บ่วงรักบอดี้การ์เถื่อน [e-book]-ตอนที่ 4 คุณหนูเอาแต่ใจปะทะบอดี้การ์ดคนใหม่ [2]

โดย  วรัมพร-หงสรถ-มนสิวรรณ-ธิชาร์

บ่วงรักบอดี้การ์เถื่อน [e-book]

ตอนที่ 4 คุณหนูเอาแต่ใจปะทะบอดี้การ์ดคนใหม่ [2]

หน้าคฤหาสน์...ไรอันเดินออกมาพบคุณหนูเอาแต่ใจเพียงแค่วินาทีเดียว มัลลิกาก็โยนกุญแจรถให้ โดยไม่มองว่าอีกฝ่ายจะรับได้หรือไม่ ทว่าคนว่องไวอย่างไรอันก็รับได้ไม่มีพลาด สองสาวใช้ที่กำลังทำความสะอาดอยู่บริเวณนั้นพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ส่งให้บอดี้การ์ดคนใหม่ ขณะที่มัลลิกาก็ยืนรอให้อีกคนมาเปิดประตูรถอยู่นานแต่ยังไม่มา จึงหันกลับไปมองก็เห็นบอดี้การ์ดหนุ่มกำลังยืนส่งยิ้มให้สาวใช้ ความไม่พอใจก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันใด

“ฉันให้นายมาขับรถให้ฉัน ไม่ใช่ให้ออกมายืนอ่อยเหยื่อนะนายบอดี้การ์ด ไปเปิดประตูรถให้ฉันสิ เร็วๆ ด้วย ฉันรีบ” มัลลิกาต่อว่าด้วยน้ำเสียงฉุนจัด แล้วยืนกอดอกทำหน้าเชิด ส่วนสาวใช้ทั้งสองก็รีบพาตัวเองไปให้พ้นรัศมีสายตาของคุณหนูทันที

“นิสัยเสียไม่เคยเปลี่ยนเลยนะคุณ” ไรอันเอ่ยเสียงนิ่มๆ แล้วเดินไปเปิดประตูรถรอให้คุณหนูเอาแต่ใจ แต่มัลลิกากลับยื่นมือไปผลักอกของอีกฝ่ายเต็มแรง

ไรอันเซก่อนจะตั้งหลักได้แล้วหันมองหญิงสาว ริมฝีปากได้รูปยิ้มหยันๆ แล้วก็วางหน้าเรียบเฉยแต่ภายในใจของตนกำลังนับหนึ่งถึงสิบ เพื่อระงับอารมณ์โกรธของตน เพราะเขาก็คนธรรมดาเหมือนหญิงสาวตรงหน้า ที่โกรธเป็น แต่เขาต้องอดทนเพราะไม่อยากทำร้ายผู้หญิง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแขวะ “นิสัยเสียเป็นบ้าเลยนะคุณ”

“ฉันก็เป็นคนนิสัยแบบนี้มาตั้งแต่เกิด ถ้านายคิดจะมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉัน นายก็ต้องทนให้ได้ ถ้าทนไม่ได้ก็ลาออกไปเลย เพราะฉันไม่ได้อยากได้นายมาเป็นบอดี้การ์ดของฉันสักนิดเดียว ไอ้คนลามก ไอ้คนโรคจิต” คุณหนูลี่ต่อว่าจบก็ตวัดสายตาใส่ ทว่าเสียงตอนท้ายกลับแผ่วเบาลงเรื่อยๆ สองแก้มก็เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อภาพวันที่ถูกขโมยจูบวนเวียนเข้ามาให้เจ้าตัวอับอาย

“รู้นิสัยตัวเองเหมือนกันเหรอ คุณหนูมัลลิกา” ไรอันยิ้มนิดๆ และพยายามไม่ใส่ใจกับสีหน้าโกรธของหญิงสาวที่ทำราวกับว่าโกรธเขามาเป็นชาติ

“นี่นายยอกย้อนฉันเหรอ” มัลลิกาถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“ผมเปล่ายอกย้อน ก็แค่พูดความจริง” ไรอันไหวไหล่น้อยๆ หลังจากพูดจบ พลางผายมือเชิญให้หญิงสาวเข้าไปนั่งในรถ มุมปากของเขายังเผยยิ้มต่อไป โดยไม่รู้เลยว่ามันสร้างความขุ่นเคืองให้มัลลิกา

“เข้าไปนั่งสิคุณ ไหนว่าอยากออกไปเที่ยว” บอดี้การ์ดหนุ่มพูดขึ้น แล้วตามด้วยพยักหน้ารัวๆ เร่งให้ขึ้นไป

ทว่ามัลลิกาไม่ยอมทำตามคำเชิญ แล้วใช้กระเป๋าในมือฟาดเข้าใส่หน้าคนพูด ส่วนไรอันก็หลบได้ทันก่อนจะจับคุณหนูอารมณ์ร้ายยัดเข้าไปในรถแล้วปิดประตูแทบจะกระแทกใส่หน้ามัลลิกา พานทำให้กลุ่มคนที่เฝ้ามองอยู่พากันลุ้น ใจหายใจคว่ำไปตามๆ กัน

จากนั้นรถก็เคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็ว ไม่ต่างจากอารมณ์กราดเกรี้ยวของมัลลิกา ที่ก็ยังออกฤทธิ์ออกเดชใส่ บอดี้การ์ดคนใหม่ไม่หยุด ขนาดว่าเธอสั่งให้ชายหนุ่มจอดรถ เพราะเธอจะขับไปเองแต่ไรอันกับทำหูทวนลมเหยียบคันเร่งอย่างไม่ใส่ใจ

“ฉันบอกให้นายจอดรถ แล้วก็ลงไปจากรถฉัน ไม่ได้ยินเหรอ” จบคำกราดเกรี้ยว มัลลิกาก็เข้าทำร้ายไรอันทำให้รถส่ายไปมา สร้างความแตกตื่นให้กับรถที่ขับตามมาและต่างก็บีบแตรเสียงดังลั่น ไรอันจึงปล่อยมือจากพวงมาลัยข้างหนึ่งแล้วจัดการผลักคนเรื่องมากจนล้มไม่เป็นท่า

“นี่นายกล้าผลักฉันเหรอ นายบอดี้การ์ดบ้า!” คุณหนูเอาแต่ใจแหวใส่

“ก็แล้วคุณอยากตายนักหรือไง ถึงได้มาทำร้ายผม แต่ผมจะขอให้คุณตายไปคนเดียว เพราะผมไม่อยากตายพร้อมผู้หญิงอย่างคุณ” ไรอันตะคอกใส่ด้วยอารมณ์ฉุนขาดไม่ต่างจากหญิงสาว ก่อนจะหักพวงมาลัยรถพุ่งลงข้างทางแล้วหันมาประจันหน้ากับคุณหนูอารมณ์ร้าย แต่เมื่ออีกฝ่ายนั่งเม้มปากแน่น ไรอันจึงกระชากรถออกอีกครั้งด้วยความเร็วสูง ทว่าเขาขับรถออกมาได้ไม่นาน มัลลิกาก็ถลาเข้ามาทำร้ายอีกครั้ง หญิงสาวกดเล็บลากยาวไปบนท่อนแขนกำยำจนได้เลือด หวังจะให้บอดี้การ์ดคนใหม่หลุดออกจากตำแหน่งบอดี้การ์ดของตนเสียที

“บ้าเอ๊ย! อยากตายนักใช่ไหม” ไรอับสบถอย่างหัวเสีย

“ก็นายปากเสีย นายไม่ใช่ลูกชาย ชอบรังแกผู้หญิง นาย... อ๊ะ! โอ๊ย!” มัลลิกายังไม่ทันต่อว่าอีกฝ่ายให้สาแก่ใจ ก็หน้าคะมำกระแทกเข้าเบาะรถเมื่อไรอันหักพวงมาลัยรถเลี้ยวลงข้างทาง

“อยากลองดูไหม จะได้รู้” ไรอันเอี้ยวตัวหันมาถามแล้วยึดสองมือเล็กเอาไว้ เมื่อหญิงสาวจะใช้มันทำร้ายเขา ก่อนที่ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันไม่ยอมหลบและก็รู้รับว่าหัวใจของอีกฝ่ายเต้นแรงแค่ไหน แต่ทั้งสองก็ทำเฉยและกลบเกลื่อนด้วยการจดจ้องกันด้วยสายตาอาฆาตแทน

“ไง! อยากพิสูจน์ดูไหม” เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่คุณหนูมัลลิกาไม่อาจเดาได้เลยว่าอีกฝ่ายยิ้มทำไมและคิดอะไรอยู่

“เสียใจ! เพราะคนอย่างนาย แม้แต่ขาอ่อนของฉัน นายก็ไม่มีวันได้เห็น!” มัลลิกาโต้กลับอย่างถือดี พลางทำหน้าเชิดแล้วสะบัดหน้าหนี เพราะไม่อยากสบตา ไม่อยากเห็นรอยยิ้มของ บอดี้การ์ด

“งั้นเหรอ” ไรอันครางลึกในลำคอ ใจก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

“แน่นอนอยู่แล้ว เพราะฉันไม่มีวันเลือกคนเถื่อนๆ อย่างนายมาเป็นสามีแน่ ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติหน้า ฉันก็ไม่เลือกนาย จำเอาไว้ แล้วก็ปล่อยมือฉันได้แล้ว อย่ามาแตะต้องตัวฉัน” คุณหนูลี่ยืนยันเสียงหนักแน่นพร้อมออกคำสั่ง ทว่าเสียงไม่มั่นคงนัก เมื่อเจอสายตาของบอดี้การ์ดจับจ้อง และไม่รู้เธอว่าคิดไปเองหรือเปล่าว่าสายตาของบอดี้การ์ดหนุ่มดูกรุ้มกริ่มพิกล

“ถ้าผมไม่ปล่อย คุณจะทำอะไรผมได้” ไรอันถามกลับ หน้าตายียวน นึกแปลกใจตัวเองอยู่เช่นกันว่าทำไมเขาต้องรู้สึกหงุดหงิดกับพูดของหญิงสาวด้วย

“ฉันจะฟ้องคุณแม่ ถ้านายรังแกฉัน” คุณหนูคนสวยยกแม่มาขู่ฟ่อๆ

“เอ๊ะอ๊ะก็ฟ้องแม่ หรือไม่ก็ฟ้องพี่ชาย มีปัญญาทำได้แค่นี้หรือไงคุณหนูมัลลิกา” ไรอันถามเสียงหยันๆ พร้อมทั้งมองสบตากับแววตาวาวๆ ด้วยความโกรธของหญิงสาว

“มันเรื่องของฉัน! แล้วฉันก็จะฟ้องคุณแม่ด้วยว่านายลวนลามฉัน” ยัดเหยียดข้อหาจบก็ทำหน้าเชิดใส่

“กล่าวหาผมแบบนี้ มันไม่มากไปหน่อยหรือไง คุณหนูมัลลิกา” ไรอันถามหน้าตึง

“ก็นายจับมือฉันอยู่ จะเรียกว่าฉันกล่าวหาได้ไง นายบอดี้การ์ดบ้า” พูดจบหญิงสาวก็ปรายตามาที่มือของตน ส่งผลให้ไรอันรีบปล่อยมือหญิงสาว ขณะที่มัลลิกาก็เผยยิ้มอย่างผู้ชนะพร้อมทั้งคิดหาวิธีกำจัดบอดี้การ์ดคนใหม่ไปด้วย

‘สักวันเถอะ นายจะต้องออกไปจากชีวิตของฉัน ไอ้คนลามก บ้ากาม ไร้มารยาท ไร้ความเป็นสุภาพบุรุษ’

“นายจะนั่งเงียบอีกนานไหม ออกรถได้แล้ว แล้วก็ไปคอนโดแฟนฉัน” มัลลิกาออกคำสั่งโดยไม่รู้ว่าไรอันได้รับคำสั่งมาว่าให้กันตัวเธอออกจากแฟนหนุ่ม คนได้รับคำสั่งจึงไม่คิดทำตาม เพราะหลังจากเคลื่อนรถออกมาได้ ไรอันก็ขับรถออกนอกเส้นทางทันที

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว