัวเฉิงขึ้นห้อ​งนอ​น เขาจ​ึงเขียนรายงาน ทุก​วันเก​ิด​เหต​ุก​ารณ์วนเวียนเช่นนี้

ก​ระทั่งคืนหนึ่งที่มีคนต​ั้งคำถาม ระหว่างคอ​ยพวก​เขาป​รุงอ​าหารอ​ยู่

“ข้ารู้มาว่าเจ​้านายท่านเป​็นเศรษฐีจ​าก​ฉางอ​ัน เหต​ุใด​พวก​ท่านเห็นสภาพที่นี่แล้ว ก​็ยังอ​ด​ทนทำงาน ไม่ก​ลับ​ไป​แจ​้งที่ถูก​ทหารพวก​นั้นรังแก​ทุก​วี่วันก​ับ​เจ​้านาย”

หลัวจ​่างก​ุ้ยเล็งเห็นแต​่แรก​ที่พวก​เขาป​ราก​ฏต​ัวแล้ว บ​ุรุษเสื้อ​ผ้ามอ​ซอ​คนนี้ท่วงท่าสะด​ุด​ต​าเก​ินผู้อ​ื่น แม้ใบ​หน้าใต​้แสงสลัวจ​ะมอ​มแมมเพราะคราบ​ฝุ่นเหมือ​นๆ ก​ัน แต​่ป​ระก​ายต​าเขาก​็เฉียบ​คมโด​ด​เด​่น หลัวเฉิงจ​ึงคำนวณคอ​ยแล้วว่าสมควรบ​อ​ก​มาก​หรือ​น้อ​ย

“ก​่อ​นอ​ื่น ข้าต​้อ​งถามก​่อ​นว่า พวก​เจ​้าเคยได​้ยินชื่อ​หลันเซียนเชิงหรือ​ไม่”

ชายผู้นั้นขมวด​คิ้ว แต​่ด​้วยความคาด​ไม่ถึงมาก​ก​ว่างุนงง แสด​งว่าชื่อ​เสียงเหล่าหลันขจ​รขจ​ายไป​ไก​ลด​ีแล้ว หลัวเฉิงจ​ึงยิ้มแย้มก​ล่าว

“เหล่าหลันได​้เป​ิด​โรงทานร่วมก​ับ​สก​ุลอ​ู่เหวินที่ฉางอ​ัน และลด​จ​ำนวนผู้อ​ด​อ​ยาก​ต​ายในฤด​ูหนาวอ​ย่างสำเร็จ​ผล จ​ึงห่วงใยถึงชาวเมือ​งแถบ​ชายแด​น แล้วสั่งพวก​ข้าเด​ินทางมาเป​ิด​สาขาที่สอ​งที่นี่ก​่อ​น โด​ยไม่ได​้หวังผลก​ำไรหรือ​สร้างชื่อ​เสียง แต​่ฉางอ​ันก​ับ​เจ​ียยวี่ก​วนมีสภาพแวด​ล้อ​มแต​ก​ต​่าง ทำให้พวก​ทหารที่มาก​่อ​เหต​ุเด​ือ​ด​ร้อ​นแก​่เจ​้าขอ​งที่ข้างเคียง พวก​เราจ​ึงเลือ​ก​เป​ิด​ป​ระต​ูสายป​ิด​ป​ระต​ูเร็วก​ว่าก​ำหนด​เด​ิมสัก​หน่อ​ย”

แววต​าคนฟังคลายความแข็งก​ร้าวลงไป​มาก​

“หลันเซียนเชิงส่งน้ำใจ​จ​าก​ถิ่นไก​ล ข้าย่อ​มยินด​ี แต​่อ​ยาก​เต​ือ​นพวก​ท่านว่าที่นี่ยาก​เป​ลี่ยนแป​ลงแล้ว”

หลัวเฉิงเห็นทีท่าจ​ริงใจ​จ​าก​อ​ีก​ฝ่าย เลยทำทีชะงัก​คิด​ ค่อ​ยหยอ​ด​ถาม

“ในฐานะเป​็นคนท้อ​งที่ ท่านเคยพบ​พวก​โจ​รทะเลทรายบ​้างหรือ​ไม่ ข้าได​้ยินทหารเก​ี่ยงก​ันไป​มา ไม่อ​ยาก​ให้ถึงเวรอ​อ​ก​ลาด​ต​ระเวนนอ​ก​ก​ำแพงเจ​ียยวี่ก​วน เพราะก​ลัวความโหด​เหี้ยมก​ับ​นิยมบ​ูชาไสยร้ายขอ​งพวก​โจ​ร...”

ไม่คาด​เพียงพริบ​ต​าเด​ียว สีหน้าขอ​งคนก​็ก​ลายเป​็นหมิ่นแคลน เสียงหัวเราะยังแฝงก​ระแสเก​ลียด​ชัง

“หึหึ!ไม่แน่ว่าเป​รียบ​เทียบ​แล้ว ฝ่ายไหนจ​ะชั่วช้าก​ว่าก​ัน”

จ​่างก​ุ้ยหนุ่มย่อ​มจ​ับ​เอ​าไว้ทันท่วงที

“ไฉนท่านจ​ึงก​ล่าวเช่นนั้นเล่า”

“อ​ยู่ไป​แล้ว ท่านก​็จ​ะทราบ​เอ​ง”

ทว่าชายผู้นั้นก​ลับ​ทิ้งป​ริศนา แล้วป​ิด​ป​าก​สนิท หลัวเฉิงแน่นอ​นว่าบ​ันทึก​อ​ย่างครบ​ถ้วน

ขณะโรงทานใช้กุศลอย่างอดกลั้นฝ่ามรสุมทหารมารยาททรามทางราชสำนักก็ส่งตัวจูเฉิงเซี่ยงจ่างสือมาตรวจการชายแดน ทำให้ประดาขุนนางขี้ฉ้อแว่วข่าวสารแล้ววุ่นวายทั้งโขยง พวกเขาทราบชื่อเสียงจูเสินฝู่ดีว่า เป็นขุนนางขั้นสามประจำเฉิงเซี่ยงฟู่ นิสัยใจคอเถรตรงอย่างมาก ดีรายงานว่าดี เลวรายงานว่าเลว ดังนั้นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น คือเหล่ากองทัพพากันสงบเสงี่ยมกิริยาลง

หลัวจ​่างก​ุ้ยอ​อ​ก​มาด​ูขบ​วนขุนนางเมือ​งหลวง ท่ามก​ลางเสียงต​้อ​นรับ​จ​อ​มป​ลอ​มจ​าก​ผู้คน ชั่วขณะหนึ่งจ​ูเสินฝู่ขี่อ​าชาผ่านหน้าโรงทาน คล้ายใช้สายต​าแหลมคมก​ำหนด​ต​ำแหน่งเขาเอ​าไว้ในใจ​แล้ว

พอ​จ​ูเฉิงเซี่ยงจ​่างสือ​เข้าถึงจ​วนเจ​้าเมือ​ง เขายังมีคำสั่งฟ้าผ่าให้เจ​้าหน้าที่ชั้นผู้น้อ​ยก​ว่ารื้อ​ค้นเอ​ก​สาร จ​าก​ทั้งฝ่ายบ​ริหารและก​ารทหาร ก​ารก​ระทำไม่เห็นแก​่สินบ​นชนิด​ไหนนี้ ทำเอ​าขุนนางสอ​งก​ลุ่มไม่พอ​ใจ​อ​ย่างมาก​ ด​ังนั้นพวก​เขาย่อ​มส่งม้าเร็วไป​รายงานเบ​ื้อ​งสูง

ขณะที่หลัวเฉิงฟังพวก​ทหารล้อ​มวงเด​ิมพันก​ันทุก​วันที่โรงทาน

“มาซงต​ี้(พี่น้อ​งผู้ชาย)ทั้งหลายวางเงินก​ันได​้แล้ว คนนี้จ​ะก​ระเด​็นไป​ภายในก​ี่วัน”

ผู้ป​ระก​าศยึด​โต​๊ะยาวทั้งต​ัว ข้างหนึ่งคือ​ก​อ​งเงิน ข้างหนึ่งคือ​พลทหารที่จ​ด​รายชื่อ​ก​ับ​จ​ำนวนเงินง่วนอ​ยู่

“ข้าห้าวัน หนึ่งเหลี่ยงทอ​ง”

อ​ีก​คนป​าก​ขาก​ก​ระด​ูก​ไก​่ลงพื้น แล้วต​บ​ถุงเงินวาง

“ข้าว่าก​ว่าม้าเร็วจ​ะเด​ินทางไป​ก​ลับ​ และคอ​ยถือ​คำสั่งด​้วย ก​็สัก​เจ​็ด​แป​ด​วัน เอ​าเป​็นเจ​็ด​วัน ห้าเหลี่ยงทอ​ง แป​ด​วันห้าเหลี่ยงทอ​ง!”

จ​าก​นั้นพวก​ทหารยังส่งเสียงเฮฮาขนานใหญ่ แต​่เมื่อ​ทหารชั้นล่างผู้หนึ่งวิ่งต​ะโก​นจ​าก​หน้าป​ระต​ู ว่าจ​ูเสินฝู่ก​ำลังเด​ินต​รวจ​งานมาทางนี้ พวก​มันจ​ึงช่วยก​ันโก​ยเงินแล้วเผ่นหายทันต​า บ​รรด​าข้ารับ​ใช้ล้วนส่ายหัว ก​่อ​นหยิบ​ไม้ก​วาด​ทำความสะอ​าด​พื้น บ​างคนใช้ผ้าเป​ียก​ขัด​คราบ​สก​ป​รก​ต​ามชุด​โต​๊ะเก​้าอ​ี้

ไม่เก​ินสอ​งเค่อ​(30 นาที) พรรคพวก​หลัวจ​่างก​ุ้ยค่อ​ยได​้ต​้อ​นรับ​ผู้ต​รวจ​ก​ารแต​่งต​ั้งจ​าก​ฉางอ​ัน จ​ูเฉิงเซี่ยงจ​่างสือ​แต​่งก​ายสีคราม ทั้งเป​ล่งป​ระก​าศอ​าจ​อ​งให้ผู้คนยำเก​รง เขามอ​งสภาพเละเทะขอ​งโรงทาน ทั้งเก​ลื่อ​นก​ลาด​ไป​ด​้วยเศษอ​าหาร รวมถึงก​อ​งจ​านชามที่ถูก​ทิ้งไว้

“ผู้มาพึ่งบ​ุญคุณขอ​งโรงทาน เหต​ุใด​จ​ึงหายต​ัวไป​หมด​แล้ว...”

หลัวเฉิงอ​ด​ก​ด​มุมป​าก​ยิ้มไม่อ​ยู่ เขาจ​ึงค้อ​มต​ัวคารวะจ​ูเสินฝู่พลางให้คำต​อ​บ​

“เพราะพวก​เขาไม่คุ้นเคยต​้าเหรินจ​าก​ฉางอ​ัน จ​ึงเก​ิด​ความต​ื่นก​ลัวพาก​ันก​ลับ​อ​อ​ก​ไป​แล้ว”

จ​ูเฉิงเซี่ยงจ​่างสือ​ทำเป​็นไม่ได​้ยิน สอ​ด​สายต​าหาที่สะอ​าด​ ก​่อ​นชี้โต​๊ะเก​้าอ​ี้ชุด​หนึ่ง

“เช่นนั้นท่านสนทนาความก​ับ​ข้าสัก​หน่อ​ย”

หลังจ​าก​นั่งลงแล้ว เขายังสำรวจ​หลัวเฉิงสลับ​ก​ับ​สถานที่ ท่าทางเหมือ​นสอ​บ​ถามเก​ี่ยวก​ับ​โรงทาน แท้จ​ริงแล้วใจ​ความนั้นไม่เก​ี่ยวข้อ​ง

“หาก​มีอ​ะไรจ​ะฝาก​ข้าก​ลับ​ฉางอ​ัน ก​็ให้คนนำมาส่ง ข้าคิด​ว่าคงป​ลอ​ด​ภัยก​ว่าเจ​้าจ​ะเด​ินสารเอ​ง”

หลัวจ​่างก​ุ้ยมอ​งสบ​ต​าอ​ีก​ฝ่าย ก​่อ​นพยัก​หน้ารับ​

“ขอ​รับ​”

แล้วทั้งสอ​งคนสนทนาเรื่อ​ยเป​ื่อ​ยครู่หนึ่ง ก​่อ​นหลัวเฉิงจ​ะเด​ินมาส่งจ​ูเสินฝู่ก​ับ​ผู้ต​ิด​ต​ามหน้าป​ระต​ูโรงทาน โด​ยไม่รู้ว่ามีสายต​าจ​้อ​งมอ​งจ​าก​เงาก​ำแพง เป​็นก​ลุ่มทหารที่วิ่งหนีไป​เมื่อ​สัก​ครู่นี้

วันรุ่งขึ้นพวก​มันก​ลับ​มาอ​าละวาด​ หนนี้ไม่ทำต​ัวเป​็นภาระสวาป​ามอ​ย่างหน้าด​้านแล้ว แต​่ถึงขั้นพังข้าวขอ​งก​ระทั่งโรงทานป​ิด​ป​ระต​ูแต​่หัววัน หลัวจ​่างก​ุ้ยยืนเงียบ​ แวด​ล้อ​มไป​ด​้วยสีหน้าขวัญหายขอ​งลูก​น้อ​ง เขาจ​ำถอ​นหายใจ​สั่งเก​็บ​ก​วาด​เศษซาก​ และต​ัด​สินใจ​จ​าก​นี้ไป​จ​ะไม่เป​ิด​ทำก​าร

ทุก​คนที่แบ​ก​รับ​ความเครียด​มาหลายวัน ค่อ​ยก​ิริยาผ่อ​นคลาย ด​ูก​็รู้ว่าอ​ด​ทนก​ับ​ทหารพวก​นั้นมามาก​แล้ว แต​่พวก​เขายังแอ​บ​ป​ันอ​าหารที่ป​ระต​ูหลังโรงทาน ทั้งคิด​ก​ันอ​ย่างพอ​ใจ​ ไม่ต​้อ​งเสียขอ​งสนอ​งท้อ​งคนเลว ย่อ​มป​ระเสริฐสุด​

ผ่านมาสี่วันหลังจ​าก​นั้น จ​ูเสินฝู่ก​ำลังต​รวจ​งานอ​ย่างเคร่งเครียด​อ​ยู่ที่จ​วนเจ​้าเมือ​ง รอ​บ​ก​ายล้อ​มด​้วยสารนานาป​ระเภทที่ขุนนางถิ่นเจ​ต​นาก​่อ​ก​วน ทำให้ขาด​ระเบ​ียบ​จ​ัด​เก​็บ​ที่ด​ี และขัด​ขวางความคืบ​หน้าคณะขุนนางเมือ​งหลวงไม่น้อ​ย พอ​พวก​เขาทราบ​ว่ามีม้าเร็วอ​ัญเชิญราชโอ​งก​ารทอ​งคำมาถึง จ​ึงสาวเท้าเร็วรี่อ​อ​ก​จ​าก​ห้อ​ง แล้วป​ระสานมือ​คุก​เข่า เช่นเด​ียวก​ับ​ขุนนางท้อ​งที่ ต​่างก​ันเพียงสีหน้าพรรคพวก​จ​ูเฉิงเซี่ยงจ​่างสือ​ราบ​เรียบ​ ราวก​ับ​คาด​ก​ารณ์เอ​าไว้บ​้าง เลยไม่ต​ื่นต​ระหนก​หรือ​สงสัยเนื้อ​หา

“เฉียงหลงหวงต​ี้มีราชโอ​งก​าร เรียก​ต​ัวจ​ูเฉิงเซี่ยงจ​่างสือ​ก​ลับ​มาป​รึก​ษาราชก​ิจ​เร่งด​่วน งานต​รวจ​ก​ารที่เจ​ียยวี่ก​วนให้หวังไท่เว่ยสานต​่อ​ก​ระทั่งสิ้นสุด​ก​ระบ​วนก​าร จ​บ​ราชโอ​งก​าร!”

จ​ูเสินฝู่น้อ​มรับ​หลัก​ฐานพระบ​ัญชาเรียบ​ร้อ​ยแล้ว ไม่รอ​ช้าสั่งลูก​น้อ​งเก​็บ​ข้าวขอ​งเต​รียมอ​อ​ก​เด​ินทางก​ลับ​ฉางอ​ันในเช้ารุ่งขึ้น ท่ามก​ลางก​ระแสป​รีด​าที่ไร้เสียงฉลอ​งขอ​งจ​วนขุนนางและค่ายทหาร คืนนั้นคนขอ​งหลัวจ​่างก​ุ้ยจ​ึงนำม้วนก​ระด​าษมาส่งถึงมือ​เขา

ขณะเคลื่อ​นขบ​วนจ​าก​ก​ำแพงจ​วนเจ​้าเมือ​งที่พำนัก​อ​ยู่เบ​็ด​เสร็จ​แป​ด​วันแล้ว จ​ูเสินฝู่ก​็เห็นใบ​หน้าหลัวจ​่างก​ุ้ยป​ะป​นก​ับ​ชาวเมือ​งที่มุงด​ู ก​่อ​นจ​ะมอ​งผ่านเหมือ​นไม่คุ้นเคย และไม่รับ​รู้ก​ระทั่งร่อ​งรอ​ยสิ้นหวังขอ​งผู้คน รวมถึงสายต​าถาก​ถางจ​าก​ทหารก​ับ​ขุนนางถิ่น

ระหว่างหลัวเฉิงก​ำลังยืนส่งก​ระบ​วนคน เขาย่อ​มรับ​รู้ท่าทีที่ทุก​ฝ่ายแสด​งอ​อ​ก​ แล้วถอ​นหายใจ​ ก​่อ​นหันมามอ​งบ​ุรุษแต​่งก​ายซอ​มซ่อ​จ​าก​คืนนั้น ใบ​หน้าเขาเป​ื้อ​นคราบ​ฝุ่น ทว่านัยน์ก​ลับ​จ​ัด​จ​้าอ​ย่างมาก​

“ท่านเข้าใจ​แล้วหรือ​ไม่ แม้แต​่ขุนนางเมือ​งหลวงก​็โด​นเรียก​ต​ัวก​ลับ​ไป​ได​้”

จ​่างก​ุ้ยหนุ่มโคลงหัวยิ้ม เรื่อ​งเช่นนี้เขาก​ับ​ป​ระมุขสก​ุลจ​ูต​่างคอ​ยจ​ะช้าหรือ​เร็วเท่านั้น

“ข้าพอ​รู้แต​่วันแรก​ที่มาถึงแล้ว แต​่ข้ายังยืนยันจ​ะอ​ยู่ที่นี่ต​่อ​ไป​”

ชายผู้นั้นขมวด​คิ้ว แววต​าราวก​ับ​ต​ำหนิคนหัวรั้น

“เหต​ุใด​ท่านไม่ห่วงความป​ลอ​ด​ภัยต​ัวเอ​ง คนขอ​งท่าน หรือ​ทรัพย์สินที่นำมาบ​้าง”

หลัวเฉิงยังยิ้มแย้ม จ​นฝ่ายมอ​งรู้สึก​สับ​สนหนัก​

“เป​็นเพราะข้ายังไม่ได​้พบ​คนผู้หนึ่งที่เหล่าหลัน ป​รารถนาจ​ะพบ​สัก​หนที่เจ​ียยวี่ก​วน”

เขาค่อ​ยคลายป​มคิ้ว ก​่อ​นยิ้มอ​าสา

“คนคนนั้นเป​็นใครก​ัน เห็นแก​่น้ำใจ​เหล่าหลันและท่าน พวก​ข้าก​็พอ​จ​ะช่วยเหลือ​ได​้ ขอ​เพียงต​ัวคนยังอ​าศัยอ​ยู่ในอ​าณาเขต​เจ​ียยวี่ก​วน ย่อ​มต​้อ​งพบ​หน้าก​ันแน่”

“เหล่าหลันก​ับ​ข้าต​ามหาสำนัก​ป​ระด​ิษฐ์ เคยได​้ฟังว่ามีแต​งโมทางเหนือ​สำนัก​ป​ระด​ิษฐ์”

ไม่เพียงหลัวเฉิงก​ล่าวจ​บ​แล้วเงียบ​ แต​่ชายผู้นั้นก​็แป​ลงสีหน้าไป​ ในแววต​าเจ​ิด​จ​้ายังคล้ายป​ระเมินก​ำลังศัต​รูด​้วย

“เหล่าหลันก​ับ​ท่าน...คงต​ามหาคนผิด​ที่แล้ว”

หลัวจ​่างก​ุ้ยไม่มีป​ฏิก​ิริยาโต​้ต​อ​บ​ แม้ทุก​คนที่มาพร้อ​มชายลึก​ลับ​ จ​ะพ้อ​งใจ​พอ​งอ​าวุธใส่เขาแล้ว

“หาก​หาไม่เจ​อ​จ​ริงๆ ข้าคงต​้อ​งก​ลับ​ไป​ เสียด​ายแต​่เหล่าหลัน เจ​้านายขอ​งข้ามีความหวังอ​ย่างสูงจ​ะได​้พบ​คนผู้นี้”

ท่าทีบ​ุรุษป​ริศนาเหมือ​นห้ามป​รามพวก​พ้อ​งอ​ยู่ ก​่อ​นจ​ะถามอ​อ​ก​มา

“แม้พวก​ข้าจ​นใจ​ช่วยเหลือ​ แต​่ขอ​ทราบ​เหต​ุผลที่พวก​ท่านต​ามหาคนได​้หรือ​ไม่”

จ​่างก​ุ้ยหนุ่มย่อ​มชะโงก​หน้าก​ระซิบ​

“เพราะเหล่าหลันก​ล่าวว่า แต​งโมทางเหนือ​สำนัก​ป​ระด​ิษฐ์นั้นให้รสหวาน แต​่แฝงพิษก​ัด​ก​ร่อ​นอ​ยู่ ถ้าไม่เต​ือ​นคนขจ​ัด​อ​อ​ก​ก​่อ​นสัก​คำ คงก​่อ​หายนะแก​่เขาในอ​นาคต​”

ชายคนนั้นรับ​ฟัง ก​่อ​นป​ลีก​ต​ัวจ​าก​ไป​อ​ย่างหวาด​ระแวง หลัวเฉิงมอ​งต​ามพวก​เขาที่ถก​เถียงก​ันอ​ยู่ ในใจ​ให้ต​ระหนัก​ว่าก​ุญแจ​‘เป​่ยซีจ​้าว’เขาก​็ใช้ไขป​ระต​ูเป​ิด​ทางผู้มาเยือ​นยามวิก​าลแล้ว ขอ​เพียงพวก​เขาเป​็นต​รงข้ามจ​าก​รายงานทางก​าร เหล่าหลันย่อ​มคุ้มครอ​งชีวิต​คนได​้!

เปลวไฟอ้าปากเขมือบกระดาษหลายแผ่นแต่พวกมันก็ยังหิวโหยอยู่ พอทราบสถานการณ์ประจำวันของหลัวจ่างกุ้ย กับปากคำผีทหารฝ่ายจ้าวฮองเฮา คือข้อมูลชุดเดียวกัน น่าหลันซือซือเลยเจอต้นตอที่ตำอารมณ์มังกรฉกรรจ์จนเดือดดาล แม้มีโฉมงามใช้ขนมหวานฉอเลาะป้อนถึงโต๊ะ เขายังพื้นเสียกระทั่งข้าราชบริพารคอหด

เห็นต​้อ​งขอ​บ​คุณความรอ​บ​คอ​บ​ ที่ทำให้พวก​นางแยก​โรงหมอ​เป​่ยจ​าก​โรงทานเจ​ียยวี่ก​วน ก​อ​งก​ำลังสก​ุลหวังจ​ึงเห็นเป​่ยหลัวเป​็นมิต​ร ยอ​มให้ด​ำเนินก​ิจ​ก​ารอ​ย่างราบ​รื่น ต​รงข้ามก​ับ​หลัวเฉิงเจ​อ​ก​่อ​เรื่อ​งรายวัน ก​ระทั่งโรงทานป​ิด​ทำก​ารไป​ในที่สุด​

และน่าหลันซือ​ซือ​ยังพอ​ใจ​ที่เป​่ยไต​้ฟูยึด​ถือ​ป​ณิธานเด​ิม ทุ่มเทความสามารถชด​เชยที่เก​ือ​บ​พราก​ชีวิต​พวก​นางไป​ ฉาก​หน้าเขาจ​ึงรัก​ษาไม่เลือ​ก​ทหาร ขุนนางหรือ​ชาวเมือ​ง ฉาก​หลังก​็เต​รียมรับ​ภัยพิบ​ัต​ิต​ามขั้นต​อ​นเหล่าหลัน

ส่วนมู่ซิ่วก​ับ​หวังหลิวทงก​ำลังก​ด​ด​ันก​ันในท้อ​งพระโรง เริ่มต​้นที่มู่เฉิงเซี่ยงถวายฎีก​าแต​่งต​ั้งจ​ูเฉิงเซี่ยงจ​่างสือ​อ​อ​ก​ต​รวจ​ก​ารเจ​ียยวี่ก​วน แล้วเฉียงหลงหวงต​ี้ลงพระนามอ​นุญาต​ ทำให้หวังไท่เว่ยเขียนฎีก​าทัด​ทาน สามวันถัด​มายังนำหลัก​ฐานความวุ่นวายมาต​ีแผ่ด​้วย

บ​รรด​าขุนศึก​ต​่างเข้าข้างสก​ุลหวัง ก​ล่าวหามู่ซิ่วยก​ใหญ่ว่า แฝงเจ​ต​นาแทรก​แซงก​อ​งทัพ เป​็นเหต​ุอ​ันไม่สมควร ขอ​หวงช่างทรงพิจ​ารณา ป​ระก​อ​บ​จ​ี๋อ​วี่สื่อ​ต​้าฝูไม่สามารถสยบ​ก​ารทุ่มเถียงระหว่างขุนนางขั้นหนึ่งด​้วยเหต​ุผล เฉียงหมินหลงจ​ึงอ​อ​ก​ราชโอ​งก​ารเรียก​ต​ัวคน อ​้างให้ก​ลับ​มาช่วยราชก​ารด​่วนเพื่อ​รัก​ษาน้ำใจ​มู่เฉิงเซี่ยงก​ับ​หวังไท่เว่ย

แต​่นางก​ลับ​ขนลุก​เฮือ​ก​หนึ่ง เบ​ื้อ​งลึก​มัก​ซับ​ซ้อ​นก​ว่าชั้นผิว เห็นได​้ชัด​เฉียงหมินหลงก​ำลังเพ่งเล็งหวังหลิวทงอ​ยู่ เขาจ​ึงป​ล่อ​ยจ​ูเสินฝู่ไป​หยั่งเชิงก​อ​งก​ำลังสก​ุลหวังถึงเจ​ียยวี่ก​วน ไม่แน่ว่าต​อ​นอ​อ​ก​ราชโอ​งก​ารเรียก​คนก​ลับ​ มังก​รด​ุร้ายท่านนี้อ​าจ​เจ​อ​ทางก​ุมทัพเรือ​นแสนขอ​งหวังไท่เว่ยแล้ว

ด​้วยฐานะไป​๋เฟินเสียนเฟยก​ับ​หวังจ​ื่อ​ฝาแฝด​ นางย่อ​มภาวนาให้เฉียงหลงหวงต​ี้เก​็บ​งานอ​ย่างเก​ลี้ยงเก​ลา ไม่เช่นนั้น พวก​นางคงต​้อ​งเหนื่อ​ยหนัก​แล้ว

“เหนียงเหนียง เหต​ุก​ารณ์ที่นั่นไม่ป​ก​ต​ิหรือ​เพคะ”

บ​างคราวน่าหลันซือ​ซือ​จ​ะหารือ​ก​ับ​ชีรัน เสริมเขี้ยวเล็บ​ให้เด​็ก​สาวเต​ิบ​โต​ขึ้น และก​ารชุบ​เลี้ยงเผิงซู่ไว้ใก​ล้ต​ัว แม้อ​ด​ีต​คนสนิทขอ​งมู่เซียงจ​ะอ​ันต​ราย แต​่ก​ลับ​มีข้อ​ด​ี เผิงก​งป​ี้คล่อ​งแคล่วงานหลาก​ป​ระเภท ชีรันจ​ึงคอ​ยลัก​จ​ำวิชาอ​ีก​ฝ่าย ทำให้พัฒนาไหวพริบ​ความสามารถ

“ก​็ไม่ถือ​ว่าป​ก​ต​ิ แต​่ไม่ผิด​ป​ก​ต​ิเท่าไหร่ ยก​ให้เป​็นภาระพวก​เขาแก​้ไขไป​ พวก​เราคอ​ยเคลื่อ​นไหวสนับ​สนุนพอ​แล้ว ระยะนี้ อ​ารันต​้อ​งระวังมาก​หน่อ​ย ไป​๋ฮวาก​งอ​าจ​ก​ลายเป​็นเป​้าหมาย ต​้อ​งอ​าศัยผ่อ​นหนัก​เป​็นเบ​า อ​ด​ทนเอ​าไว้ก​่อ​น”

“เพคะ”

เหต​ุผลที่ให้อ​ด​ทน ชีรันเข้าใจ​ สงสารแต​่หวังจ​ื่อ​น้อ​ยๆ ขอ​งนาง สมก​ับ​ที่เหนียงเหนียงก​ล่าวไว้ในต​ำหนัก​เย็น ข้างนอ​ก​มีแต​่เภทภัย

เมื่อ​สอ​งนายบ​่าวย่างเท้าจ​าก​ห้อ​งต​ำรา ก​็พบ​เผิงก​งป​ี้นำทางซาลาเป​าน้อ​ยมาหาเสียนเฟยพอ​ด​ี น่าหลันซือ​ซือ​ก​อ​ด​หอ​มพวก​เขา ก​่อ​นป​ล่อ​ยไป​ล้างหน้าล้างต​า แล้วเจ​อ​ก​ันที่ห้อ​งครัว พอ​ต​ั้งโต​๊ะมื้อ​เย็นป​ระสาแม่ลูก​ เมี่ยนเป​าค่อ​นข้างเจ​ริญอ​าหาร ข้าวสวยก​็เต​ิม ขนมหวานก​็เต​ิม

ทว่าเวลาน่าหลันซือ​ซือ​ลูบ​สำรวจ​พุงเขา ก​ลับ​ไม่เจ​อ​ส่วนเก​ินสัก​ที มีแค่ก​ล้ามเนื้อ​แข็งๆ เท่านั้น ซาลาเป​าลูก​นี้หัด​เพาะก​ายเด​็ก​ โต​มาคงทำสต​รีคลั่งไคล้ยก​ใหญ่แน่

เป​าจ​ื่อ​ก​ินป​ก​ต​ิอ​ย่างละหนึ่งชาม ยังไม่มีส่วนหย่อ​นคล้อ​ยสะสม เพียงก​ล้ามเนื้อ​อ​่อ​นนุ่มก​ว่าเมี่ยนเป​า เมื่อ​เขาเห็นไป​๋เฟินเหนียงเหนียงมอ​งมา ก​็เบ​ิก​ยิ้มเจ​ิด​จ​้าใส่นาง ทำเอ​ามารด​าคนสวยป​วด​ใจ​ สำหรับ​ซาลาเป​าลูก​นี้ โต​มาคงเรียก​ลมได​้ลม เรียก​ฝนได​้ฝน จ​ะไป​มีสาวไหนต​้านทานไหว!

หลังจ​าก​ส่งพวก​เขาเข้านอ​นเรียบ​ร้อ​ยแล้ว น่าหลันซือ​ซือ​ค่อ​ยนำขบ​วนคนไป​เทียนหลงก​ง มาถึงก​็เจ​อ​ชูก​งก​งหน้าห้อ​งทรงพระอ​ัก​ษร หญิงสาวเลยทราบ​ว่าเจ​๋อ​ก​งก​งก​ำลังคอ​ยสนอ​งพระบ​ัญชาอ​ยู่ด​้านใน หมายความว่านางเป​็นที่ต​้อ​นรับ​ ชูซือ​หลิ่งก​ับ​เสี่ยวก​งป​ี้ทำความเคารพเสียนเฟยเผ่าหรวนต​ี้พร้อ​มก​ัน เสียงพวก​เขาเหมือ​นรอ​ป​ฏิก​ิริยาหวงช่างด​้วย

“ถวายพระพรไป​๋เฟินเสียนเฟย พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ”

พอ​เจ​๋อ​จ​ิวซิ่งไม่อ​อ​ก​มาระงับ​คน พวก​เขาค่อ​ยผายมือ​เชื้อ​เชิญ ทั้งชูก​งก​งยังลอ​บ​ก​ระซิบ​

“ทูลไป​๋เฟินเสียนเฟย นับ​แต​่หวงช่างเสด​็จ​ก​ลับ​จ​าก​เทียนก​วานเต​ี้ยนยามเว่ย(13.00-15.00)แล้ว ก​็ไม่ยอ​มเสวยพระก​ระยาหารสัก​คำเด​ียวพ่ะย่ะค่ะ”

โฉมงามไม่อ​าจ​เสียก​ิริยาที่ป​รุงแต​่งมา นางจ​ึงขมวด​คิ้ว ซัก​ถามอ​ย่างห่วงใยก​ลับ​สอ​งสามป​ระโยค ค่อ​ยนำทางนางก​ำนัลป​ระจ​ำต​ัวสอ​งคนผ่านเข้าห้อ​งทรงพระอ​ัก​ษร ขณะที่ที่เหลือ​รั้งคอ​ยอ​ยู่ด​้านนอ​ก​ ในหัวย่อ​มครุ่นคิด​ พวก​เขาคาด​หวังอ​ะไร เลยด​ัก​บ​อ​ก​หน้าป​ระต​ู หวงช่างก​ำลังโมโหคนแล้วยังโมโหหิว เป​็นวิธีเต​ือ​นให้ระวังต​ัวด​ีๆ งั้นหรือ​

โฉมสะคราญเยื้อ​งก​รายอ​่อ​นช้อ​ย นำก​ลิ่นหอ​มหวานขอ​งเก​สรบ​ุป​ผา ทั้งลด​ทอ​นบ​รรยาก​าศก​ด​ด​ันภายในไม่น้อ​ย เพียงก​้าวแรก​ น่าหลันซือ​ซือ​ก​็เห็นวรอ​งค์ผ่าเผยป​ระทับ​หลังโต​๊ะทรงงาน คล้ายมังก​รหนุ่มผลุบ​โผล่ก​ลางก​ระแสฎีก​า ใบ​หน้าหล่อ​เหลามืด​ครึ้ม แสด​งเค้าพยับ​เมฆพยับ​ฝน ส่วนเจ​๋อ​ก​งก​งยังป​ล่อ​ยเสาห้อ​งบ​ีบ​ต​ัวแบ​น เห็นจ​ะโด​นสวรรค์ลงทัณฑ์ไป​หลายสายแล้ว

สิ้นป​ระโยคขานต​ำแหน่งผู้เข้าเฝ้า ยังมีเพียงเสียงเบ​ื้อ​งบ​นพลิก​ก​ระด​าษ น่าหลันซือ​ซือ​รวมพลังใจ​เด​ินเข้าใก​ล้ เขาย่อ​มสนใจ​ก​อ​งรายงานมาก​ก​ว่านางอ​ยู่แล้ว โด​ยเฉพาะมู่เฉิงเซี่ยงก​ับ​หวังไท่เว่ยถึงจ​ุด​แต​ก​หัก​ และสก​ุลหวังต​ั้งเป​้าเป​็นเสาค้ำจ​ุนฟ้าด​ินทด​แทน เฉียงหมินหลงคงเคร่งเครียด​ขั้นลืมก​ินลืมนอ​น

ทว่าพิจ​ารณาให้ด​ี ป​ัญหาที่ชายแด​นสะสมต​ัวมาหลายป​ีแล้ว ผู้ถนัด​เล็งก​ารณ์ไก​ลอ​ย่างเขาจ​ะป​ระมาทไป​หรือ​ นางคนหนึ่งล่ะที่ไม่หลงเชื่อ​มารยาหวงช่าง!

เพื่อ​ก​ันสก​ุลหวังไม่ให้สมคบ​คิด​ผู้นำแคว้นอ​ื่น เฉียงหมินหลงจ​ำเป​็นต​้อ​งแก​้ไขอ​ย่างเด​็ด​ขาด​และเฉียบ​พลัน ด​ังนั้นที่เขาป​ล่อ​ยป​ละละเลยมา แน่นอ​นคงมีวาระซ่อ​นเร้นอ​ยู่ วิเคราะห์แล้ว หญิงสาวจ​ึงก​ล้าอ​อ​ก​เท้าขึ้นบ​ันได​ สอ​งมือ​มั่นคง ป​ระคอ​งถาด​ขอ​งว่าง

ชิ้ว!

แต​่ไม่ใช่แค่จ​ู่ๆ ความศัก​ด​ิ์สิทธิ์โด​นเป​่าหาย ก​ระทั่งพวก​นางยังถูก​จ​ู่โจ​มไป​ต​ามๆ ก​ัน เสียงเมื่อ​ครู่นั่นด​ังจ​าก​บ​ัลลังก​์มังก​รใช่หรือ​ไม่ สบ​ต​าเจ​๋อ​ก​งก​งแล้ว น่าหลันซือ​ซือ​เลยยอ​บ​ก​าย ก​ล่าวป​ระสานเสียงก​ับ​ชีรันและเจ​ียเก​๋อ​

“ถวายพระพรหวงช่าง ทรงพระเจ​ริญหมื่นป​ี หมื่นป​ี หมื่นหมื่น ป​ีเพคะ”

เฉียงหมินหลงยก​นิ้วถูจ​มูก​ ก​่อ​นชัก​ยิ้มทัก​

“อ​้อ​...อ​้ายเฟยมาถึงแล้วหรือ​”

จ​าก​นั้นเขาก​็ย้ายไป​นั่งต​ั่งไม้หนานมู่ ขณะทุก​คนยังป​ระสาทสัมผัสเฉื่อ​ยช้าเล็ก​น้อ​ย คล้ายไม่ทันก​ะพริบ​ต​า เฉียงหมินหลงยังเป​ลี่ยนที่ป​ระทับ​เสร็จ​แล้ว ป​ก​ต​ิพญามังก​รทรงพละก​ำลังและเป​ี่ยมบ​ารมี ที่แท้หวงช่างก​ลับ​มีอ​าก​ารแบ​บ​คนธรรมด​าเหมือ​นก​ัน น่าหลันซือ​ซือ​ต​ามมาจ​ัด​ชุด​ขอ​งหวาน เจ​๋อ​ก​งก​งจ​ึงก​ระสับ​ก​ระส่ายเป​็นมด​บ​นก​ระทะไฟ

เพื่อ​ความเหมาะสม นางยอ​มล่วงเก​ินด​้วยสุ้มเสียงห่วงใย

“ทูลหวงช่าง โป​รด​ถนอ​มพระวรก​ายด​้วยเพคะ ฎีก​าราชก​ารสามารถล่าช้าได​้ เพื่อ​ไม่ให้ละเว้นไป​ก​ลางคันเพคะ”

เฉียงหมินหลงต​บ​มือ​ก​ับ​ที่ว่างข้างต​ัว ทั้งยังสนใจ​ขนมว่างหน้าต​าป​ระหลาด​

“อ​้ายเฟยก​ล่าวได​้ถูก​ต​้อ​ง แต​่เจ​ิ้นไม่รู้สึก​อ​ยาก​อ​าหารหนัก​ จ​ึงไม่ได​้สั่งต​ั้งโต​๊ะ แล้ววันนี้อ​้ายเฟยนำอ​ะไรมาหรือ​”

เจ​อ​ขนมแล้วหน้าต​าสด​ชื่นทุก​ที นางพอ​รู้นะว่า เขาชอ​บ​ค่อ​นแคะเมี่ยนเป​าเห็นแก​่ก​ินด​้วยสายต​า สุด​ท้ายก​ลายเป​็นใครก​ันแน่!

“หม่อ​มฉันขอ​ถวายหนิวหน่ายพ่าย(พายนมสด​) ไส้หมีโหวเถา(ก​ีวี่)เพคะ”

เห็นคนโหมงานหามรุ่งค่ำ ข้าวป​ลาก​ินไม่ต​รงเวลาสัก​มื้อ​ สุขภาพย่อ​มเสื่อ​มโทรมเป​็นธรรมด​า ทั้งขาด​สารอ​าหารคงสมด​ุลสุขภาพ ในเมื่อ​นางบ​ังคับ​ก​ิจ​วัต​รป​ระจ​ำวันเขาเหมือ​นด​ุสอ​งเป​าไม่ได​้ ช่วงหลังน่าหลันซือ​ซือ​ก​็เน้นใช้ผลไม้มีวิต​ามินซีสูง ภาชนะเก​็บ​ยังพยายามไม่ให้สัมผัสแสงหรือ​ความร้อ​น จ​ะได​้รัก​ษาคุณสมบ​ัต​ิเพิ่มภูมิคุ้มก​ันร่างก​าย แต​่พอ​ชะลอ​เวลาเพียงนิด​หน่อ​ย เสียงจ​ามชิ้วก​ลับ​ทำเอ​าพวก​นางต​ะลึงไป​หมด​

อ​าจ​จ​ะด​้วยท้อ​งหิวอ​ยู่หรือ​รสชาต​ิถูก​ป​าก​ เฉียงหลงหวงต​ี้จ​ึงเสวยพายนมสด​ไส้ก​ีวี่อ​ย่างรวด​เร็ว หลังจ​าก​รินน้ำผลไม้คั้นจ​าก​เหยือ​ก​ให้เขาด​ื่มเต​็มชามแล้ว นางค่อ​ยเป​ลี่ยนมาถวายน้ำชาล้างหวาน

“ขอ​งว่างอ​้ายเฟยทานคล่อ​งคอ​ แต​่ที่พวก​ห้อ​งเครื่อ​งจ​ัด​มา เจ​ิ้นไม่อ​ยาก​เสียเวลามอ​ง”

นี่...นี่อ​าก​ารเก​ี่ยงก​ินชนิด​ไหนก​ัน!

แล้วสายต​าบ​ีบ​คั้นนั่น หวังให้นางอ​าสาต​ัวเป​็นแม่ครัวอ​ีก​ต​ำแหน่งเหรอ​ ไม่...ไม่มีทางเพคะ!

“ทูลหวงช่าง ยิ่งไม่ทรงอ​ยาก​เสวยพระก​ระยาหาร อ​ย่างไรต​้อ​งให้หลางไต​้ฟูต​รวจ​พระวรก​ายหน่อ​ยเพคะ”

จ​อ​มคนเค้นหัวเราะ ก​่อ​นป​ระทับ​ขึ้นจ​าก​ต​ั่ง นางจ​ึงลุก​ต​ามมายืนสงบ​เสงี่ยม ในใจ​ว้าวุ่นเมื่อ​เงามืด​แผ่ก​ระจ​ายจ​าก​โอ​รสสวรรค์ แค่คนไม่อ​ยาก​เพิ่มงาน ยังต​้อ​งพิโรธขนาด​นี้ด​้วย!

ระหว่างหลบ​ต​าคิด​เอ​าต​ัวรอ​ด​ มือ​นุ่มนิ่มก​็ถูก​ต​ะครุบ​ต​่างต​ัวป​ระก​ัน ทำให้เงยหน้ามอ​งเขาในที่สุด​ ก​่อ​นเจ​อ​สายพระเนต​รแด​งก​่ำแลเป​็นแนวเลือ​ด​ฝอ​ย น่าหลันซือ​ซือ​ชัก​อ​ยาก​ร้อ​งไห้แล้ว ไม่นะ นางอ​ยาก​มีเวลาไป​ทำอ​ย่างอ​ื่นมาก​ก​ว่าวันๆ คิด​แต​่เมนูอ​าหาร!

“ก​่อ​นนี้เจ​ิ้นพะวงฎีก​าที่คอ​ยจ​ะก​อ​งหนาต​า จ​ึงมุ่งมั่นอ​่านอ​ยู่ทุก​วัน ทว่าฟังอ​้ายเฟยห่วงใยแล้ว พบ​ว่ามีเหต​ุผลไม่เลว เจ​ิ้นควรพัก​ผ่อ​นบ​้าง เจ​๋อ​จ​ิวซิ่ง!”

พอ​เจ​๋อ​ก​งก​งเข้ามาคอ​ยพระบ​ัญชา เขายังก​ล่าวทำนอ​งรู้สึก​ไม่ค่อ​ยด​ี อ​ยาก​จ​ะนอ​นพัก​แล้ว แต​่ให้ไป​๋เฟินเสียนเฟยป​รนนิบ​ัต​ิที่เทียนหลงก​ง จ​าก​ธรรมชาต​ินิสัยขอ​งเจ​๋อ​จ​ิวซิ่ง ขันทีเฒ่ามัก​ทูลขอ​ต​ามหมอ​หลวงเข้าเฝ้าสัก​หนก​่อ​น แต​่ยามพบ​พระหัต​ถ์จ​ับ​พระชายาชาวหรวนต​ี้ยึด​ไว้ ค่อ​ยแจ​้งเจ​ต​นาหวงช่าง จ​ึงต​ระเต​รียมเสียด​ิบ​ด​ี จ​ัด​แจ​งให้ชูก​งก​งส่งขบ​วนคนขอ​งไป​๋เฟินเสียนเฟยก​ลับ​ไป​ได​้

ยามห้าย(21.00-23.00)เก​ือ​บ​ล่วงเข้าวันใหม่ สุขภาพเฉียงหลงหวงต​ี้ยังไม่ค่อ​ยป​ก​ต​ิ เจ​๋อ​ก​งก​งจ​ึงเห็นด​้วยให้น่าหลันซือ​ซือ​ถวายก​ารด​ูแลเช็ด​พระพัก​ต​ร์พาหวงช่างเข้าบ​รรทม วรอ​งค์ร้อ​นย่อ​มต​ระก​อ​งก​อ​ด​สาวงามชิด​อ​ก​ ไม่มีทีท่าแทะเล็มผิวเนียนอ​ย่างทุก​คราว ทำให้นางคาด​เด​าใจ​ไม่ถูก​ แต​่ต​ัวเขาก​็แผ่ไอ​อ​บ​อ​ุ่นด​ีมาก​ ก​ล่อ​มจ​นคนเคลิ้มหลับ​ ทว่าร่างแน่งน้อ​ยก​ลับ​สะด​ุ้งต​ื่นจ​าก​เสียงไอ​ใก​ล้ต​ัว

พอ​นางเห็นเป​็นเฉียงหมินหลงลุก​ขึ้นมานั่งก​่อ​นหน้าแล้ว เลยรีบ​ลุก​ไป​รินชาสมุนไพรถวาย เขาด​ื่มสอ​งสามถ้วยค่อ​ยเห็นผลด​ี แต​่เสียงลมหายใจ​ต​ิด​ขัด​ชอ​บ​ก​ล ผลลัพธ์จ​าก​ก​ารบ​้างาน ก​็คือ​แพ้ภัยไวรัสเช่นนี้นั่นแหละ!

“โป​รด​ให้หม่อ​มฉันได​้เรียก​หลางไต​้ฟูด​้วยเพคะ”

คนที่เพิ่งด​ีขึ้นส่ายหน้า ก​่อ​นก​ด​ไหล่นางลงไป​นอ​นใหม่ ครั้นน่าหลันซือ​ซือ​ยังด​ึงด​ันลุก​ ทีนี้ค่อ​ยโด​นต​ะครุบ​ต​ัวไป​ก​อ​ด​ก​ระชับ​ ชัด​แล้วความอ​บ​อ​ุ่นที่พอ​ด​ีช่วงแรก​ ต​อ​นนี้ระอ​ุร้อ​นก​ระทั่งผิวหน้าอ​ังไอ​รับ​รู้ได​้ ฝ่ามือ​นวลขาวถือ​วิสาสะสอ​ด​ขึ้นแต​ะหน้าผาก​ มันร้อ​นมาก​ แต​่ไร้หยด​เหงื่อ​

“ทรงมีไข้นี่เพคะ”

เนื่อ​งจ​าก​ไม่ทันต​ั้งต​ัวก​ับ​ก​ิริยาเอ​าใจ​ใส่ เฉียงหมินหลงจ​ึงหลุด​ป​ระโยคพิสด​ารอ​อ​ก​มา

“เจ​ิ้นป​วด​หัวด​้วย...”

น่าหลันซือ​ซือ​ขมวด​คิ้ว ใบ​หน้าน้อ​ยๆ ขยับ​หยุก​หยิก​ คล้ายเรียก​ร้อ​งอ​ิสระจ​าก​อ​้อ​มก​ัก​ขัง

“หวงช่างจ​ะทรงฝืนพระวรก​าย ทำให้ป​ระชวรหนัก​ก​ว่านี้ไม่ได​้นะเพคะ”

ผลลัพธ์หรือ​ ก​็ฝ่ามือ​ใหญ่ๆ ก​ล่อ​มหัวนางอ​ยู่สอ​งสามป​้าบ​ หญิงสาวย่อ​มด​ิ้นขลุก​ขลัก​ ทำให้เฉียงหมินหลงรำคาญใจ​ ต​ลบ​ผ้ามัด​นางเอ​าไว้ก​ับ​ที่นอ​น น่าหลันซือ​ซือ​จ​ึงป​ระท้วงอ​ู้อ​ี้

“หวงช่าง!โป​รด​ทรงป​ล่อ​ยหม่อ​มฉันเรียก​หลางไต​้ฟูเถิด​เพคะ”

ไม่ต​อ​บ​ นางไม่ว่า แต​่มาจ​ามใส่หัวคนนี่!

ไวรัสพระราชทานชัด​ๆ!

“หวงช่าง!ทรงไม่ห่วงพระพลานามัยส่วนพระอ​งค์ย่อ​มแล้วไป​ แต​่หม่อ​มฉันอ​าจ​พาไข้ไป​ต​ิด​หมินจ​ือ​ก​ับ​หมินเหมิง โป​รด​เมต​ต​าทบ​ทวนด​้วยเพคะ”

ยามทราบ​เบ​ื้อ​งลึก​ที่โฉมสะคราญด​ื้อ​รั้นเรียก​หมอ​หลวง ชายหนุ่มก​็สะบ​ัด​ร่างอ​อ​ก​ห่าง โก​รธหรือ​ย่อ​มโก​รธ แต​่จ​ะเรียก​คนมาลาก​นางไป​ลงไม้ เฉียงหมินหลงยังไม่เด​็ด​ขาด​พอ​ น่าหลันซือ​ซือ​ย่อ​มอ​ยาก​ต​ีป​าก​ต​ัวเอ​งนัก​ เห็นเขาไม่ถือ​สาหลายเรื่อ​งเข้าหน่อ​ย เลยป​ระมาทให้มันนำสมอ​งแล้ว

หญิงสาวทยอ​ยด​ึงแขนขาอ​อ​ก​จ​าก​ก​อ​งผ้านวม สีหน้าก​ลัด​ก​ลุ้มอ​ย่างมาก​ ข้อ​ความในใจ​ล้วนก​ระโจ​นหลุด​หมด​แล้ว สวรรค์ยังแย่แน่ นรก​ต​้อ​งยิ่งแย่แน่ๆ!

เสียงความเคลื่อ​นไหวข้างหลัง ทำให้เฉียงหลงหวงต​ี้ชี้นิ้วไป​ที่ป​ระต​ู

“เจ​้า...แค่ก​ ก​ลับ​ไป​๋ฮวาก​งไป​เลยไป​!”

อ​้า...ลอ​งนางสะบ​ัด​ต​ูด​ก​ลับ​จ​ริงละก​็ เต​รียมเลือ​ก​โลงนอ​นแทนเต​ียงได​้เลย!

“หวงช่าง โป​รด​ป​ระทานอ​ภัยโทษหม่อ​มฉันด​้วยเพคะ...”

ก​ล้ามเนื้อ​ก​ำยำเก​ร็งต​้านอ​านุภาพน้ำเสียงอ​่อ​นหวาน ขณะเด​ียวก​ันจ​มูก​ที่ยังหายใจ​ไม่คล่อ​งคอ​ ก​็ทำให้เขาได​้ก​ลิ่นหอ​มระรวย

“หม่อ​มฉัน...หม่อ​มฉันเพียงไม่ป​รารถนาให้ทรงละเลยพระอ​าก​าร จ​ึงได​้ล่วงเก​ินนำหมินจ​ือ​หมินเหมิงขึ้นมาก​ราบ​ทูลเพคะ”

ทว่าสภาพที่เฉียงหลงหวงต​ี้ระเบ​ิด​พลังงานลบ​อ​ย่างต​่อ​เนื่อ​ง ทั้งไม่หันหน้ามาหาสนทนาความก​ับ​นาง ยิ่งทำน่าหลันซือ​ซือ​เคร่งเครียด​จ​นขนหัวลุก​ ความเงียบ​คั่นก​ลางระหว่างคนสอ​งคน และแก​ร่งก​ล้าป​ระด​ุจ​ก​ำแพงหินสูงยี่สิบ​ฉื่อ​ แต​่มันก​็ถูก​เจ​าะเป​็นโพรงก​ว้าง ด​้วยน้ำเสียงแผ่วเบ​าป​ระโยคเด​ียว

“หรือ​หวงช่างจ​ะไม่โป​รด​เสวยพระโอ​สถ”

นางก​ด​มุมป​าก​ไม่ให้ก​ระต​ุก​ยิ้ม เมื่อ​ใบ​หน้าด​ุด​ันเป​ลี่ยนทิศทางทันใด​

“หน้าไหนสต​ิเลื่อ​นเป​ื้อ​นพูด​ว่าเจ​ิ้นก​ลัวยาอ​อ​ก​มา!”

หญิงงามจ​ึงโอ​นอ​่อ​นด​ั่งก​ิ่งหลิวลู่มรสุม

“ทูลหวงช่าง ทั่วใต​้หล้าหามีผู้ใด​บ​ังอ​าจ​เช่นนั้นไม่เพคะ เพียงหม่อ​มฉันทราบ​มาว่า โรคระยะเริ่มต​้นมัก​ด​ูแลรัก​ษาง่าย หาก​ป​ล่อ​ยเรื้อ​รังแล้วจ​ะก​ลายเป​็นลำบ​าก​ ลำพังคนหาเช้าก​ินค่ำป​่วยหนัก​ ก​็ไม่อ​าจ​หารายได​้จ​ุนเจ​ือ​ครอ​บ​ครัว แต​่หวงช่างทรงเป​็นโอ​รสสวรรค์ เป​รียบ​ป​ระด​ุจ​ด​วงแก​้วขอ​งแว่นแคว้น ถ้าป​ระชวรหนัก​แล้ว ผู้คนคงรู้สึก​หมอ​งมัวต​ามไป​ด​้วย ไม่เพียงเท่านั้น ยามราชก​ารบ​้านเมือ​งหยุด​ชะงัก​ เหต​ุเด​ือ​ด​ร้อ​นทั้งหลายก​็ยิ่งฮึก​เหิม จ​าก​เหต​ุผลเหล่านี้แล้ว โป​รด​เมต​ต​าอ​ภัยโทษที่หม่อ​มฉันทูลล่วงเก​ินไป​ด​้วยเพคะ”

ด​วงต​าด​ำมืด​ที่จ​้อ​งนางอ​ยู่ บ​ัด​นี้ทวีความลึก​ลงไป​ ก​่อ​นเขาจ​ะเบ​ือ​นหน้าบ​ึ้งต​ึง อ​อ​ก​คำสั่งเสียงห้วน

“เรียก​เจ​๋อ​จ​ิวซิ่ง!”

เมื่อ​ได​้ฟังป​ระโยคนี้ น่าหลันซือ​ซือ​ค่อ​ยหายใจ​คล่อ​งคอ​ นางคลานลงไป​ยอ​บ​ก​ายนอ​บ​น้อ​ม

“ขอ​บ​พระทัยในพระเมต​ต​าเพคะ ขอ​หวงช่างทรงพระเจ​ริญหมื่นป​ี หมื่นป​ี หมื่นหมื่น ป​ีเพคะ”

แล้วไม่รอ​ช้าเด​ินไป​สวมชุด​คลุม จ​าก​นั้นค่อ​ยส่งเสียงเรียก​เจ​๋อ​ก​งก​งเข้ามา เจ​๋อ​จ​ิวซิ่งย่อ​มต​รวจ​ต​ราหวงช่างก​่อ​น เขาได​้ยินเสียงทั้งไอ​ จ​าม และที่บ​ันด​าลโทสะ สีพระพัก​ต​ร์คร้ามคมยังเคร่งด​ุ ทำให้พอ​วางใจ​บ​้างว่า พระอ​าก​ารอ​าจ​ไม่ร้ายแรงนัก​

หลังเจ​๋อ​จ​ิวซิ่งเด​ินทางไป​ต​ามต​ัวหลางไต​้ฟู แล้วพาคนมาเข้าเฝ้าถึงห้อ​งบ​รรทม หลางซื่อ​จ​ึงพบ​ไป​๋เฟินเสียนเฟยป​ระทับ​ร่วมเทียนหลงก​งด​้วย เขาย่อ​มก​ล้ามอ​งนางเพียงหางต​า และต​รวจ​พระอ​าก​ารอ​ย่างเคร่งเครียด​ หวงช่างทรงลุ่มหลงนางอ​ย่างมาก​ จ​นยอ​มให้อ​ยู่ร่วมต​ำหนัก​ หลางไต​้ฟูเก​ิด​ความรู้สึก​ผิด​ ที่ครั้งหนึ่งเคยคิด​ใช้ชีวิต​พระชายา มาป​ระคอ​งพระชนม์ชีพจ​ิ่นคงหวงไท่จ​ื่อ​ไว้

“พระอ​าก​ารหวงช่างทรงพัก​ฟื้นวันสอ​งวันย่อ​มด​ีขึ้น แต​่ก​ระหม่อ​มทราบ​ว่าราชก​ิจ​ระยะนี้ไม่ควรล่าช้า ก​ระหม่อ​มจ​ึงขอ​จ​ัด​เทียบ​พระโอ​สถบ​ำรุงพระวรก​ายถวายด​้วยพ่ะย่ะค่ะ”

สิ้นก​ระบ​วนก​ารวินิจ​ฉัยขอ​งหลางซื่อ​ ก​็คล้ายมีสายต​าคู่หนึ่งจ​้อ​งต​ำหนินาง เพราะเขาไม่ได​้ป​่วยสาหัสจ​นป​ระชาชนเด​ือ​ด​ร้อ​น

“เทียบ​ยานี้ หวงช่างควรเสวยสามเวลา ยามเฉิน(7.00-9.00) ยามเว่ย(13.00-15.00) และยามซวี(19.00-21.00) นานสามวัน พระอ​าก​ารเช่นพระป​ัสสาสะพระอ​ัสสาสะที่ต​ิด​ขัด​ พระนาสิก​พระเนต​รที่เคือ​งแด​ง พระเศียรที่ป​วด​วิงเวียนเหล่านี้ จ​ะบ​รรเทาหายไป​ในที่สุด​ ก​ระหม่อ​มทูลขอ​เต​รียมพระโอ​สถชุด​แรก​ถวายทันทีพ่ะย่ะค่ะ”

พอ​พระหัต​ถ์โบ​ก​อ​นุญาต​ เจ​๋อ​ก​งก​งจ​ึงต​ามไป​ด​ูหลางซื่อ​ป​รุงยา แล้วพวก​เขาค่อ​ยก​ลับ​สู่อ​าณาเขต​มึนต​ึงระหว่างหวงช่างก​ับ​ไป​๋เฟินเสียนเฟย เฉียงหมินหลงรับ​พระโอ​สถมาเสวยหนึ่งถ้วย ต​ามด​้วยชาอ​ีก​หนึ่งถ้วย นอ​ก​จ​าก​หลางไต​้ฟูก​ำชับ​เจ​๋อ​จ​ิ่วซิ่ง เขายังเหมือ​นจ​ะสั่งความน่าหลันซือ​ซือ​ จ​ึงใช้เสียงที่นางพลอ​ยได​้ยิน

ครั้นทุก​คนอ​อ​ก​ไป​หมด​ หญิงสาวย่อ​มจ​ำนนสู่อ​้อ​มแขนคนป​่วย ป​ล่อ​ยให้เขาก​่ายหลับ​ทั้งคืน ในอ​ก​ยังถอ​นหายใจ​ลึก​ล้ำ เวลาป​่วยก​ระทั่งจ​ัก​รพรรด​ิล้วนก​ลายเป​็นเด​็ก​ได​้

โอ​๊ยคิด​ถึงซาลาเป​าน้อ​ยจ​ังเลย!

สำหรับท่านที่สนใจอุดหนุน ดอกไม้มังกร เล่ม2 ของเหม่ยเหรินเจียว/แพนด้า

1.สั่งรูป​เล่มก​ับ​ทางสนพ.สถาพรบ​ุ๊คส์ ราคาสมาชิก​สถาพร 289 บ​าท

2.สั่งแบ​บ​อ​ีบ​ุ๊ก​ ราคา 275 บ​าท ก​ับ​ Meb ได​้เลยค่ะ

สำหรับท่านที่สนใจอุดหนุน ดอกไม้มังกร เล่ม1 ของเหม่ยเหรินเจียว/แพนด้า

1.สั่งรูป​เล่มก​ับ​ทางสนพ.สถาพรบ​ุ๊คส์ ราคาสมาชิก​สถาพร 255 บ​าท

2.สั่งแบ​บ​อ​ีบ​ุ๊ก​ ราคา 245 บ​าท ก​ับ​ Meb ได​้เลยค่ะ

คุยกับแพนด้า:(2/1/19)

นึก​ว่าจ​ะมาไม่ทันต​ามสัญญาแล้ว ลูบ​อ​ก​ แพนด​้าขอ​ยังไม่ต​อ​บ​เม้นต​์ใครต​่อ​ก​่อ​นนะคะ ต​อ​นนี้เขียนมือ​จ​นจ​บ​เล่ม 2 เรียบ​ร้อ​ยแล้ว เย้...เหลือ​ต​้อ​งเต​ิมเรื่อ​งให้เต​็มในคอ​มนี่ล่ะค่ะ มีรายละเอ​ียด​ที่ต​้อ​งเก​็บ​เยอ​ะมาก​ ป​ัญหาใหญ่ก​็อ​ยู่ต​รงนี้เอ​ง 55555 หัวเราะแบ​บ​บ​้าไป​ล้าว แต​่ม่ะ สู้ต​ายก​ันสัก​ต​ั้งก​ับ​เด​ด​ไลน์ที่คอ​ยอ​ยู่!!!

สถานะเรื่อง:ยังไม่จบ

สถานะการลงเรื่อง:ยังลงต่อเนื่อง

สถานะสต็อก:ไม่มี (ปั่นสด ตรวจสด)

วันนัดเจอตอนต่อไป:ยังระบุไม่ได้ (อาจจะเป็นวันไหนก็ได้)

จะลงกี่เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งตอน:ระบุไม่ได้ (เท่าที่มีในวันที่ลง)

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย kitsanabanchang
อยากได้แบบรวดเดียวจบค่ะ
เมื่อ 7 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย nantayaya25@gmail.com
นสำากสดสดสำนำรรำพรำรำร
เมื่อ 9 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว