[อ่านฟรี] หัวใจร้อยดาว

ตอนที่ 16

โนแอลมองอาหารเช้าบนโต๊ะอาหารด้วยความรู้สึกอันบอกไม่ถูก เขาเลื่อนจานมาใกล้ตัว มองไข่ดาวเบี้ยว ๆ ทอดสุกเกินไปกับไส้กรอกชุ่มน้ำมันในจานด้วยอาการใจลอย มือหยิบส้อมขึ้นมาอย่างเฉื่อยชาแล้วลงมือรับประทานโดยแทบไม่รู้รสชาติ เขามองไปทางห้องนอนของโมนาซึ่งปิดสนิท เพราะเจ้าตัวหลบหน้าเขาด้วยการไปฟิตเนสตั้งแต่เช้ามืดแล้ว

นับจากวันที่บุกเข้าไปแทรกระหว่างการ ‘สุมหัว’ วางแผนของโมนากับชัชวินวันนั้น ผ่านมาเกือบสัปดาห์แล้ว แต่หญิงสาวก็ยังคงหมางเมินกับเขาอย่างเห็นได้ชัด เธอตื่นเช้ากว่าปกติและรีบออกจากคอนโดก่อนเขาตื่น มื้อกลางวันก็หลบหน้าลงไปทานข้าวที่เต็นท์ข้างสำนักงานทั้งที่ปกติโมนาเกลียดอากาศร้อนจะตาย ส่วนตอนเย็นที่เคยไปฟิตเนสด้วยกัน เรียกว่าหายไปเลย โมนาไม่เข้าฟิตเนส ครั้นเมื่อกลับมาถึงบ้านก็จะเห็นอาหารเย็นส่วนของเขามีพลาสติกห่อเรียบร้อยวางคอยไว้ที่โต๊ะ แม่ครัวเองเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง ครั้นวันหยุด...โมนาออกไปเรียนทำอาหารวันเสาร์ พอวันอาทิตย์เขาก็ต้องไปหาแม่ที่นครไชยศรี

คนสองคนที่อยู่ใกล้กัน แต่กลับรู้สึกราวกับถูกกางกั้นไว้ด้วยกระจกใส มองเห็นแต่เอื้อมไม่ถึง ไร้คำพูด ไร้ปฏิสัมพันธ์ใดต่อกันโดยสิ้นเชิง มันเป็นเรื่องปกติหรือเปล่านะ ที่เขา...เหงา !

โนแอลถอนหายใจ ตลอดชีวิตวัยหนุ่ม การต้องเดินทางตระเวนไปตามประเทศต่าง ๆ เพื่อทำงาน ทำให้เขาคุ้นเคยกับการอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง และแทบไม่ผูกพันกับใคร นอกจากการอยู่บ้านเดียวกับพ่อแม่จนถึงช่วงวัยรุ่นแล้ว โมนาเป็นคนนอกครอบครัวคนแรกที่เขาใช้เวลาอยู่ด้วยมากที่สุด

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอเต็มไปด้วยความอบอุ่น เป็นกันเอง มีความสุขโดยไม่ต้องเสแสร้งปั้นหน้าใส่กัน การมีคนที่รู้ทันกันอยู่คอยประลองสมองด้วย มันสนุกนะ แล้วจู่ ๆ สิ่งเหล่านั้นก็กลับหายวับไปในพริบตา โดยที่เขาเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลย

ชายหนุ่มรับประทานอาหารเช้าหมดแล้วจึงล้างทำความสะอาดจาน เขาเขียนคำขอบคุณสั้น ๆ ไปติดไว้บนตู้เย็น แล้วจึงออกไปทำงานด้วยความรู้สึกแสนเซ็ง !

ทั้งที่รอบด้านมีแต่บรรยากาศรื่นเริง ทว่าอารมณ์ของโมนากลับไม่สดชื่นผ่องใสสักนิด หญิงสาวมองพนักงานที่ก้มหน้านิ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าหงุดหงิดไม่ได้ดังใจ “มีอะไรจะรายงานก็ว่ามา ฉันมีงานต้องทำอีกเยอะ”

“มีเช็คเปล่าหายไปใบนึงค่ะ” พนักงานฝ่ายบัญชีที่ดูแลสมุดเช็คบอกเสียงเบา

“เป็นไปได้ยังไง มีใครฉีกเช็คไปใช้แล้วไม่ได้บันทึกรายการหรือเปล่า”

“หนูตรวจดูแล้ว ไม่มีใครเอาเช็คใบนี้ไปใช้จริง ๆ ค่ะ” หญิงสาวละล่ำละลักอธิบายเสียงสั่น

“ไปสน.แจ้งความลงบันทึกประจำวัน แล้วเข้าไปที่ธนาคารอายัดเช็คไว้ก่อนก็แล้วกัน” แม้จะเป็นเช็คที่ยังไม่ลงนาม แต่เมื่อมันเป็นทรัพย์สินของบริษัท โมนาจึงไม่ประมาท “เช็คหายไม่ใช่เรื่องเล็กนะ ออกไปจัดการให้เรียบร้อยวันนี้เลย แล้วระวังอย่าให้มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีกละ”

คนถูกตำหนิก้มหน้างุด รับคำด้วยแผ่วเบา และรีบลุกไปจัดการตามคำสั่งของเจ้านายด้วยท่าทีนอบน้อม

โมนาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ใช้ปลายนิ้วนวดวนที่ริมขมับเพื่อคลายอาการเครียดขมึงซึ่งรุมเร้าอยู่ในนั้น ทั้งเรื่องการทุจริตของชัชวินและพรรคพวก การถูกโนแอลจับตามองอย่างใกล้ชิด รวมถึงความขัดแย้งระหว่างเธอกับโนแอล ทุกเรื่องล้วนแล้วแต่เป็นเงื่อนที่วนตามกันมาเป็นงูกินหาง แตะเรื่องไหนก็ไม่วายกระทบไปที่ประเด็นอื่น

ชั่วขณะหนึ่งที่โมนาคิดถึงการบอกความจริงกับโนแอล อย่างน้อยสองหัวช่วยกันคิดก็น่าจะดีกว่าหัวเดียว มันอาจเสียหน้านิดหน่อยที่ดอกเตอร์โมนาเสียท่าปล่อยให้เกิดการทุจริตขึ้นใต้จมูก อาจเจ็บใจอีกค่อนข้างมากด้วยหากต้องยอมรับสารภาพว่าหลงเพ้อไปว่าจะได้รู้จักกับรักแท้ แต่สุดท้ายกลับโง่ กลายเป็นสะพานให้อีกฝ่ายไต่เต้าเข้าสู่ขุมเงินทองของบริษัท แต่มันอาจคุ้ม ถ้าได้แลกเอามิตรภาพเดิม ๆ ของเธอกับโนแอลกลับคืนมา !

แสงดาววางซองสีขาวหนาปึกลงตรงหน้านิสา ใบหน้าแต้มรอยยิ้มขณะอธิบาย “มีคนฝากรางวัลมาให้”

นิสารีบหยิบซองมาเปิดออกดู ดวงตาที่เงยขึ้นสบสานอีกฝ่ายวาววับเป็นประกายยินดี “ขอบคุณมากค่ะคุณดาว ถ้าคุณดาวมีอะไรจะใช้สาอีก ก็สั่งมาได้เลยนะคะ สายินดีรับใช้คุณดาวเสมอ”

แสงดาวหัวเราะเบา ๆ “แค่ที่เธอทำทุกวันนี้ก็ดีอยู่แล้ว ฉันพอใจมาก”

นิสาวางกระดาษสองสามแผ่นไว้บนแฟ้มที่อยู่ตรงหน้าอีกฝ่าย ดวงตามีรอยรู้เท่าทัน “นอกจากเอกสารที่คุณดาวสั่งแล้ว สาทำสำเนาบันทึกรายการโทร.เข้าโทร.ออกของคุณโมจากใบเสร็จของค่ายมือถือมาให้ด้วย คิดว่าคุณดาวน่าจะอยากได้ อันนี้...สาแถมให้ค่ะ”

แสงดาวบิดริมฝีปากนิด ๆ สงวนกิริยา เอ่ยเสียงเรียบราวกับไม่อยากได้ใคร่ดีนัก “ขอบใจ”

นิสายักไหล่ ทำสีหน้าเยาะ ๆ ก่อนบรรจงพับซองในมือ แล้วลุกขึ้นหมุนตัวออกจากห้องเงียบ ๆ

เจ้าของห้องจิกเล็บลงในเนื้อข่มความไม่พอใจสุดชีวิต คอยจนประตูงับลงสนิทแล้ว จึงคว้ากระดาษตรงหน้ามาพินิจดูรายละเอียดการโทร.เข้าออกของโมนาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หญิงสาวตวัดตามองไปทางประตูที่ผู้หญิงอีกคนเพิ่งลับกายไป แล้วบิดริมฝีปากด้วยความหมั่นไส้ “นังคางคกขึ้นวอ ถ้าไม่ใช่เพราะแกอยู่ใกล้ยายอ้วนนั่น แกคงไม่มีสิทธิ์ได้มาเสนอหน้าให้ฉันเห็นด้วยซ้ำ อวดดีนัก วันไหนที่งานฉันสำเร็จ ฉันจะเฉดหัวแกออกจากบริษัทเป็นคนแรก”

ภายในห้องทำงานของผู้บริหารสูงสุด โนแอลนั่งประจำอยู่หลังโต๊ะทำงาน โดยมีวิวของกรุงเทพฯ ครึ่งหนึ่งเป็นฉากหลัง โมนาวางแฟ้มเอกสารที่ถือติดมือมาไว้บนโต๊ะเลื่อนไปตรงหน้าเจ้านาย แล้วจึงนั่งลงที่ฝั่งตรงข้าม

“ฉันมีเรื่องจะสารภาพค่ะ” โมนาเริ่มต้นประโยคช้า ๆ

“สารภาพ?” ความเครียดบนใบหน้าโนแอลค่อย ๆ คลายลง ก่อนปลิวหายไปในที่สุด เขาโน้มตัวมาด้านหน้า เอื้อมมากุมมือหญิงสาว พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดี "โอ้ลาล่า รู้ไหมว่าผมรอเวลานี้มานานแค่ไหนเชรี ผมนึกว่าคุณจะไม่มีวันพูดเรื่องนี้ออกมาแล้วซะอีก”

“คุณกำลังตรวจสอบบริษัทอยู่ใช่ไหมคะ”

“แล้วผมก็รู้ด้วยว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้นที่นี่” ไม่ใช่แค่ตอบรับ เขายังยืนยันในสิ่งที่เธอกลัวด้วย โนแอลนำข้อมูลที่มีในมือมาตีความเองเท่าที่พอปะติดปะต่อได้ เธอคิดถูกแล้วจริง ๆ ที่ตัดสินใจเข้ามาอธิบายเรื่องราวให้เขาฟัง

“แต่คุณรู้ไม่หมดค่ะ แล้วบางเรื่องก็รู้มาไม่ถูกต้องด้วย ฉันไม่ได้ร่วมมือกับชัชวินทุจริตบริษัท ที่คุณเห็นฉันพูดคุยกับเขา ก็เพราะฉันจับได้ว่าชัชวินโกงบริษัท เขาเข้ามาตีสนิทกับฉันเพื่อหลอกให้ฉันตายใจ แล้วก็ฉวยโอกาสที่ฉันไม่ทันระวังตัว ทยอยถ่ายเทเงินออกไป โดยใช้เอกสารการตั้งเบิกปลอม รวมถึงบังคับให้พนักงานไอทีเขียนโปรแกรมเพื่อโกงระบบ แล้วไปขู่ขอส่วนแบ่งกับอู่รถที่ได้ประโยชน์”

จากสีหน้าเรียบเฉย โมนาสังเกตด้วยความใจชื้นว่าเขาเริ่มยิ้มกว้างขึ้นเรื่อย ๆ “คุณไม่ได้เกี่ยวข้องกับการทุจริตจริงหรือเชรี ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วทำไมคุณถึงเพิ่งมาบอกผม”

“มันเป็นความผิดพลาดของฉันที่ปล่อยให้มีการฉ้อโกงเกิดขึ้น ฉันจึงอยากสะสางและรวบรวมหลักฐาน หาตัวคนทำทั้งขบวนการให้ครบก่อน แล้วค่อยมารายงานให้คุณทราบ จะได้แจ้งความจับดำเนินคดีไปเลยทีเดียว”

“คุณได้ตัวใครแล้วบ้าง”

“ชัชวิน กับพนักงานไอทีอีกสองคน ตอนนี้ฉันกำลังสังเกตพิชญาอยู่ด้วย เอกสารบนโต๊ะฉันถูกสับเปลี่ยนไปหลายแฟ้ม ก่อนกลับบ้านทุกวัน ฉันต้องทำเครื่องหมายวางไว้ที่เอกสารเพื่อแยกว่าแต่ละกองอยู่ในขั้นตอนไหน อ่านแล้ว กำลังอ่าน หรือรอส่งต่อ หลายวันมานี้ฉันสังเกตเห็นว่าแฟ้มของฉันถูกเคลื่อนย้ายค่ะ มีการสลับแฟ้มปนกันไปมา

“นอกจากนี้ฉันจะใช้ปากกาหมึกพิเศษที่ไม่มีสีเซ็นชื่อกำกับไว้ที่แฟ้มเพื่อเป็นการตรวจสอบส่วนตัวของฉันเองด้วย ถ้าคุณเอาไฟฉายแบล็กไลต์ที่มีแสงไฟสีม่วงเหมือนที่ธนาคารใช้มาส่องตรงสันแฟ้มและมุมล่างด้านซ้ายของเอกสารทุกแผ่น คุณต้องเห็นตัวเอ็มเล็ก ๆ ในนั้นค่ะ ฉันเซ็นกำกับเอกสารทุกฉบับที่อ่านแล้ว เพื่อไม่ให้ใครมาลักลอบสับเปลี่ยนเอกสารที่อยู่ในแฟ้มของฉัน”

โนแอลเอนตัวลงพิงพนักด้วยอาการไม่เชื่อหูตัวเอง “คุณทำทั้งหมดนี่มานานแค่ไหนแล้ว”

“ตั้งแต่วันแรกที่ฉันมาทำงานที่นี่ค่ะ ในฐานะคนที่ดูแลเงินของบริษัท ฉันมีความจำเป็นที่จะต้องตรวจสอบข้อมูลให้ละเอียดที่สุด ป้องกันการรั่วไหลทุกหนทาง และก็ต้องปกป้องบริษัทไปในเวลาเดียวกันด้วย”

“คุณเขียนชื่อตัวเองไว้ในเอกสารทุกฉบับที่เคยผ่านตาคุณอย่างนั้นเหรอ”

“ใช่ค่ะ ทุกฉบับ ขนาดกระดาษจดในห้องฉัน ฉันยังทำเครื่องหมายไว้เลย เวลาเขียนข้อความส่งให้ใคร จะได้เป็นหลักฐานยืนยันว่าฉันฉีกจากสมุดของตัวเองส่งให้เขาเองจริง ไม่มีใครมาโกหกแล้วอ้างว่าฉันสั่งได้เด็ดขาด อ้อ...ฉันไม่เคยบอกให้พนักงานรู้นะคะ คุณเป็นคนแรกที่ฉันเปิดเผยเรื่องนี้ให้ทราบ”

“ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากนะเชรี ขอบคุณจริง ๆ ที่ไว้ใจผม”

“หลายสัปดาห์ก่อน ชัชวินยึดแฟ้มของฉันไปแฟ้มนึง ในนั้นบรรจุเอกสารตั้งเบิกที่เขาทำปลอมขึ้นมา ที่ฉันจับได้ว่ามันเป็นเอกสารปลอมก็เพราะฉันลองโทร.ไปยังสถานที่ที่ออกใบเสร็จพวกนั้นเพื่อตรวจสอบกับต้นขั้วว่าตัวเลขยอดเงินถูกต้องไหม ปรากฏว่ายอดเงินที่เปิดในใบเสร็จตัวจริงน้อยกว่าที่ชัชนำมาเบิกกับบริษัทเป็นสิบเท่า เขาเก็บส่วนต่างพวกนั้นเข้ากระเป๋าตัวเองไป”

“จำนวนเงินเยอะไหม” โนแอลจดตัวเลขที่หญิงสาวบอกใส่สมุด แล้วคำนวณยุกยิกชั่วขณะ ก่อนเงยขึ้นบอกคู่สนทนา “รวมแล้วก็แค่สามแสนนิด ๆ เอง ไม่ใกล้กับยอดเงินที่ผมมีเลย จากการคำนวณของผม ลียองถูกโกงไปไม่น้อยกว่าสิบหกล้านนะเชรี”

โมนาเบิกตากว้างด้วยความตระหนก “คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้คำนวณผิดน่ะ”

“มีอะไรที่ผมควรรู้อีกไหม” เขาตั้งคำถามแทนการตอบ

“ไม่มีค่ะ” โมนาพึมพำด้วยน้ำเสียงสิ้นหวังซึ่งไม่สามารถซ่อนพ้นการได้ยินของอีกฝ่าย

โนแอลบีบมือหญิงสาวเบา ๆ คอยจนเธอเงยขึ้นมาสบตากับเขาแล้ว จึงปลอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มันไม่ใช่ความผิดของคุณ ไม่ใช่ความสะเพร่าเลย คุณทำหน้าที่ของตัวเองดีที่สุดแล้ว เพียงแต่ว่าพวกคนที่จ้องหาโอกาสอยู่ มันย่อมต้องพยายามใช้ทุกช่องโหว่ที่มี ต่อให้เป็นผู้อำนวยการคนไหน ก็ไม่มีทางตามเล่ห์เหลี่ยมของพวกมันทันหรอก เชื่อผมนะเชรี เราจะต้องจัดการกับเรื่องนี้ได้แน่นอน ไม่ต้องกังวล”

โมนามองเห็นความเข้มแข็งและเชื่อมั่นในดวงตาสีน้ำเงินแกมฟ้าคู่นั้นชัดเจน เธอฝืนยิ้มขณะพยักหน้ารับคำ น้ำเสียงอบอุ่นและถ้อยคำปลอบใจของเขาทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด

จู่ ๆ โมนาก็หมดสิ้นความกังวลใดโดยสิ้นเชิง ขอแค่มีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้าง ทุกอย่างต้องคลี่คลายไปในทางที่ดีอย่างแน่นอน หญิงสาวมองโลกในแง่ดีจนลืมคิดไปว่า บางช่วงเวลาของชีวิตปัญหาอาจไม่ได้ทยอยกันเข้ามาหาทีละเรื่อง แต่มันถาโถมเข้ามาพร้อมกันโดยไม่ทันตั้งตัวต่างหาก

------------------------------------------------

sds



หัวใจร้อยดาว ความยาว 501 หน้า ราคา 315 บาท

mebmarket >>https://goo.gl/VrsXdA

ookbee >>https://goo.gl/fbwrar

Hytexts >>https://goo.gl/726gtc

นักอ่านท่านใดสนใจฉบับหนังสือ

สิริณยังพอมีเหลือเล่มอยู่จำนวนไม่มาก

สามารถสอบถามได้ที่m.me/SirinFC

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว