[อ่านฟรี] หัวใจร้อยดาว

ตอนที่ 21 (50%)

“สวัสดีปีใหม่ครับแม่ ขอให้แม่สุขภาพแข็งแรง มีความสุขมาก ๆ นะครับ” โนแอลวางของที่ถือติดมือมาไว้บนโต๊ะ แล้วเข้าไปกอดมารดา ทั้งยังแตะแก้มซ้ายขวาทักทาย เมื่อรับศีลรับพรครบแล้ว จึงหันไปทำกิริยาเช่นเดียวกันกับบิดาบ้าง Papa, Bonne Année. Je vous souhaite beaucoup de bonheur et la raélisation de vous rêvesสวัสดีปีใหม่ครับพ่อ ขอให้พ่อมีความสุขมาก ๆ และสมปรารถนาในทุกสิ่งนะครับ

“พ่อลอกคำอวยพรจากแม่ละกัน แล้วแถมให้อีกข้อ มีเมียเร็ว ๆ นะเจ้าแอล แม่เราเขาบ่นทุกวันเลยเนี่ยว่าอยากอุ้มหลานแล้ว” แม้อัลแบร์จะพูดภาษาไทยด้วยสำเนียงแปร่ง ๆ แต่ก็ยังจับใจความได้ชัดเจน

“คงใกล้แล้วละครับ อีกไม่นานผมจะพาแฟนมากราบพ่อกับแม่แน่ ๆ ไม่ต้องห่วง” โนแอลหัวเราะร่วน

“ใช่แม่หนูคนที่ลูกพูดให้ฟังทุกครั้งที่มาหรือเปล่า” มธุรสหูผึ่ง

“ครับ ก็คราวก่อนแม่ถามผม ว่าถ้าเธอน่ารักแล้วทำไมไม่รักซะล่ะ ผมเก็บไปคิดตามแล้วก็เลยเพิ่งรู้ตัวว่าชอบเธอเข้าแล้ว” โนแอลสารภาพตามตรง

นับจากวันที่เก็บขิมครามไว้ในซอกหนึ่งของหัวใจและความทรงจำ ชายหนุ่มมั่นใจว่าวันหนึ่งเขาต้องรักผู้หญิงอีกสักคนอย่างแน่นอน เขาจะรักเธอให้มากกว่าที่เคยรักขิมคราม เธอคนนั้นจะทำให้เขาลบลืมความเจ็บปวดของการไม่ได้ถูกเลือก

เขาอยากหัวใจเต้นแรงยามเห็นรอยยิ้มของใครคนนั้น ผู้หญิงของเขาต้องทำให้เขารู้สึกอยากปกป้องดูแลเป็นเกราะคุ้มภัยให้ อยากสรรหาสิ่งดีงามที่สุดเท่าที่พึงหาได้ในโลกนี้มามอบให้ แต่เขากลับไม่เคยพบใครที่ทำให้รู้สึกอย่างที่เคยเป็นกับขิมครามได้อีกเลย โนแอลจำความรู้สึกของการตกอยู่ในห้วงรักไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ

ยิ่งกับโมนา...เธอเก่ง แกร่ง จนไม่เคยต้องให้ใครปกป้อง

ยิ้มน่ะเหรอ...เธอหัวเราะบ่อยจนเขาคิดว่าโมนาคงไม่เคยร้องไห้ด้วยซ้ำ

เธอมีทุกสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองต้องการอยู่แล้ว ผู้ชายธรรมดา ๆ อย่างเขาจะมีปัญญาไปหาอะไรที่ดีงามกว่าสิ่งที่เธอมีอยู่ไปมอบให้อีก

จะว่าไปแล้วโมนาคือผู้หญิงแบบตรงข้ามกับสตรีที่เขาต้องการทุกประการเลยก็ว่าได้

แล้วอุบัติเหตุเมื่อวันก่อนก็ทำให้เขารู้ใจตัวเอง เมื่อความรู้สึกหนึ่งที่หายไปจากใจเนิ่นนาน ถูกเรียกย้อนคืนมาอีกครั้งในเสี้ยววินาทีที่เห็นโมนาบาดเจ็บ เขาเข้าใจว่าความเจ็บปวดยามเป็นห่วงใครอีกคนเป็นอย่างไร ได้เห็นผู้หญิงที่วางท่าเข้มแข็งแม้ในวินาทีวิกฤติเช่นนั้น ได้เห็นหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ หัวใจที่พร้อมยืนหยัดต่อสู้กับสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

ก็แล้วจะมีอะไรที่เขาต้องการจากผู้หญิงของตัวเองไปมากกว่านี้อีก ทั้งที่เธอไม่มีเศษเสี้ยวใดเหมือนสตรีอีกคนหนึ่งที่เคยเป็นความรักครั้งที่ดีที่สุด แต่โมนาก็ทำให้เขารู้สึกถึงความอบอุ่นใจ เบาใจ เขารู้...ทุกวินาทีที่อยู่กับโมนา เขาไม่ใช่แค่ผู้ปกป้องหรือคุ้มครองดูแลใคร แต่เขาจะได้เพื่อนร่วมทางอีกคนหนึ่งที่พร้อมก้าวไปด้วยกัน ไม่ว่าจะมีสิ่งใดคอยอยู่เบื้องหน้าก็ตาม โมนาเป็นผู้หญิงแบบนั้น !

เขารู้ว่าเธอจะเป็นไม้หลัก เป็นที่พักพิงใจ เป็นผู้หญิงที่เขาอยากให้ลูกของตัวเองถูกเลี้ยงดูมาด้วยทัศนคติและความเข้มแข็งเช่นนี้ น่าขัน...เขารักเธอถึงเพียงนั้น !

“แม่รู้อยู่แล้วว่าแอลฉลาด แต่ที่คาดไม่ถึงคือใจร้อนชะมัด เก็บเรื่องที่แม่พูดไปพิจารณาแค่ไม่ถึงเดือน ก็คิดตกซะแล้วว่ารู้สึกยังไงกันแน่”

“ผมเป็นคนชัดเจนนะแม่ ไม่ชอบอ้ำอึ้งค้างคา อีกอย่างเวลามันก็ไม่คอยท่า จะมามัวยักท่าไว้เชิงกันทำไม เสียเวลา รับรองว่าแม่กับพ่อได้เจอเธอ ก็ต้องชอบเธอเหมือนกัน”

บิดาของเขาหันไปพยักพเยิดกับมารดา “ถึงขนาดอยากให้พ่อกับแม่ชอบแม่หนูนี่ไปด้วย สงสัยคราวนี้จะตัวจริง เจ้าแอลนี่มันสำคัญนะแม่ ชัดเจน ตรงไปตรงมา ไม่เสียแรงที่เป็นลูกพ่อ มันต้องอย่างสิไอ้ลูกชาย”

ผู้เป็นพ่อหัวเราะเอิ๊กอ๊ากลงลูกคอด้วยความชอบใจ ทั้งยังยกนิ้วโป้งให้เขาอีกด้วย

โนแอลมองภาพที่พ่อโอบไหล่แม่ไว้หลวม ๆ แล้วอมยิ้มกับตัวเอง สักวันเขาก็จะมีภาพแบบนี้เป็นของตัวเอง สิ่งสำคัญในตอนนี้ก็คือต้องค่อย ๆ หาโอกาสอธิบายให้โมนาเข้าใจว่าความรู้สึกของเขา...เปลี่ยนไปแล้ว

ร้านกาแฟขนาดกลางที่ตั้งอยู่โดดเด่นท่ามกลางร้านค้าในแหล่งย่านช็อปปิ้งกลางเมืองค่อนข้างพลุกพล่านเนื่องจากเป็นวันอาทิตย์ ผนังสามด้านที่ทำจากกระจกสีชาอ่อนช่วยกรองแสงร้อนแรงจากภายนอก เมื่อรวมกับผนังปูนด้านที่เหลือและพื้นซึ่งทาด้วยสีครีมสว่างก็ยิ่งช่วยหลอกตาให้ดูว่าร้านกว้างกว่าความเป็นจริงขึ้นอีกมาก

โนแอลยืนอยู่ด้านนอกมองผ่านกระจกเข้าไปสำรวจบรรยากาศภายในร้านชั่วขณะ ภาพผู้หญิงที่คุ้นเคยหัวใจยืนก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ตรงเคาน์เตอร์เรียกรอยยิ้มให้แต้มขึ้นบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นโต๊ะว่างที่มุมค่อนข้างเงียบตรงตามความต้องการ ชายหนุ่มจึงผลักประตู แล้วก้าวมาดมั่นไปยังโต๊ะซึ่งหมายตาไว้

พนักงานสาววัยรุ่นผูกผ้ากันเปื้อนสีเหลืองสดใสวิ่งเข้ามาส่งเมนูให้เขาพร้อมกับรอรับออเดอร์

โนแอลไม่เหลือบตามองรายการด้วยซ้ำ แต่ ‘จงใจ’ พูดภาษาฝรั่งเศสเร็วปรื๋อ Je voudrais un croque-monsieur, s'il vous plait” นี่มันประโยคสั่งอาหารเบสิกที่สุดในโลกแล้วนะ ผมต้องการกร็อกมงซีเออร์หนึ่งที่คร้าบ...

ได้ผล ! เด็กสาวขอโทษเป็นภาษาอังกฤษสั้น ๆ แล้ววิ่งจี๋หนีไปทางเคาน์เตอร์ทันที โนแอลอมยิ้มเมื่อได้ยินภาษาไทยฟ้องเจ้านายแว่ว ๆ “พี่ขิม ๆ ลูกค้าพูดภาษาอะไรก็ไม่รู้ หนูฟังไม่รู้เรื่องเลยสักคำ พี่ขิมไปดูให้หน่อยสิคะ”

“งั้นเรามาล้างผักสลัดนี่ เดี๋ยวพี่ไปดูลูกค้าเอง” น้ำเสียงนุ่มนวลที่เคยก้องกังวานอยู่ในหัวใจดังมาให้ได้ยินแว่ว ๆ โนแอลรีบก้มหน้าลงแอบยิ้มกับตัวเองโดยอัตโนมัติ พลางแตะมือลงที่หัวใจ เพื่อจะพบว่ามันเต้นแรงขึ้นทีละนิด

เงามืดทาบมาจากเบื้องหน้าพร้อมกับที่น้ำเสียงหวานเย็นดังเป็นภาษาฝรั่งเศสราวกับเสียงดนตรี “Bonjour ! Qu'est-ce que je vous sers?ไม่ทราบว่าคุณจะรับอะไรดีคะ

โนแอลเงยหน้าขึ้น มือถอดแว่นกันแดดออก แล้วสบตาสตรีที่เคยอยู่ในหัวใจเขามาเนิ่นนานนิ่ง ๆ รอยยิ้มบาง ๆ แต้มขึ้นบนใบหน้าขณะเอ่ยเป็นภาษาไทย “ถ้าเป็นฝีมือขิม ผมก็ทานได้ทุกอย่างนั่นแหละ”

“แอล ! ” เจ้าของร้านอุทานด้วยความตื่นเต้น มือเล็กบอบบางดึงเก้าอี้ออกแล้วทรุดลงนั่งโดยไม่รอฟังคำเชิญ น้ำเสียงไม่ปิดบังความยินดีไว้เลย “มาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่คะ เซอร์ไพรส์จังที่ได้เจอคุณโดยไม่คาดฝันอย่างนี้”

ชายหนุ่มสังเกตสตรีตรงหน้าอย่างละเอียด ไม่กล้าถามตัวเองว่ากำลังรู้สึกอย่างไร ในคอเขาตื้อ ๆ คล้ายไม่สามารถเค้นคำพูดใดออกมาได้ ขิมครามแทบไม่เปลี่ยนไปจากที่เขาจำได้เลย ผมบ๊อบซอยเหมือนเด็กนักเรียนยังคงเป็นทรงเดิม รูปร่างผอมบาง ผิวเนียนนวลลออประดุจงาช้างชั้นดี มองภายนอกเธอคือขิมครามคนเดิมของเขา !

ทว่า...ดวงตากลมโตที่เคยมีแววเศร้าเป็นนิจ บัดนี้กลับสุกใสเป็นประกายอย่างคนมีความสุขชัดเจน ขณะริมฝีปากบางที่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้าง นับเป็นของใหม่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ขนาดนั่งอยู่โดยมีโต๊ะคั่นกลาง เขายังสัมผัสได้ถึงละอองความสุขที่แผ่กระจายออกมาจากตัวเธอ ความสุข...ที่เขาไม่มีโอกาสได้เป็นส่วนหนึ่งในนั้น

“ผมมาทำงานที่เมืองไทยชั่วคราวน่ะ เพิ่งจัดการอะไร ๆ ลงตัว ก็เลยมีเวลาตามหาร้านของขิม โปสต์การ์ดที่ส่งไปให้ ผมได้รับทุกฉบับนะ ขอบคุณมากที่ยังนึกถึง ขิมดูมีความสุขมากกว่าที่เขียนบอกใปในโปสต์การ์ดซะอีก ผมดีใจจัง” เขาพยายามพูดไม่ให้หยุดปาก เพราะเกรงว่าตัวเองอาจจะเสียงสั่นทำสิ่งน่าอายให้เธอได้ยินหรือสังเกตพบ

“ขิมมีเรื่องอยากคุยกับแอลเยอะแยะ เดี๋ยวขิมไปสั่งงานเด็กแล้วก็จัดของว่างมาให้แอลรองท้องก่อนดีกว่า เราจะได้คุยกันนาน ๆ รอสักครู่นะ”

ดวงตาสีน้ำเงินแกมฟ้าทอดมองตามเรือนร่างเล็กบอบบางของหญิงสาวไปด้วยความรู้สึกหลากหลายอันไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูด เขาสุขใจนักที่มองไม่เห็นรอยเศร้าในดวงตาของขิมครามอีกต่อไปแล้ว ท่าทางหวาน ๆ เย็น ๆ นุ่มนวล กลายมาเป็นความกระฉับกระเฉงเต็มไปด้วยชีวิตชีวา มีร่องรอยของขิมครามคนที่เขารู้จักและหลงรักแตะแต้มอยู่ในตัวสตรีผู้นี้เพียงเล็กน้อย การพบกันหลังจากห่างหายไปสองปีต่างจากที่เขาเคยจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง

ชายหนุ่มเคยคิดว่าหากพบขิมครามอีกครั้ง เขาคงต้องอาวรณ์ เสียดาย และรู้สึกเป็นทุกข์อย่างยิ่งเมื่อต้องเห็นคนที่รักที่สุดอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่สามารถเอื้อมมือไปยึดรั้งหรือคว้าเธอมาครอบครองได้

โนแอลมั่นใจว่าเขายังรักขิมครามอย่างที่เคยรัก แต่วันนี้เขากลับไม่นึกอยากกอดสตรีที่ได้พบเลยสักนิด เธอละม้ายเป็นเพื่อนเก่าสักคน แค่ได้ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกันพอให้หายคิดถึงแล้วก็จบ ไม่มีอะไรพิเศษไปมากกว่านั้น

ชายหนุ่มเพิ่งรู้...เขา ‘รัก’ สตรีที่อยู่ในความทรงจำ ขณะขิมครามที่เห็นตรงหน้า แม้จิตวิญญาณ ลักษณะนิสัย และตัวตนอาจยังเป็นผู้หญิงคนเดิม ทว่าบุคลิก ทัศนคติ ได้เติบโตและเปลี่ยนแปลงไปในหลาย ๆ แง่มุมแล้ว

โนแอลจำไม่ได้ว่าเขาพูดคุยหรือทำอะไรบ้างเพื่อให้ผ่านช่วงเวลานั้น รู้แต่ว่าตลอดสามชั่วโมงถัดมา เขาได้รู้ในสิ่งที่อยากรู้ ได้เห็นทุกสิ่งที่อยากเห็น ทั้งยังได้สัมผัสถึงหลายความรู้สึกที่หล่นหายไปจากหัวใจเนิ่นนาน

มีบ้างบางชั่วขณะที่ความเก้อเขินลอยวนอยู่ในอากาศ คนสองคนที่เคยสนิทสนมกัน เดินเข้านอกออกในบ้านอีกฝ่าย ช่วยเหลือกันและกันในยามทุกข์สุข กลับไม่รู้จะหาอะไรมาพูดคุยกัน

โนแอลยังรักขิมคราม แต่ไม่รู้สึกสนุกหรือมีความสุขยามอยู่ด้วยกันดังที่เคยเป็น ความรู้สึกอยากครอบครอง อยู่เคียงข้างชิดใกล้ จืดจาง ปลิดปลิว ไม่หลงเหลืออยู่ในหัวใจอีกต่อไป

เขาปรารถนาให้เธอมีชีวิตที่ดี ชีวิตที่เขาไม่ต้องรับรู้ก็ได้ เขาดีใจที่รู้ว่ามีผู้ชายอีกคนหนึ่งรักและดูแลเธอได้ดีไม่แพ้ที่เขาเคยอยากกระทำ แต่เขาไม่คาดหวังให้คนรอบตัวต้องเห็นดีงามกับสิ่งที่ขิมครามเป็นหรือทำอีกต่อไป

แม่พูดถูก...เขาสนใจภาพลักษณ์ของคนที่เขารัก อยากให้ทุกคนยอมรับผู้หญิงของเขา

และวันนี้คนที่เขาห่วงใยอยากให้ทุกคนชอบ ไม่ใช่ขิมคราม แต่เป็น...โมนา !

------------------------------------------------

สนใจอ่านเรื่องราวของขิมคราม

ติดตามอ่านได้จาก "รอยตะวัน" กันเลยนะค้า

หัวใจร้อยดาวยาว 501 หน้า

ตอนนี้ลงถึงหน้า 240 แล้ว

ใครอยากหวานแบบไม่สะดุด

จัดอีบุ๊กกันได้เล้ยยยยยย

หรือถ้าใครไม่สะดวกโหลดอีบุ๊ก

อย่างน้อยก็ขอกำลังใจ

ไปรีวิวหรือให้หัวใจโนแอลกันคนละไม้ละมือ

ที่ตรงนี้>>https://goo.gl/VrsXdA

sds



หัวใจร้อยดาว ความยาว 501 หน้า ราคา 315 บาท

mebmarket >>https://goo.gl/VrsXdA

ookbee >>https://goo.gl/fbwrar

Hytexts >>https://goo.gl/726gtc

นักอ่านท่านใดสนใจฉบับหนังสือ

สิริณยังพอมีเหลือเล่มอยู่จำนวนไม่มาก

สามารถสอบถามได้ที่m.me/SirinFC

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว